Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Ричард Тайн Александр (29 маусым 1934 – 20 сәуір 2008) Ұлыбританиядағы Консервативтік партия саяхатшысы. Ол 1997 жылғы жалпы сайлаудағы үлкен жеңілістен соң Нотингемширдегі Ньюарк округінің парламент депутаты қызметінен айырылды.
British politician
Richard Thain Alexander (29 June 1934 – 20 April 2008) was a Conservative Party politician in the United Kingdom. He was Member of Parliament (MP) for Newark in Nottinghamshire until losing his seat in the landslide of the 1997 general election.
Ерте өмір
Александр Абердин қаласында дүниеге келген, әкесі болса Линкольн қаласынан шыққан сәулетші. Ол Истборн қаласындағы Логи Колдстоун дайындық мектебінде, содан кейін Дьюсбери грамматикалық мектебінде және Йоркширдегі Дьюсбери қаласындағы Уиллрайт мектебінде оқыды. Ол Лондон университетінің құқық факультетінде және одан кейін Жоғары құқықтық зерттеулер институтында білім алды. Лондонда тәжірибе жинағаннан кейін, 1960 жылдан 1964 жылға дейін Сканторпте, ал 1964 жылдан 1985 жылға дейін Ноттингемширдегі Ретфордта заңгер болып жұмыс істеді.
Alexander was born in Aberdeen, although his father was an architect from Lincoln. He went to Logie Coldstone prep school in Eastbourne and Dewsbury Grammar School and the Wheelwright School in Dewsbury, Yorkshire before studying law at University College London and then at the Institute of Advanced Legal Studies. He was articled in London, and then worked as a solicitor in Scunthorpe from 1960 to 1964 and then in Retford, Nottinghamshire from 1964 to 1985.
Саяси мансап
1957 жылы Жас консерваторлар қатарына қосылған Александр 1961 жылы олардың Ұлттық кеңесші комитетіне мүше болды және 1962 және 1963 жылдары алғашқы сайлауда Сканторп қалалық кеңесіне кандидат болды (бірақ жеңіліске ұшырады). Ол 1965 жылы Ретфорд округі кеңесіне, ал 1967 жылы Ноттингемшир округі кеңесіне сайланды және 1974 жылға дейін қызмет етті. 1975 жылы Бассетлау аудандық кеңесіне сайланды, ал 1977–1978 жылдары Ретфорд қаласының мэрі болды. Ол 1966 және 1970 жылдары Линкольн округінен парламент депутаты болуға кандидат болды, бірақ 1973 жылғы қосымша сайлауда оңшыл аймақтық партия оны таңдамады. Осы орынды әрқашан Дик Таверн жеңіп алды. 1979 жылғы жалпы сайлауда Александр Ньюарк округіндегі жұмыс істейтін шахталардың әлі де бар екеніне қарамастан, танымал лейборист депутаты Эдвард Стэнли Бишопты тартысты жеңді. Ол Парламентте өзіне тән көзқарас ұстанды және ешқашан министр болып тағайындалмады. Ол қорғаныс мәселелерінде консерваторларды толық қолдады, Тони Бенннің Фолкленд соғысына қатысты ұстанымын "сатқындық пен бүлікке тікелей дәлел" деп сипаттады және ядролық қаруды "бірінші болып қолданудан бас тарту" туралы міндеттемеге қарсы күресті. Басқа мәселелерде ол көбірек орталықтанған көзқарас ұстанды, бір кезде гомосексуалдардың теңдігі үшін консерваторлардың науқанына мүше болды (оның айтуынша, науқанды ілгерілету үшін шаһзада Чарльз шаһзада Эдвардты құшақтауы керек еді). Александр классикалық консерватор ретінде де көріне берді. Ол Маргарет Тэтчерді адал қолдады, лейборист депутаты Терри Филдстің (Militant тобының мүшесі) киім кию талғамына наразылық білдірді, солшыл кеңестердің шығыстарын шектеуді қолдады және ең төменгі жалақы мөлшерлемесін белгілейтін жалақы кеңестерін таратуға тырысты. 1983 жылғы жалпы сайлауда оның көпшілігі айтарлықтай өсті, себебі округ шекаралары өзгеріліп, шахта аймағы көршілес Шервуд округіне көшірілді (бірақ ол да 1983 жылы консерваторлардың билігіне көшті). Ол 1984 жылғы Ұлыбритания кеншілер ереуілі кезінде Демократиялық кеншілер одағын қолдады, бірақ 1992 жылдың қазан айында Майкл Хесселтин жариялаған 31 шахтаның жабылуын сынады. Ол 1997 жылғы жалпы сайлауда лейбористердің үлкен жеңісінен кейін орынсыз қалған көптеген консерватор депутаттарының бірі болды. Жеңімпаз Фиона Джонс 1999 жылдың наурыз айында сайлау шығыстарын жалған көрсеткені үшін айыпталды, және Александр осыдан кейін қосымша сайлауға қатысуға тиіс болды, бірақ 1999 жылдың сәуірінде Апелляциялық сот оның айыпталуын жойды, қосымша сайлау қажеттігі туғызбады. Парламенттегі қызметтен кейін Александр Ньюарк және Шервуд аудандық кеңесінің Магнус бөлімінде кеңесші болып сайланды.
Having joined the Young Conservatives in 1957, Alexander served on their National Advisory Committee in 1961 and fought his first elections in 1962 and 1963, standing (unsuccessfully) for Scunthorpe Town Council. He was elected to Retford Borough Council in 1965 and to Nottinghamshire County Council in 1967, serving until 1974. He was elected to Bassetlaw District Council in 1975, and he was Mayor of Retford in 1977–78. He was a parliamentary candidate for Lincoln in 1966 and again in 1970, but he was not chosen by the right wing local party to fight the by election of 1973. The seat was won by the sitting MP, Dick Taverne, each time. At the 1979 general election, Alexander narrowly and unexpectedly beat the popular Labour MP for Newark, Edward Stanley Bishop despite the remaining presence of working mines in the constituency. He adopted a maverick approach in the House of Commons, and was never made a Minister. He was fully in support of the Conservatives on defence issues, describing Tony Benn's approach to the Falklands war as a "prima facie case of treason and sedition" and strongly opposing the "no first use" pledge on nuclear weapons. On other issues he was more moderate, being a member of the Tory Campaign for Homosexual Equality for a time (he resigned over a controversial article which suggested that Prince Charles should embrace Prince Edward in order to advance their campaign). Alexander could also appear a classic Tory. He faithfully supported Margaret Thatcher, bridled at the poor dress sense of the Labour MP Terry Fields (a member of the Militant group), supported rate capping of left wing councils, and sought the abolition of Wages Councils which set minimum pay rates. His majority was substantially increased at the 1983 general election, after boundary changes removing the mining area to the neighbouring Sherwood constituency (although that too went Conservative in 1983). He also supported the Union of Democratic Mineworkers in the 1984 UK miners' strike, but criticised the 31 pit closures announced by Michael Heseltine in October 1992. He was one of many Conservative MPs to lose their seats in the Labour landslide at the 1997 general election. The victor, Fiona Jones, was convicted of falsifying her election expenses in March 1999, and Alexander was to stand at the resulting by election, but the conviction was quashed by the Court of Appeal in April 1999 with no need for a by election. After his time in Parliament, Alexander was subsequently elected to serve as a councillor for the Magnus ward of Newark and Sherwood District Council.
Жеке өмір
1966 жылы Валери Энн Виннге үйленді. Олардың бір ұлы мен бір қызы болды. 1979 жылы бірінші әйелінен бөлініп, 1985 жылы ажырасты. 1987 жылы Пэт Хансонға қайта үйленді. Александр 73 жасында Тренттегі Ньюарктағы Бомонд Хаус қауымдық хосписінде, қысқа ғана ракпен күрескеннен кейін дүниеден өтті.
He married Valerie Ann Winn in 1966. They had a son and a daughter. He separated from his first wife in 1979 and they were divorced in 1985. He remarried in 1987, to Pat Hanson. Alexander died aged 73 at Beaumond House Community Hospice, Newark on Trent, after a short battle with cancer.