Роланд Хилл: Британ генералы және Наполеон соғыстарының қайраткері
Rowland Hill, 1st Viscount Hill
Роуленд Хилл: британдық генерал, Наполеон соғыстарының батыры. Әскери карьерасы, "Әке Хилл" лақабы, және Британ армиясының бас қолбасшысы қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уотерлоо шайқасындағы екінші тұлға; британдық армия генералы (1772–1842) британдық генерал
Second in command at Waterloo; British Army general (1772–1842)
the British general
Генерал Роуленд Хилл, 1-ші виконт Хилл (11 тамыз 1772 – 10 желтоқсан 1842) – британдық армия офицері және ағылшын аристократы. Ол Наполеон соғыстарында бригада, дивизия және корпус командирі ретінде қызмет етті. 1828 жылы британдық армияның бас қолбасшысы болды. Өзінің бағынындағы әскерлердің арасында "Әке Хилл" деп танымал болды.
General Rowland Hill, 1st Viscount Hill, (11 August 1772 – 10 December 1842) was a British Army officer and English aristocrat who served in the Napoleonic Wars as a brigade, division and corps commander. He became Commander in Chief of the British Army in 1828. Well liked by the soldiers he commanded, he was known as "Daddy Hill".
Бастапқы өмірі
Хилл 1772 жылғы 11 тамызда Шропшир графтығындағы Прейс қаласындағы Прейс Холлде дүниеге келген. Ол жер иесі, 3-ші барон сэр Джон Хилл мен Шропширдің Петтоннан шыққан Джон Шамбреннің қызы және мұрагері Мэридің екінші ұлы және төртінші баласы болды. Честердегі Король мектебінде білім алған Хилл 1790 жылы 38-ші жаяу әскеріне офицер болып тағайындалды. 1791 жылғы 27 қаңтарда лейтенант шеніне көтерілді. 1791 жылғы 16 наурызда, біршама демалыстан кейін, ол 53-ші жаяу полкіне тағайындалды. 1793 жылғы 30 наурызда оған капитан шені берілді. Ол 1793 жылдың күзінде Тулон қамалында генерал О’Хараның штаб-көмекшісі ретінде қызмет етті, ол жерден Лондонға хабарламаларды жеткізді. Содан кейін ол 1793 жылғы 16 қарашада генерал-майор Корнелиус Куйлердің тәуелсіз роталарының біріне ауысты. 1794 жылы ол Томас Грэмге 90-шы жаяу полкін құруға көмектесті, осы үшін 1794 жылғы 27 мамырда майор, ал 1794 жылғы 26 шілдеде подполковник шеніне көтерілді. 1800 жылғы 1 қаңтарда полковник шеніне өкілді. 1801 жылы ол 90-шы жаяу полкіне қолбасшылық етті, олар Мысырдағы Абукир шығанағына сэр Ральф Аберкромби басқаратын күштердің бір бөлігі ретінде түсті; Хилл басына мылтықтан оқ тигенде ауыр жарақат алды.
Hill was born on 11August 1772 at Prees Hall in Prees, Shropshire. He was the second son and fourth child of Sir John Hill, 3rd Baronet, a landowner, and Mary, co heir and daughter of John Chambré of Petton, Shropshire. Educated at The King's School in Chester, Hill was commissioned into the 38th Foot in 1790. He was promoted to lieutenant on 27 January 1791. On 16 March 1791, after a period of leave, he was appointed to the 53rd Regiment of Foot. He was asked to raise an independent company and given the rank of captain on 30 March 1793. He served at the Siege of Toulon in Autumn 1793 as aide de camp to General O'Hara from where he carried the dispatches to London. He then transferred to one of Major General Cornelius Cuyler's independent companies on 16 November 1793. In 1794 he assisted Thomas Graham in raising the 90th Foot for which he was promoted to major on 27 May 1794 and to lieutenant colonel on 26 July 1794. He was promoted to colonel on 1 January 1800. In 1801 he commanded the 90th Foot when they landed at Abukir Bay in Egypt as part of a force under Sir Ralph Abercromby; Hill was seriously wounded in the action when a musket ball hit his head.
Жарым арал соғысы
Жарым арал соғысы кезінде Хилл Ролиса шайқасында және 1808 жылы Вимейро шайқасында бригадаға қолбасшылық етті. Дегенмен, ол қараңғыда резервтік бригаданы алға жетелеп әкелді. Одан кейінгі қысқаша шайқаста Хилл қысқа уақытқа француздарға түсіп, дерлік тұтқынға алынар еді, бірақ оның әскерлері биіктікті қайтарып алды. Бұл Хиллдің алғаш рет ант ететін сәті болды. 1810 жылы маршал Андре Массенаның Португалияға басып кіруі кезінде 2-дивизияны басқарған Хилл Бусако шайқасында күресті. 1812 жылдың 22 ақпанында ол Бати орденінің Қавалер серігі атағын алды. 1812 жылдың 4 мамырында Португалияның Тауэр және Қылыш орденінің Ұлы крестімен марапатталды. 1812 жылдың мамыр айында Бадахозды басып алғаннан кейін Хилл екінші шабуылға басшылық етті, ол Альмараз шайқасында маңызды көпірді қиратты. Мадридті британдықтар басып алғаннан кейін Хилл 30 000 сарбаздан тұратын әскерге жауапты болды. Корпус командирі ретінде ол Пиреней шайқасында шайқасты. Виторияда және Веллингтонның Оңтүстік Францияға басып кіруі кезінде Хилл корпусы көбінесе Уильям Стюарттың 2-дивизиясынан, португал дивизиясынан (Джон Гамильтон, Франсиско Сильвейра немесе Карлос Ле Кор басшылығымен) және Пабло Морильоның испан дивизиясынан құралды. Осы шайқастардағы басшылығы үшін ол 7 қазан 1813 жылы медальмен және екі лентамен марапатталды. 1813 жылдың 10 қарашасында ол Нивель шайқасында Оң корпусты басқарды. 1813 жылдың 13 желтоқсанында Нива шайқасы кезінде Хилл Сент-Пьер-д'Ирубеді қорғауда өте тиімді болды. Ниваның шығыс жағалауында бұзылған көпірдің ар жағында оқшауланған 14 000 сарбазы мен 10 зеңбірегімен Хилл маршал Жан де Дьо Сульттің 30 000 сарбазы мен 22 зеңбірегінің шабуылдарын тойтарды. Ол шайқаста өте шеберлікпен күресті және "қауіптің барлық нүктесінде көрінді, және жеңіліске ұшырағандай болған шайқасты құтқару үшін бірнеше рет жиналған полктерді жеке бастығы ретінде алға жетелеп жүрді. Ол тіпті ант ететіні естілді". 1814 жылдың 13 шілдесінде ол Халл губернаторы болып тағайындалды. "Әке Хилл" деген лақап атымен белгілі болған ол әскерлеріне қамқорлық жасады және олар оны жақсы көрді. Ол сондай-ақ 1812-1814 жылдары Шрусбериден Тори партиясының парламент мүшесі болды, ол Альмараз және Салоп графтығындағы Хоукстоун бароны ретінде мәртебесін көтерді, бірақ әскери міндеттері оны Лордтар палатасына көтерілгенге дейін Парламентке қатысудан алды. Барондықпен бірге 2000 фунттық зейнетақы да берілді. 23 қыркүйек 1809 жылдан бастап 94-ші жаяу полкінің полковнигі, 29 сәуір 1815 жылдан бастап 72-ші жаяу полкінің полковнигі және 19 қараша 1830 жылдан бастап Корольдік атты гвардия полкінің полковнигі болды.
During the Peninsular War, Hill commanded a brigade at the Battle of Roliça and also at the Battle of Vimeiro in 1808. Nevertheless, he led a reserve brigade forward in the dark. In the short clash that followed, Hill was briefly grabbed and nearly captured by a Frenchman, but his troops recovered the summit. This is the first occasion on which Hill supposedly swore. Still leading the 2nd Division during Marshal André Masséna's 1810 invasion of Portugal, Hill fought at the Battle of Bussaco. and on 22 February 1812 he was appointed a Knight Companion of the Order of the Bath. He was made a Knight Grand Cross of the Portuguese Order of the Tower and Sword on 4 May 1812. In May 1812, after the capture of Badajoz, Hill led a second raid that destroyed a key bridge in the Battle of Almaraz. After the British capture of Madrid, Hill had responsibility for an army of 30,000 men. Still in corps command, he fought in the Battle of the Pyrenees. At Vitoria and in Wellington's invasion of southern France, Hill's corps usually consisted of William Stewart's 2nd Division, the Portuguese Division (under John Hamilton, Francisco Silveira or Carlos Le Cor) and Pablo Morillo's Spanish Division. For his leadership in these battles he was awarded a medal and two clasps on 7 October 1813. He led the Right Corps at the Battle of Nivelle on 10 November 1813. On 13 December 1813, during the Battle of the Nive, Hill performed what may have been his finest work in his defence of St Pierre d'Irube. With his 14,000 men and 10 guns isolated on the east bank of the Nive by a broken bridge, Hill held off the attacks of Marshal Jean de Dieu Soult's 30,000 soldiers and 22 guns. He fought the battle with great skill and "was seen at every point of danger, and repeatedly led up rallied regiments in person to save what seemed like a lost battle He was even heard to swear." He was appointed Governor of Hull on 13 July 1814. Nicknamed "Daddy Hill", he looked after his troops and was adored by his men. He was also Tory Member of Parliament (MP) for Shrewsbury from 1812 to 1814, when he was raised to his peerage as Baron Hill of Almaraz and of Hawkestone in the county of Salop, although military duties made him unable to attend the House of Commons prior to his elevation to the Lords. The peerage brought with it a £2,000 pension. colonel of the 94th Regiment of Foot from 23 September 1809, colonel of the 72nd Regiment of Foot from 29 April 1815 and colonel of the Royal Regiment of Horse Guards from 19 November 1830.
Ватерлоо және кейінгі мансабы
Ватерлоо шайқасында Хилл II корпусына қолбасшылық етті. 1815 жылғы 21 тамызда ол Австрияның Мария Тереза орденінің командирі және Ресейдің Әулие Георгий орденінің кавалері атанды. 1815 жылғы 27 тамызда Голландия королі Вильгельм I оны эксклюзивті Вильгельм әскери орденінің командирі етіп тағайындады. 1821 жылы IV Георгтың тәж кию рәсімінде лорд Хилл Вестминстер залынан Вестминстер аббатшылығына өткен шеруде Англияның туын алып жүрді. 1828 жылдан 1842 жылға дейін ол Веллингтон герцогынан кейін Қарулы күштердің Бас қолбасшысы болды және 1842 жылғы 22 қыркүйекте Альмараз виконты Хилл атанды. Аңшылар тобы бүгінге дейін сақталып келеді және округтің солтүстігінде, оның балалық шағының үйі Хокстон Холл аумағын қоса алғанда, аң аулайды. 1827 жылы аурухананың жаңа құрылысының іргетасын салды. Ол 1842 жылғы 10 желтоқсанда Шропшир графтығының Хадналл ауданындағы Хардвикк Гранджта қайтыс болды.
At the Battle of Waterloo Hill commanded the II Corps. and on 21 August 1815 he was made Knight Commander of the Order of Maria Theresa of Austria and Knight of the Order of St. George of Russia. On 27 August 1815 the Dutch King William I made him a Commander of the exclusive Military Order of William. At the coronation of George IV in 1821, Lord Hill bore the Standard of England in the procession from Westminster Hall to Westminster Abbey. From 1828 to 1842, he succeeded the Duke of Wellington as Commander in Chief of the Forces. and became Viscount Hill of Almaraz on 22 September 1842. The pack exists to this day and hunts the north of the county, including the grounds of his childhood home, Hawkstone Hall. laying the foundation stone of a major rebuild of the hospital in 1827. He died at Hardwicke Grange, Hadnall, Shropshire on 10 December 1842.