Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыста көмір шахтерлері ретінде жұмыс істеуге шақырылған британдық ерлер
the Indian technical workers sent to the UK in the 1940s
Bevin Boys were young British men conscripted to work in coal mines between December 1943 and March 1948, to increase the rate of coal production, which had declined through the early years of World War II. The programme was named after Ernest Bevin, the Labour Party politician who was Minister of Labour and National Service in the wartime coalition government. Chosen by lot as 10% of all male conscripts aged 18–25 (plus some volunteering as an alternative to military conscription) nearly 48,000 Bevin Boys performed vital and dangerous civil conscription service in coal mines. Although the last ballot took place in May 1945 (shortly before VE Day), the final conscripts were not released from service until March 1948. Few chose to remain working in the mining industry after demobilisation; most left for further education or for employment in other sectors. Bevin Boys were targets of abuse from the general public, who mistakenly believed them to be draft dodgers or cowards. They were frequently stopped by the police as possible deserters. Although output from mines had increased as the world economy recovered from the Great Depression, it was in decline again by the time war broke out in September 1939. which also reduced output. In response, the government increased the minimum weekly pay to 83 shillings (for those over the age of 21 working underground) In late summer, a bonus scheme was proposed to reward workers in mines that exceeded their output targets. These measures resulted in an increase in production in the second half of 1942, although volumes were still short of the tonnage required. Absenteeism (miners taking time off work as a result of e. g. sickness) also rose through the war from 9.65% in December 1941 to 10.79% and 14.40% in the Decembers of 1942 and 1943 respectively. By October 1943, Britain was becoming desperate for a continued supply of coal, both for the industrial war effort and for domestic heating throughout the winter.
1940 жылдары Ұлыбританияға жіберілген үндістандық техникалық жұмысшылар Бевин Бойз – 1943 жылдың желтоқсаны мен 1948 жылдың наурызы аралығында көмір өндіру деңгейін арттыру мақсатында көмір шахталарында жұмыс істеуге шақырылған жас британдықтар. Екінші дүниежүзілік соғыстың басында көмір өндірісі төмендеген еді. Бағдарламаға соғыс кезеңіндегі коалициялық үкіметте Еңбек және Ұлттық қызмет министрі болған Эрнест Бевиннің есімі берілген. 18-25 жас аралығындағы ер азаматтардың 10% (әскери шақыруға балама ретінде өз еркімен келгендер де бар) лотерея арқылы таңдалып, 48 000-ға жуық Бевин Бойз көмір шахталарында маңызды және қауіпті азаматтық міндетін өтеді. Соңғы таңдау 1945 жылдың мамырында (Жеңіс күніне дейін) өткенімен, соңғы шақырылғандар 1948 жылдың наурызына дейін босатылмады. Демобилизациядан кейін олардың азасы тау-кен өнеркәсібінде жұмыс істеуді жалғастырмады, көпшілігі білімін жетілдіру үшін немесе басқа салаларда жұмыс табу үшін кетті. Бевин Бойз жалпы халықтың сықақтарына ұшырады, олар оларды әскерден қашқандар немесе батырлар емес деп қате түсінді. Полиция оларды дезертирлер деп күдіктене отырып, жиі тоқтатып тексерді. Дүниежүзілік экономика Ұлы депрессиядан қалпына келген кезде кен өндірісі артқанмен, 1939 жылдың қыркүйегінде соғыс басталған кезде ол қайтадан төмендеді. Осыған жауап ретінде үкімет 21 жастан асқан және жер астында жұмыс істейтін жұмысшылар үшін ең төменгі апталық жалақыны 83 шиллингке дейін көтерді. Жаздың соңында кендерде өндіріс жоспарларын асырып түскен жұмысшыларды марапаттау мақсатында бонус жүйесі ұсынылды. Бұл шаралар 1942 жылдың екінші жартысында өндірістің өсуіне әкелді, бірақ көлемдер қажетті тоннажға жетпеді. Соғыс кезеңінде шахтерлердің ауру сияқты себептермен жұмыстан босатылуы да артты, 1941 жылдың желтоқсанындағы 9,65% көрсеткіш 1942 және 1943 жылдың желтоқсанында тиісінше 10,79% және 14,40% -қа өсті. 1943 жылдың қазанына қарай Ұлыбритания өнеркәсіптік соғыс қажеттіліктері үшін де, қыс айларында үйлерді жылыту үшін де көмірдің үздіксіз жеткізілімін қамтамасыз етуде қиындыққа тап болды.
the Indian technical workers sent to the UK in the 1940s
Bevin Boys were young British men conscripted to work in coal mines between December 1943 and March 1948, to increase the rate of coal production, which had declined through the early years of World War II. The programme was named after Ernest Bevin, the Labour Party politician who was Minister of Labour and National Service in the wartime coalition government. Chosen by lot as 10% of all male conscripts aged 18–25 (plus some volunteering as an alternative to military conscription) nearly 48,000 Bevin Boys performed vital and dangerous civil conscription service in coal mines. Although the last ballot took place in May 1945 (shortly before VE Day), the final conscripts were not released from service until March 1948. Few chose to remain working in the mining industry after demobilisation; most left for further education or for employment in other sectors. Bevin Boys were targets of abuse from the general public, who mistakenly believed them to be draft dodgers or cowards. They were frequently stopped by the police as possible deserters. Although output from mines had increased as the world economy recovered from the Great Depression, it was in decline again by the time war broke out in September 1939. which also reduced output. In response, the government increased the minimum weekly pay to 83 shillings (for those over the age of 21 working underground) In late summer, a bonus scheme was proposed to reward workers in mines that exceeded their output targets. These measures resulted in an increase in production in the second half of 1942, although volumes were still short of the tonnage required. Absenteeism (miners taking time off work as a result of e. g. sickness) also rose through the war from 9.65% in December 1941 to 10.79% and 14.40% in the Decembers of 1942 and 1943 respectively. By October 1943, Britain was becoming desperate for a continued supply of coal, both for the industrial war effort and for domestic heating throughout the winter.
Еріктілер шақырылады
1941 жылғы 23 маусымда Бевин бұрынғы кеншілерге радио арқылы үндеу жасап, олардың өз еріктерімен шахталарға оралуын сұрады, мақсаты – кеншілер санын 50 000-ға арттыру болатын. Ол сондай-ақ, қарулы күштерге шақырылған кеншілердің санын арттырмау үшін «тоқтау» бұйрығын шығарды. 1943 жылғы 12 қарашада Бевин радио хабары арқылы жоғары сынып оқушыларына үндеу жасап, ұлттық қызметке тіркелген кезде шахтада жұмыс істеуге ерікті болып келуге шақырды. Ол студенттерге әскери қызметтегілер сияқты, олар да үкіметтің жоғары білім беру бағдарламасына қатыса алатынын уәде етті. Бізге осы салада үздіксіз жұмыс істейтін 720 000 адам қажет. Міне, сіздердің кезегіңіз келді. Сенімдімін, әрқайсыңыздың осы соғысты жеңуге деген ынтаңыз зор. Сіздер теңіз, әскер, әуе күштеріндегі достарыңыз бен бауырларыңызбен бірге өз үлесіңізді қосатын күнді асыға күтіп отырсыз. Бірақ сеніңіздер, біздің жауынгерлеріміз көмірдің жеткілікті мөлшерін алмайынша мақсаттарына жете алмайды. Сондықтан тіркеуге келгенде, «Сіз шахтаға барасыз ба?» деген сұраққа «Иә, мен осы соғысты жеңуге көмектесу үшін кез келген жерге барамын» деп жауап беріңіз. Эрнест Бевин, 1943 жылғы 12 қараша. 2 желтоқсанда Эрнест Бевин парламентте 18-25 жас аралығындағы 30 000 ер адамды 1944 жылғы 30 сәуірге дейін әскери қызметке шақыру ниеті туралы толығырақ түсіндірді. 1943-1945 жылдары әр он жас жігіттің біреуі шахтада жұмыс істеуге жіберілді. Бұл көптеген адамдардың наразылығын тудырды, себебі көптеген жас жігіттер соғысқа қатысуды қалаған және кенші ретінде олардың еңбегі бағаланбайды деп ойлады. 1944 жылғы 14 ақпанда алғашқы Бевин Бойз оқуларын аяқтағаннан кейін жұмысқа кірісті.
Әскерге шақырылушылардың іріктелуі
Процессті кездейсоқ ету үшін Бевиннің хатшыларының бірі 1943 жылдың 14 желтоқсанынан бастап әр апта сайын 0–9 аралығындағы барлық он цифрдан тұратын шапкадан бір цифрды тартты. Сол аптада әскери қызметке шақырылуға жарамды, Ұлттық қызмет тіркеу нөмірі осы цифрмен аяқталатын барлық ерлер ұшақтар мен су асты кемелері сияқты арнайы дағды талап ететін соғыс жұмысына таңдалғандарды және кен жұмысына денсаулығына қарамастан жарамсыз деп табылғандарды қоспағанда, кендерде жұмыс істеуге бағытталды. Әскерге шақырылған кеншілер кеңсе жұмысынан ауыр еңбекке дейін әртүрлі салалардан және мамандықтардан келді, соның ішінде басқа жағдайда офицер бола алатын адамдар да болды. Шақырылғандарды шұңғырға жіберу туралы шешімді қайта қарауға мүмкіндік беретін шағымдану жүйесі құрылды, бірақ шешімдер көбінесе өзгертілмеді. Кенде жұмыс істеуден бас тартқандар түрмеге қамалды. 1944 жылдың 31 мамырына дейін 285 әскери қызметші кенші болып жұмыс істеуден бас тартты, олардың 135-і сотталды және 32-сі түрмеге жіберілді. 1944 жылдың қараша айының соңына дейін барлығы 16 000 әскери қызметшінің ішінде 143-і кенде жұмыс істеуден бас тартты және түрмеге жіберілді, олардың кейбіреулеріне қатаң еңбек тағайындалды.
Оқыту
18 жасқа жуық ер балалар бес күн ішінде Дербиширдегі Крессвелл кенішіндегідей оқу орталығына баруды тапсыратын ресми хабарламаны алатын. Кен өндіруде бұрын тәжірибесі жоқ Bevin Boys алты апталық оқудан өтетін (төрт аптасы дәрісхана тәрізді, ал екі аптасы тағайындалған кеніште). Оқу бітірмей тұрып 140 адам екі күн бойы Донкастерде ереуілге шықты. Тәжірибелі кеншілер де 21 жастағы жаңа келгеннің өзі сияқты ең төменгі жалақы алуына наразылық білдірді. Bevin Boys форма кимейтін, ешқандай белгі тақпайтын, тек таба алатын ең ескі киімдерін киетін. Әскери жастағы және формасыз болғандықтан, көптегендерін полиция тоқтатып, әскерге шақырудан қашқаны туралы сұрақтар қойды.
Бевин Бойздарға қазіргі көзқарастар
Көптеген Бевин Бойлар форма кимегендіктен ұятқа қалды, ал кейбір адамдар оларды әскерге шақырудан қасақана жалтарды деп айыптады. Сан алуан дін еркіндігінен бас тартушылар әскери қызметке орнына (Бевин Бой бағдарламасынан толығымен бөлек жүйе бойынша) шахтада жұмыс істеуге жіберілгендіктен, кейде Бевин Бойлар "Кончилер" деп есептелді. Философиялық немесе діни себептермен әскери қызметке қарсылық білдіру құқығы, Бірінші дүниежүзілік соғыста болғандай, әскерге шақыру заңнамасында мойындалды. Кейбір жалпы халықтың өкілдері арасында Бевин Бойларға деген наразылықпен қатар ескі көзқарастар сақталды. 1943 жылы Эрнест Бевин парламентте былай деді:
Бағдарламаның аяқталуы
Соңғы шақыру лотереясы 1945 жылдың мамыр айында өтті (Еуропа жеңіс күніне дейін аз уақыт қалғанда); бірақ, соңғы шақырылғандар 1948 жылдың наурызына дейін әскерден босатылмады.
Бевин жігіттер қауымдастығы
Бевин Бойз Ассоциациясы 1989 жылы Мидлендс аймағында 32 мүшеден тұрып құрылды. 2009 жылға қарай, қауымдастықтың мүше саны Ұлыбританияның және басқа елдердің түкпір-түкпірінен 1800-ден асып кетті. Ассоциация кездесулер мен қайта қосылыстарды ұйымдастырумен қатар, естелік шараларға да қатысып тұрады.
Танымал мәдениетте
Дуглас Ливингстонның "Дурхамға жол" радиоспектаклі екі бұрынғы Бевин Бойздың, қазір сексен жаста, Дурхам шахтерлер мерекесіне (Durham Miners' Gala) сапасы туралы ойдан шығарылған әңгіме. Британдық музыкант Джез Лоу "The Sea and the Deep Blue Devil" әнін Корольдік теңіз күштеріне шақырылған жігітке сүйіктісін жоғалтқан Бевин Бойдың көзқарасынан жазды. Ағылшын әнші-күйші Рег Мюррос "The Bevin Boys (Bill Pettinger's Lament)" әнін жазды. Бұл әнді Мартин Петтингер әкесі Билл, Бевин Бой болғандығына құрмет ретінде тапсырыс берген.