Кіріспе

3 ғасырдағы Клирмонт епискобы Стремониус немесе Сент-Аустремониус немесе Сент-Страмониус немесе Аустромойн, "Оверньдің апостолы", Клирмонттың алғашқы епискобы болды. Католик шіркеуінде қасиетті әулие ретінде құрметтеледі.

Аңыз

Император Деций мен Веттий Грат консулдық қызмет атқарған жылдары (250 жыл), Грегорий Турский, оны Стремониус деп атағандай, Папа Фабиан жеті епископты Римнен Галлияға, Жақсы Жаңалықты уағыздау үшін жіберді: Гатиен – Тур қаласына, Трофим – Арль қаласына, Пауыл – Нарбонн қаласына, Сатурнин – Тулуза қаласына, Денис – Париж қаласына, Марциал – Лимож қаласына, ал Австромойн – Клермон қаласына (Historia Francorum, i.30). Клермон қаласында ол сенатор Кассий Клермонтты және пұтқа табынушы дін қызметкері Викториносты дінге көндірді, Сент-Серенге – Тьерге, Сент-Мариусқа – Сальерге, ал Антонинді Аувернь аймағының басқа жерлеріне жіберді, содан кейін өлім жазасына кесілді. Дәстүр бойынша, Әуверньдік Нектарийге Орталық Франциядағы Лимань жазығын христиан дініне өткізуді Әулие Австромойн бұйырған.

Құрмет

Оның құрметі негізінен жергілікті сипатта болды, бірақ Клермонтта ол Галлияға 1-ші ғасырға, Марсиал сияқты апостолдармен бірге, "Христостың жетпіс екі шәкіртінің" бірі ретінде қайта оралды, және ол Әулие Петірмен бірге Палестинадан Римге келген, кейіннен Овернь, сондай-ақ Берри және Ниверне аймақтарының апостолы болған еврейге айналды деп есептелді. Бұл жергілікті көзқарас 10-шы ғасырда Мозак аббаттығында жазылған Әулие Аустремониус туралы өмірбаянында пайда болды, онда әулиенің денесі 761 жылы көшірілді. Өмірбаянды Исуар монахтары қайта жазып, кеңейтіп, әулиенің басын қадірлі реліквия ретінде сақтады. 11-ші ғасырдың соңында жаңа эпизодтар қосылған, сонымен қатар Пиппин (Ұзын немесе Аквитанияның екі патшасының бірі) жарғысының жалған нұсқасы жасалды. Мазары 1197 жылы ашылды. 544 жылы Оверньде туған және аймақтың тарихын жақсы білген Грей Турский, Аустремониусты шамамен 250 жылы Галлияны жаңаруға (евангелизациялауға) атсалысқан жеті елшінің бірі деп қарастырады; ол әулиенің денесі алғаш рет Исуарда жерленгенін, оның денесі емес, басы Клермонтқа көшірілгенге дейін үлкен құрметке ие болғанын айтады. Галлияның ірі діни орталықтарының әрқайсысына апостолдық бейне қажет болған жағдайлар болуы мүмкін, және тарихи деректер жойылған жерлерде (мысалы, Турский Гатиенін қараңыз) жергілікті мақтаныш үшін бір бейне ұсыну қажет болды, мұндай мүмкіндікті толығымен жоққа шығаруға болмайды.