Кіріспе

Дыбыс сахнасы (сонымен қатар, дыбыс сахнасы деп те жазылады) – үлкен, дыбыс өткізбейтін құрылым, ғимарат немесе үлкен есіктері мен биік төбелері бар бөлме, театрлық кино түсіру және телевизиялық өндіріс үшін пайдаланылады, әдетте қауіпсіз кино немесе теледидар студиясының аумағында орналасқан. Үнсіз сахнамен салыстырғанда, дыбыс сахнасы дыбыстың өтуіне кедергі келтіретіндей етіп жасалған, сондықтан дыбыс суретпен бірге жазылуы мүмкін. Мұндай жазбалар өндіріс дыбысы деп аталады. Фильмдердегі диалогтан басқа көптеген дыбыстар постөндірісте қосылса да, дыбыс сахналары көбінесе диалог түсірілетін сахналар үшін қолданылады, ал үнсіз сахналар үшін қолданылмайды. Өндіріс дыбысына балама ретінде постөндіріс кезеңінде қосымша диалог жазуға болады (бұл дубляж деп аталады).

Ерте тарих

Мұндай құрылымдар дыбыс жазу технологиясы пайда болғанға дейін киноиндустриясында қолданылып келген. Алғашқы үнсіз фильмдерге арналған көлемдер үш қабырғалы, ашық шатыры бар немесе үлкен терезелері бар түрде салынды, электр жарығы пленканы дұрыс экспозициялауға жеткілікті күшке ие болғанша.

Кең аудиоизоляция

Электр жарығының пайда болуымен Голливудта жабық сахналар салынды және олар тез арада қабырғаларына көптеген төсеніштер орнатылған дыбыс сахналарына айналдырылды. 1920 жылдардың соңында дыбысты фильмдердің пайда болуымен, сыртқы шу мен бөгеттерді жою үшін, соның ішінде кіруді шектеу мақсатында, бұл сахналарды жабық және толыққанды дыбыс өткізбейтін ету қажет болды. Дыбыс сахнасы орналасқан ғимараттың төбесі мен қабырғалары жоғары деңгейде дыбыс оқшауланған болуы керек, сондықтан құрылымы берік болуы керек және мұндай қосымша мүмкіндіктер мен жүктемелерді қабылдай алуы тиіс, немесе ерекше мүмкіндіктерімен және жүктемелерді көтеруге арналған жаңа ғимарат қажет. Инженерлік мәселелерге байланысты, бұл қолданыстағы құрылысты қайта жаңартудан әдетте арзан балама болып табылады. Дыбыс оқшаулаусыз ғимараттар әлі де «үнсіз сахналар» деп аталады және диалог пен басқа да дыбыстар жеке операция ретінде жазылған жағдайда қолданылуы мүмкін. Бұл жеке операцияға көбінесе басты актерлердің фильмнің жұмыс үзіндісінде синхронды диалогты ауыстыратын дауыс жазулары, арнайы тілдік актерлердің екінші тілге дубляж жасауы немесе арнайы эффектілерді түсіру кіреді. Дыбыс сахнасы, «үнсіз сахнадан» айырмашылығы, дыбыс жазу құрылғысының ішіндегі кез келген жерде шу жасаудан сақтануды талап етеді. Дыбыс сахнасында әдетте әрбір сыртқы есіктің үстінде немесе жанында үлкен қызыл шам болады. Шам жыпылықтай бастағанда, түсіру жүріп жатыр дегенді білдіреді. Сол сәтте есікті ашқан адам сыртқы дыбыс пен жарықтың бұзуына және түсірілімнің сәтсіздігіне себеп болады.

Арнайы эффекттер постөнерлеу алдында

Соңғы технологиялар мен бағдарламалық қамтамасыз ету актерлер мен элементтердің орнын анықтайтын сенсорларды пайдалана отырып, түсіру кезінде негізгі алдын ала көру эффекттерін дереу сахнаға енгізеді, бұл постөнеркәсіпке дейін жасалады. Бұл режиссерге түсірілім барысында суреттің композициясын, негізгі цифрлық нысандар мен беттерді қоса алғанда, қалай көрінетінін көруге және шығармашылық процеске көмектеседі.

Виртуалды өндіріс көлемі

Фильмдер мен телешоуларды өндіруде қолданылатын жаңа формат – виртуалды өндіріс «көлемі». Дәстүрлі моушн-кэпчур сахнасының көлемінен (әдетте түпкі өнім үшін физикалық бейне жазылмайды) ерекшеленеді, виртуалды өндіріс көлемі – экрандармен (әр түрлі деңгейде) қоршалған сахна. Бұл экрандар, көбінесе үлкен LED матрицалары, 3D-де құрылған декорацияның (Unreal Engine сияқты бағдарламалық қамтамасыз етуді пайдалана отырып) нұсқасын көрсетеді және камера қозғалысымен оның қозғалысын нақты уақытта қадағалайды. Статикалық дисплей параллакс болмаған жағдайда, тұрақты камера үшін де ұқсас жұмыс істей алады. Дегенмен, бұл көлемдер декорацияны бейімделіп өзгертуге және камера нақты ортада қозғалғанда көретіндей етіп бұрмалауға мүмкіндік береді. Мұндай орналымның артықшылықтарына көріністі толық бақылау кіреді; кешкі және таңғы уақыт күні бойына созылуы мүмкін. Күннің уақытын немесе жарық көздерінің санын қалауынша өзгертуге болады, сонымен қатар экраннан тыс көлемнің бөліктерін белгілі бір бағыттан жарық беру үшін толығымен ақ түске бояуға болады немесе сол аймақты қараңғылату үшін сөндіруге болады. Олар актерлердің артындағы бір түсті көрсету арқылы хромакей үшін де әдеттегі жасыл/көк экран ретінде жұмыс істей алады. Актерлердің айналасын көріп, осыған сәйкес өнер көрсетуіне мүмкіндік беретін физикалық кеңістікке ие болу – жасыл экрандарда көбінесе жетіспейтін мүмкіндік. Бақыланатын визуалды орта режиссерлер мен операторларға мизансценді жақсырақ құруға, түсірілімді толық бақылауға және оны жасап жатқанда түпкі бейнені көруге мүмкіндік береді. Бұл көлемдер мөлдір, жартылай мөлдір және жарықтандыруға сезімтал материалдарда жарық өте реалистік түрде әрекет ететін жағдайларда ерекше пайдалы. Көзілдірік, шыны ыдыстар және жылтыр қарулар сияқты бұйымдар дәстүрлі хромакей жұмысында өте қиын. Бұл техника сонымен қатар постпродакшнде хромакей арқылы анықталмаған бөліктерді кесу үшін қажет болатын ротоскопия жұмысының көлемін азайтады. Бұл орналымның кемшілігі – жасыл экраннан айырмашылығы, түсірілген материал визуалды орта тұрғысынан түпкілікті болып саналады (кез келген стандартты түсірілім немесе локациядағы түсірілім сияқты). Ал жасыл экранда түсірілген фрагментті постпродакшнде кез келген уақытта кез келген нәрсеге алмастыруға болады.