Кіріспе

Jacobellis v. Ohio, 378 U.S. 184 (1964), 1964 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының Огайо штатының Луи Маллдің "Сүйіктілер" (Les Amants) фильмін, оны штат адалсыз деп танығандықтан, көрсетуіне Конституцияның бірінші түзетуіне сәйкес тыйым салатыны туралы мәселе бойынша қабылданған шешімі.

Өмірбаян

Огайо штатының Кливленд Хайтс қаласындағы Ковентри Виллидж ауданындағы «Хайтс Арт Театрының» директоры Нико Якобеллиске [378 U. S. 184, 186] Огайоның жаңартылған кодексін бұзу фактісі бойынша, әдепсіз фильмді иелену және көрсету бойынша екі айып тағылды. Куяхога округінің жалпы сот судьясы, бірінші айып бойынша 500 доллар, екіншісі бойынша 2000 доллар айыппұл төлеуге үкім шығарды (1960 жылғы 2500.0 доллар шамамен <есептелген сомаға> тең), немесе айыппұл төленбесе, фильмді көрсеткені үшін түзету мекемесінде жаза өтеуге бұйрық берді. Якобеллистің үкімі Огайо апелляциялық соты және Огайо Жоғарғы сотымен қолдау тапты.

Жоғарғы Сот

АҚШ Жоғарғы Соты фильмнің әдепсіз емес екендігін және конституциялық түрде қорғалатынын айта отырып, сот шешімін күштен шығарды. Алайда, сот негіздер бойынша келісімге келе алмады, нәтижесінде көпшіліктің төрт түрлі пікірі жарияланды. Екі қарсы пікірді қоса алғанда, ешбір пікір екі судьядан артық қолдау алмады. Шешімді Уильям Дж. Бреннан жариялады, бірақ оның пікіріне тек судья Артур Голдберг қосылды. Судья Хьюго Блэк, судья Уильям О. Дугласпен бірге, Бірінші түзету ешқандай цензураға жол бермейтінін, өзінің бұрыннан белгілі көзқарасын қайталады. Бас судья Эрл Уоррен наразылық білдіріп, соттың әдепсіздік заңнамасының шатастығын сынады және Огайо штатының әрекеті Рот ісі бойынша АҚШ-қа қарсы сот шешіміне сәйкес келіп, маңызды мемлекеттік мүдделерді қамтамасыз етеді деп мәлімдеді. Судья Джон Маршалл Харлан II де наразылық білдірді; ол штаттардың әдепсіз фильмдерге тыйым салуға «кең, бірақ федералдық деңгейде шектеусіз» билігі болуы керек деп сенді. Бірақ Джейкобелли ісіндегі ең әйгілі пікір судья Поттер Стюарттың қолдауы болды, ол Конституцияның «қатты порнографиядан» басқа барлық әдепсіздікті қорғайтынын айтты. Ол былай деп жазды: «Бүгін мен осы қысқаша сипаттамаға кіретін материалдың түрлерін анықтауға тырыспаймын, және мүмкін мен мұны ешқашан түсінікті түрде істей алмаспын. Бірақ мен оны көргенде білемін, ал осы істегі фильм сондай емес».

Кейінгі дамуы

1973 жылғы «Миллер Калифорнияға қарсы» ісіне дейін соттың осықтандыруға қатысты құқықтық тәжірибесі біртіңдар болып келді.