Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италияның патшайымы 1946 жылы
Queen of Italy in 1946
Мари Жозе Бельгиялық (Marie José Charlotte Sophie Amélie Henriette Gabrielle; 4 тамыз 1906 – 27 қаңтар 2001) – Италияның соңғы патшайымы болды. Оның патшайым ретінде 34 күндік қызметі оған «Мамыр патшайымы» деген лақап атын сыйлады.
Marie José of Belgium (Marie José Charlotte Sophie Amélie Henriette Gabrielle; 4 August 1906 – 27 January 2001) was the last Queen of Italy. Her 34 day tenure as queen consort earned her the nickname "the May Queen".
Ерте өмір
Принцесса Мария Жозе Бельгияның Остенде қаласында Бельгия королі Альберт I және оның жұбайы Бавария герцогинясы Елизаветаның кіші баласы ретінде дүниеге келді. Анасы арқылы ол Австрия императрицасы Елизавета мен Баварияның Мария София, Екі Сицилия Корольдығының соңғы патшайымының шөбересі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Англияға эвакуацияланды, онда Брентвудтағы Брентвуд Урсулин монастырының орта мектебінде пансионда оқыды. Кейін ол Флоренциядағы (Италия) Сантиссима Аннунциата колледжіне қатысты, сол жерде болашақ күйеуімен танысты. 1924 жылы Мария Жозе өзінің алғашқы сарайдағы кешіне қатысты. Осы оқиғаға арналған сый ретінде оған Стефани де Боарнаға бұрын тиесілі болған ежелгі жеміштен жасалған және алмаз инкрустацияланған тиара берілді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ханшайым көбінесе Ұлыбританияда тұрды, бірақ Бельгия королінің хабаршысы Арчибальд Александр Гордон оны Бельгиядағы ата-анасына жиі алып жүрді. 1918 жылы ханшайым майор Гордонды оны "қоян маршалы Соулт" деп атағанда сөккен. Ханшайым "Гордон" деп шақырса, оның кімді айтқанын ешкім түсінбейтінін түсіндірді. Алайда, егер ол оны майор Гордон деп атаса, барлығы оны түсінетін, өйткені барлығы майор Гордонның кім екенін білді.
Princess Marie José was born in Ostend, the youngest child of King Albert I of the Belgians and his consort, Duchess Elisabeth in Bavaria. Through her mother she was a grandniece of Empress Elisabeth of Austria and of Maria Sophie of Bavaria, last queen consort of the Kingdom of the Two Sicilies. During the First World War, she was evacuated to England where she was a boarding pupil at the Brentwood Ursuline Convent High School in Brentwood, Essex. She later attended the College of the Santissima Annunziata in Florence, Italy, where she first met her future husband. In 1924, Marie José attended her first court ball. For the occasion she was given an antique pearl and diamond tiara that had originally been owned by Stéphanie de Beauharnais. During the First World War, the Princess resided mainly in Great Britain but was often escorted by the Belgian King's Messenger, Archibald Alexander Gordon to her parents in Belgium. In 1918, the Princess reprimanded Major Gordon when he called her rabbit Marshal Soult by the name Soult. The princess explained that if she called for "Gordon", no one would be able to understand who she meant. Still, if she addressed him as Major Gordon, everyone would understand her because everyone knew who Major Gordon was.
Пьемонт ханшайымы
1939 жылдың қазан айында Мария Жозе Италиядағы Қызыл Кресттің президенті болып тағайындалды. Аоста ханшайымы мен герцогинясы Мария Жозе Италия Қызыл Кресінің президенті ретінде қызметке орналасу рәсіміне қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Германия/Италия лагері мен соғысқа қатысқан басқа еуропалық елдер арасындағы сирек дипломатиялық байланыстардың бірі болды, себебі ол Бельгияның Леопольд III-нің (неміс күштерімен ұсталған) қарындасы және сонымен қатар, тақ мұрагерінің әйелі ретінде Бенито Муссолини кабинетінің кейбір министрлеріне жақын болды. 1943 жылы мұрагер ханшайым Италия мен АҚШ арасында жеке бейбіт келісімге келу үшін күш жіберді, бірақ бұл әрекеттері нәтижесіз болды. Ватиканнан болған өкілі – кейіннен Папа Павел VI болған жоғары дипломат Монсеньор Джованни Баттиста Монтини еді. Ол сондай-ақ Адольф Гитлерден Бельгия халқына деген мейірімділік сұрады. Мария Жозе күйеуінің 1983 жылы қайтыс болуынан кейін Италияға оралды. Ол 2001 жылдың 27 қаңтарында 94 жасында Женева клиникасында өкпе ісігінен қайтыс болды, екі ағасы мен кейбір туыстарынан, соның ішінде Бельгия королі Бадуиннен өмір сүріп қалды. Қоштасу рәсімі Францияның оңтүстігіндегі Савойядағы Оқшау үй шіркеуінде (Hautecombe Abbey) өтті, оған 2000-ға жуық адам қатысты. Олардың арасында Бельгия королі Альберт II, Испания королі Хуан Карлос I және Иранның соңғы император қызы Фарах Пахлави болды. Ол күйеуінің қасына Оқшау үй шіркеуіне (Hautecombe Abbey) жерленді.
In October 1939, Princess Marie José was made President of the Red Cross in Italy. The Princess and Duchess of Aosta attended the ceremony where Marie José was installed as President of the Italian Red Cross. During the Second World War she was one of the very few diplomatic channels between the German/Italian camp and the other European countries involved in the war, as she was the sister of Leopold III of Belgium (kept hostage by the German forces) and at the same time, as the wife of the heir to the throne, close to some of the ministers of Benito Mussolini's cabinet. In 1943, the Crown Princess involved herself in vain attempts to arrange a separate peace treaty between Italy and the United States; her interlocutor from the Vatican was Monsignor Giovanni Battista Montini, a senior diplomat who later became Pope Paul VI. She also interceded with Adolf Hitler to ask for mercy towards the people of Belgium. Queen Marie José returned to Italy after her husband's death in 1983. She died on 27 January 2001 in a Geneva clinic of lung cancer at the age of 94, surviving her two brothers and some of her nieces and nephews, including King Baudouin of the Belgians. The funeral was held at Hautecombe Abbey, in Savoy in the south of France, and was attended by 2,000 mourners. Among them were King Albert II of the Belgians, King Juan Carlos I of Spain and Farah Pahlavi, the last Empress of Iran. She was buried in Hautecombe Abbey alongside her husband.
Музыкалық негіз
Анасы Баварияның герцогинясы Елизавета сияқты Мари Хосе де музыкалық бәйге ұйымдастырды. 1959 жылы ол Королева Мари Хосе атындағы композиторлар сыйлығының қорына негіз салды. Ол келесі жылы екі жылда бір рет табыс етілетін сыйлықтарды алғаш рет тапсырды. 1960 жылғы бәйгеде бірінші жүлде "Quatuor à cordes avec une voix chantée" шығармасы үшін Джорджио Феррариге берілді. Кейінгі жүлдегерлер қатарында Уильям Олбрайт (1968), Георг Кацер (1978) және Хавьер Торрес Малдонадо (2000) болды. 2017 жылғы сыйлық Жахюк Чойға табыс етілді.
Like her mother, Duchess Elisabeth in Bavaria, Marie José inspired a musical contest. In 1959 she established the Fondation du prix de composition Reine Marie José. It awarded its biennial prizes for the first time the following year. The first prize at the 1960 Concours was awarded to Giorgio Ferrari for his Quatuor à cordes avec une voix chantée. Subsequent prize winners have included William Albright (1968), Georg Katzer (1978), and Javier Torres Maldonado (2000). The 2017 prize was awarded to Jaehyuck Choi.
Музыка
Голландиялық әнші Петра Бергердің "Terra Promessa" әні, оның "Eternal Woman" альбомындағы бірінші ән, Мари Хосе туралы айтады.
Dutch singer Petra Berger's song "Terra Promessa", the first song from her album Eternal Woman, is about Marie José.