Кіріспе

Бритондықтар патшасы Локриноның сүйіктісі Эстрильдис, 12-ғасырлық хронист Джеффри Монмутскийдің мәліметінше, оның қызы Хабреннің анасы болған.

Ортағасырлық әдебиет

Джеффридің "Historia Regum Britanniae" (Британия патшаларының тарихы) псевдотарихнамасында Германия патшасының қызы Эстрильдис, король Брут қайтыс болғаннан кейін жасалған шапқыншылық кезінде бас қолбасшы Хамбер Гунның тұтқыны ретінде Британияға әкелінді. Көп ұзамай Гумбердің ғұндары Бруттың үш ұлынан жеңіліс тапты, олардың үлкені – Локринус, Гумбердің кемелерінің бірінде оны көріп, әдемі германдық ханшайымына ғашық болды. Локринус Корнуолл королі Коринейдің қызы Гвендоленмен жасаған бұрынғы келісімін орындауға мәжбүр болды, бірақ Эстрильдисті жасырын сүйіктісі ретінде сақтап қалды. Ол жеті жыл бойы Триноватум (Лондон, яғни "Жаңа Троя") астындағы үңгірде оны жасырын түрде көріп тұрды, онда оған қызметшілер күтім жасады. Эстрильдис оған Хабрен есімді қызды дүниеге әкелді. Кориней қайтыс болғанда Локринус Гвендолен мен олардың ұлы Мадданды тастап, Эстрильдисті патшайымы деп жариялады. Гвендолен Корнуолл әскерін көтеріп, Локринусқа қарсы соғысып, оны жеңіп алды; содан кейін ол Эстрильдисті және оның қызы Хабренды өзенге батырып жіберді, ол өзен кейін уэльс тілінде Хафрен, ал римдіктер Сабрина деп атады (ағылшын тілінде – Северн өзені).

Ортағасырдан кейінгі әдебиет

Эльстридис және оның тарихы Чарльз Тилнидің «Эльстрильд» (1586 жылы қайтыс болған), Эдмунд Спенсердің «Фери Квин» (1590), Томас Лодждің «Эльстредтің шағымдануы» (1593) және Суинберннің «Локрин» (1887) шығармаларында бейнеленген. Бұл оқиға Генрих II патшаның сүйіктісі Розамунд Клиффордтың жер асты лабиринтінде жасырынып қалғаны туралы халық әңгімесіне шабыт берді.

Атауы

Оның есімі, 1984 жылғы Оксфорд христиандық есімдерінің ағылшын тіліндегі сөздігінде көрсетілгендей, орта ғасырлық Эстрильд есімінің латыншаға аударылған түрі болуы мүмкін, ол Англияда тек 12 ғасырға дейін қолданыста болған.