Кіріспе

Гвендолен, сондай-ақ Гвендолин немесе Гвендолин (лат. Guendoloēna) – ежелгі Британияның аңызға толы билеушісі. Ол 1115 ж.б. билікке келген. Джеффри Монмуттың тарихи еңбегі «Historia Regum Britanniae» бойынша, ол Стоур өзенінде болған шайқаста күйеуін жеңгенге дейін король Локриннің теріске шығарылған патшайымы болды. Бұл өзен ежелгі Британияның Корнуолл және Логрия деген екі маңызды аймағын бөліп тұрған шекара еді. Корольді жеңгеннен кейін, ол британиялықтардың жетекшісі атанды, олардың тұңғыш патшайымы болды.

Өмір

Монмуттан шыққан Джеффридің айтуынша, Гвендолен Корнуолл королі Коринейдің қыздарының бірі және Бруттың жауынгерлерінің бірі болған. Гвендолен Брут патшаның үш ұлының үлкені Локринге үйленді және Маддан есімді ұлы болды. Әкесі Корнидің қайтысынан кейін Локрин одан ажырасып, германдық сүйіктісі Эстрильдиске (оның Хабрен есімді қызы болған) үйленді. Гвендолен Корнуоллға қашып, онда бірнеше жыл тұрды. Үлкен әскер жинағаннан кейін ол бұрынғы күйеуі Локрин патшаға қарсы соғыс ашты. Стор өзені маңындағы шайқаста Локрин қаза тапты. Гвендолен тағына отырып, тәуелсіз билік жүргізді, әкесі Корнуоллда билегендей. Күйеуінің сүйіктісі Эстрильдис және қызы Хабрен Северн өзенінде (Ескі уэльс: Хабрен) суға батып кеткен соң, ежелгі британ монархы он бес жыл бейбітшілікпен билік етті. Содан кейін ол ұлының пайдасына тақтан бас тарды және өмірінің қалған бөлігін Корнуолда өткізді.

Мұра

"Британ патшалығының тарихы" кітабында Самуил Яһудеяда соткер болған кезде, Эней Сильвий Альба-Лонганы билеген, ал Гомер Грецияда даңққа ие болғандығы айтылады. Ол Спенсердің 1590 жылғы "Фейри Квин" поэмасында Гвендолене деп аталады және Уильям Блейктің миф жасаушы жазбаларында Альбионның он екі қызының бірі ретінде бейнеленеді. 20 ғасырдағы феминист зерттеушілер оны билігімен бөлінген Ұлыбританияны жазып емдеген күшті әйелдің мысалы ретінде жиі келтіреді.