Кіріспе

Франц гимназиясы – Германияның Берлин қаласындағы франкофондық гимназия. Дәстүр бойынша, ол жоғары деңгейлі элиталық мектеп ретінде кеңінен танылған. Бұл сонымен қатар Берлиндегі ең көне мемлекеттік мектеп. Оның құрылуы Бранденбург маркграфы Фридрих Вильгельмнің бұйрығымен жүзеге асырылды. Оны тікелей Француз сыртқы елдердегі білім беру агенттігі (AEFE) басқарады, ол Франция үкіметінің құрамындағы агенттік.

Тарих

Ол 1689 жылы Фредерик Вильгельмнің ұлы, Бранденбург электоры Фредерик III, оның шақыруымен Бранденбург Пруссиясына қоныс аударған гугенот отбасыларының балалары үшін құрылды. Олар 1685 жылғы қазан айында король Людовик XIV-нің Нант жарлығын жоюынан кейін, Францияның католик корольдігінде протестанттық сенімдері үшін қуғынға ұшыраған болатын. Мекеменің алғашқы директоры – француз юрисі Шарль Анкильон. Құрылғаннан бері мектеп Берлиндегі бірнеше ғимаратта орналасып, үздіксіз тарихымен келеді. Бастапқыда профессорлық-оқытушылық құрамында тек гугенот босқындары болды және оқыту тілі француз тілі болды. Бірақ көп ұзамай, мектепке пруссиялық ақсүйектер мен шенеуніктердің оқу ақысын төлейтін көптеген неміс балалары да қабылдана бастады, соның нәтижесінде мектеп элиталық білім орнына айналды. Пруссия реформалары барысында 1809 жылы Коллеж Франсуа жалпы мемлекеттік мектепке айналды. Оқушылар санының артуын ескере отырып, 1873 жылы ол Доротенштадт ауданындағы Рейхстагсуферде салынған үлкен ғимаратқа көшті. Мекемеде еврей оқушыларының саны орташа көрсеткіштен жоғары болды, олар нацистік режим кезінде еврей ұстаздармен бірге мазақталып, 1938 жылы мектептен шығарылды. Дегенмен, барлық ұлтшылдық күш-жігерге қарамастан, француз тілі оқыту тілі ретінде сақталды. 1943 жылдан кейін мектеп Берлиннен эвакуацияланды, ал Рейхстагсуфердегі тарихи ғимарат 1945 жылы қирады. Соғыстан кейін мектеп Батыс Берлиннің француздық секторындағы Веддинг ауданына көшірілді. 1952 жылы Француз гимназиясы – Collège Français Berlin, дәстүрлі гугенот мектебін француз қарулы күштерінің Берлин колледжімен біріктіру арқылы қайта құрылды. Оның көптеген оқушылары (барлығы бітірмегенімен) кейінірек танымал болды, олардың ішінде ақын Адалберт фон Шамиссо, жазушылар Максимилиан Харден және Курт Тухольский, инженер Уолтер Дорнбергер, қарсылық күресшісі Адам фон Тротт цу Зольц, ән жазушылар Рейнхард Мей және Ульрих Роски, сондай-ақ саясаттанушы Гесине Шван, Германияның Социал-демократиялық партиясының 2009 жылғы президенттікке үміткері бар.