Кіріспе

Ирландиялық рим-католик дін қызметкері және ғалым Чарльз Уильям Рассел (14 мамыр 1812 – 26 ақпан 1880) – ирландиялық рим-католик дін қызметкері және ғалым.

Ерте өмір

Ол Ирландияның Даун графтығындағы Киллоу қаласында дүниеге келді, Куониамстаун және Баллистру элиталық билеушілері болған Рассел әулетінің ұрпағы. Ол алғашқы білімін анасының туған жері Дрогеда грамматикалық мектебінде және Даунпатрикте алды, содан кейін 1826 жылы Майнут қаласындағы Сент-Патрик колледжіне түсті. (Сент-Патрик колледжі қазір ресми түрде Ирландияның Паптық университеті және Ұлттық семинариясы деп аталады, бірақ көбінесе Майнут колледжі деп белгілі. Ол Ирландияның Ұлттық университетімен бір кампуста орналасып, тығыз байланыста жұмыс істейді.) Ол 13 маусымда 1835 жылы дін қызметкері болып тағайындалды және гуманитарлық ғылымдар профессоры болды.

Еңбектері мен діни мансабы

1842 жылы папа Григорий XVI оны Цейлонның (қазіргі Шри-Ланка) бірінші апостолдық викарі етіп таңдады, бірақ ол бұл лауазымнан, сондай-ақ Даун епископтығы мен Армгам архиепископтығынан бас тартты. Үш жылдан кейін ол Мейнут қаласына шіркеу тарихының профессоры болып оралды. 1850 жылы Готфрид Вильгельм фон Лейбництің «Теология жүйесі» еңбегін аударғаннан кейін, ол 1858 жылы жарық көрген «Кардинал Меззофантидің өмірі» атты еңбегімен айналысты. 1857 жылы ол Лоренс Ф. Ренеханның орнын басып, Мейнут қаласындағы Сент-Патрик колледжінің президенті болды. Кардинал Николас Уайзман Расселлмен жиі хат алмасып тұрды, ал 1858 жылы Уайзман Ирландияға келгенде, Мейнут қаласына барып қайтты. Кейіннен жазған мемуарларында Уайзман: «Профессорлар мен студенттер, бес жүзден астам адам, толық академиялық киімде колледж ауласында күтіп тұрып, атақты қонаққа шын ирландиялық құрмет көрсетті» деп жазды. Кардинал Уайзманның доктор Расселге жазған хаттарының түпнұсқалары Сент-Патрик колледжінің архивінде сақтаулы. 1869 жылы Расселлдің тарихнамалық білімі оны Тарихи қолжазбалар комиссиясының мүшесі етіп тағайындауға ықпал етті, және ол Джон Патрик Прендергастпен бірлесіп Бодлейан кітапханасындағы «Карте қолжазбалары» туралы сегіз томдық баяндаманы (1871) және Джеймс I патшалығы кезеңіндегі Ирландия мемлекеттік қағаздарының тізімін (4 том, 1872–1877) редакциялады. Ол сондай-ақ, триіз жыл бойы әртүрлі мақалалармен толықтырған «Dublin Review» журналына жиі үлес қосты, көбінесе бір нөмірге бірнеше мақала жазды. Соңғылары – сонет туралы екі көрнекті мақала (1876–1877). Ол «Chambers's Encyclopaedia» үшін көптеген мақалалар жазды, ал «Encyclopædia Britannica» үшін екі мақала – «Палимпсест» және «Папирус» жазды. Ол «Эдинбург ревю», «The Month» және «Irish Monthly» сияқты басқа журналдарға да материалдар ұсынды. Оның 1846 жылы алғаш жарық көрген Canon Schmid's Tales for the Young аудармасы кең танылған туынды болды.

Мұра

Кардиналдар Николас Уайзман, Вестминстердің алғашқы архиепискобы, және Джон Генри Ньюман екеуі де оны жақын дос санады, ал соңғысы оның туралы: "Бәлкім, ол менің дінге келуіме ең көп үлес қоскан адам болды" деп жазды. Доктор Расселл өзінің немере інісі Чарльз Расселлдің ерте табысына куә болды, ол еңкесінің өмір кезеңінде QC атанды, бірақ кейін Англияның Лорд-бас судьясы болды.