Бетховеннің «Andante favori» фортепианоға арналған шығармасы (WoO 57). 1803-1804 ж. жазылған, 1805 ж. жарияланған. «Waldstein» сонатасының бөлігі болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Andante favori – Людвиг ван Бетховеннің фортепианоға арналған жеке туындысы. Бетховеннің шығармаларының каталогтарында WoO 57 ретімен белгіленеді.
The Andante favori is a work for piano solo by Ludwig van Beethoven. In catalogues of Beethoven's works, it is designated as WoO 57.
Құралуы және қабылдануы
"Ананте фавори" 1803 және 1804 жылдар аралығында жазылған, 1805 жылы жарияланған. Бастапқыда бұл Бетховеннің Вальдштейн фортепианолық сонатасының үш бөлімінің екіншісі болуы тиіс еді, Op. 53. Тейердің Бетховен өмірбаянынан алынған келесі үзінді өзгерісті түсіндіреді:
The Andante favori was written between 1803 and 1804, and published in 1805. It was originally intended to be the second of the three movements of Beethoven's Waldstein Piano Sonata, Op. 53. The following extract from Thayer's Beethoven biography explains the change:
Риес (Notizen, 101-бет) Бетховеннің досы соната тым ұзын екенін айтқан, бұл үшін композитор оны қатты кінәлады. Бірақ ойланып, зер салғаннан кейін Бетховен сынның дұрыстығына көз жеткізді. Сондықтан анданте алынып тасталды, ал оның орнына қазіргі ррондоға кіріспе қосылды. Соната жарық көргеннен кейін бір жыл өткен соң анданте жеке түрде де жарияланды. Ол графша Жозефина Брунсвикке деген махаббатын музыка арқылы білдіру үшін жазылған, бірақ Брунсвиктер отбасы олардың қарым-қатынасын тоқтатуға қысым көрсетті. Ол Бетховенге, қарапайым адамға үйленуге бармады. Атаудың себебін Бетховеннің шәкірті Черни түсіндірген, ол Тейерде келтірілген: "Оның үлкен танымалдығының (өйткені Бетховен оны қоғамда жиі орындаған) арқасында ол оған "Ананте фавори" ("сүйікті анданте") деген ат берді."
Ries reports (Notizen, p. 101) that a friend of Beethoven's said to him that the sonata was too long, for which he was terribly taken to task by the composer. But after quiet reflection Beethoven was convinced of the correctness of the criticism. The andante was therefore excluded and in its place supplied the interesting Introduction to the rondo which it now has. A year after the publication of the sonata, the andante also appeared separately. It was composed as a musical declaration of love for Countess Josephine Brunsvik, but the Brunsvik family increased the pressure to terminate the relationship. She could not contemplate marrying Beethoven, a commoner. The reason for the title was given by Beethoven's pupil Czerny, quoted in Thayer: "Because of its popularity (for Beethoven played it frequently in society) he gave it the title Andante favori ("favored Andante").
Музыка
Andante favori F мажорда (Вальдштейн кілтінің субдоминанты), 3/8 такт өлшемімен және Andante grazioso con moto деп белгіленген. Бұл туынды формальды түрде рондо болып табылады, онда тақырыптың әр қайталануы өзгертілген нұсқада келеді. Тақырыптың өзі кең және үш бөлімді формада құрылған. Орындалуына шамамен 9 минут уақыт қажет.
The Andante favori is in F major (the subdominant of the Waldstein key), in 3/8 time, and is marked Andante grazioso con moto. Formally, the work is a rondo, with each return of the theme appearing in varied form. The theme itself is fairly extended and in ternary form. The work takes about nine minutes to play.
Халықтық мәдениеттегі бейімделулер
1995 жылы BBC Джейн Остиннің "Құрмет пен әдеп" романы бойынша түсірген телесериал авторы "Анданте фавори" шығармасын Элизабет Беннет пен Фицвильям Дарси бір-біріне жылы көзбен қарасатын, ал оның қарындасы Джорджиана фортепианода осы антантені орындайтын, арнайы жасалған көріністің музыкалық сүйемелдемесі ретінде пайдаланды. Көріністің дамуы музыкадағы екі модуляциямен үйлеседі: F мажорынан D мажорына және қайта F мажорына.
The makers of the 1995 BBC adaptation of Jane Austen's novel Pride and Prejudice used the Andante favori as the musical content of a concocted scene in which Elizabeth Bennet and Fitzwilliam Darcy exchange tender glances while his sister Georgiana plays the andante on the fortepiano. The action of the scene is timed to match two modulations in the music, from F to D major and then back again.