Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Голландиялық ақын, жазушы және дәрігер (1898–1936)
Dutch poet, writer and doctor (1898–1936)
Ян Якоб Слауэрхофф (15 қыркүйек 1898 – 5 қазан 1936), J. Slauerhoff аттарымен жариялаған, голландиялық ақын және романист. Ол голланд тіліндегі ең ірі жазушылардың бірі деп есептеледі.
Jan Jacob Slauerhoff (15 September 1898 – 5 October 1936), who published as J. Slauerhoff, was a Dutch poet and novelist. He is considered one of the most important Dutch language writers.
Жастық шақ
Слауерхофф Лиувардендегі HBS (орта мектепке) оқуға түсті, онда ол болашақ жазушы Симон Вестдейкпен алғаш рет танысты, ол Харлинген қаласынан еді. 1916 жылы Слауерхофф пен Вестдейк екеуі де медицинаны оқу үшін Амстердамға көшіп келді. Университетте оқып жүрген кезінде Слауерхофф өзінің алғашқы өлеңдерін жазды; ақын ретіндегі дебюті коммунистік бағытталған De Nieuwe Tijd журналында жарық көрді. 1919-1920 жылдары ол Амстердам студенттік журналы Propria Cures-тің редакторы болды. Кейін 1932 жылы Слауерхофф қайтадан теңізге шықты, Holland West Afrikalijn компаниясына қызметке түсті. Оның жалпы денсаулығы нашарлап, Солтүстік Африкаға көшуді ойлады, себебі ол жердің климаты оның денсаулығына жақсы әсер етеді деп есептеді. 1934 жылдың наурыз айында ол Танжерде дәрігерлік практика ашты, бірақ қазан айында ол қайтадан кетіп қалды. Оның аурулары ұзарып, симптомдары күшейді, сонымен қатар Дарьямен арақатынасы да нашарлады. Бұл туынды ағылшын тілінде жарияланым жасайтын ғалымдардың назарын аударды. Мысалы, Джейн Феноулет 2001 жылы оны маңызды модернистік роман деп атады. "Het verboden rijk" және одан кейінгі романы "Het leven op aarde" ("Жер бетіндегі өмір", 1934) жоғары бағаланды, ал 1933 жылғы "Soleares" өлеңдер жинағы Ван дер Хугт сыйлығымен марапатталды. 1935 жылы ол кемеде дәрігер болып теңізде сапарлар жасады, сонымен қатар Дарья Коллиннен ажырасты. Өмірінің осы кезеңінде Слауерхофф көптеген әдеби достарымен, оның ішінде Дю Перрон мен Вестдейкпен арасы суық болды. Соңғы сапарында Оңтүстік Африкаға барғанда, ол туберкулезге қоса безгекпен де ауырып, Мераноға емделуге оралды. Слауерхоффтың көптеген шығармалары кедей және әлсіз жандарға арналған; әсіресе "Archipel" (1923), "Eldorado" (1928), "Soleares" (1933) және "Een eerlijk zeemansgraf" (1936) өлеңдер жинақтары. Оның "Jan Pietersz. Coen" (1930) пьесасының қойылымы, Ян Питерсзуон Коэнге (Индонезиядағы Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясының XVII ғасыр офицері және Голландиялық Шығыс Үндістанның екі мерзімдік генерал-губернаторы) қатысты сынды қатты айтқандықтан, 1948 жылы Амстердам мэрімен тыйым салынды. Нидерландының танымал биографы Вим Хазеу сол жылы Слауерхоффтың өмірбаянының жаңартылған басылымын жариялады.
Slauerhoff attended HBS (secondary school) in Leeuwarden, where he first met fellow future writer Simon Vestdijk, who was from Harlingen. In 1916, Slauerhoff and Vestdijk both moved to Amsterdam to read medicine. While at the university, Slauerhoff wrote his first poems; his debut as a poet was in the Communist magazine De Nieuwe Tijd. He edited the Amsterdam student magazine Propria Cures from 1919 to 1920. Later in 1932, Slauerhoff went to sea again, signing up with the Holland West Afrikalijn. His general bad health continued to trouble him and he considered moving to Northern Africa, as this would benefit his health. In March 1934, he set up a doctor's practice in Tangier, then an international protectorate, but by October he had left again. His periods of illness grew longer as the symptoms grew more serious, and his relationship with Darja deteriorated. it attracted attention from scholars publishing in English. Jane Fenoulhet, for instance, referred to it as an important modernist novel in 2001. Both Het verboden rijk and the follow up novel Het leven op aarde ("Life on Earth," 1934) were widely praised, and his 1933 verse collection Soleares was awarded the Van der Hoogt Prize. The year 1935 saw more sea voyages as a ship's doctor, but also his divorce from Darja Collin. In this period of his life, Slauerhoff fell out with many of his literary friends, among them Du Perron and Vestdijk. During his last voyage, to South Africa, he fell severely ill with malaria on top of his neglected tuberculosis and returned to Merano for yet more recuperation. Much of Slauerhoff's work is concerned with the poor and downtrodden; especially the poetry collections Archipel (1923), Eldorado (1928), Soleares (1933), and Een eerlijk zeemansgraf (1936). A performance of his play Jan Pietersz. Coen (1930), highly critical of Jan Pieterszoon Coen (seventeenth century officer of the Dutch East India Company in Indonesia and two term Governor General of the Dutch East Indies), was prohibited by the mayor of Amsterdam in 1948. Wim Hazeu, one of the main biographers of the Netherlands, published a revised edition of his Slauerhoff biography that same year.