Қозғалыс және би терапиясы: Психологиялық көмек құралы
Dance therapy
Биылғы жылғы жаңалықтар: Қозғалыс және би терапиясы – эмоцияны жақсарту, қозғалыс функцияларын дамыту, және күйзеліспен күресуге көмектеседі. Балалар үшін де тиімді!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қозғалыс және биді психотерапиялық қолдану
Psychotherapeutic use of movement and dance
АҚШ және Австралиядағы би/қозғалыс терапиясы (DMT) немесе Ұлыбританиядағы би қозғалысы психотерапиясы (DMP) – дене функцияларының интеллектуалдық, эмоционалдық және моторлық аспектілерін қолдау үшін қозғалыс пен биді психотерапиялық түрде пайдалану. Шығармашылық өнер терапиясының бір түрі ретінде ДМТ қозғалыс пен эмоция арасындағы байланысты қарастырады.
Dance/movement therapy (DMT) in USA and Australia or dance movement psychotherapy (DMP) in the UK is the psychotherapeutic use of movement and dance to support intellectual, emotional, and motor functions of the body. As a modality of the creative arts therapies, DMT looks at the correlation between movement and emotion.
Тиімділік
Би-қимыл терапиясы, жеке және басқа терапия түрлерімен бірге, барлық жас топтарындағы және әртүрлі адамдар арасындағы мазасыздық пен мазасыздыққа байланысты ауруларды емдеудің тиімді әдісі екені дәлелденген. Кейбір зерттеулер би-қимыл терапиясының интеллектуалдық кемістіктері және бұлшық-скелеттік аурулары бар және жоқ адамдар үшін мазасыздықпен күресудің тиімді тәсілі екенін көрсетеді. Сонымен қатар, ол кішкентай балалардағы агрессияны азайтуға да тиімді екені көрсетілген. ДМТ-нің деменциямен ауыратын адамдардың мінез-құлқы, әлеуметтік, когнитивтік және эмоционалдық симптомдарына тигізетін әсерін бағалау үшін жеткілікті жоғары сапалы зерттеулер жоқ.
Dance/movement therapy, alone and in conjunction with other forms of therapy, has been shown to be an effective form of treatment for anxiety and anxiety related disorders across age ranges and across a wide population of individuals. Certain studies show that dance movement therapy has been an effective form of anxiety treatment for those with and without intellectual disabilities and musculoskeletal disorders. It has also been shown to be effective at reducing aggression in young children. There are insufficient high quality trials to assess the effect of DMT on behavioral, social, cognitive and emotional symptoms in people with dementia.
Негізгі қағидалар
ДМТ теориясы негізінен дене мен сананың өзара әрекеттесуіне негізделген. Адамның саналы және санасыз қозғалыстары, дуалистік дене-сана тұжырымына сүйене отырып, толық бақылауға әсер етеді және жеке тұлғаның ерекшеліктерін көрсетеді. Сондықтан, терапевт-клиент қарым-қатынасы дене тілі сияқты сөзсіз белгілерге негізделген. Қозғалыс символдық функция атқарады деп есептеледі және осылайша өзіндік сананы түсінуге көмектеседі. Қозғалыс импровизациясы клиентке жаңа тәжірибелер жасауға мүмкіндік береді, ал ДМТ клиентке терапевттің сөзсіз араласуы арқылы ертедегі жағымсыз тәжірибелермен байланысты қарым-қатынастарды саналы түрде түсінуге арналған жол немесе канал ұсынады. Би-қозғалыс терапиясы оған қатысуды таңдаған клиенттер арасындағы әлеуметтік дағдыларды және қарым-қатынастар динамикасын жақсартуға көмектеседі, соның арқасында өмір сапасын арттыруға жәрдемдеседі. Бұл терапия клиенттердің өзіне қатысты санасын тереңдетуге бағытталған, бұл үшін қозғалыс, қимыл және өз денесін зерттеу арқылы түсінуді қамтитын медитативтік процесс қолданылады. Би терапиясы басқа да қалпына келтіру емдеу түрлерінен өзгешелігі – ол толыққанды шығармашылық өрнек беруге мүмкіндік береді, яғни адамның санасын, денесін және рухани жағын емдейді.
The theory of DMT is based mainly upon the belief that body and mind interact. Both conscious and unconscious movement of the person, based on the dualist mind body premise, affects total control, and also reflects the individual's personality. Therefore, the therapist client relationship is partly based on non verbal cues such as body language. Movement is believed to have a symbolic function and as such can aid in understanding the self. Movement improvisation allows the client to experiment with new ways of being and DMT provides a manner or channel in which the client can consciously understand early relationships with negative experiences through non verbal mediation by the therapist. Dance movement therapy works to improve the social skills, as well as relational dynamics among the clients that choose to participate in it to better improve their quality of life. This therapy seeks to deepen clients' self awareness through a meditative process that involves movement, motion, and realization through exploration of one's body. Dance therapy is different from other forms of rehabilitative treatments because it allows holistic creative expression, meaning it treats the full person: mind, body, and spirit.
Орналасқан жерлер
ДМТ көптеген әртүрлі орындарда қолданылады. Осындай орындарға мыналар кіреді:
DMT is practiced in a large variety of locations. Such locations include:
Білім
Би терапевті болу үшін кем дегенде магистр дәрежесі қажет. Арнайы бакалавриат дәрежесі талап етілмейді, алайда көптеген мамандар психология немесе би мамандығы бойынша, немесе олармен байланысты бакалавриат дипломын алған. Ұлыбритания мен АҚШ-тағы барлық магистрлік бағдарламалар клиникалық тәжірибеден өтуді, жеке терапия мен бақылауды, сондай-ақ тәжірибелік және теориялық білім алуды талап етеді және әдетте 2-3 жылға созылады. Магистрді бітіргеннен кейін түлектер өздерінің кәсіби ұйымдарында Биқозғалыс терапевті/Психотерапевті ретінде тіркелуге құқылы. Ұлыбританияда түлектер Ұлыбритания Психотерапевтер Кеңесінде (UKCP) тіркеле алады. Сондай-ақ, Биқозғалыс терапиясы/Психотерапиясы бойынша магистрлік дипломы болмаса да, Биқозғалыс терапевті/Психотерапевті ретінде тіркелуге болады. Бұл әдетте эквивалентті психотерапиялық білім беруді және терапиялық ортада биді қолданудың мол тәжірибесін қажет етеді.
Typically becoming a dance therapist requires a graduate degree of at least a Master's level. There is no specific undergraduate degree, however many practitioners hold undergraduate degrees fields in, or related to, psychology or dance. All master's degrees in the UK and the USA require clinical placements, personal therapy and supervision, as well as experiential and theoretical learning, and typically require between 2 and 3 years to complete. Upon completion of a Masters graduates are eligible to register as Dance Movement Therapists/Psychotherapists with their professional associations. In the UK graduates may also register with the UK Council of Psychotherapists(UKCP). It is also possible to register as a Dance Movement Therapist/Psychotherapist without a DMT/DMP Masters. This usually requires equilvilant psychotherapeutic training and substantial experience of applying dance into therapeutic settings.
Тарих
Американдық би терапиясы қауымдастығы 1966 жылы би/қозғалыс терапиясының дамып келе жатқан саласын қолдау мақсатымен құрылды және АҚШ-та би/қозғалыс терапиясымен айналысатын жалғыз ұйым болып табылады. Би мыңдаған жылдар бойы емдік құрал ретінде қолданылып келеді. Ол ерте заманнан бері адамзат тарихында өсіп-өну, туу, ауру және өлімге байланысты емдік рәсім ретінде пайдаланылған. 1840-1930 жылдар аралығында Еуропа мен Америка Құрама Штаттарында бидің жаңа философиясы қалыптасты, ол қозғалыстың адамға әсер ете алатыны, бидің тек өнер емес, сонымен қатар емдік әсерге ие екені туралы идеямен сипатталды. Би/қозғалысты белсенді қиял ретінде алғаш 1916 жылы Юнг ұсынған, ал 1960 жылдары би терапиясының негізін қалаушы Мэри Старкс Уайтхаус оны дамытты деген жалпы пікір бар. Тина Келлер Джени және басқа терапевтер 1940 жылы осы терапияны қолдана бастады. Бидің терапия және мамандық ретінде толыққанды қалыптасуы 1950 жылдары, болашақ Американдық би терапиясы қауымдастығының негізін қалаушы Мариан Чейс бастауымен жүзеге асты.
The American Dance Therapy Association was founded in 1966 as an organization to support the emerging profession of dance/movement therapy and is the only U. S. organization dedicated to the profession of dance/movement therapy. Dance has been used therapeutically for thousands of years. It has been used as a healing ritual in the influence of fertility, birth, sickness, and death since early human history. Over the period from 1840 to 1930, a new philosophy of dance developed in Europe and the United States, defined by the idea that movement could have an effect on the mover vis a vis that dance was not simply an expressive art. There is a general opinion that Dance/movement as active imagination was originated by Jung in 1916, developed in the 1960s by dance therapy pioneer Mary Starks Whitehouse. Tina Keller Jenny and other therapists started practicing the therapy in 1940. The actual establishment of dance as a therapy and as a profession occurred in the 1950s, beginning with future American Dance Therapy Association founder Marian Chace.
Бірінші толқын
Мариан Чейс медициналық ортада биді терапияның бір түрі ретінде дамытуды бастады. Ол қазіргі АҚШ-тағы би терапиясының негізін қалаушысы деп есептеледі. 1942 жылы оның жұмысы арқасында би батыс медицинасына алғаш рет енгізілді. Чейс бастапқыда биші, хореограф және артист болған. Вашингтон қаласында жеке би мектебін ашқаннан кейін, Чейс би мен қозғалыстың оқушыларына тигізетін әсерін байқады. Оның оқушыларының денсаулығының жақсаруы медициналық қауымның назарын аударды, соның салдарынан кейбір жергілікті дәрігерлер пациенттерін оның сабақтарына жібере бастады. Жақын арада Чейс Вашингтон қаласындағы Сент-Элизабет ауруханасында жұмыс істеуге шақырылды, себебі психиатрлар да оның би сабақтарына қатысқан пациенттерінің жағдайының жақсаруын көрді. 1966 жылы Чейс және тағы бірнеше би терапиясының пионерлері құрған American Dance Therapy Association ұйымының тұңғыш президенті болды. ADTA мәлімдемесіне сәйкес, би – "жеке тұлғаның эмоционалдық, әлеуметтік, когнитивтік және физикалық интеграциясын дамытатын процесс ретінде қозғалысты психотерапиялық қолдану".
Marian Chace spearheaded the movement of dance in the medical community as a form of therapy. She is considered the principal founder of what is now dance therapy in the United States. In 1942, through her work, dance was first introduced to western medicine. Chace was originally a dancer, choreographer, and performer. After opening her own dance school in Washington, D. C., Chace began to realize the effects dance and movement had on her students. The reported feelings of wellbeing from her students began to attract the attention of the medical community, and some local doctors began sending patients to her classes. She was soon asked to work at St. Elizabeth's Hospital in Washington, D. C. once psychiatrists too realized the benefits their patients were receiving from attending Chace's dance classes. In 1966 Chace became the first president of the American Dance Therapy Association, an organization which she and several other DMT pioneers founded. According to the ADTA, dance is "the psychotherapeutic use of movement as a process which furthers the emotional, social, cognitive, and physical integration of the individual."
Екінші толқын
Би қозғалысы терапиясының екінші толқыны 1970-1980 жылдар аралығында пайда болды және американдық терапевтердің үлкен қызығушылығын оялды. Осы кезеңде терапевтер би мен қозғалыстың психотерапиялық мүмкіндіктерін зерттеуге кірісті. Терапевтердің зерттеулерінің нәтижесінде ДМТ психотерапияның бір түрі ретінде мойындалды. Бүгінгі би қозғалысы терапиясы осы екінші толқыннан дамыды.
The second wave of Dance Movement Therapy came around the 1970s to the 1980s and it sparked much interest from American therapists. During this time, therapists began to experiment with the psychotherapeutic applications of dance and movement. As a result of the therapists' experiments, DMT was then categorized as a form of psychotherapy. It was from this second wave that today's Dance Movement Therapy evolved.