Жазып алуға келісімшарт – мүлікті бөліп төлеуге мүмкіндік беретін келісім. Бастапқы төлемнен кейін қалған соманы үстемемен төлейсіз. Толық төленген соң, мүлікті сатып алуға болады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жоспардың түрі
Form of arrangement
Жалға сатып алу (ЖЖ), сондай-ақ бөліп төлеу жоспары деп те аталады, – бұл клиенттің активті бастапқы төлемді (мысалы, жалпы соманың 40%-ын) төлеу арқылы сатып алуға келісетін және активтің бағасының қалған бөлігін белгілі бір кезеңде пайызымен бірге қайтаруға келісетін келісім. Басқа ұқсас тәжірибелер жабық лизинг немесе жалға алу арқылы иелену ретінде сипатталады. Жалға сатып алу келісімшарты 19 ғасырда Ұлыбританияда қолма-қол ақша жетіспейтін клиенттерге қымбат сатып алу мүмкіндігін беру үшін жасалған, әйтпесе олар оны кейінге шегеріп немесе толығымен бас тартуға мәжбүр болар еді. Мысалы, егер сатып алушы мүліктің бағасын біржола төлей алмаса, бірақ депозит ретінде белгілі бір соманы төлей алса, жалға сатып алу шарты сатып алушыға тауарды ай сайын жалға алуға мүмкіндік береді. Бастапқы толық бағаға тең сома, пайызымен қоса, тең үлестермен төленгеннен кейін, сатып алушы тауарды алдын ала белгіленген бағамен (әдетте шамалы сома) сатып алуға немесе тауарды иесіне қайтаруға құқылы болады. Егер сатып алушы төлемдерді уақтылы төлемесе, иесі тауарды қайтарып ала алады, бұл кепілсіз тұтыну несиесінде қолжетімсіз сатушының қорғанысы болып табылады. ЖЖ көбінесе тұтынушылар үшін тиімді, себебі ол қымбат заттардың құнын ұзақ мерзімге бөліп төлеуге мүмкіндік береді. Кәсіптік тұтынушылар жалға алынған тауарлардың баланста және салық салудағы ерекшелігінен салық салынатын табысына тиімділік таба алады. Тұтынушылар кепілдік немесе несиелік карталар сияқты басқа несие түрлеріне оңай қол жеткізе алатын болса, ЖЖ қажеттілігі төмендейді. Бұл келісімшарттар көбінесе автомобильдер және жоғары құнды электр тауарлары сияқты заттар үшін қолданылады, онда сатып алушылар тауарлар үшін бірден төлей алмайды.
A hire purchase (HP), also known as an installment plan, is an arrangement whereby a customer agrees to a contract to acquire an asset by paying an initial installment (e. g., 40% of the total) and repaying the balance of the price of the asset plus interest over a period of time. Other analogous practices are described as closed end leasing or rent to own. The hire purchase agreement was developed in the United Kingdom in the 19th century to allow customers with a cash shortage to make an expensive purchase they otherwise would have to delay or forgo. For example, in cases where a buyer cannot afford to pay the asked price for an item of property as a lump sum but can afford to pay a percentage as a deposit, a hire purchase contract allows the buyer to hire the goods for a monthly rent. When a sum equal to the original full price plus interest has been paid in equal installments, the buyer may then exercise an option to buy the goods at a predetermined price (usually a nominal sum) or return the goods to the owner. If the buyer defaults in paying the installments, the owner may repossess the goods, a vendor protection not available with unsecured consumer credit systems. HP is frequently advantageous to consumers because it spreads the cost of expensive items over an extended time period. Business consumers may find the different balance sheet and taxation treatment of hire purchased goods beneficial to their taxable income. The need for HP is reduced when consumers have collateral or other forms of credit readily available, such as credit cards. These contracts are most commonly used for items such as automobiles and high value electrical goods where the purchasers are unable to pay for the goods directly.
Сатушы мен иесі
Егер сатушыда тауарды несиеге сатуға қажетті қаражат және заңдық құқық болса (бұл көбінесе көптеген елдерде лицензиялық жүйеге байланысты), сатушы мен меншік иесі бір адам болады. Бірақ көптеген сатушылар ақшаны дереу алуды жөн көреді. Осыған қол жеткізу үшін сатушы тауарға қатысты меншік құқығын қаржы компаниясына, әдетте жеңілдікпен, береді, ал бұл компания тауарды сатып алушыға жалдап сатады. Мұндай үшінші тараптың араласуы мәмілені күрделендіреді. Егер сатушы тауардың сапасы мен сенімділігі туралы жалған мәлімдеме жасап, сатып алушыны "сатып алуға" ынталандырса, дәстүрлі сатып алу-сату шартында бұл мәлімдемелер жалған болып шыққан жағдайда сатушы сатып алушыға жауап береді. Бірақ осы жағдайда, мәлімдеме жасаған сатушы, барлық төлемдер алынғаннан кейін ғана тауарды сатып алушыға сататын меншік иесі емес. Мұндай жағдайды болдырмау үшін, Ирландия сияқты кейбір заң жүйелері сатушы мен қаржы компаниясын сатып алу шартының бұзылуына байланысты бірлесіп және жеке-жеке жауапкершілікке тартады.
If the seller has the resources and the legal right to sell the goods on credit (which usually depends on a licensing system in most countries), the seller and the owner will be the same person. But most sellers prefer to receive a cash payment immediately. To achieve this, the seller transfers ownership of the goods to a Finance Company, usually at a discounted price, and it is this company that hires and sells the goods to the buyer. This introduction of a third party complicates the transaction. Suppose that the seller makes false claims as to the quality and reliability of the goods that induce the buyer to "buy". In a conventional contract of sale, the seller will be liable to the buyer if these representations prove false. But in this instance, the seller who makes the representation is not the owner who sells the goods to the buyer only after all the installments have been paid. To combat this, some jurisdictions, including Ireland, make the seller and the finance house jointly and severally liable to answer for breaches of the purchase contract.
Австралияда
Жалға алуды Австралиядағы кәсіпорындар (соның ішінде компаниялар, серіктестіктер және жеке кәсіпкерлер) автомобильдер, коммерциялық көліктер және басқа да бизнес жабдықтарын сатып алуды қаржыландыру үшін жиі пайдаланады. Австралиялық салық кеңсесінің ережелеріне сәйкес, жинақталған негіздегі ҚҚС-ді есепке алатын кәсіпорындар келесі бизнес-әрекет туралы мәлімдемеде тауарлардың сатып алу бағасында қамтылған барлық ҚҚС үшін кіріс салығы бойынша несие алуға құқылы. Жалға сатып алу Австралияда коммерциялық жалға алу және корпоративтік жалға алу (екеуі де қысқартылып ТЖС) деп те аталады. Hire Purchase-ді Австралияға 1960-шы жылдардың басында Лес Метеярд және оның бизнес-серіктесі (қазіргі уақытта белгісіз) енгізді.
Hire purchases are commonly used by businesses (including companies, partnerships and sole traders) in Australia to fund the purchase of cars, commercial vehicles and other business equipment. Under Australian Taxation Office rules, businesses who account for GST on an accruals basis are entitled to claim an Input Tax Credit for all of the GST contained in the purchase price of the goods on their next Business Activity Statement. Hire purchase is also commonly known as commercial hire purchase and corporate hire purchase (both abbreviated to CHP) in Australia. Hire Purchase was brought to Australia in the early 1960s by Les Meteyard and his business partner (currently unknown).
Малайзияда
Жалға алу-сатып алу келісімдері Малайзияда H. P келісімдері деп белгілі және Малайзияның қаржы институттары оны тұтыну тауарларын, көлік құралдарын, сондай-ақ басқа да бизнес жабдықтары мен өнеркәсіптік машиналарын сатып алуды қаржыландыру үшін пайдаланады. Малайзияда жалға алу-сатып алу мәмілелерін реттейтін заңнама – 1967 жылғы Жалға алу-сатып алу заңы, ол 1968 жылғы 11 сәуірде күшіне енді, себебі жалға алу-сатып алу арқылы автомобильдер, бизнес жабдықтары және өнеркәсіптік машиналар сияқты қымбат тұтыну тауарларын сатып алу кең таралған болатын. Малайзияда көлік сатып алу – жалға алу-сатып алу келісімінің ең көп таралған түрі, ал төлеу мерзімі келісім жасалған күннен бастап 9 жылға дейін созылуы мүмкін.
Hire purchases agreement are commonly known as H. P agreement in Malaysia and it is used by financial institutions in Malaysia to fund the purchase of consumer goods, vehicles and other business equipment and industrial machinery. In Malaysia, the legislation governing hire purchase transactions is the Hire Purchase Act 1967, which came into force on 11 April 1968 after hire purchase became popular in the acquisition of expensive consumer goods such as cars, business equipment and industrial machinery. Purchasing cars is the most common type of hire purchase agreement in Malaysia and the repayment could take up to 9 years from the date of agreement been executed.