Конде әулетінің тарихы: Анри де Бурбон өмірі мен күресі
Henri I, Prince of Condé
Генрих де Бурбон, 2-ші Конде принці (1552-1588) – француз ақсұлуы, гугенот генералы. Әкесінен кейін, адмирал Колиньидің тәрбиесінде болды, гугеноттарға заңдылық берді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Анри де Бурбон, Конде ханзадасы (29 желтоқсан 1552 – 5 наурыз 1588) – француз патша отбасының мүшесі және оның әкесі, Конде ханзадасы Людовик I сияқты гугенот генералы болған.
Henri de Bourbon, 2nd Prince of Condé (29 December 1552 – 5 March 1588) was a French prince du sang and Huguenot general like his more prominent father, Louis I, Prince of Condé.
Өмір
Генрих – Луи де Бурбон мен Элеанор де Ройдің үлкен ұлы, Руси графы Шарль де Ройдің қызы және мұрагері. Оның отбасындағы сегіз баланың ішінде оның ағасы Франсуа, Конти ханзадасы ғана балалы болды. Әкесі Людовик Жарнак шайқасында қаза болғаннан кейін Жанна д’Альбрет Генрихті және өзінің ұлы Генри де Наварраны адмирал Колиньиге жас қызметкерлер ретінде таныстырды. Екеуі де хан тұқымынан болғандықтан, бұл әрекет гугеноттардың қозғалысына заңдылық берді. 1569 жылдың 3 қазанында Монконтур шайқасында Генрих бетінен жараланып, шегінуге мәжбүр болды. Генри де Наварраның үйлену тойына қатысып, одан кейін протестанттардың қырғынына куә болған Генрих католицизмге көшуге мәжбүр болды, не өлім, не өмір бойына бас бостандығынан айырылу жазасы күтіп тұрды. Парижден қашып шыққанда Генрихке Теодор Беза қосылды, ол өзінің «Du droit des magistrats sur leurs sujets» атты еңбегін Германияда жариялады. 1573 жылға қарай гугеноттар Миди аймағында саяси табыстарға қол жеткізді, нәтижесінде Генрихке «генерал-губернатор және қорғаушы» лауазымы берілді. Мюссо бейбіт шартынан кейін ол Пикардияның губернаторы қызметіне қайта орналасты. Алтыншы дін соғысы кезінде ол Бруаж қаласын басып алып, гугеноттарға ағылшын көмегін жеткізген әскерлерге басшылық етті. Ал, Генрихтің Пикардия губернаторы лауазымына католиктердің қарсылығына ашуланғаннан кейін, 1579 жылдың қараша айында Ла-Фер қаласын басып алып, жетінші дін соғысын бастарды. 1588 жылы Генрих қысқа аурудан кейін Сен-Жан-д’Анжелиде қайтыс болды.
Henri was the eldest son of Louis de Bourbon and Eléanor de Roye, daughter and heiress of Charles de Roye, Count of Roucy. Of the eight children in his family, he and his brother François, Prince of Conti, were the only ones to have children. Following the death of his father, Louis, at the Battle of Jarnac, Jeanne d'Albret introduced Henri and her own son, Henry of Navarre, as pages to Admiral Coligny. Since both were princes of the blood, this act gave the Huguenot cause legitimacy. At the Battle of Moncontour on 3 October 1569, Henri was wounded in the face and was forced to retreat. Attending the wedding of Henry of Navarre and the subsequent massacre of Protestants, Henri was forced to convert to Catholicism, face death or life imprisonment. In his escape from Paris, Henri was joined by Theodore Beza, who published his Du droit des magistrats sur leurs sujets in Germany. By 1573 the Huguenot cause had made some political gains in the Midi, consequently Henri was assigned "governor general and protector". Following the Peace of Monsieur, he was restored to his governorship of Picardy. During the sixth war of religion, he commanded the forces that captured Brouage and allowed English aid for the Huguenots. And, it would be Henri, angered by Catholic resistance to his governorship of Picardy, who started the seventh war of religion by seizing the town of La Fère in November 1579. In 1588, Henri died at Saint Jean d'Angély after a brief illness.