1949-1959 жылдардағы Израильдегі экономикалық қиындықтар дәуірі
Austerity in Israel
Израильдегі 1949-1959 жылдардағы экономикалық дағдарыс, үнемдеу шаралары, иммиграция және соғыстан кейінгі қиындықтар туралы мақала. Тарихты зерттеңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Экономикалық дағдарыс кезеңі (1949–1959)
Period of economic crisis (1949–1959)
Израильдегі қатаң үнемдеу саясаты (Цэна) – Израиль мемлекетінде 1949 жылдан 1959 жылға дейін салынған қатаң шаралар саясаты. Ол мемлекет құрылғанның алғашқы жылдарындағы экономикалық дағдарыстың салдарынан тағам рационированиелеу және басқа да төтенше шараларды қамтыды.
Austerity in Israel (, Tsena) was the policy of austerity imposed in the State of Israel from 1949 to 1959. It included rationing and other emergency measures to weather the economic crisis in the early days of statehood.
Тарих
1948 жылы құрылғаннан кейін, жаңа құрылған Израиль мемлекеті банкротқа жақын тұрды, азық-түлік, ресурстар және шетел валютасы жетіспеді. Бұл, көбінесе, соғыс экономикасына негізделген Ұлыбританияның Мандатты үкіметінен қалған экономикалық жүйеге байланысты болды. Екінші дүниежүзілік соғыс және 1948 жылғы Палестина соғысынан кейін Израиль қирап, алия арқылы келіп қоныстанған еврей иммигранттарының саны артып келе жатқан еді. (Мұсылман әлемінен еврейлердің көші-қонын да қараңыз.) Осыған байланысты Израиль үкіметі барлық израильдік азаматтарға тең және жеткілікті мөлшерде азық-түлік тарату үшін қажетті ресурстарды бақылау және қадағалау шараларын қабылдады. Азық-түлікпен қамтамасыз ету мәселелерінен өзге, мемлекетте шетел валютасының қоры жетіспегендіктен ұлттық үнемдеу де қажет болды. Шетелдік капиталдың келуі мемлекеттің қиын жағдайдағы экономикасына үлкен көмек болды және 1953 жылы көптеген шектеулер алынып тасталды. 1956 жылы рациондық тауарлар тізімі он бес тауарға дейін азайтылды, ал 1958 жылы – он бірге дейін. Біраз уақыттан кейін, ол тек тоң май, қант және кофеден басқа барлық тауарлар үшін жойылды. 1959 жылы рациондау толығымен жойылды. Экономикалық тұрғыдан алғанда, үнемдеу саясаты сәтсіз аяқталды, себебі үкіметтің бюджетінің үлкен тапшылығы банк кредиттерімен жабылды, бұл айналымдағы ақша мөлшерінің өсуіне әкелді. Үнемдеу кезеңінің барлық кезеңінде жұмыссыздық деңгейі жоғары болды және 1951 жылдан бастап инфляция өсті. Израиль қолданған үнемдеу шаралары басқа соғыстан кейінгі елдерге, мысалы, АҚШ пен Ұлыбританияға ешқандай ерекшелік жасамады, олар да қатаң шаралар қолданған. Рациондаудың "жағымсыз" болғанымен, оның артықшылықтары мен кемшіліктері болды және Израиль Еуропа мен Араб елдерінен иммигранттардың саны артып келеді.
After its establishment in 1948, the newly formed State of Israel was on the verge of bankruptcy, lacking in both food, resources, and foreign currency. This was largely due to the inherited economic framework of the British Mandatory government that was based on a war time economy. After the Second World War and the 1948 Palestine War, Israel was war torn and needed to accommodate an increasing number of Jewish immigrants who made Aliyah. (See also Jewish exodus from the Muslim world.) Consequently, the Israeli government instigated measures to control and oversee distribution of necessary resources to ensure equal and ample rations for all Israeli citizens. In addition to the problems with the provision of food, national austerity was also required because the state was lacking in foreign currency reserves. The resulting influx of foreign capital was a huge boost to the state's struggling economy, and led to the cancellation of most restrictions in 1953. In 1956, the list of rationed goods was narrowed to just fifteen goods, and it shrank to eleven in 1958. Shortly afterwards, it was abolished for all goods except jam, sugar and coffee. In 1959, rationing was abolished altogether. Economically, austerity proved a failure, mostly due to the enormous government budget deficit, covered by bank loans, creating an increase in the amount of money use. Throughout austerity unemployment remained high, and inflation grew as of 1951. The austerity measures implemented by Israel were not uncommon nor unlike other post war countries such as the United States and the British Empire, who had also severe austerity measures in place. Despite the perceived "unpleasantness" of rationing, they had advantages and disadvantages, and Israel maintained a growing population of immigrants from Europe and Arab Nations.