Шиничи Сузуки: Музыкалық педагог және әдістемесінің негізін қалаушы
Shinichi Suzuki
Сузуки Шинъичи: жапондық скрипкашы, педагог, музыкалық білім берудің жаңа әдісін (Suzuki method) жасаған. Балалардың музыкалық дамуы, тәрбиесі туралы мақала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон скрипачисі және музыкалық педагогиканың негізін салушы (1898–1998)
Japanese violinist and pioneer in musical pedagogy (1898–1998)
Синичи Судзуки (鈴木 鎮一) – жапон скрипачисі, философ, композитор және педагог, халықаралық Судзуки әдісінің авторы және кез келген жас пен қабілеттегі адамдарды тәрбиелеу философиясын жасаған. Балаларға музыка білімі берудегі ықпалды педагог болған ол, барлық баланың, әсіресе дұрыс ортада, жақсы оқуға қабілетті екенін, сондай-ақ музыкалық білім арқылы музыка оқушыларының бойын қалыптастыру және мінезін дамыту туралы жиі айтқан. Оның заманында балаларды классикалық аспаптарға ерте жастан ресми түрде оқыту сирек кездесетін, тіпті музыка мұғалімі балаларды сынақтан өткізбей немесе емтихансыз қабылдауы да азаз болған. Ол балаларды балалық шағынан, тіпті нәресте кезінен скрипкаға үйретуге тырысқан, сонымен қатар Мацумотодағы мектебі түсушілердің қабілетін тексермеген. Судзуки сондай-ақ, батыс классикалық музыка ұйымдарына сәтті тағайындалған алғашқы жапон скрипачилерін тәрбиелеуге жауапты болды. Өмірі бойында бірнеше музыкалық құрметті докторлық дәрежесін алды, оның ішінде Нью-Ингланд музыка консерваториясы (1956) және Оберлин колледжінің музыка консерваториясы, «Жапонияның тірі ұлттық қазынасы» атағымен марапатталды, ал 1993 жылы Нобель бейбітшілік сыйлығына үміткер ретінде ұсынылды.
Shinichi Suzuki (鈴木 鎮一) was a Japanese violinist, philosopher, composer, and educator and the founder of the international Suzuki method of music education and developed a philosophy for educating people of all ages and abilities. An influential pedagogue in music education of children, he often spoke of the ability of all children to learn things well, especially in the right environment, and of developing the heart and building the character of music students through their music education. Before his time, it was rare for children to be formally taught classical instruments from an early age and even more rare for children to be accepted by a music teacher without an audition or entrance examination. Not only did he endeavor to teach children the violin from early childhood and then infancy, his school in Matsumoto did not screen applicants for their ability upon entrance. Suzuki was also responsible for the early training of some of the earliest Japanese violinists to be successfully appointed to prominent western classical music organizations. During his lifetime, he received several honorary doctorates in music including from the New England Conservatory of Music (1956), and the Oberlin College Conservatory of Music, was proclaimed a Living National Treasure of Japan, and in 1993, was nominated for the Nobel Peace Prize.
Өмірбаян
1898 жылы Нагоя қаласында (Жапония) он екі баланың бірі болып дүниеге келген Шиничи Судзуки балалық шағын әкесінің скрипка фабрикасында (қазіргі Suzuki Violin Co., Ltd.) скрипканың дыбыс тақталарын орнатумен өткізді. Отбасы досы Шиничиді батыс мәдениетін оқуға ынталандырды, бірақ әкесі Судзукидің орындаушы болуына қанағаттанбады. Дегенмен, 1916 жылы, 17 жасында Судзуки Миша Элман орындаған Франц Шуберттің «Аве Мария» әнінің жазбасынан шабыт алып, өзіндік скрипка ойнауды үйрене бастады. Кәсіби оқытуға қол жеткізбегендіктен, ол жазбаларды тыңдап, естігенін қайталауға тырысты. Бірнеше жыл өткен соң ғана Судзуки Токиодағы мұғалімнен скрипка сабақтарын алуға мүмкіндік алды. Судзуки 22 жасқа келгенде, оның досы, Токугава графы, Судзукидің әкесін оны Германияға жіберуге көндірді, онда Судзуки Карл Клинглерден оқығандарын айтты. Судзуки сондай-ақ Альберт Эйнштейнтің жетекшілігінде біраз уақыт өткенін мәлімдеді. Судзукидің білімі мен беделіне қатысты бірнеше мәліметтер күмәнді. Мысалы, мектептің ресми тізімінде Судзукидің Гендельдің сонатасын орындап, Карл Клинглердің консерваториясына қабылдау емтиханынан өте алмағаны көрсетілген. Германияда ол Валтрауд Прангемен (1905–2000) кездесіп, үйленді. Жапонияға оралғаннан кейін, ол ағаларымен бірге струнный квартет құрып, Императорлық музыка мектебінде және Токиодағы Кунитачи музыка мектебінде скрипка сабақтарын берді, сонымен қатар жас оқушылардың музыкалық білімін дамытуға қызығушылық танытты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әкесінің скрипка фабрикасы гидросамолеттерге арналған поплавоктар жасауға айналдырылды. Американдық бомбалаушы ұшақтары оны бомбалап, Судзукидің ағаларының бірі қаза тапты. Судзуки мен оның әйелі, ол бұрынғы неміс азаматы болғандықтан, қауіпті жағдай туғанда бөлек жерлерге эвакуацияланды, ал фабрика ағаш тапшылығына байланысты жұмыс істеуге қиындықтар тапты. Судзуки 1998 жылдың 26 қаңтарында Жапонияның Мацумото қаласында 99 жасында қайтыс болды.
Born in 1898 in Nagoya, Japan, as one of twelve children, Shinichi Suzuki spent his childhood working at his father's violin factory (now Suzuki Violin Co., Ltd.), putting up violin soundposts. A family friend encouraged Shinichi to study Western culture, but his father felt it was beneath Suzuki to be a performer. However, in 1916, at the age of 17, Suzuki began to teach himself to play the violin, inspired by a recording of Franz Schubert’s Ave Maria by Mischa Elman. Without access to professional instruction, he listened to recordings and tried to imitate what he heard. It wasn't until a few years later that Suzuki began taking violin lessons from a teacher in Tokyo. When Suzuki was 22 years old, his friend Marquis Tokugawa persuaded Suzuki's father to let him go to Germany, where Suzuki claimed to have studied under Karl Klingler. Suzuki also claimed to have spent time there under the tutelage of Albert Einstein. Several of Suzuki's credentials, such as educational background and endorsements, have been under scrutiny. For example, official school records were found that indicate that Suzuki, playing a Handel sonata, failed his conservatory auditions for Karl Klingler. While in Germany, he met and married Waltraud Prange (1905–2000). On returning to Japan, he formed a string quartet with his brothers and began teaching violin at the Imperial School of Music and at the Kunitachi Music School in Tokyo, and started taking an interest in developing the music education of young students in violin. During World War II, his father's violin factory was converted into a factory to construct seaplane floats. It was bombed by American warplanes; killing one of Suzuki's brothers. Suzuki and his wife eventually evacuated to separate locations when conditions became too unsafe for her as an ex German citizen, and the factory was struggling to operate due to a shortage of wood. Suzuki died at his home in Matsumoto, Japan, on 26 January 1998, aged 99.
Судзуки философиясы
Судзуки талантты білім беруі немесе Судзуки әдісі музыка оқыту әдісін баланың жан-жақты дамуын қолдайтын философиямен үйлестіреді. Судзукидің басшылық қағидасы "мінез басты, қабілет екінші" болды, және кез келген бала үйрене алады.
Suzuki Talent Education or the Suzuki Method combines a music teaching method with a philosophy that embraces the total development of the child. Suzuki's guiding principle was "character first, ability second", and that any child can learn.