Уильям Малреди: Ирланд суретшісінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Ирландиялық жанрлық суретші (1786–1863)

Уильям Малриди (1 сәуір 1786 – 7 шілде 1863) – Лондонда тұрған ирландиялық жанрлық суретші. Ол ауылдық көріністерді романтикалық бейнелеуімен және Penny Black пошта маркасымен бір мезгілде шығарылған Mulready конверттері мен қағаздарды жасауымен ең жақсы танымал.

Өмір жолы және отбасы

Уильям Малреди Клэр графтығының Эннис қаласында дүниеге келген. 1792 жылы отбасымен Лондонға көшіп келді, онда білім алып, он төрт жасында Корольдік академия мектебіне қабылдануы үшін сурет салуды жетік үйренді. 1802 жылы пейзаж суретшісі Элизабет Варлиге (1784–1864) үйленді. Ол белгілі суретшілер отбасынан шыққан; оның ағалары – Уильям Блейктің досы Джон Варли, Корнелиус Варли және Уильям Флитвуд Варли. Олардың үш баласы – Пол Август (1805–1864), Уильям (1805–1878) және Майкл (1807–1889) де суретші болды. Алайда, оның әйелімен қарым-қатынасы жылдар өте келе біртіндеп нашарлап, бұл туралы мәліметтер Виктория және Альберт мұражайының кітапханасында сақталған құжаттарда егжей-тегжейлі сипатталған. Оның берік католик діни сенімдері ажырасуға мүмкіндік бермеді, бірақ олар ажырасып кетті. Ол әйелін «жаман мінез-құлық» көрсеткені үшін айыптады, бірақ егжей-тегжейлі мәлімет беруден жалтарды. 1827 жылы оған жазған хатында ол оны некелерінің бұзылуына толыққанды кінәлі деп айыптады, оның бір шәкірті Харриет Гулдсмит оған Малредидің әйелі мен балаларына қарағанда «күйеу саусағын» артық көретінін айтқан, сондай-ақ ол «жас жігітті төсегіне алып, түн ортасында үйленбеген адамның үйінен іздеуге жібергенін» айыптады. Оның ұлы Уильям Малреди кіші (1805–1878) Лондонда тұрып, портрет суретшісі және суреттерді қалпына келтіруші ретінде жұмыс істеді. Оның бес баласы болды (Элен, Мэри, Август Эдвин, Генри Уильям және Джон). Олар да суретшілер ретінде білім алды, бірақ олардың барлығы суретші мамандығын жалғастырмады: Генри Уильям мен Джон өздерін «үй суретшілері» деп сипаттады. Уильям Росконың қызықты поэмасы «Көбелектің биі» және «Шырыншақтардың тойы» сол жылы жарық көрді, ал соңғысының жалғасын Кэтрин Энн Дорсет жазды. Олардың кейбіреулері Уильям Годвин мен Мэри Джейн Клермонттың жасөспірімдерге арналған кітапханасы үшін жазылған; Годвин өз кезегінде балаларға арналған Малредидің ерте өмірі туралы псевдониммен еңбек жазды. Малредидің суреттері Виктория дәуірінде танымал болды. Оның маңызды алғашқы суреті «Пивоханадан оралу» (қазір Лондонның Тейт галереясында «Жәрмеңке уақыты» деген атпен белгілі) 1809 жылы пайда болды. 1815 жылы ол Корольдік академияның мүшесі (А. Р. А.) болды, ал 1816 жылы – Р. А. Сол жылы ол француздық «Легион д’Онер» орденімен де марапатталды. Малредидің ең маңызды суреттері Виктория және Альберт мұражайында және Тейт галереясында сақталған. Біріншісінде 33 сурет бар, олардың ішінде «Хэмпстед Хит» (1806); «Тістеу беру» (1836); «Бірінші махаббат» (1839); «Сонет» (1839); «Үйлену көйлегін таңдау» (1846); және «Бет» (Шершінге атқылау) (1848) бар. Екіншісінде бес сурет бар, оның ішінде қар көрінісі де бар. Дублиндегі Ұлттық галереяда «Жас бауырлас» және «Ойыншық сатушысы» суреттері сақталған. Оның «Құлан мен қой» суреті корольдік меншікте. 1840 жылы Малреди пошталық қағаздарға иллюстрациялар жасады, олар Малреди қағаздары деп белгілі болды. Олар 1840 жылдың мамыр айында Royal Mail-де Penny Black-пен бірге пайда болды. Олар екі түрде шығарылды; біріншісі ромб немесе лозанга пішінде кесіліп, ең жоғарғы жапсырмасының ұшында мөрмен бекітілетін конверт түрінде бүгілген; екіншісі – тікбұрыштарда кесілген, бүгілген және мөрленген немесе тығылған қағаз парақтары. Жаңа қағаз парағымен өмір сүруіне қауіп төнген қағаз өндірушілер Малредидің дизайны бойынша көптеген карикатуралар (немесе пародилер) жасады. Олардың таныстырылғанына алты күн өткен соң, 12 мамырда Роуленд Хилл былай деп жазды: «Мен қорқамын, біз Малредидің дизайны үшін басқа марканы іздеуге тура келеді, себебі жұртшылық сұлулыққа немқұрайдылық танытып, тіпті жек көреді», және екі ай ішінде Малреди жасаған қағаздарды ауыстыру туралы шешім қабылданды. Негізінен Малредидің дизайны сәтсіздікке ұшырады.

William Mulready was born in Ennis, County Clare. Early in his life, in 1792, the family moved to London, where he was able to get an education and was taught painting well enough so that he was accepted at the Royal Academy School at the age of fourteen. In 1802, he married Elizabeth Varley (1784–1864), a landscape painter. She came from a family of established artists; her brothers included John Varley, friend of William Blake, Cornelius Varley, and William Fleetwood Varley. Their three children, Paul Augustus (1805–1864), William (1805–1878), and Michael (1807–1889) also became artists. His relationship with his wife however deteriorated gradually over the years, which is detailed in papers stored at the library of the Victoria and Albert Museum. His strong Catholic beliefs prevented any chance of a divorce but they separated. He accused her of "bad conduct" but shied from providing details. In a letter to him in 1827 she blamed him entirely for the collapse of their marriage, suggesting cruelty, pederastic activities and adultery were the reasons, writing that one of his pupils, Harriet Gouldsmith, had told her Malready "preferred her little finger" to his wife and children, and accusing him having "had taken a low boy to your bed, and turned one adrift at midnight, to seek one at the house of an unmarried man." His son, William Mulready Junior (1805–1878), lived in London and maintained a career of a portrait painter and picture restorer. He had five children (Ellen, Mary, Augustus Edwin, Henry William, and John). They also were trained as artists, but not all of them pursued the artistic career: Henry William and John described themselves as 'house painters'. William Roscoe's entertaining poem The Butterfly's Ball, and the Grasshopper's Feast in the same year; and a sequel to the latter by Catherine Ann Dorset. Some of these were for the Juvenile Library of William Godwin and Mary Jane Clairmont; Godwin in turn wrote, under a pseudonym, an account of Mulready's early life, suitable for children. Mulready's paintings were popular in Victorian times. His first painting of importance, Returning from the Ale House, now in the Tate Gallery, London, under the title Fair Time, appeared in 1809. In 1815 he became an Associate of the Royal Academy (A. R. A.) and R. A. in 1816. In the same year, he also was awarded the French "Légion d'honneur". Mulready's most important pictures are in the Victoria and Albert Museum and in the Tate Gallery. In the former are 33, among them Hampstead Heath (1806); Giving a Bite (1836); First Love (1839); The Sonnet (1839); Choosing the Wedding Gown (1846); and The Butt (Shooting a Cherry) (1848). In the latter are five, including a Snow Scene. In the National Gallery, Dublin, are Young Brother and The Toy Seller. His Wolf and the Lamb is in Royal possession. In 1840, Mulready designed the illustrations for the postal stationery, known as Mulready stationery were introduced by the Royal Mail at the same time as the Penny Black in May 1840. They were issued in two forms; one variant was precut to a diamond or lozenge shape and folded to form an envelope that could be held together by seal at the apex of the topmost flap; and lettersheets that were cut in rectangles, folded over and sealed or tucked in. Stationery manufacturers, whose livelihood was threatened by the new lettersheet, produced many caricatures (or lampoons) of Mulready's design. Only six days after their introduction, on May 12, Rowland Hill wrote that; I fear we shall have to substitute some other stamp for that design by Mulready the public have shown their disregard and even distaste for beauty, and within two months a decision had been made to replace the Mulready designed stationery. Essentially Mulready's designs were a folly.

Өлім

Ол 77 жасында Лондондағы Бейсвотерде қайтыс болды және жақын орналасқан Кенсал Грин зиратында жерленді, онда оның естелігіне ескерткіш қойылды. Ескерткіш бас жолдың солтүстік жағында, кіреберіс пен басты ғибадатхананың арасында, ортасында орналасқан. Қабірлердің алдыңғы қатарында болмаса да, ескерткіш өзінің ерекше пішінімен оңай көзге түседі. Бұл қабірді Годфри Сайкс жобалаған.