Гранд-Ронд өзенінің тарихы мен ағыны

Кіріспе

Орегон және Вашингтондағы өзен, АҚШ

1840 жылдардың басынан бастап, қоныс аударушылар Орегон жолы арқылы аймақтан өте бастады, ол Хант экспедициясының бағытын ұстанған солтүстік-шығыс Орегоннан өтті. 1844 жылы Мозес "Блэк" Харрис Гранде-Ронде аңғары арқылы алғашқы керуенді өткізді. Бұл құнарлы, суы мол аңғар, малға бай жемдік жайылымдарымен, шығыс Орегон мен Айдахоның шөлдерінен кейін құлпытас болды. Аңғардағы жергілікті американдықтар өгіздермен тиімді сауда жасады, бір сау, жақсы тамақтанған малды екі шаршаған, аш малға айырды. Олар өгіздерді аңғарда жайылып, семіруіне мүмкіндік беріп, кейін келесі саяхатшылар тобына сатты. 1840-1870 жылдар аралығында шамамен 300 000 көшпенді Гранде-Ронде аңғары арқылы өтті. Уалла-Уалла, Кайузе және Уматилла тайпалары 1855 жылғы Уалла-Уалла шарты бойынша Гранде-Ронде өзенінің жоғарғы ағысындағы жерлерін Уалла-Уалла үнді резервациясына алмастырды, бірақ олар "резервацияның ішінде және одан тыс жерлердегі әдеттегі және таныс жерлерде аң аулау, балық аулау және жинау құқығын сақтады". 1856 жылдың 17 шілдесінде полковник Бенджамин Ф. Шоу басқарған АҚШ армиясының отряды қазіргі Элгин қаласының жанында қарусыз алпыс Уалла-Уалла, Уматилла және Кайузе тайпаларын өлтірді, бұл оқиға қазір Гранде-Ронде қырғыны деп белгілі. Бұл жағдай жағдайды шиеленістірді және 1856 жылғы бейбіт келіссөздерінің сәтсіз аяқталуына әкелді. 1862 жылы қоныс аударушылар Гранде-Ронде аңғарында жерді игеруге кірісті, ал Уматилла тайпасы оларды жерді иеленуден тоқтатуға тырысты. Бұл дауды реттеу үшін жіберілген әскерлер төрт Уматилла адамын өлтіріп, қалған топты қашуға мәжбүр етті. Бұл аңғардағы тайпалардың қоныстануға қарсы тұруына нүкте қойды. Нез Персе тайпасы 1855 жылғы шарт бойынша төменгі Гранде-Ронде өзені бойындағы жерлерін сақтап қалды. Алайда, Льюистон маңындағы алтынның табылуы 1860 жылдары Нез Персе шарттық жерлеріне алтын іздеушілердің көптеп келуіне әкелді. Кейбір Нез Персе басшылары олардың резервациясының аумағын қысқартатын, Вашингтон мен Орегон штатындағы барлық жерлерін, соның ішінде Гранде-Ронде су алабын олардың пайдалануынан шығаратын екінші шартқа қол қоюға мәжбүр болды. Бас Джозеф бастаған Нез Персе тайпаларының бірнешеуі солтүстік-шығыс Орегондағы жерлерін тастаудан бас тартты. Джозефтің тобы 1877 жылғы Нез Персе соғысына дейін Уоллова аңғарында тұрды, одан кейін АҚШ армиясының келуінен бұрын қашуға мәжбүр болды.

Starting in the 1840s, settlers began to move through the area on the Oregon Trail, which passed through northeast Oregon roughly following the route of the Hunt expedition. Moses "Black" Harris led the first wagon train through the Grande Ronde Valley in 1844. The fertile, well watered valley, with its grasslands offering rich forage for animals, was a welcome respite after traveling through the deserts of eastern Oregon and Idaho. Native Americans in the valley engaged in a lucrative trade of oxen, trading one healthy, well fed animal for every two exhausted, starving ones. They let the oxen graze and fatten up in the valley before selling them to the next party of travelers. An estimated 300,000 emigrants traveled through the Grande Ronde Valley from the 1840s to the 1870s. The Walla Walla, Cayuse and Umatilla surrendered their lands in the upper Grande Ronde River in the 1855 Treaty of Walla Walla in exchange for the Umatilla Indian Reservation, although they "reserved their right to hunt, fish and gather at all usual and accustomed areas on and off the reservation." On July 17, 1856, a U. S. Army detachment led by Col. Benjamin F. Shaw killed sixty unarmed Walla Walla, Umatilla and Cayuse near present day Elgin, in what is now known as the Grande Ronde Massacre. This further inflamed tensions and led to the failure of peace talks in 1856. In 1862, settlers began homesteading in the Grande Ronde Valley and a group of Umatilla attempted to prevent them from claiming land. Soldiers sent to deal with the dispute ended up killing four Umatilla men, causing the rest of the group to flee. This brought an end to tribal resistance of settlement in the valley. The Nez Perce retained control of their lands along the lower Grande Ronde River in the 1855 treaty. However, gold strikes near Lewiston led to a flood of prospectors onto Nez Perce treaty lands in the 1860s. Some Nez Perce leaders were pressured into signing a second treaty that greatly shrank the size of their reservation, eliminating all the lands in Washington and Oregon, and thus the Grande Ronde watershed, from their use. Several Nez Perce bands, including that led by Chief Joseph, refused to leave their lands in northeast Oregon. Joseph's band held out in the Wallowa Valley until the Nez Perce War of 1877, when they were forced to flee ahead of the US Army's arrival.

Кейінгі дамуы

Гранде-Ронде аңғары 1860 және 1870 жылдары ауыл шаруашылығы орталығы ретінде бекітілді, ол шығыстағы Айдахо штатындағы алтын кенін өндіруші аймақтарға азық-түлікпен қамтамасыз етті. Бірнеше жылдың ішінде фермерлер мен мал өсірушілер суарналар қазып, өзендердің бағытын өзгертіп, арналарын жасау арқылы аймақтың табиғи батқылық жерлерін кептірді. Айналасындағы таулардан кесілген ағаштар Гранде-Ронде және Кэтрин ағысы арқылы аңғардағы ағаш кесетін фабрикаларға жеткізілді. 1860 жылдары Льюистондан алтын іздеу ісі тез арада Жылан өзені бойымен Гранде-Ронде сағасына дейін жетті, себебі Гранде-Рондеден шамалы қашықтықта Жылан өзеніне құятын Шовел-Крикте үлкен алтын қоры табылды деген қауесет тарады. 1865 жылға қарай Роджерс ағайындылары Гранде-Ронде мен Жылан өзендерінің қосылған жерінде Роджерсбург қаласын құрды. Роджерстер қала құрылысын жоспарлап, учаскелерді сатуға ниеттенгенімен, жолдың болмауы себепті қала өркендемеді. Жылан өзеніндегі кемелер Льюистон, Гранде-Ронде сағасы және жоғарыдағы аймақтар арасындағы басты көлік құралы болды. 1904 жылы кен тасымалы тоқтатылды, бірақ 1910 жылдары кемелер қайтадан жолаушылар мен пошта тасымалдауды бастады. 1937 жылы Льюистоннан Гранде-Ронде сағасына дейінгі жол аяқталды. Орман қоры мал және қой шаруалары арасындағы жер дауларын реттеу мақсатымен құрылды. Мал шаруашылығы аймақтың маңызды салаларының бірі болып қала бергенімен, Гранде-Ронде су алабының кейбір бөліктері, соның ішінде 1978 жылы құрылған Венаха-Туканнон жабайы табиғат аймағы, мал жаюға жабылды. 20-шы ғасыр бойы Гранде-Рондеде бірнеше бөгеттер салу ұсынылды, бірақ ешқайсысы салынбады. 1944 жылы АҚШ Әскери инженерлік корпусы мен АҚШ-тың жерді қайта құрылымдау бюросы Гранде-Ронде аңғарындағы үнемі қайталап тұратын су тасқынына жауап ретінде Жоғарғы Гранде-Ронде және Кэтрин ағысында бірнеше бөгеттер салуды ұсынды. Конгресс 1968 жылы су тасқынын бақылауға арналған бөгеттерді құрылысқа беруге рұқсат берді, бірақ экологиялық алаңдаушылықтарға байланысты олардың құрылысы кейінге шегерілді. 1974 жылы Уматилла индей резервациясының Біріккен тайпалары сотқа шағымдануынан кейін бөгет жобалары "белгісіз мерзімге тоқтатылды". 1988 жылғы 28 қазанда Гранде-Ронде өзені Уоллова өзенінен Орегон мен Вашингтон штатының шекарасына дейін жабайы және көрікті өзен деп жарияланды, бұл аймақта жаңа бөгеттер салуға тыйым салды.

The Grande Ronde Valley became well established as an agricultural center in the 1860s and 1870s, providing food to gold mining districts in Idaho to the east. Within a few years, farmers and ranchers had dug ditches, rerouted and channelized streams to drain the area's natural wetlands. Timber cut in the surrounding mountains was floated down the Grande Ronde and Catherine Creek to sawmills in the valley. During the 1860s, gold prospecting from Lewiston soon extended up the Snake to the Grande Ronde's mouth, following rumors of a massive gold discovery on Shovel Creek, which flows into the Snake a short distance upstream from the Grande Ronde. By 1865 the Rogers brothers had established Rogersburg at the confluence of the Grande Ronde and Snake. Although the Rogers laid out the townsite with plans to sell lots, the town failed to grow because of the lack of road access. Steamboats on the Snake River were the primary means of transportation between Lewiston, the mouth of the Grande Ronde and points upstream. Mining traffic ceased in 1904, though boats started carrying passengers and mail again around 1910. A road was completed from Lewiston to the mouth of the Grande Ronde in 1937. The forest reserve was established in order to settle land disputes between cattle and sheep ranchers, Although livestock is still one of the region's main industries, some parts of the Grande Ronde watershed have since been closed to grazing, including the Wenaha Tucannon Wilderness in 1978. A number of dams were proposed for the Grande Ronde throughout the 20th century, though none were built. In 1944 the U. S. Army Corps of Engineers and the U. S. Bureau of Reclamation proposed several dams on the upper Grande Ronde and Catherine Creek in response to repeated flooding in the Grande Ronde Valley. Congress authorized the flood control dams in 1968, but they were delayed due to environmental concerns. After the Confederated Tribes of the Umatilla Indian Reservation sued in 1974, the dam projects were "indefinitely postponed". On October 28, 1988, the Grande Ronde was designated a Wild and Scenic River from the Wallowa River to near the Oregon–Washington border, making the section off limits to new dams.

Балық

Гранде-Ронде өзенінде шамамен 38 балық түрі бар, оның 15-і сырттан әкелінген. Чинук ласосы, стальбашы және бұқа алабұғасы федералдық деңгейде қорғалатын түрлер тізіміне енген; 2017 жылы шайбақ ласосы (Hatchery coho) Гранде-Ронде су алабына қайта енгізілді. Гранде-Ронде өзенінің су алабында қазіргі және бұрын ласосы бар өзендер кездеседі. 1982 жылы Лукинггласс өзенінде, Гранде-Ронде өзенінің саласында, чинук ласосын өсіру үшін Лукинггласс балық шаруашылық орталығы салынды. Бұл орталық Snake өзені жүйесіндегі бірнеше шаруашылық орталықтарының бірі болды, олардың құрылуына Snake өзенінің төменгі ағысындағы бөгеттердің салдарынан туындаған балық ресурстарының азаюы себеп болды. 1992 жылы Солтүстік-Батыс Энергетикалық Жоспарлау Кеңесі Гранде-Ронде және оған іргелес Имнаха өзендерінің су алабы үшін кешенді басқару стратегиясын әзірлеу мақсатында Гранде-Ронде үлгілік су алабы (GRMW) жобасын ұйымдастырды. GRMW мемлекеттік органдар, жеке меншік иелері, балық шаруашылығын басқару және қоршаған ортаны қорғау ұйымдары арасындағы ынтымақтастықты күшейтуге бағытталған. Негізінен Бонневилл Энергетикалық Әкімдігі қаржыландыратын бұл жоба Гранде-Ронде өзенінің алабында жүзден астам жобаны үйлестірді, олардың мақсаты – өзендегі су ағынын сақтау, балықтардың қозғалысына кедерес келтіретін тосқауылдарды жою, тозыққа қарсы шаралар қолдану және жағалау өсімдіктерін қалпына келтіру. Алайда, 1992-2023 жылдар аралығында чинук ласосы мен стальбашының саны күрт өспеді, себебі Snake және Колумбия өзендеріндегі бөгеттер балықтардың қозғалысына әсер етеді. Бұқа алабұғасы, бұрын Орегон штабында кең таралған, қазірде орман шаруашылығы, кен өндіру және ауыл шаруашылығының салдарынан тек бірнеше өзендерде ғана табылмайды. Гранде-Ронде, Венеха және Валова өзендері мен олардың салаларында 11 бұқа алабұғасы популяциясы сақталған. Қызылжолақты форель және Тынық мұхитының лампарейясы (Pacific lamprey) федералдық деңгейде қорғауға алынған түрлер болып табылады. Гранде-Ронде Орегондағы ең ірі сұр қасқырлардың шоғырланған аймағының орталығында орналасқан. Юнион және Уоллова округтерінде сегізден бес қасқыр тобы бар. Вашингтондағы төрт қасқыр тобының ареалы Гранде-Ронде су алабына немесе оған жақын жерлерге дейін жетеді. Өзен жағалауларында бигхорн қойлары, элк, қашан, аққұйрықты бұғы және аққабақ бүркіттер қыстайды. Биік таулы аймақтар бұталы алқаптарға айналып, Көк және Валова тауларында қылқан жапырақты орманға ұласады. Биіктік артқан сайын, басты ағаш түрлері ponderosa қарағайынан Дуглас шыршысына, үлкен шыршыға, субальпілік шыршыға және таулық гемилокқа ауысады. Тері сатушылар аймақтан бобровты жойды, ал отарлаушылар 19 ғасырда ауыл шаруашылығы үшін көптеген батпақтарды құрғатып, айналдырды. Мемлекеттік канал Гранде-Ронде өзенін су тасқынына бейім жазық жерлерден бұрып жіберді, нәтижесінде Кэтрин және Лэдд өзендері ғана жер бетіне шығатын су ағыны ретінде қалды.

The Grande Ronde River supports an estimated 38 fish species, of which 15 are introduced. Chinook salmon, steelhead and bull trout are federally listed as threatened species; Hatchery coho were reintroduced to the Grande Ronde watershed in 2017. The Grande Ronde River watershed has between of current and formerly salmon bearing streams. In 1982 the Lookingglass Fish Hatchery was built to rear chinook salmon on Lookingglass Creek, a tributary of the Grande Ronde. The hatchery was one of several built throughout the Snake River system as part of the Lower Snake River Compensation Plan, to mitigate anadromous fish losses caused by dam projects. In 1992, the Northwest Power Planning Council organized the Grande Ronde Model Watershed (GRMW) project to develop a comprehensive management strategy for the Grande Ronde and adjacent Imnaha River watersheds. The GRMW is intended to foster cooperation between public agencies, private landowners, fisheries management and environmental interests. Funded primarily by the Bonneville Power Administration, it has coordinated hundreds of projects in the Grande Ronde River basin to conserve instream flows, remove fish passage barriers, mitigate erosion and restore riparian habitat. However, chinook salmon and steelhead returns have not increased substantially in the 1992–2023 period, due to the effects of the Snake and Columbia River dams on fish migration. Bull trout, once widely distributed in Oregon, now inhabit only a few streams due to the effects of logging, mining and agriculture. The Grande Ronde, Wenaha, and Wallowa Rivers and their tributaries host eleven surviving bull trout populations. Redband trout and Pacific lamprey are federally designated species of concern. The Grande Ronde is also at the center of the largest contiguous gray wolf range in Oregon. Union and Wallowa Counties each have eight known wolf packs. The range of four wolf packs in Washington also extends into or adjacent to the Grande Ronde watershed. The river bottoms also provide wintering habitat for bighorn sheep, elk, mule deer, white tailed deer and bald eagles. Higher elevations transition into shrubland and eventually coniferous forest in the Blue and Wallowa Mountains. As elevation increases, principal tree species transition from ponderosa pine to Douglas fir, grand fir, subalpine fir and mountain hemlock. Fur trappers eradicated beaver from the area and settlers drained most of the wetlands for agriculture in the 19th century. The State Ditch diverted the Grande Ronde River away from this flood prone lowland area, leaving Catherine and Ladd Creeks as the only surface water inflows.

Өнеркәсіп пен экономика

Суландыру – Гранде-Ронде өзені суын ең көп пайдаланатын сала. Гранде-Ронде аңғарында шамамен 70 мың гектар суармалы жер бар, ол жыл сайын жер үсті суының және жер асты суының белгілі бір бөлігін тұтынады. Муниципалды және өнеркәсіптік пайдаланушылар жер үсті және жер асты суларының шамамен бөлігін пайдаланады. Жоғары Гранде-Ронде өзені бассейнінде су ағыны әдетте наурыз және сәуір айларында ең жоғары деңгейге жетеді, бірақ ауыл шаруашылығында суға деген қажеттілік маусым және шілде айларында артады. 1860 жылдары қоныстану кезінен бастап орман шаруашылығы Гранде-Ронде суайдынында маңызды сала болып табылды. Сумен жұмыс істейтін арақ-шаруахана алғаш рет 1862 жылы Ла Гранденің жоғары жағындағы Оро Делл қаласында салынды. 20-ғасырдың ортасында Юнион және Уоллова округтеріндегі федералды (Ұлттық орман) жерлерде орман кесу көлемі күрт өсті, бірақ 1990 жылдары жинау қарқыны төмендеді, ал 21-ғасырда жекеменшік кәсіпорындар ағаш жинаудың басым бөлігін құрады. 2004 жылы Юнион және Уоллова округтерінде 118 миллион тақтай метр ағаш кесілді, бұл 1960-1980 жылдардағы жылына 200-300 миллион тақтай метрмен салыстырғанда азайған көрсеткіш. Өзен енді ағаш тасымалдау үшін пайдаланылмаса да, орман кесудің салдары оның салаларына әсерін тигізе береді. Көптеген жерлерде орман жамылғысының азаюы өзен суының температурасын көтеріп, форель және лосось сияқты суық су балықтарына зиян келтіруде. 1970 жылдардан бері, өзен бойындағы қорғау аймақтары сияқты орман кесу тәсілдерінің жақсаруы Гранде-Рондеге орман кесудің әсерін азайтуға көмектесті. Өзеннің бастауындағы алғашқы алтын кендерін 1930 және 1940 жылдары гидравликалық және драждау кендерімен алмастырды, нәтижесінде 3 км-ден астам өзен төсегінде тастандылар жиналды. Тастандылар табиғи су тасқынын көміп, өзенді аңғардың батыс жағындағы тар арнаға бұрды. 2010 жылдан бастап Орман шаруашылығы басқармасы осы учаскеде қалпына келтіру жұмыстарын жүргізуде.

Демалыс

Гранде-Ронде өзенінің бірнеше бөлігі және оның салалары ұлттық жабайы және көрікті өзендер ретінде федералды түрде қорғалады. Гранде-Ронде өзенінің жабайы және көрікті бөлігі Рондовадан (Валлова өзенінің құйылысы) Орегон-Вашингтон штатының шекарасына дейін 70 шақырымға (43,8 миль) созылады. Рондовадан Уайлдкет крикке дейінгі жолсыз аймақ "жабайы" деп белгіленген, ал одан төмен ағыс "демалыстық" аймақ болып табылады. Уэнаха өзенінің 35 шақырымдық (21,6 миль) негізгі арнасының барлығы қорғалады, оның Уматилла ұлттық орман ішіндегі бөлігі "жабайы" деп, ал Трояға дейінгі бөлігі "көрікті" және "демалыстық" деп белгіленген. Гранде-Ронде су алабындағы үш өзен – Минам, Лостин және Джозеф крик – де жабайы және көрікті мәртебесіне ие. Гранде-Ронде өзені Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы ең жақсы балық аулау орындарының бірі болып саналады, әсіресе стальбалық, чинок ласосы және көктайғақ үшін. Стальбалықты аулау әдетте қыркүйек немесе қазан айынан желтоқсанның басына дейін жақсы, осы кезде су температурасы төмендеп, стальбалықты Жылан өзенінен тартады. Тек қана қанаттары кесілген шабақ балықтарды ғана ұстауға болады. 1855 жылғы Уалла-Уалла шарты Уматилла және Нез Перс тайпаларына Гранде-Ронде өзенінде күн көрісіне балық аулау құқығын бергендіктен, чинок ласосы квоталары спорттық және күн көрісіне балық аулау арасында тең бөлінеді. Бұл учаскеден бастап Уоллова өзенінің құйылысына және Жылан өзеніне дейін Гранде-Рондеге тек қайықпен жетуге болады. Балық аулау көбінесе дрейфтік қайықтар мен салалармен жүргізіледі, сондай-ақ бірнеше жеке компаниялар өзенде көп күндік саяхаттар ұйымдастырады. Өзен құс аңғары үшін де пайдаланылады, мұнда өзен жағалауында және далаларда чукар, кескіш және бөдене, ал жоғары орманды аймақтарда түйеқұс және қарақасқыр кездеседі. Жолдардың аздығына байланысты көптеген аңшылар алыс аймақтарға жету үшін өзенде қайықтарды пайдаланады. Өзенге жақын құс аңғары үшін танымал орындарға Троя маңындағы Уэнаха жабайы табиғат аймағы және Гранде-Ронде аңғарындағы Лэдд батпағы кіреді. Гранде-Рондеде көбінесе бастауыш және орта деңгейдегі тасқын сулар (II-III сынып) бар, сондықтан оны рафтинг пен каяк спортына белсенді түрде пайдаланады. Минамдағы Валлова өзені өзеннің жабайы және көрікті бөлігіне барудың негізгі нүктесі болып табылады. Минамнан Орегон-Вашингтон шекарасына дейінгі жабайы және көрікті учаскеде жүзуге әдетте 2-3 күн уақыт кетеді. Өзеннің ағысы еркін болғандықтан, жауын-шашын мен қардың еруіне байланысты су деңгейі тез өзгеруі мүмкін. Ең танымал қайықпен жүзу маусымы мамырдан шілдеге дейін. Мамырдан бұрын өзен көктемгі қардың еруінен тым жоғары болып ағады, ал тамыз айына қарай су деңгейі төмендеп, көптеген тау жыныстары мен сағаларды ашыққа шығарады. Жылан өзенімен қосылған жерден шамамен 8 шақырым (5 миль) қашықтықта орналасқан Тарлық Гранде-Рондедегі жалғыз IV сыныптағы тасқын болып табылады және әсіресе су деңгейі төмен болған кезде, өзен тар тау жынысына айналатындықтан өте қауіпті саналады. Барлық өзен саяхаттары үшін Жерді басқару бюросынан тегін рұқсат алу қажет, ол өзендегі су кемелерін пайдалануды реттейді.

Several sections of the Grande Ronde and its tributaries are federally protected as National Wild and Scenic Rivers. The Wild and Scenic section of the Grande Ronde extends for 43.8 mile (70 km) from Rondowa, at the confluence of the Wallowa River, to the Oregon–Washington state line. The roadless stretch from Rondowa to Wildcat Creek is designated "Wild", and from there downstream is "Recreational". The entire 21.6 mile (35 km) main stem of the Wenaha River is protected, with the section in the Umatilla National Forest designated "Wild", and from there to Troy as "Scenic" and "Recreational". Parts of three other streams in the Grande Ronde watershed – the Minam River, Lostine River and Joseph Creek – also carry Wild and Scenic designations. The Grande Ronde River is considered one of the top recreational fisheries in the Pacific Northwest, particularly for steelhead, chinook salmon and rainbow trout. Steelhead fishing is typically best from September or October to early December, when water temperatures fall low enough to draw steelhead out of the Snake River. Only hatchery fish with clipped adipose fins may be kept. Because the 1855 Treaty of Walla Walla grants rights to Umatilla and Nez Perce subsistence fishing in the Grande Ronde River, chinook salmon tags are apportioned evenly between the sport and subsistence fisheries. From this reach upstream to the Wallowa River confluence and down to the Snake River, the Grande Ronde is accessible only by boat. Fishing is often done from drift boats and rafts, and several private outfitters run multi day floating trips on the river. The river is also used for bird hunting, with chukar, partridge and quail common along riverside and grassland areas, and turkey and grouse in the upland forested areas. Due to the lack of roads, many hunters use boats on the river to access remote areas. Bird hunting locations near the river include the Wenaha Wildlife Area around Troy, and parts of Ladd Marsh in the Grande Ronde Valley. The Grande Ronde has mostly beginner to intermediate level whitewater (class II III), and is heavily used by rafters and kayakers. The Wallowa River at Minam is the main launching point for the Wild and Scenic section of the river. It usually takes 2–3 days to float the Wild and Scenic stretch from Minam to the Oregon–Washington border. Because the river is free flowing, water levels can rise or fall quickly depending on precipitation and snowmelt. The most popular boating season is from about May to July. Before May, the river is typically running too high with spring melt, and by August water levels have fallen enough to expose numerous rocks and shoals. The Narrows, located about 5 mile (8 km) from the confluence with the Snake, is the only Class IV rapid on the Grande Ronde and is considered quite dangerous, especially at low water during which the river constricts into a small bedrock chute. All river trips require registering for a free permit from the Bureau of Land Management, which administers watercraft use of the river.