Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тіннің ауруды зерттеу және диагностикалау мақсатымен микроскоптық қарастырылуы.
Microscopic examination of tissue in order to study and diagnose disease
the journal
Гистопатология (үш грек сөзінен құралған: ἱστός histos 'тін', πάθος pathos 'зардап', және λογία logia 'зерттеу') – аурудың көріністерін зерттеу үшін тіннің микроскоп астындағы зерттеуі. Клиникалық медицинада гистопатология патологтың биопсиялық немесе хирургиялық материалды, оның өңделгеннен және гистологиялық кесімдері стёклоға орналастырылғаннан кейін зерттеуін білдіреді. Ал цитопатологияда бос жасушалар немесе тіннің шағын фрагменттері ("жасуша блоктары") зерттеледі.
Histopathology (compound of three Greek words: ἱστός histos 'tissue', πάθος pathos 'suffering', and λογία logia 'study of') is the microscopic examination of tissue in order to study the manifestations of disease. Specifically, in clinical medicine, histopathology refers to the examination of a biopsy or surgical specimen by a pathologist, after the specimen has been processed and histological sections have been placed onto glass slides. In contrast, cytopathology examines free cells or tissue micro fragments (as "cell blocks
").
Тіндерді жинау
Тіндерді гистопатологиялық зерттеу хирургиялық операция, биопсия немесе аутопсия арқылы басталады. Тін организмнен немесе өсімдіктен алынып, көбінесе жаңа күйінде мамандар тарапынан мұқият кесіліп, тіндердің ыдырауын болдырмау үшін оларды тұрақтандыратын фиксаторға салынады. Ең көп қолданылатын фиксатор – 10% бейтарап буферленген формалин (фосфат буферленген физиологиялық ерітінді сияқты бейтарап буферленген суда 3,7% w/v формальдегидке сәйкес келеді).
Histopathological examination of tissues starts with surgery, biopsy, or autopsy. The tissue is removed from the body or plant, and then, often following expert dissection in the fresh state, placed in a fixative which stabilizes the tissues to prevent decay. The most common fixative is 10% neutral buffered formalin (corresponding to 3.7% w/v formaldehyde in neutral buffered water, such as phosphate buffered saline).
Гистологияға дайындық
Тін микроскоппен қарау үшін химиялық бекіту немесе қатыру арқылы дайындалады. Егер үлкен үлгі берілсе, мысалы, хирургиялық отадан алынған болса, патолог тінді қарап, пайдалы және нақты диагноз қоюға мүмкіндік беретін бөлігін таңдайды. Бұл бөлік зерттеу үшін, әдетте "ірілеу" немесе "кесу" деп аталатын процедура арқылы алынады. Үлкен үлгілер анатомиялық құрылымдарын кассетаға дұрыс орналастыру үшін кесіледі. Кейбір үлгілер (әсіресе биопсиялар) кассетада, содан кейін блокта және диагностикалық микроскопиялық слайдта тінді дұрыс бағыттауды қамтамасыз ету үшін агарға алдын ала енгізілуі мүмкін. Содан кейін ол пластикалық кассетаға салынып, процестің көп бөлігі осылай жүзеге асырылады.
The tissue is then prepared for viewing under a microscope using either chemical fixation or frozen section. If a large sample is provided e. g. from a surgical procedure then a pathologist looks at the tissue sample and selects the part most likely to yield a useful and accurate diagnosis this part is removed for examination in a process commonly known as grossing or cut up. Larger samples are cut to correctly situate their anatomical structures in the cassette. Certain specimens (especially biopsies) can undergo agar pre embedding to assure correct tissue orientation in cassette & then in the block & then on the diagnostic microscopy slide. This is then placed into a plastic cassette for most of the rest of the process.
Химиялық бекіту
Формалинмен қатар басқа да химиялық фиксаторлар қолданылған. Алайда, иммуногистохимия (ИГХ) бояуы мен осы үлгілердегі диагностикалық молекулалық патологиялық зерттеулердің енгізілуімен формалин адам диагностикалық гистопатологиясында стандартты химиялық фиксатор болып қалыптасты. Өте кішкентай үлгілерді бекіту уақыты қысқа, және адам диагностикалық гистопатологиясында белгілі бір стандарттар бар.
In addition to formalin, other chemical fixatives have been used. But, with the advent of immunohistochemistry (IHC) staining and diagnostic molecular pathology testing on these specimen samples, formalin has become the standard chemical fixative in human diagnostic histopathology. Fixation times for very small specimens are shorter, and standards exist in human diagnostic histopathology.
Өңдеу
Суды үлгіден аралас-аралық сатыларда спирт концентрациясын жоғарылату арқылы алып тастау жүргізіледі. Келесі сатыда қолданылатын балауыз спиртте емес, ксиленде еритіндіктен, соңғы сусыздану кезеңінде спирт орнына ксилен қолданылады, бұл балауыздың үлгіге енуіне (инфильтрациясына) жағдай жасайды. Жақында антиденелер белгілі бір ақуыздарды, майлар мен көмірсуларды бояу үшін қолданылуда. Иммуногистохимия деп аталатын бұл техника микроскоп астында жасушалардың нақты түрлерін анықтау мүмкіндігін едәуір арттырды. Басқа да жетілдірілген техникаларға белгілі бір ДНК немесе РНК молекулаларын анықтау үшін in situ гибридтеу жатады. Бұл антиденемен бояу әдістері көбінесе мұздатылған тіндерді кесу гистологиясын қажет етеді. Жоғарыда аталған процедуралар зертханада білікті, мамандандырылған медициналық зертхана ғалымы (гистолог) тарапынан қатаң бақылаумен және жоғары дәлдікпен орындалады. Гистопатологиялық суреттерді түсіру үшін цифрлық камералар көбірек қолданылады.
Water is removed from the sample in successive stages by the use of increasing concentrations of alcohol. Xylene is used in the last dehydration phase instead of alcohol this is because the wax used in the next stage is soluble in xylene where it is not in alcohol allowing wax to permeate (infiltrate) the specimen. Recently, antibodies have been used to stain particular proteins, lipids and carbohydrates. Called immunohistochemistry, this technique has greatly increased the ability to specifically identify categories of cells under a microscope. Other advanced techniques include in situ hybridization to identify specific DNA or RNA molecules. These antibody staining methods often require the use of frozen section histology. These procedures above are also carried out in the laboratory under scrutiny and precision by a trained specialist medical laboratory scientist (a histoscientist). Digital cameras are increasingly used to capture histopathological images.
Миокард инфарктісінде
Миокард инфарктынан (жүрек шабуылынан) кейін алғашқы ~30 минут ішінде гистопатологиялық өзгерістер байқалмайды. Алғашқы 4 сағатта тек қана шекаралық талшықтардың иілуі мүмкін. Бірақ, кейіннен коагуляциялық некроз басталады, ісіну және қан кету пайда болады. 12 сағаттан кейін миоциттердің кариопикнозы және гипереозинофилиясы, шеттерінде жиырылу жолақты некрозы, сондай-ақ нейтрофильдердің инфильтрациясы басталады. 1 – 3 күн ішінде ядролар мен жіпшелердің жоғалуымен, нейтрофильдердің интерстицийге енуінің күшеюімен коагуляциялық некроз жалғасады. Инфаркттан кейінгі бірінші аптаның соңына дейін өлі бұлшық ет талшықтарының ыдырауы басталады, нейтрофильдердің некрозы пайда болады және макрофагтар шекарадағы өлі жасушаларды алып тастауды бастайды, бұл келесі күндері арта түседі. Бір аптадан кейін шеттерінде грануляциялық тіндердің қалыптасуы басталады, ол келесі айда жетіледі, коллагеннің жиналуы артып, жасушалық элементтердің саны азаяды, және миокардтың қатыруы инфаркттан кейін шамамен 2 айда толыққанды жетіледі.
After a myocardial infarction (heart attack), no histopathology is seen the first ~30 minutes. The only possible sign the first 4 hours is waviness of fibres at border. Later, however, a coagulation necrosis is initiated, with edema and hemorrhage. After 12 hours, there can be seen karyopyknosis and hypereosinophilia of myocytes with contraction band necrosis in margins, as well as beginning of neutrophil infiltration. At 1 – 3 days there is continued coagulation necrosis with loss of nuclei and striations and an increased infiltration of neutrophils to interstitium. Until the end of the first week after infarction there is beginning of disintegration of dead muscle fibres, necrosis of neutrophils and beginning of macrophage removal of dead cells at border, which increases the succeeding days. After a week there is also beginning of granulation tissue formation at margins, which matures during the following month, and gets increased collagen deposition and decreased cellularity until the myocardial scarring is fully mature at approximately 2 months after infarction.