Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ішек қабырғасының жағдайы
Қабынусыз ішек қуыстары
Condition of the wall of the intestine
intestinal pouches that are not inflamed
Дивертикулез – бұл ішекте қабынусыз көптеген қуыстардың (дивертикулалардың) болу жағдайы. Бұл ішек қабырғасының бұлшық ет қабаттарындағы әлсіз жерлер арқылы ішек қабықшасы мен астыңғы қабықшаның сыртқа қарай итерілуі. Дивертикулалар клиникалық түрде қабынған кезде дивертикулярлық ауру пайда болады, бұл жағдай дивертикулит деп аталады. Дивертикулалар көбінесе сигмоидты ішекте пайда болады, онда қысымның артуы жиі кездеседі. АҚШ-та сол жақ ішек көбірек зардап шегеді, ал Азияда оң жақ ішек көбірек зардап шегеді. Дивертикулалар 40 жасқа дейін сирек кездеседі, ал одан кейін олардың саны артады. Африкада осы көрсеткіш төмендеу.
Diverticulosis is the condition of having multiple pouches (diverticula) in the colon that are not inflamed. These are outpockets of the colonic mucosa and submucosa through weaknesses of muscle layers in the colon wall. Diverticular disease occurs when diverticula become clinically inflamed, a condition known as diverticulitis. Diverticula typically occur in the sigmoid colon, which is commonplace for increased pressure. The left side of the colon is more commonly affected in the United States while the right side is more commonly affected in Asia. Diverticula are uncommon before the age of 40, and increase in incidence beyond that age. Rates are lower in Africa;
Белгілері мен симптомдары
Дивертикулезбен ауыратын кейбір адамдар құрсақ ауруы, ісіну, газ жиналу және дұрыс емес дефекация сияқты белгілерге шағымданады. Дегенмен, осы белгілердің дивертикулездің салдары екені немесе ішек синдромымен бірге жүретін ауру екені әлі анық емес. Дивертикулярлық аурудың сол жақ ішектің қатерлі ісігіне алып келу қаупі жоғары екендігі анықталды.
Some people with diverticulosis complain of symptoms such as cramping, bloating, flatulence, and irregular defecation. However, it is unclear if these symptoms are attributable to the underlying diverticulosis or to coexistent irritable bowel syndrome. Diverticular disease was found associated with a higher risk of left sided colon cancer.
Қан кету
Дивертикулярлық аурулар ауыртпайтын ректальді қан кетумен, яғни тіктөшенде жарқыраған қызыл қанмен көрініс беруі мүмкін. Дивертикулярлық қан кету – жедел төменгі асқазан-ішек жолынан болатын қан кетудің ең көп кездесетін себебі. Дегенмен, осы жағдайлардың 80% дерлік өздігінен тоқтатылып, ешқандай арнайы ем қажет етпейді деп есептеледі.
Diverticular disease can present with painless rectal bleeding as bright red blood per rectum. Diverticular bleeding is the most common cause of acute lower gastrointestinal bleeding. However, it is estimated that 80% of these cases are self limiting and require no specific therapy.
Дивертикулит
Дивертикулярдың жұқпасы дивертикулитке алып келуі мүмкін. Жақында жасалған зерттеу көрсеткендей, мұндай жағдайдың тек 4% ғана кездеседі. Бұл дивертикулезбен ауыратын адамдардың 10-25% дивертикулитке шалдығады деген бұрынғы пікірге қайшы келеді. Ішекте жарылыс пайда болып қан кету немесе тесілу болуы мүмкін; ішек түйілуі (қабыздық немесе диарея бұл мүмкіндікті жоққа шығармайды); сондай-ақ перитонит, абсцесс пайда болуы, ретроперитонеалдық фиброз, сепсис және фистула қалыптасуы да мүмкін. Сирек жағдайларда энтеролит пайда болуы мүмкін. Дивертикулярдың жұқпасы көбінесе дивертикулярға нәжіс жиналу нәтижесінде пайда болады. Дивертикулит – дивертикулярлық ауру, оның ішінде дивертикулярлық қабынудың белгілері мен симптомдары бар. Жіті дивертикулиттің клиникалық көріністеріне тұрақты іш ауруы, іштің сол төменгі бөлігіндегі жергілікті сезімталдық, лоқсығу, құсу, іш қату немесе диарея, қызба және лейкоцитоз жатады. Көптеген адамдардың тоқ ішек дивертикулезі бар екенін білмейді. Егер 40 жастан асқан адамда симптомдар пайда болса, медициналық кеңес алу және тоқ ішек немесе тік ішек рагы сияқты қауіпті жағдайларды жоққа шығару маңызды.
Infection of a diverticulum can result in diverticulitis. A recent study found that it happens only about 4% of the time. That contradicts the prevailing thinking that 10% to 25% of people with diverticulosis go on to develop diverticulitis. Tears in the colon leading to bleeding or perforations may occur; intestinal obstruction may occur (constipation or diarrhea does not rule this possibility out); and peritonitis, abscess formation, retroperitoneal fibrosis, sepsis, and fistula formation are also possible occurrences. Rarely, an enterolith may form. Infection of a diverticulum often occurs as a result of stool collecting in a diverticulum. Diverticulitis is defined as diverticular disease with signs and symptoms of diverticular inflammation. Clinical features of acute diverticulitis include constant abdominal pain, localized abdominal tenderness in the left lower quadrant of the abdomen, nausea, vomiting, constipation or diarrhea, fever and leukocytosis. Most people with colonic diverticulosis are unaware of this structural change. When symptoms do appear in a person over 40 years of age it is important to obtain medical advice and exclude more dangerous conditions such as cancer of the colon or rectum.
Дивертикулезге байланысты сегменттік колит
Дивертикулезбен байланысты сегменттік колит (ДСК) – дивертикулалар (интердивертикулярлық шырышты қабық) арасындағы ішек бөлігінің жергілікті қабынуымен сипатталатын жағдай, дивертикулалық тесіктері зақымдалмайды. ДСК іш ауыруына, әсіресе сол жақ төменгі бөлігінде, үдемелі ректальді қан кетуге және созылмалы диареяға алып келуі мүмкін.
Segmental colitis associated with diverticulosis (SCAD) is a condition characterized by localized inflammation of the colon between diverticula (interdiverticular mucosa) while sparing the diverticular orifices. SCAD may lead to abdominal pain, especially in the left lower quadrant, intermittent rectal bleeding, and chronic diarrhea.
Диета
АҚШ Ұлттық денсаулық сақтау институттары дивертикулездің себебі туралы талшықтардың жетіспеушілігі туралы теория ең басты болып саналатынын, бірақ оның әлі дәлелденбегенін хабарлады.
The U. S. National Institutes of Health notes that, although the low fiber theory of the cause of diverticulosis is the leading theory, it has not yet been proven.
Патофизиология
Дивертикулалардың қалыптасуының нақты механизмдері белгісіз. Белгілері жоқ адамдарда олар көбінесе басқа зерттеулер барысында кездейсоқ табылады. Дивертикулез немесе дивертикулит диагнозын қою үшін егжей-тегжейлі анамнез көбінесе жеткілікті болғанымен, диагнозды растау және басқа ауруларды (әсіресе, колоректальды қатерлі ісік) және асқынуларды жоққа шығару маңызды.
The precise mechanisms by which diverticula are formed are unknown. In people without symptoms, these are usually found incidentally during other investigations. While a good history is often sufficient to form a diagnosis of diverticulosis or diverticulitis, it is important to confirm the diagnosis and rule out other pathology (notably colorectal cancer) and complications.
Суреттеу
Барий клизмасы бейнелеу сапасы тұрғысынан колоноскопиядан нашарлап, көбінесе науқаста тарылулар немесе қисық сигмоидтық ішек болғанда қолданылады, онда колоноскопия жасау қиын немесе қауіпті. Колоноскопия дивертикулані көрсетеді және қатерлі ісікті жоққа шығарады. Жіті жағдайдан кейін 4–6 аптадан соң колоноскопия жасалуы тиіс. Контрастты КТ дивертикулиттің жедел жағдайларын және асқынуларын анықтау үшін таңдаулы әдіс болып табылады. МРТ құрсақ қуысының жұмсақ тіндерін анық көрсетеді, бірақ оның құны көбінесе контрастты КТ немесе колоноскопиямен салыстырғанда артық. Қарапайым құрсақ рентгені қабырға қалыңдауы, ілеус, іш қату, кіші ішек обструкциясы немесе перфорация болған жағдайда еркін ауа белгілерін көрсетуі мүмкін. Қарапайым рентген сәулелері дивертикулярлық ауруды диагностикалау үшін жеткіліксіз. Дивертикулезді анықтау үшін қан сынағы жоқ. Барий клизмасы мен колоноскопия дивертикулиттің жедел жағдайларында қолдануға болмайтынын ескеру маңызды, себебі барий құрсақ қуысына ағып кетуі мүмкін, ал колоноскопия ішек қабырғасын тесіп жіберуі мүмкін.
Barium enema is inferior to colonoscopy in terms of image quality and is usually only performed if the patient has strictures or an excessively tortuous sigmoid colon where colonoscopy is difficult or dangerous. Colonoscopy will show the diverticulum and rule out malignancy. A colonoscopy should be performed 4–6 weeks after an acute episode. Contrast CT is the investigation of choice in acute episodes of diverticulitis and where complications exist. MRI provides a clear picture of the soft tissue of the abdomen, however, its expense often outweighs the benefits when compared to contrast CT or colonoscopy. Plain abdominal X ray may show signs of a thickened wall, ileus, constipation, small bowel obstruction or free air in the case of perforation. Plain X rays are insufficient to diagnose diverticular disease. There is no blood test for diverticulosis. It is important to note that both barium enema and colonoscopy are contraindicated during acute episodes of diverticulitis, as the barium may leak out into the abdominal cavity, and colonoscopy can cause perforations of the bowel wall.
Менеджмент
Дивертикулезбен ауыратын көптеген адамдарда аз симптомдар болады немесе мүлдем симптомдар болмайды және оларға ешқандай арнайы ем қажет емес. Ішек қозғалтқыштарын қолданудан аулақ болу керек. Кейбір ішек тазалағыштар сияқты, қатты нәжіс, іш қату және күш салуға себеп болатын емдеулер ұсынылмайды.
Many people with diverticulosis have minimal to no symptoms and do not require any specific treatment. Colonic stimulants should be avoided. Treatments, like some colon cleansers, that cause hard stools, constipation, and straining, are not recommended.
Диета
Қабазаттың алдын алу үшін жоғары талшықты диета және талшық қоспаларын қабылдау ұсынылады. Американдық диетологтар қауымдастығы күніне 20–35 грамм ішуді ұсынады. Бидай қабығы ішек ішіндегі қысымды төмендетуге көмектеседі. АҚШ-тың Диабет және ас қорыту және бүйрек аурулары ұлттық институты (NIDDK) жаңғақ, кептірілген жүзімнің қабығы, күнбағыс тұқымы, тымақұрық тұқымы, қарақұмық тұқымы және күнділ тұқымы сияқты тағамдар дәстүрлі түрде осы жағдайға шалдыққан адамдар үшін проблемалық тағамдар деп есептелген; алайда, бұл гипотезаны растайтын ғылыми деректер жоқ. NIDDK томат, кабачок, қияр, құлпынай, расторопша және мак тұқымдарындағы тұқымдарды зиянды деп санамайды.
A high fiber diet and fiber supplements are advisable to prevent constipation. The American Dietetic Association recommends 20–35 grams each day. Wheat bran has been shown to reduce intra colonic pressure. The US National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (NIDDK) says foods such as nuts, popcorn hulls, sunflower seeds, pumpkin seeds, caraway seeds, and sesame seeds have traditionally been labeled as problem foods for people with this condition; however, no scientific data exists to prove this hypothesis. The seeds in tomatoes, zucchini, cucumbers, strawberries, raspberries, and poppy seeds, are not considered harmful by the NIDDK.
Асқынулар
Күрделі дивертикулез асқынулардың емделуін қажет етеді. Бұл асқынулар көбінесе дивертикулит деген жалғыз диагнозбен топтастырылады және инфекция, қан кету және перфорацияға білікті медициналық көмек қажет, оған қарқынды антибиотикпен емдеу, тамырға сұйықтық құю және хирургиялық араласу кіруі мүмкін. Асқынулар АЭҚҚ немесе аспирин қабылдап жүрген науқастарда жиірек кездеседі. Дивертикулез көбінесе егде жастағы адамдарда болатындықтан, мұндай асқынулар қауіпті жағдайлар болып табылады.
Complicated diverticulosis requires treatment of the complication. These complications are often grouped under a single diagnosis of diverticulitis and require skilled medical care of the infection, bleeding and perforation which may include intensive antibiotic treatment, intravenous fluids, and surgery. Complications are more common in patients who are taking NSAIDs or aspirin. As diverticulosis occurs in an older population such complications are serious events.
Эпидемиология
Дивертикулездің таралуы жас өскен сайын бірте-бірте артады. 60 жастан асқан адамдардың шамамен 50 пайызында және 80 жастан асқандардың 70 пайызында дивертикулез кездеседі. Бұл ауру АҚШ, Ұлыбритания, Австралия және Канадада кең таралған, ал Азия мен Африкада сирек кездеседі.
The prevalence of diverticulosis progressively increases with age. Approximately 50% of people over the age of 60 and 70% of people over the age of 80 have diverticulosis. This disease is common in the U. S., Britain, Australia, Canada, and is uncommon in Asia and Africa.
Тарих
Қазіргі кезде диетадағы талшықтың маңыздылығына назар аударған Томас Л. Клив болды. Нейл Пейнер мен Адам Смит диеталық талшықтың жетіспеушілігі дивертикулярлық аурудың себебі екенін нақты дәлелдеді. Олардың пікірінше, талшық жетіспейтін диетамен байланысты шағын нәжісті ішек арқылы жылжыту және шығару үшін тоқ ішек бұлшықеттерінің күшті қысылуы қажет. Жылдар бойы ішектің сегменттелген бөлігіндегі қысымның артуы нәтижесінде қан тамырлары ішек қабырғасына кіретін әлсіз жерде ісік пайда болды.
The modern emphasis on the value of fiber in the diet began with Thomas L. Cleave. A strong case was made by Neil Painter and Adam Smith that a deficiency of dietary fiber is the cause of diverticular disease. They argued that the colonic muscles needed to contract strongly in order to transmit and expel the small stool associated with a fiber deficient diet. The increased pressure within the segmented section of the bowel over years gave rise to herniation at the vulnerable point where blood vessels enter the colonic wall.
Экономика
АҚШ-та дивертикулездің асқынулары айтарлықтай ауруға себеп болады; осы ауруға жұмсалатын денсаулық сақтау шығындары жылына 2,5 миллиард долларға бағаланады.
"The complications of diverticulosis cause considerable morbidity in the United States; health care expenditures for this disorder are estimated to be $2.5 billion per year."