Кіріспе

Ішек жүйке жүйесінің бөлігі

Миентериялық плекс (немесе Ауербах плексі) ішек қабырғасының екі қабатына да моторлық иннервацияны қамтамасыз етеді, сонымен қатар парасимпатикалық және симпатикалық жүйкелерден де сигнал алады (бірақ плекстегі ганглиондық жасушалар денелері парасимпатикалық иннервацияға жатады, симпатикалық иннервация талшықтары да плекске жетеді), ал субмукоздық плекс ішектің люменіне ең жақын орналасқан шырышты қабыққа секретомоторлық иннервацияны қамтамасыз етеді. Ол вагал тригоннан, сондай-ақ ала цинус ядросы деп аталатын, ондық бас сүйек жүйкесінің (вагус жүйкесі) парасимпатикалық бастау ядросынан, сопақ мида орналасқан жасушалардан пайда болады. Жүйке талшықтары алдыңғы және артқы вагал жүйкелер арқылы тасымалданады. Миентериялық плекс – асқазан-ішек жолына негізгі жүйкелік жабдықтауды қамтамасыз етеді және асқазан-ішек жолының қозғалғыштығын реттейді. Клиникалық алдын ала зерттеулерге сәйкес, миентериялық плекстің 30% нейрондары энтерикалық сезім нейрондары болып табылады, сондықтан Ауербах плексінің де сезімдік компоненті бар.

Құрылымы

Энтерикалық жүйке жүйесінің бір бөлігі – миентерикалық плекс, асқазан-ішек жолының сыртқы бұлшық қабатының бойлық және шеңберлік қабаттары арасында орналасқан. Ол қыртқы, асқазан және ішек бұлшықеттерінде кездеседі. Ганглиондар орталық жүйке жүйесіне (ОЖЖ) ұқсас қасиеттерге ие. Бұл қасиеттерге глия клеткаларының, интернейрондардың, тар клеткааралық кеңістіктің, тығыз синаптық нейропильдің, қан тамырларынан оқшауланудың, көптеген синаптық механизмдердің және түрлі нейротрансмиттерлердің болуы кіреді. Миентерикалық плекс сопақ мидың вентральді бөлігінен шыққан нейрондардың жиынтығы ретінде пайда болады. Вагус нерві аксондарды асқазан-ішек жолына жеткізеді. Олар Догиель жасушаларын қамтиды.

Функция

Миентериялық плекс энтериялық жүйке жүйесінің (ас қорыту жүйесінің) бір бөлігі ретінде жұмыс істейді. Энтериялық жүйке жүйесі өздігінен жұмыс істей алады және жұмыс істейді, бірақ қалыпты ас қорыту үшін осы ішкі жүйе мен орталық жүйке жүйесі арасында байланыс болуы қажет. Энтериялық жүйке жүйесінде (ЭНС) сезімтал рецепторлар, біріншілік афферентті нейрондар, аралық нейрондар және моторлық нейрондар бар. ЭНС-тің бақылауындағы процестер көптеген және оларға моторлық қызмет, секреция, сіңу, қан ағыны, сондай-ақ өт қабы және ұйқы безі сияқты басқа органдармен өзара әрекеттесу жатады. Бұл байланыстар парасимпатикалық және симпатикалық талшықтар арқылы жүзеге асады, олар орталық және энтериялық жүйке жүйелерін қосады немесе орталық жүйке жүйесін тікелей ас қорыту жолымен байланыстырады. Осы байланыстар арқылы ішек орталық жүйке жүйесіне сезімдік ақпарат жібере алады, ал орталық жүйке жүйесі асқазан-ішек функциясына әсер етеді. Орталық жүйке жүйесімен байланыс, сонымен қатар, ас қорыту жүйесіне сыртқы сигналдардың берілуін қамтамасыз етеді: мысалы, көз тартатын тағамды көру асқазанда секрецияны күшейтеді.

Нейротрансмиттерлер

Ішек жүйке жүйесі 30-нан астам түрлі нейротрансмиттерді пайдаланады, олардың көпшілігі ОЖЖ-ға (орталық жүйке жүйесіне) ұқсас, мысалы ацетилхолин, допамин және серотонин. Денедегі серотониннің 90%-дан астамы ішекте орналасқан, сондай-ақ денедегі допаминнің шамамен 50%-ы да ішекте болады, оның мидағы пайдалылығын жақсырақ түсіну үшін қазіргі уақытта зерттелуде. Көп зерттелген нейропептид, P заты, көп мөлшерде кездеседі және сілекей өндірісін, тегіс бұлшық еттердің жиырылуын және басқа да тіндердің реакцияларын жеңілдетуге көмектеседі.

Қабылдағыштар

Көптеген бірдей нейротрансмиттерлер ішек-қарын жүйесінде (ENS) миотерлік нейрондарда кездесетіндіктен, олар пептидтік және пептидтік емес (аминдер, аминқышқылдары, пуриндер) нейротрансмиттерлерге арналған рецепторларды білдіре алады. Әдетте, рецептордың экспрессиясы миентериялық нейрондардың бір тобымен шектеледі, бірақ барлық миентериялық нейрондарда никотиндік холинергиялық рецепторлардың экспрессиясы болғандығынан басқа ерекшелік жоқ. Терапевтикалық мақсаттармен зерттелген рецепторлардың бірі – 5-гидрокситриптамин (5 HT4) рецепторы. Бұл пресинаптикалық рецепторды белсендіру холинергиялық нейротрансмиссияны күшейтеді және асқазан-ішек жолының қозғалысын стимуляциялайды. Ішек жүйке жүйесі тілдегідей дәм рецепторларын көрсетеді. TAS1R3 дәм рецепторы және gustducin дәмді G протеины ең көп таралғандары. Бұл рецепторлар тілде "тәттілікті", ал ішек жүйке жүйесінде глюкозаны сезеді. Бұл рецепторлар инсулин мен қандағы қант деңгейін бақылайтын басқа гормондардың секрециясын реттеуге көмектеседі.

Клиникалық маңызы

Хиршшпрунг ауруы – ішек қабырғасындағы миентериялық плекстің нерв жасушаларының, сондай-ақ ганглий жасушаларының жоқтығымен сипатталатын ішектің туа біткен ауруы. Хиршшпрунг ауруы – дамитын ішектегі нейробластардың қаудальды (құйрықтық) миграциясының тоқтауынан туындаған функционалдық төменгі ішек обструкциясының бір түрі. Бұл Ауэрбах және Мейснер плекстеріндегі парасимпатиялық ішкі ганглий жасушаларының болмауына әкеледі. Нейрондық тоқтаған жерден анусқа дейін созылған ішектің дистальды бөлігі үздіксіз аганглионды болып табылады. Бұл сирек кездесетін ауру (1:5000), еркектерде әйелдерге қарағанда төрт есе жиірек кездеседі. Ахалазия – миентериялық плекстегі ганглий жасушаларының тығыздығының төмендеуімен сипатталатын қозғалыс бұзылысы бар өңеш ауруы. Зақымданудың себебі белгісіз. Миентериялық плекстің зақымдануы Шагас ауруының (T. cruzi инфекциясының салдары) нәтижесінде туындауы мүмкін. Зақымдану өңеш, ішек және зәр жолдарында жүреді. Бұл денервация екіншілік ахалазияға (өңештің төменгі сфинктері ашылмайды; тежеуші нейрондардың жоғалуы), мегаколонға және мегауретерге алып келуі мүмкін.

ОЖС- нің бұзылуындағы рөлі

Ішек жүйке жүйесі (ENS) орталық нерв жүйесімен (ЦНС) ұқсастығы болғандықтан "ішек миы" деп аталады. Сондықтан ғалымдар Паркинсон ауруын жақсырақ түсіну және басқару мақсатында Паркинсон ауруымен ауырған науқастардың тоқ ішегінен биопсия алады. Паркинсон ауруының моторлық қимыл бұзылыстары пайда болуына бірнеше жыл бұрын, осы ауруға шалдыққандар асқазан-ішек жолының жұмысында бұзылуларға байланысты қатты іш қатудан жиі зардап шегеді.

Тарих

Леопольд Ауербах, невропатолог, гистологиялық бояу әдістерін пайдаланып жүйке жүйесін зерттеуді одан әрі дамытқан алғашқы ғалымдардың бірі болды.