Кіріспе

Тұқым қуалайтын фруктозаға төзбеушілік (ТТТ) – альдолаза В ферментінің жетіспеушілігіне байланысты фруктоза метаболизмінің туа біткен бұзылысы. HFI жұқтырған адамдар фруктоза, сахароза немесе сорбитол қабылдағанға дейін ешқандай белгілерді көрсетпейді. Егер фруктоза қабылданатын болса, альдолаза В ферментіндегі тоқтау фруктоза-1 фосфатының жиналуына себеп болады, бұл уақыт өте келе бауыр жасушаларының өліміне әкеледі. HFI – 9q31.1 хромосомасында орналасқан ALDOB генінің мутацияларынан туындайтын аутосомдық рецессивті жағдай. HFI көбінесе диеталық тарих негізінде күдіктенеді, әсіресе ана сүтінен кейін белгілер пайда болатын нәрестелерде. Бұл күдік әдетте молекулалық талдау арқылы расталады. Егер фруктоза немесе оның негізгі прекурсорлары – сахароза мен сорбитол қамтылған тағамдарды қабылдамаса, ауруға шалдыққан адамдар белгілерсіз және дені сау болады. Бұрын нәрестелер фруктоза немесе сахароза қосылған қоспалармен тамақтанғанда жиі ауру белгілерін көрсеткен. Алайда, бұл тәттілендіргіштер қазіргі кезде қолданылатын қоспаларда сирек кездеседі. Құсу, жүрек ауруы, алаңдау, денесінің бозаруы, тершеңдеу, діріл және әлсіздік сияқты белгілер де нәрестелер жемістер мен көкөністерді жеген кезде бірінші рет пайда болуы мүмкін. Егер осының себебі ерте анықталмаса, бұл белгілер апатияға, комаға және құрылыстарға (конвульсияларға) әкелуі мүмкін. Пациенттерге HFI диагнозы қойылғанда, диеталық тарих көбінесе олардың жемістер мен көп мөлшерде фруктоза бар басқа тағамдарға қарсылығын көрсетеді. Көптеген ересек пациенттерде тіс шіруі (кариес) болмайды.

Фруктозаның метаболизмі

Тамаққа сіңгеннен кейін фруктоза бауырда фруктокиназа ферменті арқылы фруктоза-1-фосфатқа айналады. Фруктокиназа ферментінің жетіспеушілігі негізгі фруктозурияны тудырады, бұл клиникалық жағынан қауіпсіз жағдай болып, метаболизмделмеген фруктозаның зәрмен шығарылуымен сипатталады. Фруктоза-1-фосфат альдолаза B ферменті арқылы дигидроксиацетонфосфатқа және глицеральдегидке метаболизденеді. HFI (фруктоза-1-фосфат альдолазының жетіспеушілігі) альдолаза B ферментінің жетіспеушілігінен туындайды. Алдолаза B ферментінің жетіспеушілігі фруктоза-1-фосфаттың жиналуына және фосфаттың тоқтауына (фруктокиназаға аденозин трифосфаты (АТФ) қажет) әкеледі. Бұл ферменттік блокаданың салдары глюкоза өндірісінің тежелуі және АТФ қайта жаңартуының төмендеуі болып табылады.

Диагностика

Терапияның қарапайымдылығына байланысты (фруктозаны диетадан алып тастау), HFI дұрыс диагноз қойылған жағдайда тиімді басқарылуы мүмкін. HFI-да гомозиготаларды анықтау қиын, геномдық ДНК-ны аллельге қатысты зондтармен скринингтеу немесе бауыр биопсиясынан ферменттік анализ қажет. Анықталғаннан кейін, HFI-ге әкелетін мутантты альдолаза B аллельдерін таситын нәрестелердің ата-аналарын немесе HFI-ға сәйкес клиникалық анамнезі бар ересектерді анықтап, профилактикалық терапия – фруктоза, сахароза немесе сорбитол қамтитын тағамдарды диетадан шығару туралы кеңес беруге болады. Мүмкіндігінше, HFI болуы мүмкін деп күдіктенетін адамдар фруктозамен сынау арқылы тестілеуден аулақ болуы керек, себебі нәтижелер HFI бар адамдар үшін шешімді емес, тіпті фруктозаның диагностикалық мөлшері дұрыс бақыланса да, терең гипогликемия және оның салдары пациенттің денсаулығына қауіп төндіруі мүмкін.

Емдеу

HFI-ді емдеу аурудың сатысына және симптомдардың ауырлығына байланысты. Жедел улану оқиғалары жоқ тұрақты пациенттерге фруктоза мен оның метаболизм алдындағы заттарын болдырмайтын диеталық жоспарлау арқылы емдеу жасалады. Фруктозаның орнына глюкоза, мальтоза немесе басқа қанттар қолданылады. HFI-мен ауыратын науқастарды емдеуге көбінесе, қандай тағамдар қабылдауға болатынын жақсы білетін диетологтар тартылады.