Кіріспе

1236 жылы Ливон крест жорығының шайқасы

Сауле шайқасы ( ; Schlacht von Schaulen; ) 1236 жылдың 22 қыркүйегінде Ливон қылышбастарлары мен Самогития және Семигалияның язычник әскерлері арасында өтті. 48-ден 60-қа дейін рыцарь қаза тапты, оның ішінде Ливон магистрі Волквин де болды. Бұл Балтық аймағында ордендерге тиген ең алғашқы ірі жеңіліс болды. Балтық аймағында құрылған алғашқы католик әскери ордені – Қылышбастарлар ордені мүлдем жеңіліске ұшырады, ал оның қалдықтары 1237 жылы Тевтон орденіне қосылды. Бұл шайқас бұрын Қылышбастарлар бағындырған курондықтар, семигалликтер, селондар, озелиандар тайпалары арасында көтерілістерге себеп болды. Даугаваның сол жағындағы тридцать жылдық жаулаулар жоғалып кетті. 2000 жылы Литва және Латвия парламенттері шайқасты еске алу үшін 22 қыркүйекті Балтық бірлігі күні деп жариялады.

Өмірбаян

1202 жылы Ригада "Қылыш ұстаған бауырлар" ордені құрылды, оның мақсаты – Балтық тайпаларын жаулап алып, оларды христиан дініне өткізу еді. 1230 жылдарға қарай, магистр Волквин басшылығымен орден тартысқан қаржылық жағдаймен, азайып бара жатқан әскер санымен және нашар репутациямен күресіп жатты. Бірақ 19 ақпан 1236 жылы папа Григорий IX Литваға қарсы крест жорығын жариялаған паптік бұйрық шығарды. Волквин литвалықтарға қарсы әскери шараларға баруға тартынды. Оның тартынғандығына себеп – орденнің литвалықтармен соғысуға жеткілікті күшінің болмауы еді. Күштің жетіспеуі Рига епископтығымен болған ішкі жанжалдардың салдарынан туды. Ливониялықтар, латгалдықтар, курониялықтар және эстондықтар.

Ұрыстың оқиғалары

Орденнің бақылауында болмаған Семигалл жерлерін кесіп өтіп, тек әрбір оныншы кресткер ғана Ригаға жетті. Ливон ақындық жылнамасы Сауле шайқасында Қылышбастардың жеңілісін былай сипаттайды: "Көптеген басқа дінділер келді. Ертесі күні христиандар қаладан шығып кетуді ойлады, бірақ қаламағандарына қарамастан, оларға басқа дінділермен шайқасуға тура келді. Батпақта олар тек әлсіз ғана қарсылық көрсете алды және әйелдердей қырқылып қалды. Мен осылай оңай қаза тапқан көптеген батырлардың қазасына ағынан толып тұрмын. Мастер және оның бауырлары аттары өлтірілгенше батырлықпен қорғанысты, тіпті содан кейін де жаяу шайқасып, көптеген жауларды құлатты. Соңында литвалықтар оларды ұзын найзалармен қиындықпен жеңді."

Орналасқан жері

Соғыс болған нақты орны белгісіз. Герман де Вартберге жазған "Chronicum Livoniae"-де шайқастың terram Sauleorum-да өткені айтылған. Дәстүр бойынша, бұл Литвадағы Шяулай (Шаулен,) немесе қазіргі оңтүстік Латвиядағы Бауска қаласының жанындағы Вексауле деген кішкентай қаламен байланыстырылған. 1965 жылы неміс тарихшысы Фридрих Беннингховен Литваның Йонишкис ауданындағы Жауниунай ауылын шайқас орны деп ұсынды. Бұл теорияға кейбір ғалымдар қолдау көрсетті және 2010 жылы Литва үкіметі Жауниунайда мемориал құрылысын қаржыландырды – биік күн сағаты, көл және емен ағаштарынан тұратын саябақ. Мұша өзенінің бойында, Жауниунайдан шығысқа қарай орналасқан Памушис ауылы да осы шайқас орны деп санайды. "Сауле/Сауле" латыш және литва тілдерінде "күн" деген мағынаны білдіреді және Балтық халықтарының Күн құдайының аты.