Кіріспе

Аргентиналық жазушы (1932–1990)
Аргентиналық автор Хуан Мануэль Пуиг Дельдонне (28 желтоқсан 1932 – 22 шілде 1990), көбінесе Мануэль Пуиг деп аталады, Аргентина авторы болған. Оның ең белгілі романдары: «Рита Хейворттың сатқындығы» (Betrayed by Rita Hayworth, 1968), «Бокитас пинтадас» («Жүрек сынынан танго», 1969) және «Қояншы әйелдің сүйісі» (Kiss of the Spider Woman, 1976) – 1985 жылы Аргентина-Бразилиялық режиссер Хектор Бабенко түсірген фильмге бейімделген, сондай-ақ 1993 жылы Бродвей мюзикліне алынған.

Ерте өмір, білім және алғашқы мансап

Пуиг Буэнос-Айрес провинциясының Генерал Вильегас қаласында дүниеге келген. Генерал Вильегаста жоғары мектеп болмағандықтан, ата-анасы оны 1946 жылы Буэнос-Айреске жіберді. Пуиг Вилла Сармиентодағы (Морон округі) Colegio Ward колледжінде оқыды. Осы кезде ол жүйелі түрде кітап оқуға кірісіп, Нобель сыйлығының лауреаттарының туындыларынан бастады. Хорасио есімді сыныптасы, Пуиг Буэнос-Айрес қаласына алғаш көшіп келгенде үйінде қоныстанған, оны психоанализ мектебінің еңбектерімен таныстырды. Ол алғаш оқыған роман – Андре Жидтің «Пасторальдық симфония» романы болды; сондай-ақ Герман Гессе, Алдус Хаксли, Жан-Поль Сартр және Томас Манн сияқты авторларды оқыды. Хорасио Пуигті еуропалық киномен де таныстырды. «Quai des Orfèvres» (1947) фильмін көргеннен кейін ол кинорежиссер болуды қалады. Таңдаған мамандығына дайындалу үшін, ол «киноның жаңа тілдері» деп есептелетін итальян, француз және неміс тілдерін үйренді. Оған кинодағы дыбыс саласында мамандану үшін инженерлік мамандық алуға кеңес берілді, бірақ ол бұл дұрыс шешім емес деп ойлады. 1950 жылы Буэнос-Айрес университетінің сәулет факультетіне түсті, бірақ тек алты ай ғана сабақ алды. 1951 жылы Пуиг философия мектебіне ауысты. Ол латын сияқты пәндерді меңгеруде қиындықтарға тап болды, бірақ жақсы оқыды. Бітірген кезде ол Буэнос-Айресте, ал кейін Италияда Буэнос-Айрес итальян институтының стипендиясын жеңіп алғаннан кейін, кинода архивист және редактор болып жұмыс істеді. Алайда, бала кезінде оны қызықтырған Голливуд әлемі мен жұлдыздар оны көңілін қалдырды, тек Мэрилин Монро мен Глория Свонсон осыдан гөрі жақсырақ көрінді. «Радиоландия» журналындағы «Жылусыздық» фильмінің жақын арада көрсетілетіні туралы хабар Пуигті оның режиссері Даниэль Тинайреге жолығуға итерді, оның «Фантазия сатушысы» комедиясы оған ұнады. Режиссер оған түсірілім алаңына кіруге рұқсат бермегендіктен, ол Тинайренің рұқсатынсыз басты рөлді ойнаған актриса Фанни Наварромен сөйлесті. Ол Аргентинаға американдық фильмдерді әкелуге тыйым салған Хуан Доминго Перонды қолдағандықтан, оған қысым көрсеткен жоқ. Наварро оны актерлік құрамның тағы бір актрисасы Герминия Франкоға жіберді, ол оны түсірілімге кіргізді. Біраз уақыттан кейін ол Алекс зертханасында жұмыс істей бастады. 1953 жылы Пуиг авиация саласында міндетті әскери қызметтен өтті, аудармашы болып жұмыс істеді.

Жазушылық мансап

1960 жылдары Мануэль Пуиг Буэнос-Айреске қайтып келді, онда ол өзінің алғашқы маңызды романы «Рита Хейворттың сатқындығын» жазды. Солшыл саяси көзқарастары болғандықтан және Аргентинада оңшыл үрдіс күшеретінін сезгендіктен, Пуиг 1973 жылы Мексикаға көшіп кетті, онда ол өзінің кейінгі туындыларын жазды (соның ішінде «El beso de la mujer araña»). Пуигтің көптеген шығармаларын поп-арт деп қарастыруға болады. Фильм және теледидар саласындағы жұмысының нәтижесі болуы мүмкін, Пуиг осы орталардың элементтерін, мысалы, монтаж және түрлі көзқарастарды қолданатын жазу стилін жасауға қол жеткізді. Ол шығармаларында халық мәдениетін (мысалы, телесериалдарды) жиі пайдаланды. Латын Америкасы әдебиеті тарихында ол постбум және постмодернизм ағымдарына жататын жазушы ретінде таныстырылады.

Өлім

Пуиг өмірінің көп бөлігін эмиграцияда өткізді. 1989 жылы Пуиг Мексика қаласынан Куернавакаға көшіп, 1990 жылы онда қайтыс болды. Алдыңғы айларда дәрігердің кеңесімен темекі шегуді тоқтатып, күнделікті серуендегенімен, Мексиканың биіктігінде денсаулығы нашарлап, жақсы сезінбеді. Ол сондай-ақ анасынан алыс болмау үшін үйіне жақын емханада ем алуға тырысты, бірақ экономикалық жағдайлар мен байланыстар арқасында жоғары сапалы медициналық көмекке қол жеткізді. Мануэль Пуиг және Өрмекші әйел: өмірі мен шығармалары атты ресми өмірбаянында оның жақын досы Сюзанн Джилл Левин Пуиг ауруханаға түсуге бірнеше күн бұрын ауырсынып жүргенін, ал онда оған не істеу керектігін айтқандарын жазады. 1990 жылдың 21 шілдесінде ол перитонит қаупіне байланысты Лас-Пальмас хирургиялық орталығына жатты. Оның қабынған өт қабысы жедел операциямен алынып тасталды. Операциядан кейін Пуиг жазылып келе жатқанда тыныс алуы қиындады, өкпесі сұйықтыққа толып, санасы шашырады. Медициналық команда Пуигке көмектесе алмады және оны төсекке байлады. Ол 1990 жылдың 22 шілдесінде таңғы сағат 4:55-те миокард инфарктісінен (жүрек ұстамасынан) қайтыс болды. Оның өлімі туралы ақпарат тез тарады. Оның бұрыннан жүрек аурулары болғанына қарамастан, алғашқы күдік ЖИТС-тен қайтыс болғаны туралы болды. Бірақ Мануэль Пуигтің ВИЧ жұқтырғаны анықталған жоқ. Дегенмен, жұртшылық бұл фактіге бірнеше рет күмәнданды. Оның жаназасына анасы, достары Хавьер Лабрада мен Агустин Гарсия Гил және Веракрус штатының Халапа қаласына жол үстінде болған әріптесі Тунуна Меркадо барлығы алты адам қатысты. Мексиканың Аргентина елшісі Хорхе Абелардо Рамостан Мануэль Пуигтің өлімі туралы ақпарат беруді сұрағанда, ол осындай есімді аргентиналықтың қайтыс болғанынан хабарсыз екенін айтты. Бірақ олар оның денесін Жазушылар қоғамымен бірге Мексика Федералды округіне жерлеу рәсімі үшін жіберді, ал елші келіп сөз сөйледі. Мануэль Пуигтің дене қалдықтары бірнеше күннен кейін Аргентинаға жеткізіліп, Ла-Плата қаласындағы Пуиг отбасының мазарында жерленді. 2004 жылы Хавьер Торрес түсірген «Vereda Tropical» (фильм) фильмі Пуигтің Бразилияның Рио-де-Жанейро қаласында өткен өмірін көрсетеді. Жазушы рөлін актер Фабио Асте ойнайды.