Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Зангер комитеті, сондай-ақ Ядролық экспорттаушылар комитеті деп те аталады, 1970 жылдың 5 наурызында күшіне енген Ядролық қаруды таратпау туралы шарттың (ЯҚТШ) III-2 бабынан туындады. III-2 бабының талаптарына сәйкес, Халықаралық атом энергиясы агенттігінің (МАГАТЭ) ядролық экспортқа қатысты бақылау шаралары қолданылуға тиіс. Шартқа қатысушы әр мемлекет: (а) бастапқы немесе арнайы бөлінетін материалды, немесе (б) арнайы бөлінетін материалды өңдеуге, пайдалануға немесе өндіруге арналған, сондай-шама жасалған немесе дайындалған жабдықты немесе материалды, егер бастапқы немесе арнайы бөлінетін материал осы бапта көзделген бақылау шараларына бағынбаса, бейбіт мақсаттар үшін ядролық қаруға ие емес кез келген мемлекетке беруге міндеттенеді.
The Zangger Committee, also known as the Nuclear Exporters Committee, sprang from Article III.2 of the Treaty on the Non Proliferation of Nuclear Weapons (NPT) which entered into force on March 5, 1970. Under the terms of Article III.2 International Atomic Energy Agency (IAEA) safeguards must be applied to nuclear exports. Each State Party to the Treaty undertakes not to provide: (a) source or special fissionable material, or (b) equipment or material especially designed or prepared for the processing, use or production of special fissionable material, to any non nuclear weapon State for peaceful purposes, unless the source or special fissionable material shall be subject to the safeguards required by this Article.
Тарих
1971 және 1974 жылдар аралығында 15 ядролық материалдарды жеткізуші мемлекеттер тобы Швейцарияның профессоры Клод Зангердің төрағалығымен Венада бірқатар бейресми кездесулер өткізді. Топтың мақсаты: (а) «арнайы бөлінуге қабілетті материалдарды өңдеу, пайдалану немесе өндіру үшін арнайы жасалған немесе дайындалған жабдықтар немесе материалдар» анықтамасын және (б) адал коммерциялық бәсекелестік негізінде III-баптың 2-тармағындағы міндеттемелерді орындау үшін мұндай жабдықтар немесе материалдарды экспорттауды реттейтін шарттар мен процедуралар туралы ортақ түсінікке келу болды. Зангер комитеті деп аталған бұл топ, өзінің бейресми болады және оның шешімдері мүшелері үшін заңдық күшінде болмайды деп шешті. Комитет (а) тек қана алушы мекемеге сақтық шаралары қолданылған жағдайда ғана экспортталатын жабдықтардың тізімін жүргізеді және жаңартады («Триггерлік тізім» деп аталады, себебі мұндай экспорт сақтық шараларын қажет етеді); және (b) мүшелерге ядролық экспорт мәселелерін үйлестіруге мүмкіндік береді. Зангер комитетінің салыстырмалы түрде бейресмилігі, Ядролық материалдарды жеткізушілер тобында шешуге қиын болатын ядролық қаруды таратпау мәселелерінде көшбасшылықты алуға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, Қытай Халық Республикасы Зангер комитетінің мүшесі болып табылады. 2000 жылғы қазан айында өткен отырыста комитет 2000 жылғы Ядролық қаруды таратпау шартының (ЯҚТШ) қарастыру конференциясының (REVCON) нәтижелерін талқылады. Комитет екі бейресми «Төрағаның достары» тобын құруға келісті: 1) 2005 жылғы ЯҚТШ REVCON-ға дайындық жұмыстарын қарастыру; және 2) ядролық қаруы жоқ мемлекеттерге жабдық жеткізу шарты ретінде толық көлемде сақтық шараларын талап ету саясатын болашақта қабылдау мүмкіндігін қарастыруды жалғастыру. АҚШ америций және нептунийге қосымша бақылау шараларын қарастырудың жай-күйі туралы баяндады. Мүшелер бұл материалдар ЯҚТШ-ның III-2 бабының қолданылу аясынан тыс екенін және оларды Триггерлік тізімге қосуға келісті. Плутонийді байыту жабдығын Триггерлік тізімге қосуды қарастыратын жұмыс тобының төрағасы Швеция әзірге келісімге қол жеткізілмегенін хабарлады. Төраға МАГАТЭ қызметкерлерімен өткізілген алғашқы бейресми кездесу туралы баяндады, онда агенттікті Триггерлік тізімдегі өзгерістер туралы хабардар ету және мұндай өзгерістердің себептерін талқылады, себебі агенттік Зангер Триггерлік тізімін анықтамалық құжат ретінде пайдаланады.
Between 1971 and 1974, a group of 15 nuclear supplier states held a series of informal meetings in Vienna chaired by Professor Claude Zangger of Switzerland. The group's objective was to reach a common understanding on: (a) the definition of "equipment or material especially designed or prepared for the processing, use or production of special fissionable material;" and (b) the conditions and procedures that would govern exports of such equipment or material in order to meet the obligations of Article III.2 on the basis of fair commercial competition. The group, which became known as the Zangger Committee, decided that it would be informal and that its decisions would not be legally binding upon its members. The committee (a) maintains and updates a list of equipment that may only be exported if safeguards are applied to the recipient facility (called the "Trigger List" because such exports trigger the requirement for safeguards); and (b) allows members to coordinate on nuclear export issues. The relative informality of the Zangger Committee has enabled it to take the lead on certain nonproliferation issues that would be more difficult to resolve in the Nuclear Suppliers Group. Moreover, the People's Republic of China is a member of the Zangger Committee. At the October 2000 meeting, the committee discussed the results of the 2000 NPT Review Conference (REVCON). The committee agreed to form two informal "Friends of the Chair" groups to: 1) consider preparations for the 2005 NPT REVCON; and 2) continue consideration of possible future adoption of a policy of requiring full scope safeguards as a condition of supply to non nuclear weapon states. The U. S. reported on the status of consideration of possible additional controls on americium and neptunium. Members agreed that these materials fell outside the scope of NPT Article III.2 for inclusion on the Trigger List. Sweden, chair of a working group to consider addition of plutonium enrichment equipment to the Trigger List, reported no agreement as yet. The chairman reported on an initial informal meeting with IAEA staff to discuss procedures for keeping the agency informed on Trigger List changes and the rationale for such changes, since the agency uses the Zangger Trigger List as a reference document.