Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз теңіз офицері
French naval officer
Абрахам Дюкен, Буше маркизі (abʁa. am dykɛn; шамамен 1610 – 2 ақпан 1688) – француз теңіз офицері, сонымен қатар швед теңіз күштерінде адмирал болып қызмет еткен. Ол 1610 жылы Дипп портында дүниеге келген, гугенот дінін ұстанған. Ол теңіз офицерінің ұлы болғандықтан, өзі де теңізші болып, жастық шағын сауда флотында өткізген.
Abraham Duquesne, marquis du Bouchet (abʁa. am dykɛn; c. 16102 February 1688) was a French naval officer, who also saw service as an admiral in the Swedish navy. He was born in Dieppe, a seaport, in 1610, and was a Huguenot. He was the son of a naval officer and therefore became a sailor himself, spending his early years in merchant service.
Француз теңіз флотында қызмет ету
1635 жылы француз флотының капитаны болды. 1636 жылы "Нептун" эскадрильясына тағайындалды. 1637 жылдың мамыр айында ол Испаниядан Лерин аралын жаулап алғандығымен көзге түсті. Осы шақта оның әкесі испандықтармен қақтығыста қаза тапты, бұл оның оларға деген ашу-ызасын күшейтті және ол кек алуға тырысты. Ол 1638 жылы Гетария шайқасында, 1639 жылы Корунаға жасалған жорықта, сондай-ақ 1641 жылы Таррагона, Барселона және Кабо-де-Гата шайқастарында олармен аяусыз күресті.
In 1635, he became a capitaine de vaisseau (captain) in the French navy. He was appointed to the "Neptune" squadron in 1636. In May 1637, he gained some fame for capturing the island of Lerins from Spain. Around this time, his father died in a conflict with the Spanish, which permanently increased his animosity towards them and he sought revenge. He fought them viciously at the Battle of Guetaria in 1638, during the expedition to Corunna in 1639, and in the battles at Tarragona in 1641, Barcelona and the Cabo de Gata.
Швед теңіз флотында қызмет
1643 жылы Дукейн Швед корольдік теңіз күштеріне қосылды. Ол Колбергер Хайде шайқасында "Регина 34" фрегатында король Кристиан IV жеке басқарған Дания флотымен шайқасты. Кейін Фемарн бұғазы шайқасында даниялықтар шешулі жеңіліске ұшырады, олардың адмиралы Прос Мунд қаза тауып, кемесі жауға түсті. 1645 жылы Дания мен Швеция арасында бейбіт келісімге қол жеткеннен кейін ол Францияға қайтып келді.
Duquesne then left to join the Royal Swedish navy in 1643. He fought the Danish fleet personally commanded by King Christian IV at the Battle of Colberger Heide in the frigate Regina 34. Later, in the Battle of Fehmarn Belt, the Danes were decisively defeated, their admiral Pros Mund killed and his ship taken. After a peace had been reached between the Danes and the Swedes in 1645, he returned to France.
Француз қызметіне қайта оралу
Ол 1650 жылы Фронда ошақтары кезінде Бордодағы көтерілісті (оны ең жек көретін жауы – испандар материалдық түрде қолдады) басып берді. Сол жылы ол өз қаражаты есебінен эскадрилья құрып, онымен Жиронданы блокадалап, осы қаланы қарсылықсыз бағындырды. Бұл оған шеф-де-эскадре (контр-адмирал) шеніне көтерілуді, қамал және Лоара Атлантикадағы Индре аралының барлығын сыйға алды. 1659 жылы француз бен испан арасында бейбіт келісімге қол қойылды, ол оны Жерорта теңізінде қарақшылармен күресуге қалдырды. 1667 жылы ол генерал-лейтенант (адмиралдың орынбасары) атағын алды. Ол Үшінші Голландия соғысында өзгеше көзге түсіп, Солебей шайқасында француз эскадрильясының екінші қолбасшысы ретінде шайқасты, содан кейін Испаниядан Мессинадағы көтерілісшілерге көмектесіп, Испания мен Біріккен провинциялардың біріккен флотын басқарған адмирал Мишель Адриаанзон де Рюйтермен күресті. Ол голланд-испандық флотымен Стромболи шайқасында және де Рюйтердің қаза тапқан Аугуста шайқасында шайқасты. 2 маусымда ол француз флоты Конте мен Вивонн басшылығымен Палермо шайқасында испандық-голландиялық флотыға шабуыл жасап, оны ішінара жойғанда екінші қолбасшы ретінде қатысты, бұл француздың Жерорта теңізіне бақылауын қамтамасыз етті. Осы жетістігі үшін ол Людовик XIV-тен жеке хат алды және 1681 жылы маркиз титулын, сондай-ақ протестант болғанына қарамастан, Буше иелігін алды. 1681 жылы Дюкейн Барбариялық қарақшылармен де шайқасты және 1682-1683 жылдары Алжирді бомбалады. Жауап ретінде алжирліктер француз консулы Жан Ле Вахерді үлкен Баба Мерзуг зеңбірегіне байлап, 1683 жылдың шілдесінде француз флотына қарай оқ атты. 1688 жылы тағы бір француз консулы да осындай жазаға ұшырады, ал зеңбірек Ла Консуляр деп аталды. 1684 жылы Дюкейн Генуяны бомбалады.
He suppressed a revolt at Bordeaux (which was materially supported by his most hated foe, the Spanish) in 1650, during the Fronde outbreaks. During that same year, he created at his own expense a squadron with which he blockaded the Gironde, forcing that city to surrender. This earned him a promotion in rank to chef d'escadre (Rear Admiral), a castle, and a gift of the entire isle of Indre, Loire Atlantique. The French and the Spanish made peace in 1659, which left him to fight pirates in the Mediterranean Sea. In 1667 he was promoted 'Lieutenant Général (Vice Admiral). He distinguished himself in the Third Dutch War, fighting as second in command of the French squadron at the Battle of Solebay and later supporting the insurgents in the revolt of Messina from Spain, fighting Admiral Michel Adriaanzoon de Ruyter, who had the united fleets of Spain and the United Provinces under his command. He fought the combined Dutch Spanish fleet at the Battle of Stromboli and the Battle of Augusta where De Ruyter was mortally wounded. On 2 June he was present as second in command when the French fleet under Comte and Vivonne attacked and partly destroyed the combined Spanish Dutch fleet at the Battle of Palermo, which secured French control of the Mediterranean. For this accomplishment he received a personal letter from Louis XIV and was given, in 1681, the title of marquis along with the estate of Bouchet, even though he was a Protestant. Duquesne also fought the Barbary pirates in 1681 and bombarded Algiers between 1682 and 1683. In response the Algerians tied the French consul Jean Le Vacher to their huge Baba Merzoug cannon and blasted him towards the French fleet in July 1683. Another French consul received the same treatment in 1688, and the cannon became known as La Consulaire. Duquesne bombarded Genoa in 1684.
Соңғы жылдар
Сол жылы, 1684 жылы, денсаулығы нашарлағандықтан қызметтен шеттеді. 1685 жылы Нант жарлығының жойылғанын болжаған болуы мүмкін, дегенмен ол осы тыйымнан босатылған еді. 1688 жылдың 2 ақпанында Парижде дүние салды. Ыбырайымның жүрегі күміс қорапқа салынып, оның қайтысынан кейін Аубоннеге (Швейцария) жіберілді. Жүз жылдан астам соң, 1894 жылы ол қорап табылғаннан кейін, оның туған жері Диппке көшірілді.
In that same year, 1684, he retired from poor health. He may have foreseen the revocation of the Edict of Nantes in 1685, though he was exempted from the proscription. He died in Paris on 2 February 1688. Abraham's heart was placed in a silver box and sent to Aubonne, Switzerland after his death. More than a hundred years later in 1894 the box was discovered and moved to his birthplace in Dieppe.