Кіріспе

Болгариядағы тау массиві Софияның маңында орналасқан. Витоша (), ежелгі Скомиус немесе Скомбрус, Болгарияның астанасы Софияның шетіндегі тау массиві. Витоша – Софияның символы және жаяу жүру, альпинизм мен шаңғы спорты үшін ең жақын орын. Ыңғайлы автобус қатынасы мен арқан жолдары тауға оңай жеткізеді. Витошаның пішіні алып күмбезді еске алады. Таудың аумағында ең танымал және жиі баратын жерлерді қамтитын Витоша табиғи паркі орналасқан. Витошаның етегінде Софияның курорттық аудандары жатыр; Княжево ауданында минералды сулар бар. Витоша – Балқандағы ең көне табиғи парк. Тау жанартаулық әрекет нәтижесінде пайда болған, ал кейіннен граниттің қабаттарының баяу бүлінуі және аймақтың біртіндеп көтерілуі оны қалыптастырған. Алғашқы көзқарас бойынша күмбез тәрізді көрінеді, бірақ 19 км ұзындығы және 17 км ені бар тау, шындығында, бірінің үстіне бірі орналасқан концентрлі денудациялық жазықтардан тұрады. Витоша төрт негізгі бөлікке бөлінген, олардың басты жоталары Черни Врах («Қара шың», болгарша: черни връх) деп аталатын шыңда жиналады. Бұл таудың ең биік нүктесі, биіктігі 2290 метр, және Витошадағы 2000 метрден жоғары 12 шыңның бірі. Бұл – Средногорие тау жүйесінің ең биік массиві, оған Средна-Гора, Плана (тау), Люлин тауы, Гребен (тау), Вискяр тауы және т.б. кіреді. Олардың барлығы мезозой дәуірінде жер қабаттарының бүлінуінен пайда болған, сондай-ақ тұнбалы тау жыныстарының қабаттары арасына енген магмалық тақта сияқты интрузияны (немесе конкордантты плутонды) тудырған. Витошаның лаколиттік күмбезді пішіні – осының нақты мысалы. Болгариядағы ең ұзын үңгір – Духлата, ұзындығы 18 200 метр, Боснек ауылының жанындағы карст аймағындағы Витошада орналасқан. Ежелгі фракийлер заманынан бері Витошаның етегінде үлкен халық қоныстанған. Соңғы төрт мың жыл бойы осы ірі елді мекеннің экономикасы әр түрлі жолмен көршілес таумен байланысты болған. Витоша атауы София даласынан биікке көтерілген екі шыңды, егіз жотадан алған. 1935 жылы таудың басына метеорологиялық станция салынды, ол бүгінге дейін жұмыс істеп келеді. Станция сонымен қатар туристерге демалыс орыны және тау құтқару тобының штаб-пәтері болып табылады. Тарихи құжаттар көрсеткендей, бірнеше ғасыр бұрын Витоша тауы әлі де қол жетімсіз «Ұлы болгар орманының» (Magna Silva Bulgarica) қалдықтарымен жабылған. Бүгінде Витошаның табиғи қылқан жапырақты ормандары тек Бистришко Браниште қорығында және Златните Мостове (Алтын көпірлер) маңында сақталған. Алтын көпірлер – тау беткейінен төмен ағып жатқан ірі тас кесектерден тұратын тас өзен. Бұл көркем орын Владийска өзенінің бойында, жапырақты және мәңгі жасыл ормандар араласқан аймақта орналасқан. Дегенмен, бұл Витошадағы жалғыз тас өзен емес, олар бұрынғы мұздықтардың мореналары болған. Олардың одан әрі қалыптасуы сиенит тау жыныстарының сфералық эрозиясына және олардың гравитация күші мен су ағынының әсерімен төменгі аңғарларға біртіндеп жылжуына байланысты. Табиғатты қорғау идеясы қазіргідей түсініксіз болған кезде, 1934 жылы бірқатар ойшыл ақсүйектер алғашқы қадам жасап, Витошаның 66 км² аумағын табиғи парк деп жариялады, осылайша Витоша Балқандағы осындай алғашқы парк атанды. Келесі жылы оның шекарасында алғашқы болгар қорықтары – Бистришко Браниште (кейіннен 10,61 км²-ге дейін кеңейтілді) және Торфено Браниште (тиісінше 7,84 км²) құрылды. Парк шекарасы көп жылдар бойы өзгеріп, бүгінде таудың барлық аумағын қамтиды – 266,06 км². Бұл – Средногорие тау жүйесінің ең биік массиві, оған Средна-Гора, Плана, Люлин, Гребен, Вискяр және т.б. таулар кіреді.

Экология

Биіктіктің айтарлықтай өзгеруіне байланысты, паркте климаттың, флора мен фаунаның бай әртүрлілігін кездестіруге болады. Зерттеулер көрсеткендей, таудың салыстырмалы түрде шағын аумағында 1500 жоғары сапалы өсімдік, 500 саңырауқұлақ, 500 балдыр, 326 мүк және 200 лишай түрі табылған. Орманның құрамында негізінен Норвегия шыршасы мен Болгария шыршасы, сондай-ақ македониялық қарағай, шотланд қарағайы және ағаш шебінде тау қарағайы, ал төменгі биіктіктерде бук, қайын, есекқон және қараталдан тұратын аралас жапырақты орман басым. Шөптесін өсімдіктерге келетін болсақ, тауда Veratrum album-ның жақсы қалыптасқан популяциялары, сондай-ақ жиі "лилиялар" деп аталатын басқа да түрлер кездеседі. Сонымен қатар, жоғарырақ бөліктерде өсетін шығыс Еуропаның жасыл қанатты орхидеясы (Orchis morio) сияқты орхидеялар да бар. Өкпешөп (Pulmonaria officinalis) – Витоша тауында кең таралған тағы бір шөптесін өсімдік; ол орманның көлеңкесіндегі ылғалды жерлерде өседі.