Италия тарихы: 1861-ге дейінгі қала-мемлекеттер, республикалар мен тәуелсіз аймақтар. Венеция, Флоренция, Милан, Неаполь сияқты мемлекеттер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қазіргі Италиядағы тарихи мемлекеттер
Historical states located in modern day Italy
Италия 1861 жылғы Италияның бірігуіне дейін қала-мемлекеттердің, республикалардың және басқа да тәуелсіз бірліктердің жиынтығы болды. Төменде осы кезеңдегі түрлі итальян мемлекеттерінің тізімі келтірілген. Батыс Рим империясының құлауынан кейін және орта ғасырдың басталуымен (әсіресе 11-ғасырдан бастап) Италия түбегі көптеген мемлекеттерге бөлінді. Осы мемлекеттердің көпшілігі Италия түбегіндегі күш теңгерімін сақтаған ірі саяси бірліктерге бірікті: Папа мемлекеттері, Венеция Республикасы, Флоренция Республикасы, Милан герцогтығы, Неаполь Корольдігі және Сицилия Корольдігі. Венеция және Генуя республикалары, басқа итальян мемлекеттерінен өзгеше, теңіз күштерінің арқасында Италия түбегіндегі аумақтық жаулаулардан тысқары, Жерорта және Қара теңіздердегі түрлі аймақтарды бағындырды.
Italy, up until the Unification of Italy in 1861, was a conglomeration of city states, republics, and other independent entities. The following is a list of the various Italian states during that period. Following the fall of the Western Roman Empire and the arrival of the Middle Ages (in particular from the 11th century), the Italian Peninsula was divided into numerous states. Many of these states consolidated into major political units that balanced the power on the Italian Peninsula: the Papal States, the Venetian Republic, the Republic of Florence, the Duchy of Milan, the Kingdom of Naples and the Kingdom of Sicily. Unlike all the other Italian states, the republics of Venice and Genoa, thanks to their maritime powers, went beyond territorial conquests within the Italian Peninsula, conquering various regions across the Mediterranean and Black Seas.
Италия соғыстарынан кейін
1559 жылы Като-Камбрезис бейбіт шарты Италия соғыстарын аяқтады. Сицилия, Сардиния, Неаполь (Президи мемлекетін қоса алғанда) және Милан герцогтігі испан Габсбургтарының билігінде қалды. Франция бірнеше бекіністерді, әсіресе Салуццо маркизатын бақылап тұрды. Қалған итальян мемлекеттері тәуелсіздігін сақтап, олардың ішінде ең қуаттылары Венеция Республикасы, Медичилердің Тоскана герцогтігі, Савойя мемлекеті, Генуя Республикасы және Папа мемлекеттері болды. Мантуядағы Гонзага, Модена мен Феррарадағы Эсте, Парма мен Пьяченцадағы Фарнезе әулеттері маңыздылығын жоғалтпады. Италияның солтүстік бөлігінің бір бөлігі Киелі Рим империясының құрамында болды.
The Peace of Cateau Cambrésis ended the Italian Wars in 1559. The kingdoms of Sicily, Sardinia, Naples (inclusive of the State of Presidi) and the Duchy of Milan were left under the control of Spanish Habsburgs. France was in control of several fortresses and in particular of the Marquisate of Saluzzo. All the other Italian states remained independent, with the most powerful being the Venetian Republic, the Medici's Duchy of Tuscany, the Savoyard state, the Republic of Genoa, and the Papal States. The Gonzaga in Mantua, the Este in Modena and Ferrara and the Farnese in Parma and Piacenza continued to be important dynasties. Parts of the north of Italy remained a part of the Holy Roman Empire.
18 ғасырдағы мұрагерлік соғыстардан кейін
XVIII ғасырдағы еуропалық мұрагерлік соғыстардан кейін және Медичи әулетінің құрып кетуінен соң Тоскананың Ұлы Герцогтігін Габсбург-Лоррейн әулеті биледі. Орталық және Солтүстік Италиядағы Парма және Мантуя сияқты шағын мемлекеттер Австрия монархиясына қарады. Оңтүстік Италия Бурбон әулетінің екі Сицилиялық тармағына өтті. Ал Генуя, Савой, Модена және Лукка сияқты басқа мемлекеттер өз үкіметтерін сақтап қалды.
Following the European wars of succession of the 18th century and the extinction of the House of Medici, the Grand Duchy of Tuscany was ruled by the Habsburg Lorraine. Some minor states in Central and Northern Italy, such as Parma and Mantua, passed to the Austrian monarchy. Southern Italy passed to a cadet branch of the House of Bourbon, known as House of Bourbon Two Sicilies. While other states such as Genoa, Savoy, Modena and Lucca remained with their governments unchanged.