Кіріспе

Украиналық грек-католик ділдасы және композитор (1815–1870)

Михайло Михайлович Вербицький (Михайло Михайлович Вербицький; 4 наурыз 1815 – 7 желтоқсан 1870) – Украиналық грек-католик ділдасы және композитор. Ол Галициядағы алғашқы кәсіби украин композиторларының бірі деп есептеледі.

Өмірбаян

Михайло Вербицкий Надисянияда дүниеге келген. Оның нақты туған жері туралы деректер әртүрлі, кейбіреулері ол Жаворник Рускиде туып, 8 км қашықтықтағы Улучте (әкесі жергілікті дін қызметкері болған Польшадағы ең көне ағаш шіркеуі орналасқан жер) крещениеден өткенін айтады. Екеуі де қазір Польшаның Субкарпат воеводствосында орналасқан. Вербицкий дін қызметкерінің отбасында дүниеге келген. Он жасында жетім қалды және одан кейін оны әкесінің інісі, епископ Иван Снигурский тәрбиеледі. Снигурский Михайлоны өзімен бірге Перемышльге алып кетті, онда оның інісі өте белсенді болды: қаладағы алғашқы украин тіліндегі баспахананы құрды, украин тіліне қатысты фольклор жинақтары мен оқулықтар жариялады. 1818 жылы Снигурский қалада тіпті диактарды даярлайтын оқу орнын, ал он жылдан кейін собор хорын және музыка мектебін ашты. 1859 жылы Вербицкий Яворский уезінің Млыны ауылындағы приходқа ие болды, онда ол өмірінің соңына дейін өмір сүрді және жұмыс істеді. Діни қызметкер ретінде ол көптеген құдайға арналған әндер жазды, олар әлі күнге дейін Галиция аймағында орындалады. Олардың ішінде Єдинородний Син (Бірден-бір Ұл), Святий Боже (Құдайдың Киелісі), Алилуя (Алилуя), Отче наш (Біздің Әкеміз) және Хваліте Господа з небес (Жаратушыны аспаннан мадақтаңдар) бар.

Музыка

Композитор ретінде ол қазіргі украин музыкасының дамуына негіз салуға көмектесті. Оның шығармалары формальды жағынан күрделі емес, көбінесе строфикалық және әдетте минор тонда; бірақ оның сахналық туындылары (әсіресе «Простачка», 1870) – әуенді ағылатын, оңай ән айтуға болатын, көрнекі және эмоционалды түрде әсерлі халық жанрының көрнекті үлгісі. Оның аспаптық шығармалары халық әндерін қарапайым түрде өңдеуден аса бермейді. Дегенмен, ол 12 симфония (увертюра) жазды, олардың алтыншысын негізге алғанда Станислав Людкевич оркестрлік пьеса және фортепиано триосын құрастырды. Ол сонымен қатар Шевченконың өлеңіне негізделген, бас солисі, екі хор және оркестр үшін жазылған «Заповит» (1868) шығармасын, Лембергте (қазіргі Львов, 1864) қойылған «Пидириан» опереттасын, және көптеген діни және әлемдік хор туындылары мен әндерді жазды. Ол Павло Чубинскийдің «Шче не вмерла Украина» («Украина жойылмады») сөздеріне жазылған украин ұлттық әнұранының авторы ретінде ең жақсы танымал, ол 1917 жылы жаңа украин республикалық үкіметі тарапынан қабылданды.

Еске алу

2005 жылы украиндық ұлттық әнұранының 140 жылдығы және оның авторы Михайло Вербицкийдің 190 жылдығын атап өту үшін оның қабірі үстіндегі шапель-панатеон ашылды.