Фрэнк Белькнэп Лонг: Американдық жазушының өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық романист, әңгімеші және ақын

Фрэнк Белкнап Лонг (Frank Belknap Long Jr.) (1901 жылғы 27 сәуір – 1994 жылғы 3 қаңтар) – американдық қорқыныш, фантастика, ғылыми фантастика, поэзия, готикалық роман, комикстер және ғылыми емес әдебиет жазушысы. Ол Манхэттеннің Гарлем ауданында өсті. Әкесі табысты тіс дәрігері, анасы – Мэй Доти болған. Отбасы Манхэттендегі Вест-Энд даңғылының 823-ші үйінде тұрды. Лонгтың әкесі балық аулау мен аң аулауды ұнататын, сондықтан Лонг алты айлықтан бастап 17 жасқа дейін отбасымен жыл сайынғы жазғы демалысқа, көбінесе Гананоку ауылынан шамамен он жеті шақырым қашықтықтағы Канада жағалауындағы Мың аралдар аймағына баратын. Ол үш жасында, осындай демалыс күндерінің бірінде ұзын пирс соңындағы өзенге құлап, пневмонияға шалдықты.

Нью-Йорк қаласының өмір бойы тұрғыны Лонг Нью-Йорк қалалық мектеп жүйесінде білім алды. Бала кезінде ол табиғат тарихына қызығушылық танытып, «үйден қашып, Амазонканың үлкен жаңбырлы ормандарын зерттеуді» армандаған. Ол «Оз» кітаптарын, Жюль Вернді, Г.Уэллсті, сондай-ақ Амброз Бирсті және Эдгар Аллан Поны оқып, өзінің қызығушылығын дамытты. Жазу – өмірінің жұмысы болғанымен, ол бірде «жазудың маңыздылығына қарамастан, егер мен әрқашан үлкен эмоция мен қиялға толы табиғат тарихы саласындағы сенімді қызметке ие болсам, мен толық бақытты болар едім» деп айтқан. Жастық шағында ол Біріккен әуесқойлар баспасөз қауымдастығында (UAPA) белсенді болды, онда ол «The Boy's World» журналынан жүлде алды (шамамен 1919 жылы) және осылайша әуесқой журналистиканы ашты. Оның алғашқы жарияланған әңгімесі – «Доктор Уитлоктың құны» («United Amateur», 1920 жылғы наурыз). Лонгтың «The Eye Above the Mantel» (1921) әңгімесі, Эдгар Аллан Поның пародиі, UAPA-да Х.П. Лавкрафттың назарына ілігіп, оның 1937 жылы қайтыс болғанға дейін жалғасқан достығы мен хат алмасуына себеп болды. Лонг 1920-1921 жылдары Нью-Йорк университетінде журналистиканы оқыды, бірақ кейін Колумбия университетіне ауысты, бірақ бітірген жоқ. 1921 жылы ол аппендициттен қатты зардап шегіп, аппендицит жарылып, перитонитке шалдықты. Ол Нью-Йорктегі Рузвельт ауруханасында бір ай жатты, онда ол өлімге жуықтап кетті. Лонгтың өліммен беттесуі оны колледжді тастап, бос жазушылық мансабын таңдауға итермеледі.

Карьерасының алғашқы жылдары: 1920-шы жылдар

1924 жылы 22 жасында ол өзінің "The Desert Lich" атты алғашқы әңгімесін Weird Tales журналына сатты. Келесі төрт онжылдық бойы Лонг пульпалық журналдарға үнемі мақала жариялап тұрды, соның ішінде ең белгілілері: Фарнсворт Райт редакторы болған Weird Tales және Джон В. Кэмпбелл редакторы болған Astounding Science Fiction. Лонг белсенді тілші болды және көптеген ғылыми-танымдық мақалалар да жариялады. Оның алғашқы кітабы, сирек кездесетін "Женуадан келген адам және басқа өлеңдер" 1926 жылы В. Пол Кук баспасынан шықты. Оның екі данасы Джон Хей кітапханасының қорында сақтаулы. Бұл жинақтағы өлеңдерге Артур Мачен, Робинсон Джефферс, Уильям Эллери Леонард, Джон Дринкуотер, Джон Мейсфилд және Джордж Стерлинг сияқты көптеген жазушылар жоғары баға берді. Сэмюэл Лавман Лонгтың "Сэр Джон де Мандевиллдің үйлену тойы" өлеңі Кристофер Марлоудың деңгейінде екенін айтты. Осы кезеңде Лонгтың ең жақын достары (Х.П. Лавкрафттан басқа) Сэмюэл Лавман, Х. Уорнер Мунн және Джеймс Ф. Мортон болды. Ол Бруклин Хайтсте Лавманнан бір қабат жоғары тұратын Харт Крейнмен бірнеше рет кездесті.

1930 жылдар

1931 жылы "Сырлы әңгімелер" журналында серияланған "Төбелерден келген қорқыныш" атты әңгіме Х.П. Лавкрафтқа хат арқылы айтқан арманын дерлік сөзбе-сөз қамтыды (басқа корреспонденттермен бірге). Бұл қысқа роман көп жылдар өткен соң 1963 жылы Аркхэм Хаус баспасымен жеке кітап түрінде "The Horror from the Hills" деген атпен жарияланды. 1930 жылдардың соңында Лонг ғылыми фантастика саласына көшті және "Astounding Science Fiction" журналы үшін жазды. Ол сондай-ақ "Unknown" (кейін "Unknown Worlds" деп аталды) журналына қорқынышты әңгімелер жазды. Лонг 1935 жылғы "The Challenge from Beyond" атты бірлескен әңгімеге эпизод қосты (С.Л. Мур, Роберт Э. Говард және Х.П. Лавкрафтпен бірге). "Женуалық адам және басқа өлеңдер" сияқты, оның екінші кітабы да фантастикалық өлеңдер жинағы: "Гоблин мұнарасы" (1935), ол Х.П. Лавкрафт пен Роберт Х. Барлоу бірлесіп, Барлоудың "The Dragonfly Press" баспасымен шығарды. (Бұл томның басқа нұсқасы 1945 жылы New Collectors Group баспасында жарық көрді – қараңыз Әдебиеттер тізімі). Бар болғаны 100 данада басылған бұл кітап өте сирек; екі данасы Джон Хей кітапханасының қорында сақтаулы.

1940 жылдар

1940 жылдары Thrilling Wonder Stories және Startling Stories сияқты журналдарда Лонг кейде "Лесли Норрн" псевдонимін қолдана отырып жазды. Лонг өзінің "жеңіл кемшілігі" деп сипаттаған жағдай оны Екінші дүниежүзілік соғыстан шеттетіп, 1940 жылдардың басында толық уақыт жазуға мүмкіндік берді. Лонгтың айтуынша, ол Ellery Queen Jr романдарының екеуін, мүмкін үш романын жазған (Огаст Дерлетпен хат алмасуда айтылған), бірақ атауларын көрсетпеген. Бұл екеуі "Қара иттің құпиясы" (1941) және "Алтын бүркіттің құпиясы" (1942) деп саналады. Үшіншісі "Алтын көбелектің құпиясы" болуы мүмкін, бірақ ол жарық көрген жоқ. (Бұл жинақ "Қорық тауларынан" және "Белгісіз шекарасының" артқы жағында Лонгтің туындысы ретінде көрсетілген). 1940 жылдары ол комикстер жазды, соның ішінде Adventures Into the Unknown (ACG) үшін қорқынышты әңгімелер жазды. Лонг осы комикстің алғашқы нөмірлеріне бірнеше түпнұсқа сценарийлер, сондай-ақ Уолполдың "Отранто қамалы" туындысының бейімделуін жазған. Ол Planet Comics, Супермен, Конго Билл, DC-нің Алтын ғасырындағы Green Lantern және Fawcett Comics Captain Marvel комикстері үшін сценарийлер жазды. 1940 жылдары ол Twentieth Century Fox компаниясы үшін сценарий оқушысы болып жұмыс істеді.

1946 жылы Arkham House Лонгтың "The Hounds of Tindalos" атты әдебиет жинағын жариялады, онда оның алдыңғы жиырма жылдағы журналдарда жарияланған 21 үздік әңгімесі жиналды. Онда Weird Tales, Astounding Stories, Super Science Stories, Unknown, Thrilling Wonder Stories, Dynamic Science Fiction, Startling Stories және басқа да журналдарда жарық көрген туындылар енді. "Уақыттан келген адам" әңгімесінде болашақтан келген уақыт саяхатшысы жазушы Ф. Скотт Фицджеральдпен кездеседі. Оның кейінгі ғылыми-фантастикалық туындыларына "Ботаникалық детектив" Джон Карстерс, ғарыш детективі (1949) әңгімелер жинағы, сондай-ақ "Ғарыш станциясы 1" (1957), "Марс – менің мақсатым" (1962) және "Бұл роботтың күні болды" (1963) романдары кіреді.

1950 жылдар

1950 жылдары ол бес түрлі журналды редакциялаумен айналысты. "The Saint Mystery Magazine" және "Fantastic Universe" журналдарында аты жазылмаған редактордың көмекшісі болды. 1959 жылы "Satellite Science Fiction" журналының редактордың көмекшісі, 1959–60 жылдары "Short Stories" журналының редактордың көмекшісі, ал 1966 жылға дейін "Mike Shayne Mystery Magazine" журналының редактордың көмекшісі қызметін атқарды. Лонг бірнеше рет "Weird Tales" журналының авторы және ақын Джозеф Пэйн Бреннанмен кездесті, кейіннен Бреннанның "Люциус Леффингтің тарихнамасы" (1977) кітабына алғы сөз жазды.

1960 жылдар

Пулптардың құлдырауынан кейін Лонг 1960 және 1970 жылдары ғылыми фантастика мен готикалық романдарды жаппай жазуға көшті. Ол тіпті "UNCLE-дан келген адам" журналында Роберт Харт Дэвис деген псевдониммен жарық көрген "Электрондық Франкенштейн ісі" атты "UNCLE-дан келген адам" әңгімесін де жазды. 1960 жылы ол суретшілердің өкілі және драмаға құштар Лида Аркоға үйленді. Ол – Нью-Йорк қаласының Челси ауданында салон ұстаған, идиш тіліндегі театр актерлерінің ұрпағынан тараған орыс әйелі болды. Олар Лонг 1994 жылы қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді, бірақ балалары болмады. Лонг өзін "агностик" деп сипаттады. Лавкрафтқа сілтеме жасап, Лонг оның "барлық түрлі табиғаттан тыс құбылыстар мен, әдетте 'окультизм' деп аталатын нәрселерге қатысты күмәнданушылығымен әрқашан бөліскенін" жазды. 1963 жылы Аркхэм Хаус Лонгтың "Төбелерден келген қорқыныш" романын басып шығарды, бұл туынды Лавкрафт көрген түс туралы Лавкрафттың естеліктеріне ішінара негізделген. Осы еңбек Лонгтың шетелдік жаратылысы Шогнар Фаугнды Ктулху мифологиясы циклына енгізді.

1970 жылдар

1972 жылы Аркэм Хаус Лонгтың екінші қалың қаптама жинағы – «The Rim of the Unknown» кітабын жариялады. Бұл жинақ негізінен оның ғылыми-фантастикалық әңгімелеріне арналған. Лонг тоғыз қазіргі заманғы готикалық роман жазды, 1966 жылы өз атымен «So Dark a Heritage» романымен бастады, оның сегізін «Лида Белкнап Лонг» деген атпен шығарды – бұл оның әйелі (Лида Арко Лонг) есімі, оның орта аты мен тегінің үйлесімі. Олардың жетісі 1970 жылдары жарық көрді; барлығы оның жеке жұмысы болды және жоғары әдеби деңгейге жету мақсатынан гөрі, оны және оның әйелін асырау үшін жасалған еңбек өнімдері еді. Лонгтың өмірі мен шығармашылығына жарық түсіруді оның «The Early Long» (1975) жинағына жазған кеңейтілген кіріспесі қамтамасыз етеді. Бұл оның ең жақсы ерте әңгімелерінің жинағы, ол «Тиндалостың итттері» кітабының мазмұнын көшіреді, бірақ Лонг әр әңгімеге толықша түсіндірмелер қосады. Оның өмірі туралы одан арғы жазбалары «Autobiographical Memoir» (Necronomicon Press, 1986) автобиографиялық естеліктерінде кездеседі. Лонгтың Х.П. Лавкрафтқа арналған «Howard Phillips Lovecraft: Dreamer on the Nightside» атты кітабы 1975 жылы Аркэм Хаус баспасында жарық көрді. Ол Лонгтың Л. Спраг де Камптың «Lovecraft: A Biography» (1975) кітабын оқығаннан кейін, оның Лавкрафтқа қатысты бірбеткей екенін сезініп, асығыс жазылды. 1977 жылы Аркэм Хаус Лонгтың «In Mayan Splendor» қалың қаптамалы поэзия жинағын шығарды, онда «A Man from Genoa and Other Poems» (1924) және «The Goblin Tower» (1926) жинақтарынан барлық өлеңдері кірді. Сол жылы ол бірінші Фандомның Даңқ залы сыйлығын (1977) жеңіп алды. 1978 жылы ол өмірлік жетістіктері үшін World Fantasy Award сыйлығын жеңіп алды (1978 жылғы Бүкіләлемдік фантастика конвенциясының 4-ші отырысында).

Кейінгі мансабы: 1980-1990 жылдар

Лонгтың әдеби шығармашылығы 1977 жылдан кейін, оның готикалық "Лемойн мұрасы" романымен баяулады. 1980-жылдары ол бірнеше шашыраңқы әңгімелер жариялады, соның ішінде "Репетиция түні" (Pub: Thomas L. Owen, 1981) атты әңгімелер жинағы және Ghor Kin Slayer (Necronomicon Press, 1997) сериясының бір эпизоды. 1980 және 1990 жылдары ол әйелімен Манхэттендегі Челсидегі пәтерде өте кедейлікте өмір сүрді – бұл кезең Питер Кэннонның "Ұзақ естеліктер" (1997) мемуарларында сипатталған. 1987 жылы Лонгке қорқыныш жазушылар қауымдастығынан өмір бойы жеткені үшін Брам Стокер сыйлығы табысталды. Лонг, тірі болса да, дөңгелек креслоға таңылған болатын, 1990 жылы Род-Айленд штатындағы Провиденс қаласында өткен Х.П. Лавкрафттың туғанына 100 жыл толу конференциясында құрметті қонақ ретінде болды, онда ол жақын досы және әдеби ұстазы туралы естеліктерімен бөлісті. Лонг 1994 жылдың 3 қаңтарында 92 жасында Манхэттендегі Сент-Винсент католик медициналық орталығында пневмониядан қайтыс болды, ол жазушы және редактор ретінде жеті онжылдық мансапты өткерді. Ол әйелі Лидадан қысқа ғана уақытқа соң көз жұмды. Кедейлігіне байланысты ол кедейлер зиратына жерленді. Достары мен әріптестері оның денесін Нью-Йорк қаласындағы Вудлон зиратына, Лавкрафттың ата-анасы жерленген жерге жақын отбасылық учаскеге қайта жерледі. 1995 жылдың 3 қарашасындағы қабір басында өткен рәсімге Скотт Д. Бриггс, Питер Кэннон, Стефан Дзиемианович, Бен П. Индик, С.Т. Джоши, Т.Э.Д. Клейн және басқалар қатысты, ал діни қызметкер Роберт М. Прайс сөз сөйледі. 1995 жылдың 17 қарашасында Лонгтың денесін жерлеу рәсімі өтті, оған Питер Кэннон, Бен П. Индик және С.Т. Джоши куә болды. Лонгтың жанкүйерлері оның есімін қабір учаскесінің орталық тірегіне қашау үшін 3000 доллардан астам қаржы жинады. Лида Франктан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Осыдан кейін Wildside Press Лонгтың барлық кітаптарын қайта басып шығарғанда, "Лили Дотидің, Мэнсфилд М. Дотидің және Франк Белкнап Лонгтың отбасының мейірімді рұқсатымен және көмегімен қайта басылды" деген ескерту қосады.

Мұра

Фрэнк Белкнап Лонг жиырма тоғыз роман, 150 әңгіме, сегіз әңгіме жинағы, үш өлең жинағы, сондай-ақ көптеген тәуелсіз журнал мақалалары мен комикс сценарийлерінен тұратын мол мұра қалдырды. Жазушы Рей Брэдбери Лонгтың карьерасын былай бағалады: "Фрэнк Белкнап Лонг АҚШ-тағы ғылыми фантастика тарихының маңызды кезеңін бастан өткерді, көптеген жазушыларды жеке таныды немесе олармен хаттасты, және өзінің шығармаларымен, біздің көпшілігіміз әлі жасөспірім кезімізде, осы саланың қалыптасуына үлкен үлес қосты."

Лавкрафтпен достық

Х.П. Лавкрафт Франк Белкнап Лонгтың жақын досы және ұстазы болды, ол онымен 1920 жылы он тоғыз жасында танысты. Лавкрафт Лонгты, әсіресе эстетикалық талғамдарына байланысты, итальяндық Ренессанс және француз әдебиетіне қызығушылығын ескере отырып, ойша қоздыратын корреспондент деп санады. Лавкрафт Лонгтың ертедегі кейбір туындыларын өзінің «Консерватив» журналында жариялады (мысалы, «Felis: A prose Poem» [1923 жылғы шілде], Лонгтың үй жануары – мысығы туралы) және Лонгқа арналған мақтаулы мақала жариялады, «Фрэнк Белкнап Лонгтың еңбектері, Jun.» деген атпен «United Amateur» журналында (1924 жылғы мамыр) анонимді түрде шықты, бірақ оның авторы Лавкрафт екені анық көрінеді. Олар алғаш рет Лавкрафттың 1922 жылғы сәуірде Нью-Йоркке сапары кезінде кездесті. Олар жиі кездесті (әсіресе Лавкрафттың 1924-1926 жылдары Нью-Йорктегі Бруклинде тұрған кезінде), сол кезде олар Калем клубының негізгі мүшелері болды және бір-біріне жиі хат жазды. Лонгтың отбасылық пәтері Лавкрафттың Провиденстен Нью-Йоркке жасаған сапарлары кезіндегі тұрақты мекені және бас кеңсесі болды. Лонгтың айтуынша, ол және Лавкрафт 1937 жылы Лавкрафт қайтыс болғанға дейін «мыңнан астам хат алмасты, олардың көпшілігі сексен беттен астам болды». Олардың хат алмасуларының бір бөлігі Аркхам Хаустың «Таңдалған хаттар» сериясында қайта басылды, онда Лавкрафт пен оның достарының көп көлемді хат алмасулары жинақталған. Лонгтың «Ховард Филлипс Лавкрафт: Түнгі жақтағы арманшыл» романын Джеймс Тернер кеңінен өңдеді. 1920 жылдары Лонг пен Лавкрафт екеуі де Калем клубының мүшелері болды (клуб атауының негізіндегі мүшелердің тегінің бас әріптері – K, L немесе M). Лонг сонымен қатар фантастикалық жазушылардың «Лавкрафт шеңберіне» де кірді (Роберт Блох, Август Дерлеф, Роберт Э. Ховард, Генри Каттнер, Кларк Эштон Смит, С.М. Эдди, Д.ж., және Дональд Вандреймен бірге), олар бір-бірімен үнемі хат алысып, бір-бірінің туындыларына әсер етіп, сынға алды. Лонг Лавкрафттың «Қорқынышқа ұшыраған үй» (1928) романының жарық көре алмаған басылымына қысқаша алғысөз жазды. Лавкрафт өз кезегінде Лонгтың әпкесі жазған «Ескі әлемнің іздері» (W. Paul Cook/The Recluse Press, 1928) атты өлеңдер жинағына кіріспе жазды. Лонгтың «Төбеден келген қорқыныш» атты қысқа романы («Weird Tales», 1931 жылғы қаңтар-ақпан, 1963 жылы кітап түрінде жарық көрген) Лавкрафттың 1927 жылғы «Римдік арманы» туралы әңгімесін сөзсіз қамтиды. 1928 жылы Лонг Лавкрафтпен бірлесіп, туындыларды қайта қарау жөніндегі қызмет атқарды. Лонгтың ата-анасы Лавкрафтты 1929 және 1930 жылдар аралығында түрлі автокөлік саяхаттарына жиі алып жүрді, ал Лавкрафт 1932 және 1935 жылдар аралығында Рождествода Лонгқа барып қайтты. Лавкрафт Лонгтың екінші поэзия жинағы «Гоблин мұнарасы» (1935) үшін әріптерді жинауға көмектесті, сонымен қатар Лонгтың кейбір дұрыс емес өлшемдерін түзетті. Лавкрафттың Лонгқа 1931 жылдан кейінгі хаттарының барлығы жоғалып кетті, ал сол күнге дейінгі хаттар негізінен Аркхам Хаус дайындаған көшірмелерде сақталған. Лонг пен Лавкрафт арасындағы достық Питер Кэннонның 1985 жылғы «Пулптайм: Шерлок Холмс, Лавкрафт және Калем клубының ерекше оқиғасы» романында суреттелген, бұл оқиғаны Фрэнк Белкнап Лонг, кіші, баяндағандай көрсетілген. Лонг 1990 жылы Провиденсте өткен Лавкрафттың туған күніне арналған конференцияның қонағы болды. Лонг Ктулху мифологиясы бойынша бірнеше ерте әңгімелер жазды. Олардың ішінде «Тиндалостың иттері» (Лавкрафттан басқа ешкім жазбаған алғашқы мифологиялық әңгіме), «Төбеден келген қорқыныш» (мифологияға фил тәрізді Ұлы Ескі Шогнар Фаугнды енгізген) және «Ғарыш жегіштер» (басты кейіпкер ретінде ойдан шығарылған HPL) бар. Лонгтың көптеген басқа туындыларын да Ктулху мифологиясына жатқызуға болады; «Ми жегіштер» және «Зұлым басқыншы», сондай-ақ «Қырықтайтын қар адам» және «Шогнар оянғанда» сияқты өлеңдер. Кейінгі мифологиялық әңгімелердің бірі «Қараңғы ояну» «Ктулху мифологиясының жаңа әңгімелерінде» жарық көрді. Бұл әңгіме Лонгтың псевдониммен жазылған романтикалық көркем әдебиетінің әсерін көрсетеді, ал соңғы абзацты Лонгтың ұсынысы бойынша редактор қосты. «Тиндалостың иттері» Лонгтың ең танымал туындысы. Иттер – бұл «уақыттың дәліздеріндегі саяхатшыларды қуалайтын, уақыттың басталғаннан бері Евклидтік емес кеңістіктің күңгірт бұрыштарынан шығатын жаман және түсініксіз бөтен аңдардың» тобы (Лонг). Олар тек бұрыштар арқылы ғана біздің шындығымызға кіре алатын, онда олар құрбандарын қиып, қанды қырып, тек «көк түсті ішек немесе икор» (Лонг) қалдыратын.

H. P. Lovecraft was a close friend and mentor to Frank Belknap Long, with whom he came in contact in 1920 when Long was nineteen. Lovecraft found Long a stimulating correspondent especially in regard to his aesthetic tastes, focussing on the Italian Renaissance and French literature. Lovecraft published some of Long's early work in his Conservative (e. g. Felis: A prose Poem [July 1923], about Long's pet cat) and paid tribute to Long in a flattering article, "The Work of Frank Belknap Long, Jun.," published anonymously in the United Amateur (May 1924) but clearly by Lovecraft. They first met when Lovecraft visited New York in April 1922. They saw each other with great frequency (especially during Lovecraft's Brooklyn residence in New York City from 1924 to 1926), at which time they were the chief members of the Kalem Club and wrote to each other often. Long's family apartment was always Lovecraft's residence and headquarters during his periodic trips from Providence to New York. Long writes that he and Lovecraft exchanged "more than a thousand letters, not a few running to more than eighty handwritten pages" before Lovecraft's death in 1937. Some of their correspondence has been reprinted in Arkham House's Selected Letters series, collecting the voluminous correspondence of Lovecraft and his friends. Long's Howard Phillips Lovecraft: Dreamer on the Night Side was extensively edited by James Turner. During the 1920s, Long and Lovecraft were both members of the Kalem Club (named for the initials of the surnames of original members—K, L, or M). Long was also part of the loosely associated "Lovecraft Circle" of fantasy writers (along with Robert Bloch, August Derleth, Robert E. Howard, Henry Kuttner, Clark Ashton Smith, C. M. Eddy, Jr., and Donald Wandrei) who corresponded regularly with each other and influenced and critiqued each other's works. Long wrote a brief preface to the stillborn edition of Lovecraft's The Shunned House (1928). Lovecraft, in turn, ghostwrote for Long the preface to Mrs William B. Symmes' Old World Footprints (W. Paul Cook/The Recluse Press, 1928), a slim poetry collection by Long's aunt. Long's short novel The Horror from the Hills (Weird Tales, Jan and Feb March 1931; published in book from 1963) incorporates verbatim a letter by Lovecraft recounting his great 'Roman dream' of Hallow'een 1927. Long teamed with Lovecraft in a revision service with Lovecraft in 1928. Long's parents frequently took Lovecraft on various motor trips between 1929 and 1930, and Lovecraft visited Long at Christmas between 1932 and 1935 inclusive. Lovecraft helped set type for Long's second poetry collection, The Goblin Tower (1935), correcting some of Long's faulty metre in the process. Lovecraft's letters to Long after 1931 have all been lost, with the letters up to that date existing primarily in transcriptions prepared by Arkham House. The Long/Lovecraft friendship was fictionalized in Peter Cannon's 1985 novel Pulptime: Being a Singular Adventure of Sherlock Holmes, Lovecraft, and the Kalem Club as if Narrated by Frank Belknap Long, Jr Long was a Guest of Honour at the Lovecraft Centennial Conference in Providence in 1990. Long wrote a number of early Cthulhu Mythos stories. These included "The Hounds of Tindalos" (the first Mythos story written by anyone other than Lovecraft), The Horror from the Hills (which introduced the elephantine Great Old One Chaugnar Faugn to the Mythos), and "The Space Eaters" (featuring a fictionalized HPL as its main character). A number of other works by Long can be considered as falling within the Cthulhu Mythos; these include "The Brain Eaters" and "The Malignant Invader", as well as such poems as "The Abominable Snowman" and "When Chaugnar Wakes". A later Mythos story, "Dark Awakening", appeared in New Tales of the Cthulhu Mythos. The story betrays the influence of Long's pseudonymous romantic fiction, and the final paragraph was added by the editor at Long's suggestion. The "Hounds of Tindalos" is Long's most famous fictional creation. The Hounds were a pack of foul and incomprehensibly alien beasts "emerging from strange angles in dim recesses of non Euclidean space before the dawn of time" (Long) to pursue travelers down the corridors of time. They could only enter our reality via angles, where they would mangle and exsanguinate their victims, leaving behind only a "peculiar bluish pus or ichor" (Long).

Халықтық мәдениетке әсер ету

Тиндалостың иттерін көптеген кейінгі миф жазушылары қолданған немесе оларға сілтеме жасаған, олардың ішінде Рамси Кэмпбелл, Лин Картер, Брайан Ламли және Питер Кэннон бар. Кэннонның "Халпин Чалмерстің хаттары" атты әңгімесі, "Тиндалостың иттері" повесінің тікелей жалғасы болып табылады, онда басты кейіпкерлер Франк пен Лида Лонгтың аздап өзгешеленген нұсқалары бейнеленген. Бұл әңгіме Роберт Вайнберг, Стефан Р. Дзиемианович және Мартин Х. Гринбергтың "100 қисық кішкентай қылмыстық оқиғалар" (Нью-Йорк: Барнс және Нобель, 1994) жинағына енген. Аңшыларға ұқсайтын жаратылыстар Шон Хамиллдің "Жаратылыстар космологиясы" (NY: Pantheon, 2019) романында қарсы кейіпкерлер рөлінде көрінеді. Тиндалостың иттері метал және электрондық музыка өнерпаздарына да шабыт берді. Metallica (олардың тоғызыншы студиялық альбомы "Death Magnetic" ішіндегі "All Nightmare Long" әнімен), Epoch of Unlight, Edith Byron's Group, Beowulf, Fireaxe және Univers Zero оларды бейнелейтін тректер жазды. Чарльз П. Митчелл Дин Р. Кунцтың романы негізінде түсірілген "Фантомдар" фильміндегі "дыбылды ит" Тиндалостың итін еске салады деп санайды. Питер Кэннонның "Пулптайм" романында Лонг баяндаушы ретінде таныстырылады. Лонг сонымен қатар Ричард Лупоффтың "Ловкрафт кітабы" (1985) романында және оның толық нұсқасы "Марблхед" шығармасында да пайда болады.

Поэзия

Генуялық адам және басқа да өлеңдер (1926) (Атол, МА: В. Пол Кук)
Гоблин мұнарасы (Кассия ФЛ: Dragon Fly Press, 1935; Жаңа коллекционерлер тобы, 1945). Ескерту: Жаңа коллекционерлер тобының басылымына енгізілген шатастыратын кіріспе салдарынан, ол көбінесе 1935 жылғы Dragon Fly Press басылымының қайта басылымы ретінде қате тіркеледі. Шындығында, өлеңдердің таңдамасы өзгеше; Жаңа коллекционерлер тобының басылымы төрт өлеңді – «Шоунар оянғанда», «Экзотикалық іздеу», «Батыс Үндістан» және «Марсиал: демалысқа кеткен» – алып тастап, орнына үш өлеңді – «Пайғамбар», «Болжам» және «Уолт Уитман» – қосады. Бұл жинақ Л. Спраг де Камптың осы аттас романымен шатастырылмауы керек. «Артур Махеннің сонетін» оқу. (Пенгроув, Пало-Альто, Калифорния: Dog and Duck Press, 1949). 20 дана, жеке басылым. Ескертпе: Х.П. Лавкрафт Артур Махеннің туындылары туралы пікір білдіргенде Лонгтың сонетін толығымен келтіреді. Сэр Джон де Мандевиллдің үйлену тойы Джон Мандевилл (Рой А. Сквайрс, 1976). Автордың қолы қойылған 22 дана. In Mayan Splendor (Аркхэм Хаус, 1977); Лонгтың өзі таңдаған ең үздік өлеңдері; «Генуялық адам» және «Гоблин мұнарасы» кітаптарының мазмұнын және қосымша өлеңдерді қамтиды. Сэмюэл Лавманның кіріспе сөзі. When Chaugnar Wakes Chaugnar Faugn (Fantome Press, 1978; тек 80 данада шығарылған). Бұл бір ғана өлеңнен тұратын кітапша, алғаш рет Weird Tales 20, № 3 журналында жарияланып, кейін In Mayan Splendor басылымында қайта басылған. The Darkling Tide: Бұрын жинақталмаған өлеңдер (Tsathoggua Press, 1995; Перри М. Грейсон редакциялаған).

Жазбалар

Авторлар панельдік талқылауының аудиожазбасы, Бірінші дүниежүзілік фантастикалық конвенция, Провиденс, 1975 жыл. Лонгтың дауысы осы сөйлеуімен бірге шыққан флекси-дискіде сақталған. Флекси-дискінің екінші жағында Роберт Блохтың конвенциядағы сөйлеуінің жазбасы бар.

Х. П. Лавкрафттың естеліктері

"Х. П. Лавкрафт туралы кездейсоқ естеліктер" (Маргиналия)
"Х. П. Л. Ред-Хукта" (The Occult Lovecraft, ed. Энтони Рейвен, 1975)
Говард Филлипс Лавкрафт: Түнгі жақтағы арманшыл (Аркхам Хаус, 1975). Итальян тіліндегі аудармасы "Profondo Rosso" баспасынан, Рим, 2010 ж. шықты. "Х. П. Лавкрафт". Өлең. "Сырлы әңгімелер" (маусым 1938); "In Mayan Splendor" (66-бет).

Басқа эсселер

"Эдгар Аллан Поның үйінде". Lon Milo duQuette құрастырған, The Weiser Book of Horror and the Occult: Hidden Magic, Occult Truths, and the Scary Stories That Started It All, Red Wheel/Weiser, 2014 басылымында қайта басылды.

Кітаптарға басқалардың кіріспелері

Джозеф Пэйн Бреннан. "Люциус Леффингтің тарихнамасы". Дональд М. Грант, баспагер, 1977 жыл. Ричард Лупофф. "Жұмыр бастың оралуы". Fax Collectors Editions, 1977 жыл. Х. П. Лавкрафт "Кеңістіктен келген түс" (Jove, 1978). Бұл жинақтың бірінші басылымында Лонгтың қысқаша алғы сөзі қатемен жіберіліп қалды. Х. П. Лавкрафт. "Консервативті толық жинақ" 1915-1923 жылдар. Вест Уорвик, РИ: Necronomicon Press, 1976 (50 дана ғана); 1977 (2000 дана). Редакторы: Марк А. Мишо.

Медиаға бейімделу

Лонгтың "Көңілді жегіштер" деген қысқа әңгімесі Ричард Кларк, Март Халсвит және Ричард М. Хьюз бас рөлдерде ойнаған "Монстрлар" телесериалының 63-ші эпизодына бейімделді.