Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Плимут джинінің түрі
Type of gin
Плимут джині – 1793 жылдан бері Девон графтығының Плимут қаласындағы Барбикан аумағында дестилленетін джин стилі және таңбасы. Бұл стильдің дәмдік сипаттамасы "жерлі" деп сипатталған, ал "London Dry" джин стилімен салыстырғанда цитрустық ноталары көбірек, Плимут джині оның бір тармағы немесе қосалқы түрі саналады. Плимут джині Англияда өндірілетін жалғыз спирттік ішімдік және Еуропалық Одақта географиялық көрсеткіш (ГК) белгісіне ие болған әлемдегі үш джиннің бірі, бұл оның дәстүрлі шығу тегін куәландырады. 2015 жылы дистилляция зауытының иелері ГК-ны жаңарудан бас тартты, оның қорғалуы қажет емес деп санайды. Дегенмен, кейбір авторлар оның "әлсіз тәттілігін" атап көрсетеді. Кем дегенде бір сарапшы оны London Dry-дан "әлдеқайда құрғақ емес" деп есептейді. Корольдік теңіз флотында жаңадан құрылған барлық кемелерге "Плимут джинін іске қосу жиынтығы" табыс етіледі, ол ағаш қорапта екі бөтелке теңіз күшіндегі Плимут джині мен әйнек ыдыстардан тұрады. Дистиллятордың веб-сайтында айтылғандай, Плимут 2021 жылдан бері слю джинін, джин жеміс тостағанын және "шектеулі шығарылым" біртекті шығу тегі бар қалампыр джинін де өндіреді.
Plymouth Gin is a style and brand of gin that has been distilled on the same premises on the Barbican in Plymouth, Devon, since 1793. The taste profile of the style has been described as "earthy", and featuring more citrus notes than the "London Dry" gin style, of which Plymouth Gin is considered an offshoot, or subtype. Plymouth Gin was the only spirit made in England, and one of only three gins in the world, that carried a geographical indication (GI) designation with the European Union, certifying its traditional origin. In 2015, the distillery's owners declined to pursue renewal of the GI, considering its protection was unneeded. although some writers note a subtle "sweetness". At least one reviewer considers it is "less dry" than London Dry. It was a tradition in the Royal Navy that all newly commissioned vessels receive a "Plymouth Gin Commissioning kit", a wooden box containing two bottles of navy strength Plymouth gin and glassware. According to the distiller's website, Plymouth also produces a sloe gin, a gin fruit cup and a "limited edition" single origin juniper gin as of 2021.
Өмірбаян
18 ғасырдың бірінші жартысында үкімет саясаты мен экономикалық жағдайлардың нәтижесінде джин арзанға түсіп, қолжетімді алкогольдік ішімдікке айналды. Оны кедейлер арасында кеңінен тұтынып, сол кездегі елеулі әлеуметтік проблемалардың негізгі себебі деп есептеді, бұл жағдай "Джин қызылы" деп аталды. Осы оқиғалардан туған жағымсыз репутация, көбінесе нашар сапалы, реттелмеген дистилляциядан шыққан бұрмаланған өніммен бірге, джинді "джинге қарсы" заңнамадан (әсіресе, 1751 жылғы Джин заңы) кейін де ондаған жылдар бойы жағымсыз ішімдік ретінде қалыптастырды. Алкоголь өндірісі үшін астық пайдаланудың экономикалық тиімділігінің төмендеуі "қызылдың" зиянды әсерін айтарлықтай азайтты. Ал Плимут джиніне көбірек жақсылықпен қарады. Өнім стандартталған және сенімді болды, ал оның дистилляциясы Лондонның кедей аудандарынан алыс жерде жүргізілді, онда сапасыз джин көбінесе жасалып, ішілді. Бұл өнімді өз кемелерінде алып жүретін Корольдік теңіз күштерінің бүкіл әлемде таралуы Плимут өнімінің танымалдылығын арттырып, кеңінен тұтынуға алып келді. 1750 жылдардан бастап Англияда джинге деген жалпы сұраныс төмендесе де, Плимут стилі "Джин қызылынан" кейін дистилленген астықтың төмендеуінен және бағасының түсуінен біршама қорғалды. Плимут кинорежиссерлер Альфред Хичкок пен Орсон Уэллс, сондай-ақ Америка президенті Франклин Рузвельт үшін сүйікті джин болды.
In the first half of the 18th century, as a result of government policy and economic conditions, gin became a low cost and readily available alcoholic beverage. It was widely consumed by the poor and was generally believed to be a major contributor to the considerable social problems of the time, in what became known as the Gin Craze. The negative reputation arising from these circumstances, coupled with the often poor quality, adulterated product of unregulated distilling, positioned gin as an undesirable beverage even decades after "anti gin" legislation (notably, the Gin Act 1751), along with the reduced economic viability of using grain for alcohol production, had substantially reduced the adverse impacts of the "craze". In contrast, Plymouth Gin was viewed more favourably. The product was standardised and reliable, while its distillation occurred far from the slums of London where substandard gin had most often been both made and imbibed. The global deployment of the Royal Navy who carried it on their ships, led to the renown and wider consumption of the Plymouth product. While use of gin in general declined in England from the 1750s, the Plymouth style was somewhat insulated from the falling consumption and low regard which distilled grain spirits had acquired in the aftermath of the Gin Craze. Plymouth was the favorite gin of film directors Alfred Hitchcock and Orson Welles, as well as the American President Franklin D. Roosevelt.
Коммерциялық тарихы
Бүгінде Плимут стиліндегі джиннің бір ғана бренді бар – Плимут бренді, ол Девон қаласындағы дистиллерияда өндіріледі. Бұл Плимут қаласындағы жалғыз қалған джин дистиллериясы. 1431 жылы салынған ғимарат 1793 жылдан бері джин дистиллериясы ретінде жұмыс істеп келеді. Ол қазіргі Саутсайд көшесіне шығады. 1996 жылы бренд Allied Lyons компаниясы Чарльз Роллс басқаратын басқару тобына сатылды, бұл "аяқтары құрғағанда сатып алуға уақыт келді" деген брендтік ұранға сілтеме жасайды. 2015 жылдың ақпан айында қорғалатын атаудың (PDO) мерзімі бітуге жақын тұрғанда Pernod Ricard компаниясы оны қайта жаңартуға өтініш бермейтінін хабарлады. Компания бұл атауды джиннің қорғалған статусы үшін қажет емес деп санайды, себебі олар "Плимут джин" сауда таңбасына ие және олардың дистиллериясы 100 жылдан бері осы стильдегі джиннің жалғыз өндірушісі болып табылады.
Today, there is only one brand of Plymouth style gin, the Plymouth brand, which is produced at the Distillery in Devon. It is the only remaining gin distillery in Plymouth. The building, constructed in 1431, has been in operation as a gin distillery since 1793. It opens onto what is now Southside Street. In 1996, the brand was sold by Allied Lyons to a management group headed by Charles Rolls. referencing the brand motto "when his feet are dry it's time to buy." Prior to the expiration of the PDO in February 2015, Pernod Ricard announced that they would not be applying for its continuation. The company considers it to be unnecessary for the gin's protected status, as they own the tradename, Plymouth Gin, and their Distillery has been the sole maker of the style for over 100 years.
Қаптама
1998 жылы брендті жаңа басқару тобы қайта іске қосты. Жаңа қаптама бастапқы бөтелкені қайта жасауды қамтыды және бөтелкенің ішінде сусаған монахты көрсетті. Монахтың аяқтары "құрғаған" кезде жаңа бөтелке алу керек екені айтылды. Сонымен қатар, джиннің құрамы бастапқы 41,2%-ға дейін қалпына келтірілді және 57%-дық «Navy Strength» джині енгізілді, бұл брендтің Корольдік теңіз флотының ресми джині екенін еске түсіру мақсатында жасалды. 2016 жылы Плимут осы бәйгеде «Plymouth Gin (Original Gin)» үшін қос алтын медаль және «Navy Strength» джині үшін алтын медаль жеңіп алды.
In 1998, the brand was relaunched by the new management team. The new packaging involved a re creation of the original bottle and included a thirsty monk inside the bottle. It was said that when the monk's feet 'got dry', it was time for a new bottle. It was also restored to its original strength of 41.2%, and a Navy Strength of 57% introduced to remind drinkers that the brand was the official gin for the Royal Navy. In 2016, Plymouth received double gold for its Plymouth Gin (Original Gin) and gold for its Navy Strength gin in this competition.