Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық графикалық дизайн журналы (1984–2005)
American graphic design magazine (1984–2005)
Emigre – 1984 жылдан 2005 жылға дейін Калифорния штатының Беркли қаласында (көбінесе) тоқсан сайын жарық көрген, визуалды коммуникация, графикалық дизайн, типография және дизайн сынға арналған журнал. Руди ВандерЛанс (редактор және көркемдік директор) мен Зузана Личко (қаріп дизайнері және жинақтаушы) шығарған Emigre алғашқы цифрлық беттемелер мен қаріптер дизайнын жасауымен танымал болды. Журнал арқылы Личконың қаріптерімен танысу 1985 жылы Emigre Fonts қалыптасуына себеп болды.
Emigre was a (mostly) quarterly magazine published from 1984 until 2005 in Berkeley, California, dedicated to visual communication, graphic design, typography, and design criticism. Produced by Rudy VanderLans (editor and art director) and Zuzana Licko (type designer and typesetter), Emigre was known for creating some of the first digital layouts and typeface designs. Exposure to Licko's typefaces through the magazine lead to the creation of Emigre Fonts in 1985.
Тарих
Emigre – голландиялық Марк Сюзан, Менно Мейес және Сан-Францискода танысқан Руди Вандерланс құрған графикалық дизайн журналы. Алғашқы төрт саны Сюзан редакцияласа, суреттерін Вандерланс басқарды, ал Мейес көбінесе серіктес баспагер рөлінде болды. 6-шы (1986) санынан бастап Сюзан мен Мейес журналдан кетіп, барлық келесі сандарды Вандерланс редакциялап, суреттерін дайындады. 1985 жылы Вандерланс өзінің макеттеріне Зюзана Личко жасаған битмап қаріптерін енгізе бастады. Ликконың қаріп үлгілері журналдың барлық басылымдарында маңызды орын алды. 1986 жылы Emigre Fonts деген атпен өзінің цифрлық қаріптеріне коммерциялық лицензия сата бастады. Журнал әрқашан өз қаражатымен қаржыландырылды, бастапқыда Вандерланс пен Ликко Emigre Graphics деген атпен коммерциялық дизайн жұмыстарын орындап, кейін Emigre Fonts болып өзгерді. Қосымша табыс жарнамадан түскен қаражат және жазылым арқылы келіп түсті. Кейінгі басылымдар негізінен цифрлық қаріптерді лицензиялау арқылы қаржыландырылды. Оның мәлімдемесіне сәйкес, Helvetica және Times New Roman сияқты қаріптер бастапқыда оқуға қолайлы емес, бірақ оларды жиі пайдалану арқылы оқуға ыңғайлы болады. Бұл пікір толыққанды қолдау таппады. 1991 жылы Нью-Йорктің белгілі дизайнері Массимо Виньелли Emigre журналының жұмысын сынап, Print журналында жарияланған сұхбатында оны "қоқыс" және "мәдениеттен ауытқу" деп атады. Бұл олардың жұмысына көп назар аудартуға және Emigre-нің дизайн радикалдары ретіндегі беделін нығайтуға себеп болды. Алты жылдан кейін Ликко мен Вандерланс AGIA медалімен марапатталды, ал Сан-Францискодағы Заманауи өнер мұражайы Emigre журналының жеке көрмесін ұйымдастырды. 2007 жылы Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайы "Цифрлық шеберлік" көрмесінің аясында Emigre журналының барлық 69 санын көрсетті.
Emigre was a graphic design magazine founded by fellow Dutchmen Marc Susan, Menno Meyjes, and Rudy VanderLans who met in San Francisco. The first four issues were edited by Susan and art directed by VanderLans, with Meyes mostly in an associate publisher role. By issue 6 (1986) Susan and Meyes had left, and all subsequent issues were edited and art directed by VanderLans. In 1985, VanderLans started incorporating the bitmap typefaces designed by Zuzana Licko in his layouts. Licko’s type designs became a prominent feature of the magazine for its entire run. By 1986, Emigre began selling commercial licenses of its digital fonts under the name Emigre Fonts. The magazine was always self funded, initially through commercial design work performed by VanderLans and Licko under the name Emigre Graphics which became Emigre Fonts. Additional income came from sporadic advertisement sales and subscriptions. Later issues were funded primarily by licensing of digital typefaces. Her statement indicated that fonts such as Helvetica and Times New Roman are not intrinsically legible but become so through repeated use, and it was not entirely well received. In 1991, the prominent New York designer Massimo Vignelli criticized Emigre's work, calling it "garbage" and "an aberration of culture" in an interview published by Print magazine. This brought much attention to their work and sealed Emigre's reputation as design radicals. Six years later Licko and VanderLans were named AGIA medalists and the San Francisco Museum of Modern Art staged a solo exhibition of Emigre's work. In 2007, the Museum of Modern Art (New York) exhibited all 69 issues of Emigre as part of the exhibition "Digitally Mastered."