Қоңырау – соққылы аспап, бронзадан жасалады. Дыбыс шығару үшін ішкі тілше немесе сыртқы соққы қолданылады. Қоңырау түрлері мен қасиеттері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Соқпалы аспап
аспап
Percussion instrument
the instrument
Қоңырау – тікелей соғылатын идиофондық соқпалы аспап. Көптеген қоңыраулар іші қуыс келіш тәрізді болып келеді, соққанда бір күшті дыбыспен дірілдейді, ал оның қабырғалары тиімді резонанс құрайды. Соққы ішкі "тілше" немесе "ұвула", сыртқы балғамен немесе кішкентай қоңырауларда қоңыраудың ішіндегі кішкентай бос шармен (jingle bell) жасалуы мүмкін. Қоңыраулар көбінесе қоңырау металлынан (бронзаның бір түрі) жасалады, себебі ол жақсы резонанс береді, бірақ басқа да қатты материалдардан да жасалуы мүмкін. Бұл оның қызметіне байланысты. Кейбір кішкентай қоңыраулар, мысалы, әшекейлік қоңыраулар немесе мал қоңыраулары құйма немесе басылған металдан, шыныдан немесе керамикадан жасалуы мүмкін, ал үлкен қоңыраулар, мысалы, шіркеу, сағат және мұнара қоңыраулары көбінесе қоңырау металлынан құйылады. Кенет аумақта естілетін қоңыраулар, мұнараға немесе қоңырау шалуға арналған шаңыраққа ілінген бір қоңыраудан бастап, ағылшын қоңыраулары, карильон немесе орыс зывоны сияқты музыкалық топтарға дейін, олар бірдей масштабқа келтіріліп, қоңырау мұнарасына орнатылады. Көптеген қоғамдық және мемлекеттік ғимараттарда қоңыраулар орналасқан, көбінесе сағаттар мен жарты сағаттарды хабарлау үшін қолданылатын сағаттық қоңыраулар ретінде. Тарихи тұрғыдан алғанда, қоңыраулар діни рәсімдермен байланысты болған және әлі де қауымды діни қызметтерге шақыру үшін қолданылады. Кейіннен қоңыраулар маңызды оқиғаларды немесе адамдарды еске алу үшін жасалып, бейбітшілік пен бостандық идеяларымен байланысты болды. Қоңыраулар туралы ғылым – кампонология.
A bell is a directly struck idiophone percussion instrument. Most bells have the shape of a hollow cup that when struck vibrates in a single strong strike tone, with its sides forming an efficient resonator. The strike may be made by an internal "clapper" or "uvula", an external hammer, or—in small bells—by a small loose sphere enclosed within the body of the bell (jingle bell). Bells are usually cast from bell metal (a type of bronze) for its resonant properties, but can also be made from other hard materials. This depends on the function. Some small bells such as ornamental bells or cowbells can be made from cast or pressed metal, glass or ceramic, but large bells such as a church, clock and tower bells are normally cast from bell metal. Bells intended to be heard over a wide area can range from a single bell hung in a turret or bell gable, to a musical ensemble such as an English ring of bells, a carillon or a Russian zvon which are tuned to a common scale and installed in a bell tower. Many public or institutional buildings house bells, most commonly as clock bells to sound the hours and quarters. Historically, bells have been associated with religious rites, and are still used to call communities together for religious services. Later, bells were made to commemorate important events or people and have been associated with the concepts of peace and freedom. The study of bells is called campanology.
Этимология
Белл – төменгі неміс диалектілеріне тән сөз, орта төменгі неміс тіліндегі "belle" және голланд тіліндегі "bel" сөздерімен туыс, бірақ басқа герман тілдерінде кездеспейді, тек исланд тіліндегі "bjalla" ескі ағылшын тілінен алынған сөз. Ежелгі гректер лагерьдерде, гарнизондарда және күзетшілерді аралау үшін шыққан патрульдерде қол қоңырауларын пайдаланған. Римдіктерде белгілі бір уақытта моншаға бару үшін қоңыраумен хабар берілетін. Олар оларды үйде де әшекей және нышан ретінде қолданған, сондай-ақ мал мен қойлардың мойнына қоңырау іліп, олар қашқан жағдайда табуға мүмкіндік берген. 10-шы ғасырға дейін еуропалық қоңыраулардың биіктігі 2 футтан аспаған.
Bell is a word common to the Low German dialects, cognate with Middle Low German belle and Dutch bel but not appearing among the other Germanic languages except the Icelandic bjalla which was a loanword from Old English. Among the ancient Greeks, handbells were used in camps and garrisons and by patrols that went around to visit sentinels. Among the Romans, the hour of bathing was announced by a bell. They also used them in the home, as an ornament and emblem, and bells were placed around the necks of cattle and sheep so they could be found if they strayed. As late as the 10th century AD, European bells were no higher than 2 feet in height.
Дыбыс стилі
Батыс әлемінде қоңыраудың ең көп кездесетін түрі – мұнарада немесе қоңырау шатырында ілініп тұратын шіркеу қоңырауы немесе қалалық қоңырау. Мұндай қоңыраулар не стационарлы түрде ("өлі ілінген") бекітіледі, немесе "басқару тірегіне" орнатылып, алға-артқа қозғала алады. "Өлі ілінген" қоңыраулар көбінесе дыбыс шығару бөлігіне балғамен соғылып немесе сирек жағдайда ішкі тілді қоңырауға соғып дыбыс шығарылады. Қозғалмалы қоңыраулар арқан мен рычаг көмегімен немесе дөңгелектегі арқан арқылы кішкентай доғамен қозғалысқа келтіріледі. Қоңыраудың қозғалысы күшейгенде, дыбыс төмен емес, сыртқа қарай таралады. Ірі қоңырауларды электр моторымен де қозғатуға болады. Мысалы, Зальцбург соборында қоңырау қозғалғанда, тілі электр құрылғысымен дыбыс шығару бөлігіне бекітіледі. Бұл құрылғы қоңырауды қалыпты дыбыспен соғу үшін тілді босатады. Қоңырауды үнсіздендіру үшін, құрылғы тілді ұстап, орнына бекітеді.
In the western world, the common form of bell is a church bell or town bell, which is hung within a tower or bell cote. Such bells are either fixed in a static position ("hung dead") or mounted on a beam (the "headstock") so they can swing to and fro. Bells that are hung dead are normally sounded by hitting the sound bow with a hammer or occasionally by pulling an internal clapper against the bell. Where a bell is swung, it can either be swung over a small arc by a rope and lever or by using a rope on a wheel to swing the bell higher. As the bell swings higher the sound is projected outwards rather than downwards. Larger bells may be swung using electric motors. In some places, such as the Salzburg Cathedral, the clapper is held against the sound bow with an electric clasp as the bell swings up. The clasp would release the clapper to provide a cleaner start to ringing. To silence the bell, the clasp catches and locks the clapper back in place.