Пролетарлық әскери саясат: Екінші дүниежүзілік соғыстағы троцкишілдердің ұстанымы
Proletarian Military Policy
Пролетарлық әскери саясат: Екінші дүниежүзілік соғысқа троцкишіл жауап. Әскери оқытуды жұмысшылар бақылауы, офицерлер сайлау арқылы революциялық күреске көшу.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пролетариаттық әскери саясат – Екінші дүниежүзілік соғысқа жауап ретінде Төртінші Интернационал қабылдаған саясат. Бұл, әскери дайындыққа кәсіподақтардың бақылауын және офицерлерді сайлау сияқты көшудік талаптарды қолдану арқылы, империалистік соғыс ретінде сипатталған жағдайды нацизмге қарсы революциялық күреске айналдыруға жасалған әрекет болды. Кеңес Одағын шартты түрде қорғау туралы шақырумен қатар, Троцкий әскерге шақырылған марксистердің қандай ұстанымды қабылдауы керектігін түсіндірді: «Біз міндетті әскери дайындық пен әскерге шақыруды толық қолдаймыз. Әскерге шақыру? Иә. Бірақ буржуазиялық мемлекеттен? Жоқ. Біз осы жұмысты, басқа жұмыстар сияқты, қанаушы мемлекетке тапсыра алмаймыз. Үгіт-насихат және агитация жұмысында біз осы екі мәселені айқын ажыратуымыз керек. Яғни, жұмысшылардың жақсы сарбаз болуының қажеттілігіне, сондай-ақ тәртіпке, ғылымға, денсаулыққа және т.б. негізделген әскер құруға қарсы емеспіз, бірақ капиталистік мемлекетке қарсы күресуіміз керек, ол әскерді қанаушы таптың мүддесі үшін пайдаланады». Бұл саясат троцкистік қозғалыста пікір таласына себеп болды, кейбіреулер оны әлеуметтік патриотизмге мойынұсыну деп қарады. Американдық SWP-де Макс Шахтман мен Джеймс Бернхам Кеңес Одағын «мемлекеттік капитализм» деп сипаттап, осы саясатқа қарсы болды.
The Proletarian Military Policy was a policy adopted by the Fourth International in response to World War II. It was an attempt to apply transitional demands such as trade union control of military training and the election of officers to transform what it characterised as an imperialist war into a revolutionary struggle against Nazism. Alongside his call for an unconditional defence of the Soviet Union, Trotsky outlined the approach to be adopted by Marxists who were conscripted into the military,"We are absolutely in favor of compulsory military training and in the same way for conscription. Conscription? Yes. By the bourgeois state? No. We cannot entrust this work, as any other, to the state of the exploiters. In our propaganda and agitation we must very strongly differentiate these two questions. That is, not to fight against the necessity of the workers being good soldiers and of building up an army based on discipline, science, strong bodies and so on, including conscription, but against the capitalist state which abuses the army for the advantage of the exploiting class. "The policy provoked controversy within the Trotskyist movement with some seeing it as a concession to social patriotism. In the American SWP, Max Shachtman and James Burnham characterised the Soviet Union as 'state capitalist' and disagreed with the policy.
Ұлыбритания
Ұлыбританияда Халықаралық жұмысшылар лигасы (WIL) ПМП-ны өз бағдарламасына енгізді. Жұмысшылардың көпшілігі соғысты қолдады, себебі олар нацистік Германияның басып кіруінен шын қорқыныш сезінді және нацизмді жеңуге ниеттенді. Сонымен қатар, британдық үстем тап соғыстан бұрын Гитлерді қолдағандықтан және оған көмектескендіктен, Гитлерді толық жеңіске жеткізетін соғыс жүргізуге сенуге болмайды. Мұндай күресті тек жұмысшы класы ғана сәтті аяқтай алады. Сондықтан WIL әскерге шақырылғандардың арасында революциялық жұмыс жүргізіп, фашизмге қарсы революциялық соғыс пен социализмді насихаттады. Бұл "Алдымен Гитлер, содан кейін Черчилль" деген ұранда көрініс тапты. Әскери басшылық әскерилерді ағымдағы оқиғалармен таныстыру мақсатында Ағымдағы істер бюросын құрды. WIL мүшелері орналасқан жерлерде олар сабақтарды өз бақылауларына алып, революциялық идеяларды тарату үшін пайдаланды. WIL мүшесі Франк Уордтың революциялық жұмысы соншалықты табысты болды, әскерилер оны "құрметті түрде" әуе күшінен босатып, революциялық қызметін тоқтату үшін үйіне қайтарды. Ұқсас жағдайда, Каирдегі күштер парламенті WIL мүшелері тарапынан насихатталған революциялық идеяларға қолдаудың артуына байланысты жабылды. Олар премьер-министр және ішкі істер министрі лауазымдарына сайланды. Олардың революциялық жұмысы көптеген сарбаздардың қолдауын жеңіп алды, Тед Грант былай деп сипаттады: "Біздің сарбаз жолдастарымыздан алынған мәліметтерге сүйенсек, 8-армия сарбаздары соғыстан кейін қаруларын тастаудан бас тартатынын және өздерінің жағдайын өзгерту үшін қаруларымен Британияға оралатынын айтты. Бұл әскерлер арасында наразылық көңіл-күйдің қалыптасуы еді. 1943 жылғы біздің бағытымыздың конференциясында, мәселені айқын көрсету үшін, әскери басшылық өзінің армиясы бар деп ойлағанын, бірақ шындығында 8-армия сарбаздары көтерілісші болғанын айттым. Бұл армиядағы революциялық өзгерістерді көрсетті. Бұл біздің 8-армиямыз еді, ол өзгеріске ұшырады. Ол революциялық болып, жұмысшы класының жағына өту процесінде болды."
In Britain, the Workers' International League (WIL) adopted the PMP into their programme. The majority of workers supported the war because they had a genuine fear of an invasion by Nazi Germany and a desire to defeat Nazism. At the same time, the British ruling class could not be trusted to fight a war that would decisively defeat Hitler since they had supported and helped Hitler before the war. Only the working class could successfully carry out such a struggle. Therefore, the WIL conducted revolutionary work in the armed forces upon conscription and agitated for a revolutionary war against fascism and for socialism. It was reflected in the slogan 'First Hitler, then Churchill'. The military establishment organised the Army Bureau of Current Affairs, which was intended to educate soldiers about current events. Where WIL members were based, they took control of the classes and used them to promote revolutionary ideas. In the case of WIL member Frank Ward, his revolutionary work was so successful that the military was compelled to give him an "honourable discharge" from the air force and sent him home in order to prevent him from conducting revolutionary activity. In a similar incident, the Cairo Forces Parliament was shut down because of the growing support for the revolutionary ideas promoted by WIL members. They were elected to the positions of Prime Minister and Home Secretary. Their revolutionary work was successful in winning the support of many soldiers, as described by Ted Grant,"From the reports of our soldier comrades, the Eighth Army soldiers were saying that after the war they would refuse to disarm, and return to Britain with their guns to ensure that things would change. This was the mutinous mood that was developing amongst these troops. At the 1943 conference of our tendency, I made the point, to illustrate the thing graphically, that the military establishment though it their army, but in fact, the soldiers of the Eighth Army were in rebellion. This reflected the revolutionary developments in the army. It was our Eighth Army in that it was being transformed. It was becoming revolutionary and in the process of moving over to the side of the working class."