Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
География
Бошен – Фолкленд архипелагының ең шалқары аралы. Онда тұрғындар жоқ, кіргізілген жыртқыштар да жоқ, және алыс орналасқандықтан, бұзылудан қорғалған. Оның ауданы шамамен ... құрайды. Аралдың солтүстігі тығыз тусак шөптерімен жабылған, батыс жағалауында тасты жағажайлар бар және олар шамамен ... биіктікке дейін көтеріледі. Аралдың оңтүстігіндегі жер шамамен ... биіктікке жетеді. Шығыс жағалауында биік жартастар орналасқан, ал "аралдың оңтүстік бөлігінде өсімдіктер өте сирек". Аралдың шығыс жағында тек жақсы ауа-райы болғанда қолданылатын табиғи туғыр бар. Тұрғындары жоқ, ал келушілер Фолкленд аралдарының атқару комитетінен рұқсат алуы тиіс. Мысалы, Фолклендтерді қорғау ұйымы 2010 жылдың қазанында, 2011 жылдың қаңтарында және 2011 жылдың наурыз айында құстарды санау мақсатымен үш рет келуге рұқсат сұрады. Олардың өтінішінде 2009 жылдың желтоқсан айында Шал теңізді зерттеу тобы (SMSG) келгеннен бері ешкімнің аралға аяқ баспағаны көрсетілген.
Beauchene is the most isolated island of the Falkland archipelago. It is uninhabited, free of introduced predators and, because it is so remote, has been protected from disturbance. It is in area. The north of the island is covered in dense tussac grass with boulder beaches on the western coast and sloping up gently to about in height. In the south of the island the land rises to around There are higher cliffs on the eastern coast and the "southern quarter of the island is almost bare of vegetation." The island has a natural anchorage on the east side of the island that can only be used in fair weather. There is no resident population and visitors require the permission of the Falkland Islands Executive Committee. A typical example was a request by Falklands Conservation to make three visits in October 2010, January 2011 and March 2011 for the purpose of taking a bird census. In their application, it was noted that nobody had set foot on the island since a visit by the Shallow Marine Survey Group (SMSG) in December 2009.
Тарих
Антоний де ла Роше 1675 жылдың сәуірінде Бьюшен аралын көруі мүмкін. Дегенмен, бұл әлдеқандай да нақтылықпен айтылмағандықтан: де ла Роше Хорн мүйісін айналып өтіп, жолынан жаңылған. Ол қонған арал әдетте Оңтүстік Грузия деп есептеледі, ол оның сипаттамаларына, әсіресе биік мұзбен жабылған таулар мен шығанақтарға, олардың бірінде ол екі апта бойы тоқтаған (Сейксас және Ловераның баяндамасын қараңыз), жақсы сәйкес келеді, бірақ Аргентинаның Оңтүстік Грузияға деген талабын қолдайтындар көбінесе ол Бьюшен аралы болды деп мәлімдейді. 1701 жылы Жак Гуэн де Бошен аралды ресми түрде ашқаннан кейін, кейіннен теңіз түлкілерін аулаушылар аралға қоныстануға тырысты, бірақ бұл әрекеттері сәтсіз аяқталды. 1834 жылы американдық МакАртур 100 адамды аралға түсіріп, жергілікті теңіз арыстандарын жоқ етті (кейін олар қайта келді). Аралда адам тұрмаса да, батыс жағында 1830 жылдары салынған үйлердің қираған қалдықтары бар. Алғашқы ғылыми экспедиция 1951 жылы тікұшақпен қонды және бір ай бойы зерттеулер жүргізді. Арал тусак шөптерімен жабылған, сондай-ақ үңгірлерімен және торфты топырағымен белгілі, ол әлемдегі басқа жерлерге қарағанда он есе жылдам түзіледі. Тусақтың өзінен басқа, аралда жабайы сельдерей, Антарктика жұлдызшасы және ащы шөптер де өседі.
Anthony de la Roché may have sighted Beauchene Island as early as April 1675. However this is by no means certain: de la Roché had rounded Cape Horn and was blown off course. The island visited is usually said to be South Georgia, which fits his descriptions better, particularly of high ice covered mountains and bays, in one of which he anchored for a fortnight (see the Seixas y Lovera narrative), but supporters of Argentina's claim to South Georgia more often claim it was Beauchene. A while after its official discovery in 1701 by Jacques Gouin de Beauchêne, seal trappers tried unsuccessfully to settle the island. In 1834, the American McArthur landed 100 people on the island, driving the local sea lions to extinction (they have since returned). Although the island is uninhabited, there are ruins of a group of houses built in the 1830s on the west side of the island. The first proper scientific expedition landed in 1951 by helicopter, staying for a month. It is covered in tussac grass and is known for its caves and for its peat, which forms around ten times faster than anywhere else in the world. Apart from the tussac, plants found on the island include wild celery, Antarctic starwort and bittercress.