Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз маршалы Кэтрин Доминик де Периньон, 1-ші маркиз де Периньон (katʁin dɔminik də peʁiɲɔ̃, 31 мамыр 1754 жылы Гренадада дүниеге келген – 25 желтоқсан 1818 жылы қайтыс болған) – Империя маршалы.
French Marshal
Catherine Dominique de Pérignon, 1st Marquis de Pérignon (katʁin dɔminik də peʁiɲɔ̃, 31 May 1754 in Grenade – 25 December 1818) was a Marshal of the Empire.
Ерте өмір
Периньон Лангедок аймағындағы Гренада-сюр-Гаронна қаласында кіші дворян отбасында дүниеге келді. Аквитания полкінің гранадер корпусында ротуриер қызметіне тағайындалғаннан кейін, ол өз мүлкіне зейнетке шықты. Периньон Француз революциясын құптады және 1791 жылы Заң шығарушы Ассамблеяға депутат болып сайланды, онда оңшылдар қатарында отырды, бірақ көп ұзамай отставкаға келіп, Француз революциялық соғыстары кезінде әскери мансабын қайта бастады.
Pérignon was born to a family of the lesser nobility in Grenade sur Garonne, Languedoc. After a roturier appointment in the grenadier corps of the Aquitaine Regiment, he retired to his estate. Pérignon welcomed the French Revolution, and gained a seat in the Legislative Assembly (1791), where he sat on the Right, but soon resigned and made his military career during the French Revolutionary Wars.
Революциялық соғыстар
1793 жылдан 1795 жылға дейін Периньон Шығыс Пиреней армиясында қолбасшылық қызмет атқарды, Эскола шайқасында испан әскерлерін "мұңды түрдегі күшпен" жеңді. Ол Жаку Франсуа Дугомьердің қара тау шайқасында қаза болғаннан кейін армия қолбасшысы болып тағайындалды. 1795 жылдың басында Роза қамалын сәтті аяқтады. 1796 жылы ол Жоғарғы Гароннадан Бес жүздік кеңесіне сайланды. Ол Ұлыбритания Корольдігіне қарсы Сан-Ильдефонсо шартын жасасқан Франция Директориясының Испаниядағы елшісі болды. Кейін Периньон контрабанда ісіне қатысып, роялист тыңшысы болған жас әйелмен құпиясы ашылды. 1798 жылы ол Лигуриядағы армияға қайтарылып, сол қанаттың қолбасшысы болып тағайындалды. Нови шайқасында Екінші коалиция армиясымен жарақаттанып, тұтқынға алынды, 1800 жылы Францияға оралды.
From 1793 to 1795, Pérignon held commands in the Army of the Eastern Pyrenees, defeating the Spanish troops at the battle of Escola with "a sombre kind of energy". He succeeded Jacques François Dugommier as army commander after that general's death at the Battle of the Black Mountain. He successfully concluded the Siege of Roses in early 1795. In 1796, he was elected by Haute Garonne to the Council of Five Hundred. He became the French Directory's ambassador to Spain, concluding the Treaty of San Ildefonso against the Kingdom of Great Britain. Pérignon subsequently became involved in a smuggling affair and was compromised by a young woman who was a Royalist spy. In 1798 he was recalled and remanded to the Army in Liguria where he was assigned to command the left wing. Wounded and captured by Second Coalition armies at the Battle of Novi, he returned to France in 1800.
Империя және қалпына келтіру
Периньон Наполеон Бонапартты қолдаушы болды және 1801 жылы сенатор, 1804 жылы маршал, ал Француз империясының графы атанды; 1805 жылы ол Құрмет легионымен марапатталды. 1806 жылдың 18 қыркүйегінен 1808 жылдың 23 шілдесіне дейін Парма герцогтығының бас губернаторы болды. Кейін Неаполь Корольдігіне көшіп келген Периньон, жақында ақсүйек атанған, патшалық жұппен (король Жоахим Мурат және Каролина Бонапарт) жақын қарым-қатынасқа түсті. 1814 жылы Францияға оралды және Бурбон монархиясын қалпына келтіруге, Людовик XVIII-ге адалдығын білдірді. Жүз күндік соғыс кезінде маршалдар тізімінен шығарылып, Мишель Нейге өлім жазасы берілуіне дауыс берді. Ол Францияның пэрі Периньон маркизі дәрежесіне көтеріліп, Сент-Луи орденімен марапатталды. Доктор Джордж Остерманның айтуынша, "М. де Периньон өзі жақсы қызмет еткен, бірақ ойсырап қызмет еткен империясы ешқашан болмағандай қайтыс болды".
Pérignon was a supporter of Napoleon Bonaparte, and was made a senator (1801), Marshal (1804) and count of the French Empire; in 1805, he received the Legion of Honor. From September 18, 1806, to July 23, 1808, he was the Governor general of the Duchy of Parma. Later moved to the Kingdom of Naples, Pérignon, recently ennobled, became a close acquaintance of the royal couple (King Joachim Murat and Caroline Bonaparte). He returned to France in 1814 and rallied to the Bourbon Restoration and Louis XVIII he was stricken off the list of Marshals during the Hundred Days, and voted in favor of the death penalty for Michel Ney. He was raised to marquis de Pérignon, a Peer of France, and awarded the Order of Saint Louis. As Dr. George Ostermann commented, "M. de Perignon died as if the Empire he served well, though reluctantly, had never existed."