Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қиял әлемінде МакГаффин (кейде МакГаффин) – сюжеттің қажетті бөлігі және кейіпкерлердің әрекеттеріне түрткіс беретін, бірақ өзінің мәнінде маңызсыз, ұсақ немесе ешқандай қатысы жоқ зат, құрал немесе оқиға. Бұл терминді кино үшін Ангус МакФейл енгізген.
Story plot device
In fiction, a MacGuffin (sometimes McGuffin) is an object, device, or event that is necessary to the plot and the motivation of the characters, but insignificant, unimportant, or irrelevant in itself. The term was originated by Angus MacPhail for film,
Тарих және қолданылуы
МакГаффин сюжеттік құрал ретінде қолданылуы МакГаффин атауынан бұрын пайда болған. Артур жырларындағы Киелі Грааль МакГаффинге ерте мысал ретінде келтірілген. Киелі Грааль – сюжетті бастау және дамыту үшін қажетті нысан, бірақ Граальдың соңғы тағдыры ешқашан ашылмайды, бұл нысанның өзінің маңызы жоқ екенін көрсетеді. Одан да ертерек мысал – грек мифологиясындағы Алтын жүнді, Ясон мен аргонавттардың ізденісінде; «Жүндің өзі, осы эпикалық оқиғаның барлық себебі, толықтай [ ] құпия болып қалады. Оның Грааль сияқты ізделіске түсуінің толық себебі [ ] ешқашан түсіндірілмейді». Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі актриса Перл Уайт кез келген нысанды (фильмнің рулоны, сирек монета, қымбат алмазтар және т.б.) көрсету үшін «пипи» деген сөзді қолданды, бұл кейіпкерлер мен жауларды «Паулинаның қауіптері» және ол жұлдыз болған басқа да нұсқаусыз фильмдерде бір-бірін қууға итермеледі. 1930 жылғы «Мальтийлік соқыр» детективтік романында шағын мүсін кітаптың атауын да, оның интригалық себебін де анықтайды. МакГаффин атауын британдық сценарист Ангус МакФайл ойлап тапқан. «Тәуелсіз» сөзінің «guff» сөзінен, яғни кез келген маңызсыз немесе құнды емес нәрсеге қатысты түбірі болуы мүмкін деп болжанады.
The use of a MacGuffin as a plot device predates the name MacGuffin. The Holy Grail of Arthurian legend has been cited as an early example of a MacGuffin. The Holy Grail is the desired object that is essential to initiate and advance the plot, but the final disposition of the Grail is never revealed, suggesting that the object is not of significance in itself. An even earlier example would be the Golden Fleece of Greek mythology, in the quest of Jason and the Argonauts; "the Fleece itself, the raison d'être of this entire epic geste, remains a complete [ ] mystery. The full reason for its Grail like desirability [ ] is never explained." The World War I era actress Pearl White used the term "weenie" to identify whatever object (a roll of film, a rare coin, expensive diamonds, etc.) impelled the heroes and villains to pursue each other through the convoluted plots of The Perils of Pauline and the other silent film serials in which she starred. In the 1930 detective novel The Maltese Falcon, a small statuette provides both the book's title and its motive for intrigue. The name MacGuffin was coined by British screenwriter Angus MacPhail. It has been posited that " 'guff', as a word for anything trivial or worthless, may lie at the root".
Альфред Хичкок
Режиссер және продюсер Альфред Хичкок 1935 жылы түсірілген «39 қадам» фильмімен «МакГаффин» терминін және осы техниканы танымал етті, онда «МакГаффин» – ешқандай маңызы жоқ, кездейсоқ әскери құпиялар болып табылады. Хичкок 1939 жылы Нью-Йорктегі Колумбия университетінде өткен лекциясында «МакГаффин» терминін былай түсіндірді:
Director and producer Alfred Hitchcock popularized the term MacGuffin and the technique with his 1935 film The 39 Steps, in which the MacGuffin is some otherwise incidental military secrets. Hitchcock explained the term MacGuffin in a 1939 lecture at Columbia University in New York City:
«Бұл, мүмкін, Шотландиядағы екі адамның пойызбен саяхаты туралы әңгімеден алынған атау. Бір адам: «Жүк бөліміндегі ол зат не?» – деп сұрайды. Екіншісі: «Ол – «МакГаффин»» – деп жауап береді. Біріншісі: ««МакГаффин» деген не?» – десе, екіншісі: «Шотландияның таулы аймағында арыстандарды ұстауға арналған құрал» – дейді. Бірінші адам: «Бірақ Шотландияның тауларында арыстар жоқ қой» – дейді, ал екіншісі: «Олай болса, онда ол «МакГаффин» емес!» – деп жауап береді. Демек, «МакГаффин» – шын мәнінде ештеңе емес екенін көресіздер. 1966 жылы Франсуа Трюффомен сұхбатта Хичкок осы терминді дәл осы оқиға арқылы түсіндірді. Ол осы анекдотты Ричард Шикельдің «Кино жасаған адамдар» атты деректі фильміне берген телеинтервьюде және Дик Каветтпен сұхбатта да айтты. Хичкок сондай-ақ: ««МакГаффин» – тыңшылар іздеген нәрсе, бірақ көрермендерге ол қызық емес» – деді.»
It might be a Scottish name, taken from a story about two men on a train. One man says, "What's that package up there in the baggage rack?" And the other answers, "Oh, that's a MacGuffin." The first one asks, "What's a MacGuffin?" "Well," the other man says, "it's an apparatus for trapping lions in the Scottish Highlands." The first man says, "But there are no lions in the Scottish Highlands," and the other one answers, "Well then, that's no MacGuffin!" So you see that a MacGuffin is actually nothing at all. In a 1966 interview with François Truffaut, Hitchcock explained the term using the same story. He also related this anecdote in a television interview for Richard Schickel's documentary The Men Who Made the Movies, and in an interview with Dick Cavett. Hitchcock also said, "The MacGuffin is the thing that the spies are after, but the audience doesn't care."
Джордж Лукас
Хичкоктың пікірінен өзгеше, Джордж Лукас "көргендер экрандағы батырлар мен жауларға қарағандай [МакГаффинге] де қызығушылық танытуы керек" деп есептейді. Лукас R2-D2-ні түпнұсқа «Жұлдызды соғыстар» фильмінің МакГаффині деп атады, ал «Жоғалған сандықтың іздеушілері» фильміндегі Келісім шарттары МакГаффинінің керемет мысал екенін, ал «Индиана Джонс және апат ғибадатханасы» фильміндегі одан белеңсіз МакГаффин мен «Индиана Джонс және соңғы крест жорығы» фильміндегі «әлсіз» МакГаффинге қарағанда жақсырақ екенін айтты.
In contrast to Hitchcock's view, George Lucas believes that "the audience should care about [the MacGuffin] almost as much as the dueling heroes and villains on screen." Lucas describes R2 D2 as the MacGuffin of the original Star Wars film, and said that the Ark of the Covenant, the titular MacGuffin in Raiders of the Lost Ark, was an excellent example as opposed to the more obscure MacGuffin in Indiana Jones and the Temple of Doom and the "feeble" MacGuffin in Indiana Jones and the Last Crusade.
Ив Лавандье
Фильм жасаушы және драма жазу теориясының маманы Ив Лавандье МакГаффин – зұлымдардың қозғаушы күші болып табылатын құпия екенін айтады. «Солтүстікке қарай, Солтүстік-Батысқа қарай» фильміндегі МакГаффин басты кейіпкерді қозғауға арналмаған; Роджер Торнхиллдің мақсаты – жаңылысқандық салдарынан туған қиын жағдайдан шығу, ал Вандамм мен ЦРУ үшін маңызды нәрсе Торнхилл үшін ешқандай мәнге ие емес. 1930 жылдардағы «Леди жоғалып кетті», «39 қадам» және «Шет елдік тілші» фильмдеріндегі МакГаффиндерге де осындай қозғау күші тән емес. Лавандье кең мағынада МакГаффин – туындыдағы сыртқы қақтығыстың себебін ақтаушы элемент деп санайды.
Filmmaker and drama writing theorist Yves Lavandier suggests that a MacGuffin is a secret that motivates the villains. North by Northwests MacGuffin is nothing that motivates the protagonist; Roger Thornhill's objective is to extricate himself from the predicament that the mistaken identity has created, and what matters to Vandamm and the CIA is of little importance to Thornhill. A similar lack of motivating power applies to the MacGuffins of the 1930s films The Lady Vanishes, The 39 Steps, and Foreign Correspondent. In a broader sense, says Lavandier, a MacGuffin denotes any justification for the external conflict in a work.
Мысалдар
Альфред Хичкок МакГаффин техникасын кеңінен танымал етті. Хичкок фильмдерінен мысалдар ретінде "39 қадам" (1935) фильміндегі үнсіз ұшақ қозғалтқышының жоспарлары, "Жаман атқа ие" (1946) фильміндегі радиоактивті уран кені және "Шетелдік тілші" (1940) фильміндегі құпия бейбіт келісім шартының бір тармағы келтіріледі. Жақындағы МакГаффин – "Криминалды оқу" (1994) фильміндегі портфель, ол фильмнің көптеген маңызды сюжеттік тұстарында кейіпкерлердің біразын қозғауға себеп болады, бірақ оның ішіндегілер ешқашан ашылмайды. Джордж Лукас та "Жұлдызды соғыстар" сағасында МакГаффиндерді пайдаланды. Ол "Күшті мистикалық Кибер-кристаллға ие болу арқылы күшейтуге болады деп шешті – Лукастың алғашқы, бірақ соңғы емес, ұлы МакГаффині". 1998 жылғы "Ронин" фильміндегі сюжет мазмұны белгісіз болған бір ісқағаздың айналасында өрбиді. Фильмнің соңында ол тарихи бейбіт келісімге және Солтүстік Ирландиядағы қақтығыстардың аяқталуына әкелді деген сөз айтылады. Осыған ұқсас тәсіл Джон Карпентердің "Нью-Йорктан қашу" фильмінде де қолданылды, онда басты кейіпкер Снейк Плискенге АҚШ президентін және ел мен оның жаулары арасындағы апатты соғыстың алдын алуға көмектесетін кассета таспасын құтқару міндеті жүктеледі. Фильмде белгілі бір меңзеулер бар болғанымен, таспаның мазмұны көрерменге ешқашан ашылмайды.
Alfred Hitchcock popularized the use of the MacGuffin technique. Examples from Hitchcock's films include plans for a silent plane engine in The 39 Steps (1935), radioactive uranium ore in Notorious (1946), and a clause from a secret peace treaty in Foreign Correspondent (1940). A more recent MacGuffin is the briefcase in Pulp Fiction (1994), which motivates several of the characters during many of the film's major plot points but whose contents are never revealed. George Lucas also used MacGuffins in the Star Wars saga. He "decided that the Force could be intensified through the possession of a mystical Kiber Crystal [sic]—Lucas's first, but by no means last, great MacGuffin." In the 1998 film Ronin, the plot revolves around a case, the contents of which remain unknown. At the end of the film, it is said to have led to a historic peace agreement and an end to the Troubles in Northern Ireland. A similar usage was employed in John Carpenter's Escape from New York, where the protagonist Snake Plissken is tasked with rescuing both the President of the United States and a cassette tape that will prevent a devastating war between the country and its enemies. While there are hints throughout the film, the contents of the tape are never revealed to the audience.
Мәдени сілтемелер
Мел Брукстің Хичкок фильмдерінің пародиязы "Жоғары көңіл күй" (1977) фильмінде Брукс кейіпкерінің қонақ үй бөлмесі, мистер МакГаффин өтінішімен 2-ші қабаттан 17-ші қабатқа көшіріледі, бұл Хичкок режиссерінің осы әдісті қолдануын есімдер арқылы мойындау болып табылады.
In Mel Brooks's parody of Hitchcock films, High Anxiety (1977), Brooks's character's hotel room is moved from the 2nd to the 17th floor at the request of a Mr. MacGuffin, a recognition by name of Hitchcock's use of the device.