Кіріспе

Ауызша дәстүр арқылы беріліп отырған мінез-құлық кодексі. Ауызша заң – белгілі бір мәдениетте, дінде немесе қоғамда қолданылатын мінез-құлық кодексі, адамның қалып-құлық ережелері ауызша дәстүр арқылы беріліп, тиімді сақталады немесе жалғыз ауызша берілген ереже. Көптеген мәдениеттерде ауызша заң бар, ал қазіргі заманғы құқықтық жүйелердің көпшілігі ресми жазбаша түрде ұйымдастырылған. Ауызша дәстүр (латынша tradere – беру) – ауызша кодекстерді жеткізудің негізгі құралы, немесе жалпы мағынада, мәдениеттің өзін ұрпақтан-ұрпаққа, "әкеден балаға" жеткізетін кешені. Мұндай жеткізудің себебі басқа құралдардың болмауы болуы мүмкін, мысалы, сауатсыз немесе қылмыстық қоғамдарда, немесе заңның өзі талап етуі мүмкін. Ауызша және жазбаша жеткізу туралы пікірталас үздіксіз жүріп келеді, мұнда жазбаша дәлелдердің сенімділігіне басымдық беріледі, бұл негізінен тек жазбаша жазбалар қабылданатын "академиялық ортаның" көзқарасына байланысты. Дегенмен, ауызша сөйлеу және сауаттылық туралы "стандартты" теориялар ұсынылған.

Иудаизмдегі

Раббилік иудаизм бойынша, Танах кітаптары Мұсаға Құдай тарапынан берілген және әр буынның ғалымдары мен діни басшыларына ауызша дәстүрмен бірге жеткізілді. Осылайша, иудаизмде "Жазбаша нұсқау" (Тора ше би кхтав תורה שבכתב) Тора мен Танахтың қалған бөлігін қамтиды; ал "Ауызша нұсқау" (Тора ше бе'аль пех תורה שבעל פה) ақырында Талмудта (лат. "Оқу") және Мидрашимде (лат. "Түсіндірулер") жазылды. Сондықтан, Ауызша Тораның түсіндірмесі Жазбаша Тораның авторитетті түсіндірілуі болып саналады. Бұдан әрі, Халаха (лат. "Жол", көбінесе "Еврей заңы" деп аударылады) жазбаша және ауызша нұсқаулардың бірігуіне негізделген. Еврей заңы мен дәстүрі Танахты әдеби мағынасында түсінуге емес, ауызша және жазбаша дәстүрдің үйлесімділігіне негізделген.