Кіріспе
"Ескі 100-ші" немесе "Ескі жүзінші" (сондай-ақ "Ескі жүз" деп те аталады) – Женевалық Ән кітабының екінші басылымындағы ұзақ өлшемдегі ән. Бұл көптеген батыс христиандық музыкалық дәстүрлердегі ең танымал мелодиялардың бірі. Күй әдетте француз композиторы Луи Буржуаға (шамамен 1510 – 1560 жылдар) жатқызылады. Бұл мелодия алғаш рет Женевалық Ән кітабындағы 134-ші псалммен байланысты болса да, қазіргі атауын Уильям Кетенің аудармасындағы "Жер бетінде тұратын барлық халықтар" деген 100-ші псалммен байланыстырғаннан кейін алды. Мелодия сонымен қатар әртүрлі мәтіндермен орындалады, оның ішінде Жалпы Доксология және түрлі неміс лютерандық хоралдары бар. Осы тұрғыдан Иоганн Себастьян Бах оны "Herr Gott, dich loben alle wir" (BWV 130) хоралдық кантатасында cantus firmus ретінде пайдаланған.
short story by Brian Aldissthe place
"Old 100th" or "Old Hundredth" (also known as "Old Hundred") is a hymn tune in long metre, from the second edition of the Genevan Psalter. It is one of the best known melodies in many occidental Christian musical traditions. The tune is usually attributed to the French composer Louis Bourgeois (c. 1510c.1560). Although the tune was first associated with Psalm 134 in the Genevan Psalter, the melody receives its current name from an association with the 100th Psalm, in a translation by William Kethe entitled "All People that on Earth do Dwell". The melody is also sung to various other lyrics, including the Common Doxology and various German Lutheran chorales. In that latter respect it was used by Johann Sebastian Bach as a cantus firmus in his chorale cantata Herr Gott, dich loben alle wir (BWV 130).
Өмірбаян
Женевалық Забур жинағы бірнеше жыл бойы Швейцарияның Женева қаласында құрастырылды. Бұл қала Реформация кезеңінде протестанттық қызметтің орталығы болған. Жоһн Кальвиннің, қауымдық түрде Забурларды ана тілінде оқу шіркеу өмірінің негізгі аспектісі екендігі туралы ұстанымына жауап ретінде жасалған. Бұл сол кездегі басым католиктердің діни мәтіндерді тек дін қызметкерлерінің ғана латын тілінде оқып, ән салу тәжірибесіне қарама-қарсы болды. Буржуа сияқты кальвинист музыканттары көптеген жаңа әуендер ұсынды және басқаларын қасиетті де, зайырлы көздерден бейімдеді. Бұл Забур жинағының соңғы нұсқасы 1562 жылы аяқталды. Кальвин әуендердің шіркеу қызметтерінде қарапайым ән ретінде орындалуын қалаған, бірақ үйде орындау үшін үйлесімді нұсқалары да дайындалды.
Әдеттегі
Бұл ән алғаш рет Женева псалтырында, 134-ші псалмның француз тіліндегі өлшемді мәтінімен бірге пайда болды. Соңынан, жылдар бойы әннің ырғағы кейде өзгертілді. Төменде Иоганн Себастьян Бахтың «Мына құдайды баршамыз мақтаймыз» кантатасының соңғы бөліміндегі нұсқасы келтірілген, BWV 130 (BWV 130).