Ричард Линн: Расизм мен интеллект туралы пікірлерімен даулы психолог.

Кіріспе

Британдық психолог, нәсіл және интеллект туралы көзқарастарымен танымал (1930–2023). Ричард Линн (20 ақпан 1930 – шілде 2023) – даулы ағылшын психологы және өзін «ғылыми расист» деп атаған, нәсіл мен интеллект арасындағы генетикалық байланысты қолдаған адам. Ол «Mankind Quarterly» журналының бас редакторы болды, бұл журнал ақ үстемдігін жақтайды. Линн Ольстер университетінде психология профессоры болған, бірақ 2018 жылы университет оның атағын жойды. Линн Эксетер университетінде психологиядан лекция оқыды және Дублиндегі Экономикалық және әлеуметтік зерттеу институтында, сондай-ақ Колрейндегі Ольстер университетінде психология профессоры қызметін атқарды. Көптеген ғалымдар Линннің жұмысын ғылыми дәлдіктің жетіспеуі, деректерді дұрыс емес көрсетуі және нәсілшілдік саяси идеологияны таратуы үшін сынады. Линн ғылыми расизмді насихаттайтын академиялық орта мен ұйымдардың желісімен байланысты. Ол сонымен қатар интеллекттегі жыныстық айырмашылықтарға қатысты маргиналды ұстанымдарды қолдады, соның ішінде кітапта ұсынылған бірқатар пікірлерді жақтады. Ол «Pioneer Fund» қорының мүшесі болды, бұл қор «Mankind Quarterly» журналын қаржыландырады және нәсілшілдік сипаттамаға ие. Оның анасы Атлант мұхитын кесіп өтіп, Хэмпстедке ата-анасының жанына қоныстанды, сол жерде Линн 1930 жылғы 20 ақпанда дүниеге келді. Линн Бристоль грамматикалық мектебінде және Кембридждегі Кингс колледжінде білім алды, онда 1956 жылы Ph.D. дәрежесін алды. 2011 жылғы сұхбатында Линн Кэттелл, Фрэнсис Галтон, Ханс Эйзенк және Сирил Берттің еңбегін маңызды ықпал еткендер ретінде атады.

IQ-ның ұзақ уақытқа созылған өсуі туралы жарияланым, 1982

1982 жылы Ричард Линн IQ тестілеріндегі көрсеткіштердің ұрпақ сайын артуы туралы мақала жариялады, бұл құбылыс кейін Флинн эффектісі деп аталды. Бұл Джеймс Флинннің осы құбылысты сипаттаған жұмыстарынан аздап бұрын болды. Кейбір зерттеушілер осы құбылысты "Линн-Флинн эффектісі" деп атауды ұсынды, осылайша екеуінің де үлесін мойындағысы келді. 2013 жылы Джеймс Флинн осы атау мәселесіне қатысты пікірін білдірді:
Уақыт өте келе IQ көрсеткіштерінің үлкен өсуін "Флинн эффектісі" деп атау – тарихтың кездейсоқ оқиғасы, бұл атау 1994 жылы Чарльз Мюррейдің "Қоңырау қисығы" еңбегінде пайда болды. Егер сот тарихи фактілерді ескерсе, мұндай шешім қабылдамас еді. Сондықтан мен Чарльз Мюррейге алғыс айтамын және Ричард Линннің алдында кешірім сұраймын.

Дисген және евгеника, 1996 жыл

Дисгентика: Қазіргі заманғы популяциялардың генетикалық нашарлауы (1996) еңбегінде Линн евгеника мен дисгентика тарихын, Бенедикт Морел мен Фрэнсис Гальтонның ерте жазбаларынан бастап, 20-ғасырдың басында евгениканың өркендеуі мен одан кейінгі құлдырауына дейін қарастырды. Линн евгеникашы ретінде үш негізгі мәселені атап көрсетті: денсаулықтың нашарлауы, интеллект және жауапкершілік. Линн, индустриалды емес қоғамдардағы табиғи іріктеу қазіргі қоғамдардан өзгеше, интеллект және "мінез-құлық" сияқты қасиеттерге басымдық бергенін мәлімдейді. Линннің сөзінше, жоғары білім алған адамдардың балалары аз, ал төмен IQ-сы бар адамдардың балалары көп отбасыларда өседі. Линн егіздерді зерттеулер осы айырмашылықтардың генетикалық негізін көрсетеді деп санайды. Линн жауапкершілік мұрагерлік екенін және қылмыскерлердің көбірек балалары болатынын айтады. Линн 1922 жылы Льюис Терманның «Жақсы тәрбие алған ата-аналардың балалары, жайбарақат және білімсіз отбасылардан шыққан балаларға қарағанда жоғары нәтижелер көрсетеді, себебі олардың мұрагерлігі жақсырақ» деген пікірімен келіседі. Эволюциялық биолог В. Д. Гамильтонның 2000 жылы «Адам генетикасының жылнамасында» жарияланған «Дисгентика» кітабына жазған рецензиясында кітапты және евгениканы қолдауын жоғары бағалап, «танымдық қабілеттердің мұрагерлігі және өнімділіктің айырмашылықтары туралы жинақталатын көптеген дәлелдерді талқылау, осы кітапта ерте евгенистердің алаңдаушылықтары сол кездегі дәлелдердің жеткіліксіздігіне қарамастан, негізді болғанын көрсетеді» деді. Психолог Николас Маккинтош 2002 жылы «Биосоциалды ғылым журналында» жарияланған рецензиясында Линн «эвгеникашылардың идеялары дұрыс және біз оларды елемеуге құқығымыз жоқ деп санайды» деп жазды. Маккинтош Линнді «әлеуметтік жағдай мен білімнің, бір жағынан, нәрестелердің өлімі мен өмір сүру ұзақтығының арасындағы теріс байланысты толық мойындамағаны үшін» сынға алды. Ол Линннің деректерді интерпретациясына күмән келтіріп, Линннің табиғи іріктеу теориясын ескеретін болсақ, «IQ деңгейі төмен және білімі аз адамдар көбірек бала тудырса, олар жоғары IQ және білімі бар адамдардан гөрі жақсырақ» деген қорытындыға келді. Маккинтош Линн сияқты евгеникалық аргументтердің «биологиялық қажеттілікке емес, нақты құндылықтар жиынтығына негізделгенін» айтты. «Евгеника: қайта қарастыру» (2001) еңбегінде Линн стандартты репродуктивті терапияның бір түрі ретінде эмбриондарды іріктеу халықтың орташа интеллектын бір ұрпақта 15 IQ-ға дейін көтере алады деп мәлімдеді (300 бет). Егер жұбайлар жүз эмбрион өндірсе, олардың потенциалдық IQ-сы ата-аналарының IQ-сынан 15 балл жоғары немесе төмен болуы мүмкін. Линн бұл нәтижені әр ұрпақта қайталауға болады, нәтижесінде алты немесе жеті ұрпақтан кейін халықтың IQ-сы шамамен 200 теориялық максимумқа жетеді деп санайды.

In Dysgenics: Genetic Deterioration in Modern Populations (1996), Lynn reviewed the history of eugenics and dysgenics, from the early writings of Bénédict Morel and Francis Galton through the rise of eugenics in the early 20th century and its subsequent collapse. As a eugenicist himself, Lynn lists three concerns: deterioration in health, intelligence and conscientiousness. Lynn claims that, unlike modern societies, natural selection in pre industrial societies favoured traits such as intelligence and "character". According to Lynn, those with greater educational achievement have fewer children, while children with lower IQs come from larger families. Lynn claimed that twin studies provide evidence of a genetic basis for these differences. Lynn proposes that conscientiousness is heritable, and that criminals tend to have more offspring. Lynn agreed with Lewis Terman's comment in 1922 that "children of successful and cultivated parents test higher than children from wretched and ignorant homes for the simple reason that their heredity is better". A review of Dysgenics by evolutionary biologist W. D. Hamilton, published posthumously in 2000 in the Annals of Human Genetics, praised the book and its endorsement of eugenics, saying "discussing the large bank of evidence that still accumulates on heritability of aptitudes and differentials of fertility, shows in this book that almost all of the worries of the early eugenicists were well founded, in spite of the relative paucity of their evidence at the time". Psychologist Nicholas Mackintosh, reviewing the book for the Journal of Biosocial Science in 2002, wrote that Lynn "argues that the ideas of the eugenicists were correct and that we ignore them at our peril". Mackintosh criticised Lynn for "not fully acknowledg[ing] the negative relationship between social class and education on the one hand, and infant mortality and life expectancy on the other". He questioned Lynn's interpretation of data, and pointed out that according to Lynn's reading of the theory of natural selection, "if it is true that those with lower IQ and less education are producing more offspring, then they are fitter than those of higher IQ and more education". According to Mackintosh, eugenicist arguments such as Lynn's are not based on a "biological imperative, but rather on a particular set of value judgements". In Eugenics: A Reassessment (2001), Lynn claimed that embryo selection as a form of standard reproductive therapy would raise the average intelligence of the population by 15 IQ points in a single generation (p. 300). If couples produce a hundred embryos, he argues, the range in potential IQ would be around 15 points above and below the parents' IQ. Lynn argues that this gain could be repeated each generation, eventually stabilising the population's IQ at a theoretical maximum of around 200 after six or seven generations.

Ақыл-ойдың нәсілдік және ұлттық айырмашылығы

1970 жылдардың соңында Линн жапондықтардың орташа IQ-сы 106,6, ал Сингапурда тұратын қытайлардың орташа IQ-сы 110 екенін анықтады. Линннің психометриялық зерттеулері 1994 жылы жарық көрген «The Bell Curve» кітабында келтірілген және сол кітапты қоршаған даудың бір бөлігі ретінде сынға алынды. 2002 жылы «Population and Environment» журналында жарияланған «Африкалық американдықтардың тері түсі мен интеллекті» атты мақаласында Линн африкалық американдықтардың терісінің ақ болуы IQ-мен оң байланысты екенін тұжырымдады, бұл еуропалық тектің жоғары үлесінен туындайды деп мәлімдеді. Алайда Линн интеллектке қатысты балалық шақтағы орта факторларын ескере алмады, ал оның зерттеулері Марк Э. Хиллдің сол журналда жариялаған келесі мақаласында сынға ұшырады. Мақалада: «Балалық шақтағы ортаны ескергенде [Линннің] екі айнымалы арасындағы байланыс жоғалады» делінген. Хиллге жауабында Линн: «Тері түсі мен IQ арасындағы нақты байланыс бар деген қорытынды, генетикалық факторлар қара-ақ айырмашылыққа ішінара жауапты деген гипотезамен сәйкес келеді. Статистикалық маңызды корреляцияның болуы генетикалық гипотезаны растайды» деп жазды. Бұл мәлімдемені Маркус Фельдман «мағынасыз» деп сипаттады. 2010 жылы Эрл Б. Хант Линннің осы саладағы зерттеулерін Тату Ванханеннің зерттеулерімен бірге қарап, «олардың эмпирикалық жұмысына және одан да көп олардың түсіндірмелеріне сынды көзбен қарайды», бірақ «олар маңызды сұрақтарды қызықты және маңызды нәтижелерге әкелген жолмен көтергені үшін құрметке лайық» деген қорытынды жасады. Линн адам интеллектісінің эволюциясының «суық қыстар теориясын» ұсынды, ол интеллекттің суық ортаға эволюциялық бейімделу ретінде үлкен дәрежеде дамығанын болжайды. Бұл теорияға сәйкес, суық ортада жоғары интеллектке қатысты таңдау қысымы пайда болады, өйткені ол жылы ортада кездеспейтін когнитивтік талаптарды ұсынады, мысалы, жылы болудың жолдарын табу және қысқа азық-түлік жинау. Джеймс Флинн бұл теорияны IQ көрсеткіштерінің жаһандық таралуымен сәйкес келмейтіндігі үшін сынға алды. Егер теория дұрыс болса, онда негізінен Қытайдың оңтүстік Гуандун провинциясынан шыққан Сингапур халқының орташа IQ көрсеткіші Қытай халқынан төмен болуы керек, бірақ шындығында керісінше. 2012 жылы Скотт А. Макгреал «Psychology Today» журналына жазған мақаласында бұл теорияны жай ғана оқиға ретінде сипаттап, теорияның жылы ортаға тән қиындықтарды ескермейтінін, сондай-ақ миллиондаған жылдар бойы суық ортада (неандертальдықтар мен Homo erectus сияқты) дамыған гоминидтердің неге ұқсас интеллектке ие болмағанын түсіндірмейтінін айтты. «IQ және Ұлттардың байлығы» (2002) кітабында Линн мен Ванханен елдердің жан басына шаққандағы жалпы ішкі өнімдегі (ЖІӨ) айырмашылықтар ішінара IQ айырмашылықтарынан туындайды, яғни кейбір елдердің азаматтары ақылды болғандықтан бай екенін мәлімдеді. К. Ричардсон «Heredity» журналында: «IQ мен ұлттық байлық арасындағы байланыстың таңқаларлық емес екенін, бірақ оның себептік бағыты L&V болжамына қарама-қарсы екенін жазды. Бірақ мен бұл кітаптағы «дәлелдерді» бір-біріне қарсы аргумент ретінде қабылдамаймын» деді. Бұл, сондай-ақ, IQ деректері жарияланбаған 101 елдегі ұлттық IQ бағасының сенімсіздігіне байланысты болды. Экономист Томас Нечиба «Journal of Economic Literature» журналындағы кітап туралы шолуда: «Статистикалық деректердің салыстырмалы түрде әлсіздігі мен күмәнді болжамдарға негізделген мұндай кең тұжырымдар ең жақсы жағдайда қате және оларды қабылдаса, өте қауіпті болып көрінеді. Сондықтан бұл кітапты ұсыну қиын» деп жазды. Бұл – жаһандық когнитивтік қабілет деректерінің ең үлкен шолуы. Кітап деректерді он халық тобы бойынша ұйымдастырады және (2015 жылғы басылымда) 500-ден астам жарияланған мақалаларды қамтиды. Линннің мета-талдауы Шығыс азиялықтардың (105), еуропалықтардың (99), инуиттердің (91), Оңтүстік-Шығыс азиялықтардың және Американың жергілікті халықтарының (87), Тынық мұхит аралдарының (85), Таяу Шығыс, Оңтүстік Азия және Солтүстік Африканың (84), Шығыс және Батыс Африканың (67), Австралия аборигендерінің (62) және Бушмендер мен Пигмейлердің (54) орташа IQ баллдарын тізімдейді. Линн бұған дейін төменгі диапазондағы өзгерудің ең жақсы экологиялық түсіндірмесі тамақтану екенін және басқа да бірқатар экологиялық түсіндірмелер ұсынылған деп айтқан. 2011 жылы шыққан «The Chosen People» кітабында Линн ашкенази еврейлерінің интеллектісіне негізінен генетикалық түсіндірме береді (әдетте 107–115 IQ).

In the late 1970s, Lynn wrote that he found the average IQ of the Japanese to be 106.6, and that of Chinese people living in Singapore to be 110. Lynn's psychometric studies were cited in the 1994 book The Bell Curve and were criticised as part of the controversy surrounding that book. In his 2002 article, "Skin color and intelligence in African Americans", published in 2002 in Population and Environment, Lynn concluded that lightness of skin color in African Americans is positively correlated with IQ, which he claims derives from the higher proportion of Caucasian admixture. However, Lynn failed to control for childhood environmental factors that are related to intelligence, and his research was criticised by a subsequent article published in the journal by Mark E. Hill. The article concluded that " [Lynn's] bivariate association disappears once childhood environmental factors are considered". In his response to Hill, Lynn wrote that "The conclusion that there is a true association between skin color and IQ is consistent with the hypothesis that genetic factors are partly responsible for the black–white difference in intelligence the evidence that a statistically significant correlation is present confirms the genetic hypothesis". This statement was described by Marcus Feldman as "nonsensical". In 2010 Earl B. Hunt summarized Lynn's research in this area along with that of Tatu Vanhanen, that he is "highly critical of their empirical work, and even more so of their interpretations," but that they "do deserve credit for raising important questions in a way that has resulted in interesting and important findings." Lynn proposed the "cold winters theory" of the evolution of human intelligence, which postulates that intelligence evolved to greater degrees as an evolutionary adaptation to colder environments. According to this theory, cold environments produce a selective pressure for higher intelligence because they present cognitive demands not found in warmer environments, such as the need to find ways of keeping warm, and the stockpiling of food for winter. James Flynn has criticized this theory as being inconsistent with the global distribution of IQ scores. If the theory were correct, the people of Singapore, who originated primarily from China's southern Guangdong province, would possess a lower average IQ than the people of mainland China, when in fact the reverse is true. In 2012 Scott A. McGreal, writing for Psychology Today, described it as a just so story, saying the theory fails to account for challenges specific to warmer environments, and also does not explain why hominids who evolved for millions of years in colder environments (such as Neanderthals and Homo erectus) did not also evolve similar intelligence. In IQ and the Wealth of Nations (2002), Lynn and Vanhanen argued that differences in nations' per capita gross domestic product (GDP) are partially caused by IQ differences, meaning that certain nations are wealthier in part, because their citizens are more intelligent. K. Richardson wrote in the journal Heredity that "an association between IQ and national wealth is hardly surprising, though its causal direction is the opposite of that assumed by L&V. But I would not take the 'evidence' presented in this book to serve arguments either way." to insecure estimates of the national IQ in the remaining 101 countries in the sample that did not have published IQ data. This was in addition to the highly unreliable GDP estimates for present day developing countries In a book review for the Journal of Economic Literature, economist Thomas Nechyba wrote: "Such sweeping conclusions based on relatively weak statistical evidence and dubious presumptions seem misguided at best and quite dangerous if taken seriously. It is therefore difficult to find much to recommend in this book." is the largest review of the global cognitive ability data. The book organises the data by ten population groups and (in the 2015 edition) covers over 500 published articles. Lynn's meta analysis lists the average IQ scores of East Asians (105), Europeans (99), the Inuit (91), Southeast Asians and indigenous peoples of the Americas each (87), Pacific Islanders (85), Middle Easterners, South Asians and North Africans each (84), East and West Africans (67), Australian Aborigines (62) and Bushmen and Pygmies (54). Lynn has previously argued that nutrition is the best supported environmental explanation for variation in the lower range, and a number of other environmental explanations have been advanced. In his 2011 book The Chosen People, Lynn offers largely genetic explanations for Ashkenazi Jewish intelligence (generally estimated at 107–115 IQ).

Интеллекттегі жыныстық айырмашылықтар, 2004

Линннің ми өлшемі мен реакция уақытын өлшенген интеллектімен байланыстырған зерттеулері оны ерлер мен әйелдердің денелеріне пропорционалды ми өлшемдерінің әртүрлі болуына алып келді. 2004 жылы Линн мен Ирвинг мета-талдау жүргізіп, 15 жастан бастап прогрессивті матрицаларда шамамен 5 балдық интеллектілік айырмашылық байқалатынын хабарлады. Дегенмен, 2006 жылы Йоханнес Рожан және Алан С. Кауфман сияқты зерттеушілер гендерлік интеллектілік айырмашылықтарына қарама-қайшы нәтижелер тапты. Рожанның зерттеуі гендерлік даму арасындағы айырмашылықтар Линннің болжағаннан кіші екенін, тіпті олардың практикалық маңызы аз немесе жоқ екенін көрсетті. 2010 жылы Италиядағы интеллектілік қабілет туралы мақаласында Линн интеллектілік қабілеттің солтүстікте (Фриули-Венеция-Джулияда 103) ең жоғары, ал оңтүстікте (Сицилияда 89) ең төмен екенін, сондай-ақ орташа табыс, дене бітімі, нәрестелердің өлім-жітімі, сауаттылық және біліммен байланысты екенін айтты. Басқа әдістемелік мәселелермен қатар, Линннің PISA баллдарын қолдануы және одан туындайтын қорытындылары сынға түсті. Италияда жүргізілген басқа да ірі сараптамалар білім беру деңгейіндегі айырмашылықтарды азырақ көрсетті. Интеллектілік қабілетті тікелей бағалауға негізделген бірнеше келесі зерттеулер Италия аймақтары арасындағы маңызды айырмашылықтарды анықтамады. Керісінше, елдің оңтүстік жартысындағы (103) нәтижелер кейде солтүстік-орталық аймақтардағыдан жоғары болды (100–101). 2012 жылы Линн оңтүстік испандықтардың интеллектілік қабілеті солтүстік испандықтарға қарағанда төмен екенін де мәлімдеді және бұл Оңтүстіктегі Таяу Шығыс және Солтүстік Африка гендерінің салдарынан деп санайды. 2015 жылы Intelligence журналында Түркиядағы аймақтық интеллектілік айырмашылықтар туралы жарияланған мақаласында Линн, Сакар және Ченг елдің NUTS 1 аймақтарының PISA баллдарын талдап, аталған провинциялардың орташа интеллектілік қабілетін есептеп, екі көрсеткіш арасында жоғары корреляция (r = .91) бар екенін мәлімдеді. Топ 100 интеллектілік қабілетті бейнелеу үшін негіз ретінде Ұлыбританияның PISA орташа баллын қолданды. Бұл жұмыста ең жоғары интеллектілік қабілет көрсеткіші бар NUTS аймақтары Батыс Мармара (97,7), Шығыс Мармара (97,4) және Орталық Анатолия (97,3) болса, ең төменгі көрсеткіштері бар аймақтар Орталық Шығыс Анатолия (87,3) және Оңтүстік-Шығыс Анатолия (86,3) болды. Мақалада интеллектілік қабілеттің аймақтық айырмашылығын түсіндіру үшін бірнеше теориялар ұсынылды, мысалы, ақыл-ойға эвгеникалық әсер ететін батыстағы бай жағалау аймақтарына тарихи көші-қон немесе шығыстағы таулы жердің экономикалық өсуін тежеуі, интеллектілік қабілетке теріс әсер етуі. Бұл мақалада зерттеу нәтижелерін Италия мен АҚШ-тың нәтижелерімен салыстырып, жалпы аймақтық айырмашылықтарға сілтеме жасалды.

Lynn's research correlating brain size and reaction time with measured intelligence led him to the problem that men and women have different sized brains in proportion to their bodies. In 2004, Lynn and Irwing conducted a meta analysis and reported that an IQ difference of roughly 5 points does appear from age 15 and onward on the progressive matrices. However, in 2006, researchers such as Johannes Rojahn and Alan S. Kaufman found contradictory results in gender IQ differences. Rojahn's study found that the discrepancies between the gender development were smaller than predicted by Lynn and in fact were so small that they have little or no practical importance. In a 2010 article about IQ in Italy, Lynn contended that IQs are highest in the north (103 in Friuli Venezia Giulia) and lowest in the south (89 in Sicily) and are correlated with average incomes, stature, infant mortality, literacy and education. The lack of any actual IQ test data (as Lynn used PISA score data) among other methodological issues and Lynn's consequent conclusions were criticised. Other large surveys in Italy have found much smaller differences in educational achievement. Several subsequent studies based on the direct assessment of IQs failed to report significant differences among Italian regions. On the contrary, the results from the Southern half of the country (103) are sometimes higher than those from the North Central regions (100–101). In 2012 Lynn similarly claimed that southern Spaniards have lower IQs than northern Spaniards do and believes that this is because of Middle Eastern and North African genes in the South. In a 2015 article published in Intelligence about the regional IQ differences in Turkey, Lynn, Sakar and Cheng analysed the PISA scores of NUTS 1 regions of the country and calculated the average IQ scores of said provinces, claiming there being a high correlation (r= .91) between the two metrics. The team took the average PISA score of UK as baseline to represent an IQ of 100. The paper concluded that the NUTS regions with the highest IQ average were West Marmara (97.7), East Marmara (97.4) and Central Anatolia (97.3), meanwhile the regions with the lowest scores were made up by Central East Anatolia (87.3) and Southeast Anatolia (86.3), respectively. The article suggested multiple theories to explain regional IQ disparity, such as historical migration to wealthier Western coastal areas having a eugenic effect on intelligence, or economic growth being inhibited by the mountainous terrain in the East, causing a negative effect on IQ. The paper compared the results of the study to those of Italy and US, citing a gross regional variation.

Глобалды саңырауқұлақтың қисығы, 2008

Глобалды қоңырау қисығы: Жарыс, IQ және әлемдік теңсіздік – Линннің 2008 жылы Вашингтон Саммит баспасында жарық көрген кітабы. Кітаптың мақсаты – 1994 жылы жарық көрген «The Bell Curve» кітабында айтылғандай, АҚШ-тағы нәсілдік және әлеуметтік-экономикалық айырмашылықтар орташа IQ көрсеткіштері бойынша басқа елдерде де кездесе ме, жоқ па, анықтау. Линннің кітабында мұндай айырмашылықтар АҚШ-тан өзге елдерде де бар екені туралы мәлімдеме жасалған. Бұл кітапқа зерттеушілер Ж. Филипп Раштон, Дональд Темплер, сондай-ақ ақ ұлтшылдық бағыттағы «The Occidental Quarterly» журналы және Герхард Майзенберг жағымды пікір білдірді.

Эдинбург университетінің Венди Джонсон бұл кітапқа көңіл көнбіс пікір жазды. Линннің редакциялық кеңесінде болған «Intelligence» журналында ол: «Көптеген статистикалық және психометриялық талас-тартыстарға қарамастан, Линн осы кітапта ұсынған деректер негізінен дұрыс. Алайда, Линннің керісінше мәлімдемелеріне қарамастан, бұл деректер мұның себебі неде екеніне және жағдайдың өзгеруі мүмкін бе немесе тұрақты екеніне қатысты сұрақтарға жауап бермейді. Линн сынға алған басқа теоретиктер сияқты, себеп пен салдарды шатастырады» деп жазды.

Пионерлік қор

Линн Пионер қорының директорлар кеңесінде қызмет етті, сондай-ақ Пионер қоры қолдаған Mankind Quarterly журналының редакциялық кеңесінде болды. Екеуі де нәсіл, интеллект және евгеника мәселелеріне қатысты даулы болды және Авнер Фальк пен Уильям Такер сияқтылар оларды расизмде айыптады. Линннің Ольстер әлеуметтік зерттеулер институты 1971 және 1996 жылдар аралығында Пионер қорынан 609 000 доллар көлемінде грант алды. Линннің 2001 жылғы "Адамның алуан түрлілігі туралы ғылым: Пионер қорының тарихы" кітабы – бұл қордың тарихы және қорғанысы, онда ол соңғы 60 жыл бойы "жеке және топтық айырмашылықтарды, сондай-ақ адам табиғатының тұқым қуалайтын негізін зерттеуге гранттар беретін дерлік жалғыз коммерциялық емес ұйым болды. Осы 60 жыл ішінде Пионер қоры қаржылаған зерттеулер әлеуметтік ғылымның бет-кейін өзгертуге көмектесті."

Қабылдау

Линннің танымдық қабілеттегі жаһандық нәсілдік айырмашылықтар туралы жұмысы басқа ғалымдардың зерттеулерін дұрыс емес көрсеткені үшін сынға алынды және жүйесіз әдістеме мен бұрмалауға қатысты айыптаулар таралды. 1994 жылы Чарльз Лейн «The New York Review of Books» журналындағы «The Tainted Sources of The Bell Curve» (1994) мақаласында Линннің әдістемесін сынады. Пионер қорының президенті Гарри Вейхер, кіші, рецензентті қателіктер мен бұрмалауда айыптап, жауап жариялады; Лейн де оған қарсылық білдіріп жауап берді. 1995 жылы психолог Леон Камин «The Bell Curve» кітабына жасаған сынды пікірінде Линннің «ғылыми объективтілікті сақтамағанын», «деректерді бұрмалағанын» және «расизмге» бой алғанын айтты. Камин Ричард Хернштейн мен Чарльз Мюррей сілтеме жасайтын Линннің мета-талдауындағы африкалықтардың танымдық қабілетін зерттеулерде күшті мәдени ықпал бар екенін мәлімдеді. Сондай-ақ Камин Линннің IQ-мен байланысы жоқ тест нәтижелерінен IQ мәнін шығарғанын айыптады. Камин Линн ақ және қара нәсілдер арасында айырмашылық жоқ екенін көрсеткен зерттеуді жойғанын және қара нәсілдердің көрсеткіштері ақ нәсілдерден жоғары екенін көрсеткен зерттеу нәтижелерін назарға алмағанын атап өтті. 2002 жылы тұтынушылардың құқықтарын қорғау тобы «Human Genetics Alert» координаторы Дэвид Кинг: «Ричард Линннің кейбір адамдар басқалардан жоғары екенін айтуы бізді қынжырлатады», - деді. 2003 жылы Гавин Эванс «The Guardian» газетінде Линннің «африкалықтар, афроамерикандықтар немесе кедейлер» батыстықтардан кем ақылды деп мәлімдеген «жер бетін жазық деп есептейтіндердің» қатарында екенін жазды. Ол Линннің африкалықтар батыстықтардан кем ақылды деген пікіріне қатысты: «Таң қалғаны – оған сенетін адамдардың болуы емес, әлі де жер шары жазық деп талас білетіндер бар екендігі, бірақ кез келген сенімді институт мұны қабылдауы абсурд». Линн мен Ванханен ең төменгі IQ көрсеткіші үшін қолданған Экваториальдық Гвинеядағы деректер Испаниядағы дамуы бұзылған балалар үйіндегі балалар тобынан алынған. IQ-кохорталары арасындағы айырмашылықтарды («Флинн эффектісі») түзетулер енгізілді, бұл түзетуді халықаралық деңгейде қолдануға болады деп есептелді, тиісті елдің мәдени немесе экономикалық даму деңгейіне назар берілмеді. Дамушы елдердегі IQ-ға кохорт әсері туралы деректер аз болғанымен, Кенияда жүргізілген бір зерттеу (Daley, Whaley, Sigman, Espinosa, & Neumann, 2003) дамыған елдердегі көрсеткіштерге қарағанда әлдеқайда үлкен кохорт әсерін көрсетті. Камин: «Линннің деректерді бұрмалауы және дұрыс емес көрсетуі – ғылыми объективтілікке қарамайтын, шынайы расизмді білдіреді», - деді. 2006 жылы Колорадо университетінің Боулдер қаласындағы Джон П. Джексон кіші, Линннің «Адамның алуан түрлілігі туралы ғылым» еңбегінде Пионер қоры объективті ғылыми зерттеулерді қаржыландыруға бағытталған деген пікірін жоққа шығарды. Джексон: «Пионер қоры ресми түрде ешқандай саясатты қолдамаса да, мектептегі интеграцияға, иммиграцияға және әрекет етуге қарсы тұратын біркелкі топты қаржыландырды», - деп жазды. 2010 жылы 80 жасқа толған күні Линннің еңбегіне арналған «Тұлға және жеке айырмашылықтар» журналының арнайы саны шықты, оны даниялық психолог Гельмут Ньборг редакциялады, ал оған Ньборг, Ж. Филипп Раштон, Сатоши Каназава және басқа да ғалымдар үлес қосты. 2018 жылдың ақпан айында Ольстер университетінің студенттік одағы университетке Линннің зейнеткер профессор атағын жою туралы ұсыныс жасады. Ұсыныста Линннің атағын жою қажеттігі айтылды, өйткені ол «расистік және сексистік сипаттағы» мәлімдемелер жасаған. Университет 2018 жылдың сәуір айында бұл ұсынысты қабылдады.

Lynn's review work on global racial differences in cognitive ability has been cited for misrepresenting the research of other scientists and has been criticised for unsystematic methodology and distortion. In 1994, Charles Lane criticised Lynn's methodology in his article in The New York Review of Books, "The Tainted Sources of The Bell Curve" (1994). Pioneer Fund president Harry Weyher, Jr. published a response accusing the reviewer of errors and misrepresentation; Lane also replied to this with a rebuttal. In 1995 psychologist Leon Kamin faulted Lynn in a critical review of The Bell Curve, for "disregarding scientific objectivity", "misrepresenting data", and for "racism". Kamin argues that the studies of cognitive ability of Africans in Lynn's meta analysis cited by Richard Herrnstein and Charles Murray show strong cultural bias. Kamin also reproached Lynn for concocting IQ values from test scores that have no correlation to IQ. Kamin also noted that Lynn excluded a study that found no difference in white and black performance, and ignored the results of a study which showed black scores were higher than white scores. In 2002, David King, the coordinator of the consumer watchdog group Human Genetics Alert, said: "we find Richard Lynn's claims that some human beings are inherently superior to others repugnant". In 2003, Gavin Evans wrote in The Guardian that Lynn was one of a number of "flat earthers" who have claimed that "Africans, or black Americans, or poor people" are less intelligent than Westerners. He further wrote, with regard to Lynn's claims that Africans are less intelligent than Westerners, "What is remarkable in all this is not so much that there are people who believe him – after all, there are still those who insist the Earth is flat – but rather that any creditable institution should take it seriously." The datum that Lynn and Vanhanen used for the lowest IQ estimate, Equatorial Guinea, was taken from a group of children in a home for developmentally disabled children in Spain. Corrections were applied to adjust for differences in IQ cohorts (the "Flynn" effect) on the assumption that the same correction could be applied internationally, without regard to the cultural or economic development level of the country involved. While there appears to be rather little evidence on cohort effect upon IQ across the developing countries, one study in Kenya (Daley, Whaley, Sigman, Espinosa, & Neumann, 2003) shows a substantially larger cohort effect than is reported for developed countries. Kamin said that "Lynn's distortions and misrepresentations of the data constitute a truly venomous racism, combined with the scandalous disregard for scientific objectivity". In 2006, John P. Jackson Jr., of the University of Colorado, Boulder, disputed Lynn's claim in The Science of Human Diversity that the Pioneer Fund was dedicated to funding objective scientific research. Jackson wrote that " although the Pioneer Fund may not have endorsed any policy proposal officially, it has funded a group that is remarkably uniform in its opposition to school integration, immigration, and affirmative action". In 2010, on his 80th birthday, Lynn was celebrated with a special issue of Personality and Individual Differences dedicated to his work that was edited by Danish psychologist Helmuth Nyborg with contributions by Nyborg, J. Philippe Rushton, Satoshi Kanazawa and several others. In February 2018, the Ulster University students' union issued a motion calling for the university to revoke Lynn's title as emeritus professor. The motion argued that Lynn's title should be revoked because he has made statements that are "racist and sexist in nature". The university agreed to this request in April 2018.

Шығармалары

Линн, Ричард (2021). Ақыл-ойдағы жыныстық ерекшеліктер: даму теориясы. Arktos Media Ltd. ISBN 978 1914208652.