Кіріспе
1985 жылғы Манчестер әуежайындағы апат 28M рейсі (ресми түрде 328 рейсі деп белгіленген) халықаралық жолаушылар рейсі 1985 жылғы 22 тамызда Манчестер әуежайынан Корфу халықаралық әуежайына бағыт алғанда ұшып келе жатып өртке түсті. Апат салдарынан 55 адам қаза тапты. G-BGJL тіркелген Boeing 737-236 ұшағы, бұрын "Goldfinch" деп аталған, апат кезiнде "River Orrin" деп аталды. Ұшақ British Airways компаниясының толық құрамындағы еншілес компаниясы – British Airtours компаниясымен басқарылды. Бортында 131 жолаушы мен алты экипаж мүшесі болды. Ұшып көтерілу кезінде күрт дауыс естіліп, көтерілу тоқтатылды. Қозғалтқыштың бұзылуы салдарынан өрт шықты, капитан эвакуацияға бұйрық берді. Кейіннен анықталғандай, қозғалтқыштың бұзылуына дұрыс жөнделмеген жану камерасы себеп болды, ол турбина дискісінің сынуына және қанаттағы жанар май бактерілеріне зақым келтірді. Қаза болғандардың көпшілігі күйіктерден емес, түтіннен уланғаннан көз жұмды; 82 адам аман қалды.
The 1985 Manchester Airport disaster occurred when British Airtours Flight 28M (officially known as Flight 328), an international passenger flight, was en route from Manchester Airport to Corfu International Airport and caught fire on takeoff on 22 August, 1985. The accident resulted in 55 fatalities. The aircraft, a Boeing 737 236 registered G BGJL, previously named Goldfinch, but at the time of the accident named River Orrin, was flown by British Airtours, a wholly owned subsidiary of British Airways. It had 131 passengers and six crew on the manifest. During the takeoff roll, a loud thump was heard, and takeoff was aborted. An engine failure had generated a fire and the captain ordered evacuation. The engine failure was later traced to an incorrectly repaired combustor causing the turbine disc to shatter and puncture the wing fuel tanks. Most of the deaths were due to smoke inhalation, not burns; 82 people survived.
Ұшақ
Ұшақ Boeing 737 236(A) типінде, тіркеу нөмірі G-BGJL, өндірушінің сериялық нөмірі (MSN) 22033, желі нөмірі 743 болды. Екі PW JT8D 15 қозғалтқышымен жабдықталған, ол Рентон қалалық әуежайында салынды және алғаш рет 1981 жылғы 26 ақпанда ұшты. 1981 жылғы 2 сәуірде British Airtours компаниясына Y130 конфигурациясында, "Goldfinch" деген атпен жаңадан жеткізілді. 1985 жылы оның аты "River Orrin" деп өзгертілді. Апатта жөндеуге келмейтіндей зақымданып, 4,5 жылдан кейін пайдаланудан шығарылды.
Ұшып көтерілу әрекеті
Ұшу экипажының капитаны Питер Террингтон (39 жас) және бірінші офицер Брайан Лав (52 жас) – 8441 және 12277 ұшу сағатынан (оның ішінде Боинг 737 ұшағында 1276 және 345 сағат) тәжірибелі ұшқыштар болды. Өрттің жылдам түрде фюзеляжға тарауы және ұшақтың құрылымы жолаушыларды эвакуациялауға кедерілді, әсіресе алдыңғы кабина маңындағы аймақтар тығырылған жерге айналды. 2018 жылдың тамызында апат орнына құрбандарды еске алу үшін 4,88 метрлік ескерткіш орнатылды.
Марапаттар
Артүр Брэдбери мен Джоанна Тофф, сондай-ақ Манчестер әуежайының өрт сөндіру қызметінің екі өрт сөндірушісі – Самуэль Литтл мен Эрик Артур Уэствуд, барлығы Королеваның батырлық медалімен марапатталды. Ал қаза тапқан екі бортсерік, Шерон Форд пен Жакки Урбански, осы медальды қаза болғаннан кейін алды. Олардың бірлескен мақтау қағазында былай делінген:
БАҚ-тағы көрінісі
1985 жылы "World in Action" бағдарламасы осы оқиға бойынша тергеу жүргізді. 2010 жылы бұл апат "Mayday" (Авиаапатты тергеу) телешоуының 9-маусымында "Құлау алдындағы үрей" немесе "Манчестердегі ұшу жолағындағы апат" деген атаумен көрсетілді, онда оқиғаның компьютерлік моделі жасалды, сондай-ақ капитан Террингтонмен, құтқарылғандармен және авиаапатты тергеушілермен сұхбаттасулар ұсынылды.