Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Революциялық Франция мен Киелі Рим империясы арасындағы аумақтық келісім (1797–99)
Territorial settlement between Revolutionary France and the Holy Roman Empire (1797 99)
1797 жылдың қараша айында басталған Раштаттың екінші конгресі Француз Республикасы мен Киелі Рим империясы арасындағы жалпы бейбітшілік туралы келіссөздер жүргізуді және Рейннің сол жағалауындағы жерлері Бірінші коалиция соғысында Францияға тиесілі болған князьдарға өтемақы төлеу жоспарын жасауды мақсат етті. Француз делегациясының қарсы тұрған 10 мүшеден тұратын императорлық делегация Майнц, Саксония, Бавария, Ганновер сайлаушылықтарынан, сондай-ақ Австрияның секулярлық аумақтарынан, Баден, Гессен-Дармштадт, Вюрцбург князьдік епископтығы және Аугсбург пен Франкфурт императорлық қалаларынан келген делегаттардан құралды. Конгресс 1799 жылдың наурыз айында Австрия мен Ресей Францияға қарсы соғысты қайта бастауымен, Екінші коалиция соғысының басталуына байланысты тоқтап қалды, бұл процедураны мәнсіз етті. Бұдан әрі, француз делегаттары үйлеріне қайтып бара жатқанда, оларға австриялық атқыштар шабуыл жасады, немесе мүмкін француз роялистері олардың кейпінде болды. Екі дипломат қаза тауып, үшіншісі ауыр жарақат алды. Конгресс Карлсруэ қаласының жанындағы Раштатта өтті.
The Second Congress of Rastatt, which began its deliberations in November 1797, was intended to negotiate a general peace between the French Republic and the Holy Roman Empire, and to draw up a compensation plan to compensate those princes whose lands on the left bank of the Rhine had been seized by France in the War of the First Coalition. Facing the French delegation was a 10 member Imperial delegation made up of delegates from the electorates of Mainz, Saxony, Bavaria, Hanover, as well as the secular territories of Austria, Baden, Hesse Darmstadt, the Prince Bishopric of Würzburg, and the imperial cities of Augsburg and Frankfurt. The congress was interrupted when Austria and Russia resumed war against France in March 1799 at the start of the War of the Second Coalition, thus rendering the proceedings moot. Furthermore, as the French delegates attempted to return home, they were attacked by Austrian cavalrymen or possibly French royalists masquerading as such. Two diplomats were killed and a third seriously injured. The congress was held at Rastatt near Karlsruhe.
Растатта
Неміс делегаттарының кеңінен келіспеушілігі өтемақы жоспарын жасауға мүмкіндік бермеді, бірақ конгрестің алғашқы айларында екі маңызды нәтижеге қол жеткізілді: Францияға Империяның бүкіл сол жағалауын беруді ресми мойындау және кез келген өтемақы жоспары Империяның рухани мемлекеттерін секуляризациялау негізінде құрылуы тиіс деген шешім қабылданды. Осы негізде 1801 жылдың ақпан айында Луневиль шартына қол қойылғаннан кейін өтемақы жоспары туралы кеңесулер қайта басталады. 1799 жылдың сәуір айында қаладан шығып бара жатқан үш француз өкілі венгр гусарларының тобынан шабуылға ұшырады. Олардың екеуі қаза табады, ал Жан Дебри он үш рет семсермен жарақаттанды, бірақ қашып құтылды. Осы зұлматтың себебі әлі де құпия болып қала береді, бірақ барлық дәлелдер Австрия билігінің өз әскерлеріне Бавариядағы Австрияның ниеттерін ашып көрсетпеу үшін француз өкілеттілерінің құжаттарын тәркілеуге бұйрық бергенін, ал әскерлер бұл нұсқауды сақтамағанын көрсетеді. Дегенмен, кейбір шенеуніктер бұл істі француз эмигранттарының немесе Францияда соғысты қолдайтын топтың іс-қимылы деп санайды. Конгресс нәтижесінде Империяның аумақтық жаңадан құрылуы күтілгендіктен, Германияда оған зор қызығушылықпен, тіпті құштарлықпен бақыланды. Дипломатиялық тұрғыдан шешім қабылданбаса да, Конгресс Баден аймағына жоғары қоғамды тартты және Баден-Баден шипажайына деген қызығушылықты қайта жандандырды.
Widespread disagreement among the German delegates precluded the drawing up of a compensation plan but two important results were nevertheless achieved during the first months of the congress: the official recognition of the loss of the entire left bank to France, and the recognition that any compensation plan should be based on the secularization of the ecclesiastical states of the Empire. It is on this basis that deliberations on a compensation plan will resume after the signing of the Treaty of Lunéville in February 1801. As the three French representatives were leaving the town in April 1799 they were waylaid by a group of Hungarian hussars. Two of them were assassinated, while Jean Debry received thirteen sabre slashes but escaped. The origin of this outrage remains shrouded in mystery, but the balance of evidence seems to show that the Austrian authorities had commanded their men to seize the papers of the French plenipotentiaries in order to avoid damaging disclosures about Austria's designs on Bavaria, and that the soldiers had exceeded their instructions. On the other hand, some authorities think that the deed was the work of French Émigrés, or of the party in France in favour of war. Since it was expected that a major territorial reorganization of the Empire would result from the congress, it was followed with considerable interest, even passion, throughout Germany. Although indecisive from a diplomatic point of view the Congress brought high society to the area of Baden and was responsible for resurgence of interest in the spa town of Baden Baden.