Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1987 жылы Майкл Хоффманның американдық драмалық фильмі
1987 American drama film by Michael Hoffman
"Уәде етілген жер" – 1987 жылы Майкл Хоффман жазған сценарийге негізделіп, ол режиссерлік еткен және Кифер Сазерленд пен Мег Райанның басты рөлдерде ойнаған драмалық фильм. Оқиға Юта штатында өтеді. Бұл фильм Санденс кинофестивалінің алғашқы ресми тапсырысы болды. Фильм экономикалық теңсіздік және ерлік тақырыптары арқылы Рейган әкімшілігін сынап көрсетеді.
Promised Land is a 1987 drama film written and directed by Michael Hoffman and starring Kiefer Sutherland and Meg Ryan. The film is set in Utah. It was the first film to be commissioned by the Sundance Film Festival, and uses the drama over economic class and manhood to critique the Reagan Administration.
Сюжет
Фильм екі американдық мектеп бітірушінің, бітіргеннен кейін бірнеше жыл өткен соңғы жағдайын көрсетеді. Олар үміттенгендей сәттілікке жете алмағандықтан терең ашу мен қайғыға толы. Дэвид Хэнкок – жоғары мектептегі баскетбол жұлдызы, спорт стипендиясымен колледжге түседі, бірақ одан жақсы ойыншыға стипендиясынан айырылады. Академиялық біліміне сүйене алмай, коллежде сәттілікке жете алмағаннан кейін ол туған қаласына оралып, полиция қызметкері болады. Колледжде оқып жүрген және өнер саласын таңдауды жоспарлап отырған Мэри Дейлимен орташа жағдайлы өмірге қадам басады. Хэнкок әлі де спорт жұлдызы болмағанына және оның сүйікті қызының оған тұрмысқа шығуға құштар еместігіне, тіпті одан да табысты болуы мүмкін екеніне ренжіп жүреді. Дэнни Риверс – академиялық "ботаник", болашақта үлкен жетістіктерге жететініне сенгендіктен "Сенатор" деген лақап атқа ие болған. Кейбіреулер оның бір күні адал және әділ саясаткер болатынын болжаған. Ол әйелі Бев Сайкспен бірге үйіне оралады, Бев – мінезі тұрақсыз, болжамсыз және үстемдік танытатын әйел. Рождество қарсаңында ата-анасымен қысқа кездесуден кейін Дэнни әкесінің ауыр сырқатына тап болады. Ол үлкен үміттермен қаладан кеткенімен, енді кедей саяхатшы ретінде оралғанын қабылдай алмайды. Бірақ, ол қайтадан мәселелерінен қашуға тырысқанда, Бев оның батылдығын жоғары сыныптағы достарының алдында әжуалап, осыдан кейін екеуі дүкенді тонауға бел буады – мүмкін Дэннидің ерлігін дәлелдеу үшін немесе "Голливудтың ақ қоқысы" осылай істейтініне сенгендіктен. Содан кейін, Дэннидің қалаға оралғанын білмейтін Хэнкок дүкеннің тұрақ орнына кіреді, сүйіктісімен қарым-қатынастарындағы болашақтары туралы дауласып. Ол тонаушылықты тоқтатып, Дэнниді қаза қылса, Бевті жаралайды. Содан кейін Хэнкок эмоционалдық құлдырауға ұшырайды. Дэнни мен Хэнкоктың ортақ ештеңесі жоқ екені көрінеді, бірақ Дэнни бір кезде Мэриге ғашық болған және, мүмкін, Хэнкокқа деген құпия сезімі болған. Басқа полиция қызметкерлері мен жедел жәрдем бригадасы оқиға орнына келгенде, Хэнкок сүйіктісімен бірге ашық далаға барады, онда ол бұрын полиция серігімен өзінің ашу-ызасын бөліскен. Ол Мэриге өсіп келе жатқанда оған өтірік айтылғандай сезінетінін айқайлайды. Кейін Хэнкок Дэннидің әкесіне ұлын өлтіргенін жеке хабарлауға мәжбүр болады.
The film opens by following two American high school acquaintances, a few years after graduation. They are now suffering from deep anger and anguish, because they are not as successful as they hoped to be. David Hancock is the high school basketball star who gets into college on an athletic scholarship only to lose the scholarship to a better player. Unable to succeed in college based on his academic merit, he returns to his hometown, becomes a police officer and is slowly moving into a middle class mediocrity with his cheerleader girlfriend, Mary Daley, who is in college and plans to major in the arts. Hancock is still stewing over the fact that he is no longer the sports star and that his girlfriend is not only reluctant to marry him but may end up being more successful than he. Danny Rivers is the academic "nerd" who was supposedly destined to be so successful that he earned the nickname "Senator". It was felt by some that one day he would become a decent and just politician. He has returned home with his unrestrained, unpredictable, overbearing bride, Bev Sykes. After a quick Christmas Eve reunion with his parents, Danny learns that his father is dying. He is unable to accept that while he left town with great expectations, he has returned a poor drifter. His desire to run from his problems again, however, prompts Bev to mock his manhood in front of some of his high school friends at a bar and the two decide to hold up a convenience store perhaps as a means for Danny to prove his manhood or because that is just what "Hollywood white trash" would do. Just then, Hancock, unaware that Danny has returned to town, drives into the store's parking lot arguing with his girlfriend about the future of their relationship. Interrupting the robbery, he fatally shoots Danny and wounds Bev. Hancock then suffers something of an emotional breakdown. Danny and Hancock are shown to really have little in common except that Danny once had a crush on Mary and perhaps a repressed crush on Hancock. As other police officers and paramedics arrive on scene, Hancock drives with his girlfriend to an open field where he had previously shared, with his police partner, some of his frustrations. He screams to Mary how he feels he has been lied to while growing up. Later Hancock has to personally inform Danny's father that he has killed his son.
Өндіріс
"Уәде етілген жер" фильмі Невада штатының Рино қаласында және Юта штатының әртүрлі аймақтарында, Санданс институтының көмегімен түсірілді. Роберт Редфорд екі атқарушы продюсердің бірі ретінде көрсетілген. Фильмнің соңындағы титрлерде Юта штатының Солт-Лейк, Мидвейл және Лехи қалалары аталады. Фильмнің бір бөлігі Уендовер және Юта штатының Прово қалаларында да түсірілді.
Promised Land was filmed in Reno, Nevada and various locations in Utah, with the assistance of the Sundance Institute, and Robert Redford is credited as one of two executive producers. The Utah cities of Salt Lake, Midvale and Lehi are cited in the closing credits. Parts of the film were also shot in Wendover and Provo, Utah.
Қабылдау
Variety журналы фильмді "драматикалық шиеленістен құрғаған" және "күтілген нәтижені бермейтін" деп сынға алды. Лос-Анджелес Таймс газетінде Майкл Уилмингтон: "Соңғы сахналардың бірнешеуі аздап тартымсыз және толыққанды қанағаттандырмайды, бірақ оларды естен шығарсақ, "Уәде етілген жер" – Қазанның "Шығыс Едені", Маликтің "Көк күндері" мен "Бадленд", Рейдің "Түнде тіршілік етеді" туындыларының қайғылы, поэтикалық тұрғыдан ерекше американдық фильміне жақын. Ол фильмді "жоғалған мүмкіндіктер туралы фильм, үйіне қайта оралуға тырысатын адамдардың тарихы: олардың кейбіреулері неге орала алмайды, ал кейбіреулері неге өздеріне қарсы болса да қалып қояды деп қорытындылады. Бұл жеңіл қорқыныш тудыратын фильм, оның кадрлары ұзақ уақыт бойы есте қалады – Бевтің арқасындағы жылан, Дэннидің ескі үйінің тұтқындалған шаңы, өткен барлық періштелер және сүйіспеншілік шөлінде адасқан жалғыз қызғылт көлік, қираған армандарға қарай асығып, өлімнің ақылға сыймас, құмды айналысында айналып бара жатыр". Мег Райанның ойынына жоғары баға берілді, Уилмингтон: "Элегиялық көңіл-күйге қарсы тұрып, ол фильмді психопатиялық түрде жарақаттанған мейірімділік пен айқайлаған ашу, шулы қуаныш пен ашкөз ашу арасында қоздырып, жандандырады" деп жазды.
Variety gave a critical review, writing the film is "drained of dramatic tension" and "fails to deliver". In the Los Angeles Times, Michael Wilmington wrote, "There’s something a little tentative and unsatisfying about the last few scenes but, forgetting them, Promised Land is almost a great American movie in the anguished, poetically off kilter tradition of Kazan's East of Eden, Malick's Days of Heaven and Badlands, Ray's They Live by Night." He concluded the film "is a film of lost chances, a story of people who try to go home again: why some of them can’t, and why some of them have stayed in spite of themselves. It’s a gently scary film, and its images echo long afterwards the serpent on Bev’s back, the trapped dustiness of Danny’s old house, all the angels passing by . and the lonely pink car lost in love’s desert, rushing toward crushed dreams, whirling slowly in its mad and sandy spins of death." The performance of Meg Ryan received acclaim, with Wilmington writing, "Ripping against the elegiac mood, she galvanizes the movie whipping psychopathically between wounded tenderness and shrieking rage, raucous gaiety and mean, starved fury."