Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пайтан ['pəɪ.haɳ], тарихи атауы Пратиштхана [pɾə'tɪʂhana], Аурангабад ауданындағы муниципалитет кеңесі бар қала, Махараштра, Үндістан. Пайтан қазіргі Чатрапати Самбхаджинагардың оңтүстігінде, Годавари өзенінің жағалауында орналасқан. Бұл қала б.з.б. II ғасырдан б.з. II ғасырына дейін билік еткен Сатавахана әулетінің астанасы болды. Пайтан – бірінші ғасырдағы гректердің танымал "Эритрея теңізінің айналысы" кітабында еске алынған құрлықтағы сирек қалалардың бірі. Пайтан ғасырлар бойы барлық діндердің көптеген рухани көшбасшыларымен байланысты. Олардың арасында Чангдев Махарадж, Әулие Днянешвар, Әулие Сопадев, Әулие Нивриттинатх, Әулие Муктабай, Әулие Экнатх, Әулие Джаганаде Махарадж, Әулие Бханудас және т.б. бар. Пайтан – ұлы маратхи әулиесі Экнатхтың туған жері және самадхи орны; Пайтан ятрасы, сондай-ақ Нат Шашти деп белгілі, кезінде жыл сайын оның қабірлік кесенесіне көптеген адамдар келеді. Әпегаон ауылы – Әулие Днянешвар мен оның үш бауырының туған жері, ол Пайтаннан шығысқа қарай шамамен 12 километр қашықтықта, Годавари өзенінің солтүстік жағалауында орналасқан. Діни қасиетті адамдар мен философтар қарапайым маратхи стилінде жазылған еңбектері арқылы халықты әсерге алды және исламның кеңеюінен кейін бхакти культін таратуға ықпал етті. Осы себепті Пайтан "Сантпура" аталымын лайықты түрде иеленеді. Пайтан – Маханубхава Сампрадаяның жақтастары үшін де маңызды орын. Сарваджня Чакрадхар Свами Пайтан қаласында ұзақ уақыт тұрды. Пайтан – ежелгі Дигамбар джайни (ғажайыптардың қасиетті орны) ретінде белгілі. Храмда 20-шы джайни Тиртханкар, Бхагаван Мунисувратанаттың қара құмнан жасалған сәнді мүсіні орналасқан. Пайтан – өзінің Пайтани сарыларымен де танымал, олар күміс немесе алтынмен өрнектелген әдемі жібек маталар. Пайтандағы Днянешвар Удян Майсурдың Бриндаван бақтары үлгісінде салынған. Қалада қазіргі заманның көрнекті тұлғалары – Шанкаррао Чаван, Йогирадж Махарадж Госави (Әулие Экнатхтың ұрпағы), Баласахеб Патил (тарихшы) өмір сүрген.
Paithan ['pəɪ.ʈʰaɳ] , historically Pratiṣṭhāna [pɾə'tɪʂʈʰana], is a town with municipal council in Aurangabad district, Maharashtra, Maharashtra, India. Paithan is located south of present day Chatrapati Sambhajinagar on the banks of the Godavari River. It was the capital of the Satavahana dynasty, which ruled from the second century BCE to the second century CE. It is one of the few inland towns mentioned in the famous first century Greek book, the Periplus of the Erythraean Sea. Paithan is associated with many spiritual leaders of all faiths since ages. To name some of them are Changdev Maharaj, Saint Dnyaneshwar, Saint Sopandev, Saint Nivruttinath, Saint Muktabai, Saint Eknath, Saint Jaganade Maharaj, Saint Bhanudas, etc. Paithan was the home town and Samadhi sthal of the great Marathi saint Eknath; people flock yearly to his shrine during the time of the Paithan yatra, also known as the Nath Shashti. Apegaon village, the birthplace of Saint Dnyaneshwar and his three other siblings is located along the northern bank of the River Godavari, about 12 kilometers easterly to Paithan. The religious saints and philosophers enthralled the masses through their works written in simple Marathi style and popularized the bhakti cult in the wake of Islamic expansion. Therefore, Paithan eminently deserves the appellation as "Santpura". Paithan is also an important place for followers of Mahanubhava Sampradaya. Sarvajna Chakradhar Swami stayed in Paithan for a long period. Paithan is a well known ancient Digambar Jain (pilgrimage place of miracles). A beautiful black sand idol of 20th Jain Tirthankar, Bhagwan Munisuvratnath is in the temple. Paithan is also known for its saris — the Paithani beautiful silk saris that sport intricately embroidered gold or silver borders. Dnyaneshwar Udyan at Paithan is developed on the lines of Brindavan Gardens, Mysore. The city is home to many noted personalities of modern times like Shankarrao Chavan, Yogiraj maharaj Gosavi (Descendant of Sant Eknath), Balasaheb Patil (Historian)
Тарих
Пратхиштана (санскрит: प्रतिष्ठान, мағынасы – нық тұру) алғашқы Сатавахана патшасы Симуканың астанасы болды, одан қазіргі Үндістанның жартысын қамтитын империяға айналды. Сатаваханалар "Трисамудратояпитвахана" деп аталды. Кейіннен Пиштапура (санскрит: पिष्टपुर, мағынасы – ұн қаласы) аталды, және Чалукья билеушісі Пулакесин II оқиғаны "Пиштапурамды ұнға айналдыру" деп жырлап жазуды тапсырды. Пратищанапура немесе қазіргі Пайтан – Мулака елінің астанасы болған. Аурангабад, Нашик, Жална, Вашим – Мулаканың бір бөлігі. Мулака немесе Мулака десха, сондай-ақ Ашмакамен бірге Мүлака немесе Мүлака десха деп те аталады. Пураналар бойынша, Пратиштананы Манудың ұлы Судьюмна патша салған. Бірде Манудың ұлдарының бірі болған Судьюмна, Манулайя маңында аң аулау кезінде Шиваның орманына түсіп, Шиваның қарғысымен Ила есімді әйелге айналды. Шиваның жұбайы Парватиге дұға ету арқылы Судьюмна әр ай сайын еркек және әйел болып қала алды. Ол бір жағдайдағы оқиғаларды екіншісінде есіне түсірмейтін. Әйел болғанда ол Чандраның ұлы Будхаға (Меркурий, тоғыз планетаның бірі – "Наваграхтар") үйленді, одан Пуруравас туды. Будха Илаға Шиваға "Ашвамедха Ягня" (Жылқы құрбаны) арқылы құлшылық ету арқылы бұрынғы бейнесіне оралуға көмектесті. Будхадан кеткеннен кейін, Васиштха ғалымының кеңесімен Ила Сахья тауларының аңғарында, Годавари өзенінің жағасында Сомавамсаны Пратищана қаласында құрды, және ол жерден ұзақ уақыт патшалық құрды. Одан кейін Пуруравас Пратиштананың патшасы болды. Ежелгі заманда ол Пратиштанпура деп аталды, және ұзақ тарихында көптеген өрлеу мен құлдырауларды бастан өткерді. Ұзақ және үздіксіз өмір сүргендіктен, ол көптеген династиялар мен династиялық биліктердің ортасы болды. Бұл қала Асмақа сияқты ежелгі Жанпадалардың астанасы болды. Осылайша Пайтан "Супратистана" (санскрит: सुप्रतिष्ठान, мағынасы – өте нық тұру) атағына ие болды, Сатаваханалардың ұзақ билігі кезінде елорда ретінде саяси маңызы зор болғандықтан, сондай-ақ Ядаваларға дейін үлкен маңызға ие болды, оның байлығы мен жоғары дамыған өркениеті үшін де. Оның маңыздылығы шетелдік саяхатшылар мен географтардың еңбектерінде де расталған. Үлкен сауда орталығы болғандықтан, ол ежелгі Үндістанның және батыс әлемінің басқа да маңызды қалаларымен жақсы байланыста болды. Оның экспорттық тауарлары батыс нарықтарында үлкен беделге ие болды және халықаралық деңгейде танымал болды. Оның паитани сияқты сапалы маталары замандас әлемінде теңдесі жоқ. Рим Парламенті ұлтты ысырапшылықтан сақтау үшін осындай сәнді импортқа тыйым салуға мәжбүр болды. Сондықтан сауда-саттық саласындағы оның үлесі де, саяси және діни салалардағы үлесімен бірдей маңызды. Археологиялық тұрғыдан алғанда, Пайтанның маңыздылығын артық бағалаудың қажеті жоқ. Пайтанның айналасында тарихи және прототарихи ескі заттардың бар екендігі дәлелденген. Тарихи кезеңде Сатаваханалардан Ядаваларға дейінгі археологиялық деректер жазылған. Тіпті қазірдің өзінде Пайтанның үйінділерінде әр түрлі дәуірлерге жататын көптеген ескі бұйымдар бар. Осылайша біз түрлі-түсті әсемдіктер, терракота бұйымдары, Сатавахана дәуірінің білезіктері мен монеталарын табамыз. Кейбір монеталар Сатаваханалардан бұрынғы кездерге жатады, ал шетелдік монеталар батыс әлемімен тығыз байланыста болғанын растайды. Пайтан өзінің әртүрлі саяси-экономикалық және діни-әлеуметтік іс-әрекеттерімен жоғары мәдени ортаның дамуына үлкен үлес қосты, және Махараштрадағы басқа ешбір қала Пайтанмен салыстыра алмайды. Сатаваханалардың астанасы болғаннан бері буддизм, джайнизм және ведизм сияқты үш негізгі діни ағымның өркендеуінен басқа, ортағасырлық кезеңдегі барлық діни қозғалыстар осы тарихи қалаға бағытталған. Пайтан – ежелгі Пратхистан қаласы, Годавари өзенінің сол жағалауында әдемі орналасқан. Б.з.д. екінші мыңжылдықтан бастап Года алқабы өркениетінің таңғы шағынан бастап бұл аймақтың мәдениетін қалыптастыруда маңызды рөл атқарды және индустар, буддистер мен джайндар үшін қасиетті орын болды. Ежелгі заманнан бастап Пайтан сауда-саттық пен сауда орындары үшін маңызды орын болды, ол Үндістан мен Еуропадағы сауда орындарымен байланысты болды. Ол өзінің діні мен білім беру мекемелерін дамытты, және өнер саласында мұсылман басқыншыларының назарын аударды, олар қаланы басып алды және олардың мәдениеті Пайтан халқының өмірі мен әдет-ғұрыптарына өз ізін қалдырды. XVII ғасырда Маратхалар Пайтанның құндылығын мойындап, оны діни және экономикалық маңызға ие орын ретінде бақылауда ұстауға тырысты. Олар осы ежелгі қалаға ерекше жақындық сезінді, және көптеген Маратха билеушілері басқа жерлерге бара жатқанда Пайтанда тоқтауға тырысты. Мысалы, 1679 жылы Чатрапати Шиваджи Жалнаға жол тартқанда Пайтанда тоқтады. Ол болғанда ол Пайтанның жетекші жұбасы Каваледы патшалық жұбасы етіп тағайындайтын жарлық шығарды. Шиваджидің Пайтанның жергілікті жұбасын отбасылық рәсімдерді орындау үшін тағайындауы, Пайтан "мокша тиртха" – жанды шектеулі өмірден мәңгі босататын қасиетті орын ретінде қарастырылғандықтан түсінікті. Шиваджидің ұлы мен ізбасарлары осы жарлықты ұзақ уақыт құрметтеді. Маратха билеушілерінің әкімшілері болған Пешвалар да Пайтан қаласымен тығыз байланыста болды. Пешва Балажи Баджирао 1761 жылы Пайтанның қарыз берушісі Вакхаре отбасына үйленді, ал оның ізбасарлары Пешва Мадхаврао мен Нараянрао осы байланысты сақтап қалды. Пешва Мадхаврао өзінің хаттарынан Пайтан маталарына әсерленгенін білдірді.
Pratishthana (Sanskrit: प्रतिष्ठान, lit. standing firmly) was capital of first Satavahana king Simuka, from where it grew into an empire covering almost half of present India. The Satavahanas were known as "Trisamudratoyapitvahana". Later, under the name Pishtapura (Sanskrit: पिष्टपुर, lit. flour city), it was taken by the Chalukya ruler Pulakesin II who commissioned the recording of the event in a poem as "reducing Pishtapuram to flour". Pratishthanapura or present day Paithan is said to be the capital of Mulaka desh. Aurangabad, Nashik, Jalna, Washim are parts of Mulaka. Muluka or Mulaka is identified and it is also known as Moolaka or Moolaka desha along with Ashmaka. According to Puranas, Pratishthana was built by King Sudyumna, son of Manu. Once Sudyumna, who was one of the few sons of Manu, strayed into Shiva's forest during his hunting trip around Manulaya and was cursed to become a woman named Ila by Shiva. By praying to Shiva's consort Parvati, Sudyumna managed to stay as man and woman alternatively every month. He would not remember events of one stage in the other. When he was a woman, he married the son of Chandra, Budha (Mercury, one of the nine planets the 'Navagrahas'), through whom he had a son (Pururavas). Budha helped Ila to attain his former self by pleasing Shiva through 'Ashvamedha Yagna' (Horse sacrifice). After leaving Budha, at the instance of Sage Vasiştha, Ila established Somavamsa in the city of Pratishthana in the valley of Sahya mountains by banks of river Godavari from where he ruled for long. After him, Pururavas became the king of Pratishthana. In ancient times it was called Pratishthanpura and it has seen many ups and downs in its long and chequered history. Because of its long and continued existence it was the seat of a number of dynasties and dynastic rules. It was credited to be the capital of the ancient Janpadas like Asmaka. Thus, Paithan gained the epithet as "Supratisthana" (Sanskrit: सुप्रतिष्ठान, lit. standing very firmly) not only for its political importance as the capital city during the long rule of the Satavahanas and of great consequence till the Yadavas, but also for its affluence and of highly advanced civilization. Its importance has also been vouchsafed in the writings of the foreign travelers and geographers. As a great commercial centre, it was very well linked with the other important towns of ancient India and the western world. Its exports had earned great reputation in the western markets and had achieved international renown. Its quality textiles such as the Paithani had no parallel in the contemporary world. The Roman parliament was rather forced to put a ban on such types of luxurious imports to save the nation form extravagance. So its contributions in the field of trade and commerce are equally noteworthy and as important as in the fields of politics and religion. Archaeologically, Paithan's importance need not be over emphasised. The environs of Paithan have given evidence of pre historic and proto historic antiquities. Whereas, in the historical period archaeological data from the Satavahans to the Yadavas has been recorded. Even now a number of antiquities of different periods are abundantly available on the surface of the mounds at Paithan. Thus we come across an amazing variety of beads, terracotta. Bangles and coins of the Satavahana period. Some of the punch marked coins predate the Satavahans and the foreign coins confirm its close contacts with the western world. Paithan, with its varied and variegated politico economic and religio social activities greatly contributed to the growth of a highly enriched cultural milieu and perhaps no other city in Maharashtra could possibly compare itself favorably with Paithan. Apart from the thriving of the three major religious sects such as Buddhism, Jainism and Vedic religion at Paithan ever since it became the capital city of the Satavahanas, all the religious movements during the medieval period have centered round this historic city. Paithan the ancient city of Pratishthan, is beautifully situated on the left bank of the river Godavari. Since the second millennium B. C. The dawn of the Goda Valley Civilisation it has played a vital role in shaping the culture of the region and has been a sacred place for the Hindus, the Buddhists and the Jains. From ancient times Paithan was important emporium of trade and commerce with links connecting it to marts in India and in Europe. It developed its own religion and educational institutions and in the field of art, drew the attention of the Muslim invaders, who overran the city and whose culture left its imprint upon the life and manners of the people of Paithan. During the seventeenth century, the Marathas, recognizing the value of Paithan as a centre of religious and economic importance, strove hard to keep it under control. They felt a special affinity towards this ancient city and many Maratha rulers made it a point to stop at Paithan while on their way to other places. In 1679, for instance, Chhatrapati Shivaji halted at Paithan while proceeding to Jalna During his stay he issued acharter appointing Kawale – a leading priest of Paithan – as a royal priest. This arrangement made by Shivaji for a local priest to perform the family rituals is understandable in view of the fact that Paithan was regarded as moksha tirtha – a pilgrimage centre from where the soul could be liberated forever from a shackled existence. Shivajis son and successors honored this charter for a long time. The Peshwas, the administrators of the Maratha rulers, also kept close connections with Paithan city. Peshwa Balaji Bajirao in 1761, married into the Wakhare family – moneylender of Paithan and his successors Peshwas Madhavrao and Narayanrao, maintained the close association. Peshwa Madhavrao, judging from his letters, was particularly impressed by the textiles of Paithan.
География
Пайтан қаласы орналасқан. Оның орташа биіктігі - 8 км.
Paithan is located at It has an average elevation of .
Демография
2001 жылғы Индия халық санағы бойынша Пайтханның халқы 34 556 адамды құрады. Халықтың 51%-ын ерлер, ал 49%-ын әйелдер құрайды. Пайтханның орташа сауаттылық деңгейі 67%, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен (59,5%) жоғары: ерлердің сауаттылығы 75%, әйелдердің сауаттылығы 60%. Пайтхан халқының 14%-ы 6 жасқа дейінгі балалар. Бидкин – Пайтхан талукасындағы ірі ауыл, 2001 жылғы халық санағы бойынша халқы 14 941 адамды құрайды.
as of 2001 India census, Paithan had a population of 34,556. Males constitute 51% of the population and females 49%. Paithan has an average literacy rate of 67%, higher than the national average of 59.5%: male literacy is 75%, and female literacy is 60%. In Paithan, 14% of the population is under 6 years of age. Bidkin is a large village in Paithan Taluka having a population of 14941 according to 2001 census.
Пайтан Джайн Тирт
Пайтан – ежелгі Дигамбар джайны, яғни кереметтер орыны, қасиетті саяхат мекесі. Бұл ғибадатхана 20-шы джайнистік тиртханкар Мунисувратаға арналған. Бұл ғибадатхананың мүсіні – қара түсті құмнан жасалған Мунисуврата Натхтың бейнесі. Мүсін тастан бейнелер жасалмаған дәуірде жасалған, осылайша оның көнелігін көрсетеді. Трета юга дәуірінде Рама, Лакшман және Сита осы бейнеге табынған деген сенім де бар. Бұл джайнистік тиртха және мүсін өте күшті деп есептеліп, қасиетті орынға лайық деп танылады.
Paithan is a well known ancient Digambar Jain , meaning a pilgrimage place of miracles. This temple is dedicated to Munisuvrata, the 20th Jain tirthanakar. The moolnayak of this temple is a black colored sand idol of Bhagwan Munisuvrat Nath. The idol is of the time period when stone idols were not generally made, thus indicating its antiquity. It is even believed that Lord Rama, Lakshman and Sita of Treta Yuga worshiped this idol. This Jain tirtha and the idol are considered as powerful hence qualifying as an .
Жағанада Махарадж ғибадатханасы
Шри Сантаджи Джагнаде (1624–1688) – Шри Тукарам Махараджаның қызметінде болған он төрт шалмашының бірі. Джагнаде Тукарамның көптеген Абхангтарын жазған. Ол мұнай өндіруші Тели кастасынан шыққан[3] және осы кастадан шыққан жалғыз әулие. Джагнаде Пуне ауданындағы Мавал аймағындағы Садумбареде дүниеге келді және өсті. Ол Варкари, Виттал құдайына адал Вайшнав жолының ізбасары, ол – Дуарака патшасы кейпінде көрінген ең жоғарғы құдай Кришна. Оның Пайтан қаласындағы ғибадатханасының мекенжайы – Шри Сантаджи Махарадж Тильвен Тели Самадж Дхармашала, ол Дашкрия Видхи Пайтан қақпасына жақын, Екнат Махарадж Мандирінен шалғайдағы жерде орналасқан. Бұл ғибадатхананы Пралхадсет Сидламбе және Кедарнатх Дадарао Сарже құрған.
Shri Santaji Jagnade (1624–1688) was one of fourteen cymbal players employed by Shri Tukaram Maharaja, a prominent Marathi Saint. Jagnade recorded several of Tukaram's Abhangs. He belonged to the Teli caste of oil producers[3] and is the only Saint from that caste. Jagnade was born and brought up in Sadumbare in the Maval tehsil in the Pune District. He was a Varkari, a vaishnav devotee of Lord Vitthal, who is supreme Lord Krishna Himself appearing as the King of Dwaraka. The address of his temple in Paithan is Shree Santaji Maharaj Tilven Teli Samaj Dharmshala, which is located close to Dashkriya Vidhi Paithan ghat, little easterly to Eknath Maharaj Mandir. The founders of this temple are Mr. Pralhadseth Sidlambe and Mr. Kedarnath Dadarao Sarje.
Жаяқуади бөгеті
Пайтан қаласына жақын жерде "Джаякуади бөгеті" деп аталатын үлкен бөгет орналасқан. Ол тұрақты және көшпенді құстардың көптеген түрлерін тартуымен белгілі. Бұл – топырақтан салынған әлемдегі алғашқы бөгет. Онда 27 қақпа бар. 2006 жылдың 9 тамызында аймақтағы ауыр жаңбыр салдарынан бөгеттің шлюздері ашылғанда Пайтан тарихындағы ең қатты су тасқынына тап болды. Бөгеттің маңында суретке түсіруге және көлікпен бөгетке дейін баруға тыйым салынған.
A major Embankment dam called the "Jayakwadi Dam" is located near Paithan, and is known for attracting a wide variety of resident and migratory birds. This is the world's first dam made from soil. It has 27 gates. On 9 August 2006, Paithan experienced its worst flood in known history when the dam floodgates were opened because of heavy rainfall in the region. Photography at this dam is banned and driving your vehicle up to the dam is not permitted.