Кіріспе

Көп сезімді ғибадат немесе көп сезімді құлшылық – бұл баламалы құлшылық түрі, көбінесе жаңадан пайда болған шіркеумен байланысты. Көп сезімді құлшылық әдетте сезімдерді қозғауға арналған, бірлескен құлшылық болып табылады. Көп сезімді құлшылықты жақтаушылар постмодерн әлемінде адамдар тек Құдай туралы естігісі немесе Оны мақтағысы келмейді, керісінше, Құдайдың қатысуын сезініп, тәжірибелегісі келеді деп жиі айтады. Бұл көбінесе бейне және экрандық графиканы пайдалануды қамтиды, олар бейне күші арқылы адамдарға әсер етуге арналған. Аудиовизуалды элементтер көбінесе уағыздар мен үйретуді толықтыру үшін қосылады. Осылайша, көп сезімді құлшылық – құлшылық тәжірибесін толықтыру үшін көптеген тәжірибелер мен әртүрліліктерді қамтиды. Көп сезімді құлшылық үшін арналған кеңістіктерде көбінесе гүлдер, картиналар және қатысушылардың тәжірибесін жақсарту үшін арнайы жарықтандыру орнатылады. Көп сезімді құлшылық – дұғаның және құлшылықтың бір бөлігі, кейде физикалық сезімдерді ояту үшін дұға орындары қолданылады. Бұл жағдайда тек кітап оқу немесе уағыз тыңдау ғана емес, қатысушылар үшін құлшылық актісіне денелерімен қатысуға мүмкіндік беретін орта құрылады. Көп сезімді құлшылықтың алғашқы пионері Леонард Свитт құлшылықтың ЭПИК болуы керек деген теорияны ұсынады: тәжірибелік, қатысушылық, суреттерге толы және байланыстыратын. Тағы бір ерте жақтаушы Боб Рогнлиен өзінің «Тәжірибелік құлшылық» атты кітабында құлшылық жүрек, жан, сана және күш-қуатты қозғауы керек деп жазған. Сондай-ақ, Типп Ситидегі (Огайо штаты) Гингхамсбург шіркеуінің Ким Миллерінің «Көп сезімді құлшылыққа нұсқаулық» I және II томдары мен «Құлшылықты қайта жобалау» кітаптарын, сондай-ақ көп сезімді құлшылық, көшбасшылық және қонақжайлылық туралы сөйлейтін және жазатын Грег Аткинсонның еңбектерін қараңыз.