Кіріспе

Диксонның эксперименталды дыбыс фильмі — Уильям Диксон 1894 жылдың соңында немесе 1895 жылдың басында түсірген фильм. Бұл тікелей жазылған дыбысы бар алғашқы фильм және Диксон мен Томас Эдисон жасаған прото-дыбыс кино жүйесі — Кинетофон үшін жасалған алғашқы қозғалыс суреті болып саналады. (Кинетофон, кінетоскоптан және фонограф цилиндрінен тұратын, толыққанды дыбыс кино жүйесі емес еді, себебі ойнату барысында сурет пен дыбысты синхронды етуге тырысылмады.) Фильм Нью-Джерсидегі Эдисонның киностудиясы "Қара Марияда" түсірілді. Оның бастапқы форматында көрсетілгеніне ешқандай дәлел жоқ. 2003 жылы Диксонның эксперименталды дыбыс фильмі Конгресс кітапханасының Ұлттық кино тізіліміне енгізілген 25 фильмнің ішінен таңдалып, "мәдени, тарихи немесе эстетикалық маңызға ие" деп танылды және сақтауға ұсынылды.

Қысқаша мазмұны

Фильмде Диксон камерадан тыс жазылатын вокс цилиндріне дауыс беруге арналған мүйізге скрипка тартып ойнайды. Мелодия Роберт Планкетттың 1877 жылы жазған "Ле Клош де Корневиль" (сөзбе-сөз Корневиль қоңыраулары; ағылшын тілдес елдерде "Нормандияның әуендері" деп таныстырылады) жеңіл операсынан алынған баркароль, "Кабина ұлының әні". Диксонның алдында екі адам музыкаға билейді. Фильмнің соңғы секундтарында төртінші адам мүйіздің артынан солдан оңға қарай шақырады. Жаңартылған фильмтің ұзақтығы он жеті секунд; қоса берілген цилиндрде шамамен екі минуттық дыбыс бар, оның ішінде фильмнің саундтрегін құрайтын жиырма үш секундтық скрипка музыкасы бар.

Қайта табу

Фильмнің үнсіз 35 мм нитрат көшірмесі, ұзындығы қырық фут деп сипатталған, Қазіргі заманғы өнер мұражайына қосылып, 1942 жылы қауіпсіздік пленкасына көшірілді. Томас Эдисон, Инкорпорейтед 1956 жылы Эдисон зертханасын АҚШ Ұлттық паркі қызметіне сыйға берді. Саундтрек 1960-шы жылдардың басында Эдисонның Ұлттық тарихи орнында, Эдисон зертханасының музыкалық бөлмесінен «Диксон—Скрипка, W. K. L. Dixon және Kineto» деп жазылған металл контейнердегі балауыз цилиндр табылғанда тізімделді. 1964 жылы зерттеушілер контейнерді ашқанда цилиндрдің екіге бөлінгенін анықтады; сол жылы нысанда қалған барлық нитрат пленкалары консервация үшін Конгресс кітапханасына жөнелтілді. Пленкалардың арасында Конгресс кітапханасы «Диксон Скрипкасы» деп каталогтаған көшірме болды. Кино және теледидар бөлімінің мұрағатының кураторы Патрик Лаунидің айтуынша, бұл көшірме «отыз тоғыз фут және он төрт кадр [40 футтан екі кадр кем]» болып табылады. Фильм мен цилиндр арасындағы байланыс 1998 жылға дейін анықталмады, ол кезде Лауни және Эдисон Ұлттық тарихи орнының дыбыс жазбалары кураторы Джерри Фабрис цилиндрді жөндеуді және оның мазмұнын Нью-Йорктегі Роджерс және Хаммерштейн жазба дыбыс мұражайында қалпына келтіруді ұйымдастырды. Жаңа катушкадан катушкаға шеберлік жасалды, бұл дыбыс жазбасына адал түрде көшіруге мүмкіндік берді. Кітапханада қалпына келтірілген саундтректі фильммен синхрондау мүмкін болмағандықтан, продюсер және қалпына келтіру маманы Рик Шмидлин жобаға марапатталған киноредактор Уолтер Мёрчті шақыруды ұсынды (екеуі 1998 жылы Орсон Уэллстің «Зұлымның жанасуы» фильмін қалпына келтіруде бірге жұмыс істеген). Мёрчке фильмнің қысқа бөлігі және цилиндрден алынған екі минуттық дыбыс берілді. Фильмді цифрлық түрлендіру және медианы монтаждау арқылы Мёрч визуалды және аудио элементтерді синхрондады. Industrial Light & Magic фильмді қалпына келтіруде белгілі бір рөл атқарды. Бұл нұсқа 2002 жылдың 1 маусымында Эдисон Ұлттық тарихи орнында 20 фут экранда «Қара Мария» кинофестивалі аясында көрсетілді. Цилиндрде камера жұмысын бастамас бұрын, ер адамның дауысы естіледі: «Жұмыс істей ме деп сұрадым. Әлдеуілдеуі жұмыс істей ме? Алға». Бұл қосымша дыбыс 2000-шы жылдардың басында таратылған фильм нұсқасына енгізілді. Алайда, бұл сөздер түсірілім басталмас бұрын айтылғандықтан, оны фильмдегі алғашқы сөйленген сөз деп есептеуге болмайды. Бір мәселе әлі де шешілмеген – фильмтің 17 секундтан астам уақытын қалай есептеді. Кураторлық есептерге сәйкес, 35 мм көшірмелерде стандартты көрсеткіш – бір фут пленкаға 16 кадр, яғни 39 фут (12 м) плюс 14 кадр барлығы 638 кадрды құрайды. Мёрч фильмді секундына 40 кадрмен түсірілген деп сипаттады; Лауни оны секундына 46 кадрмен сипаттады. 40 кадр/сек жылдамдықпен 638 кадр 15,95 секундқа созылады, егер басқа есептер дұрыс болса, бұл қалпына келтірілген фильмнің максималды ұзақтығы болуы керек; Лауни атап өткендей, 46 кадр/сек жылдамдықпен фильм 13,86 секундқа созылады. Егер соңғы көрсеткіш дұрыс болса, скрипканың толық орындалуы түсірілген болса, екі қолжетімді көшірмеден де 9 секунд фильм жоқ болуы мүмкін. Өзінің он сегіз кинескоп фильмін сынаған ғалым Гордон Хендрикс кинескоп фильмдері секундына 46 кадрмен түсірілмегенін дәлелдеді, бұл Мёрчтің хабарлаған 40 кадр/сек жылдамдығын ықтимал етеді. Дегенмен, осы жылдамдықпен түсірілген фильмнің максималды ұзақтығы мен Мёрчтің цифрлық түрде көшірген уақыты арасында бір секундтан астам айырмашылық бар. Бұл 17 секундтық жұмыс уақыты шамамен секундына 37,5 кадр камера жылдамдығын көрсетеді, бұл Мёрчтің хабарламасынан айтарлықтай өзгеше.

Түсіндірме

"Целлюлоид шкафы" (1981) кітабында кинотарихшы Вито Руссо фильмді талқылайды, фильмнің "Гей бауырлар" деп аталғанын, дереккөз көрсетпей айтады. Руссоның фильмге қатысты нақты дәлелі жоқ атауы интернетте және кем дегенде үш кітапта кеңінен тарады, ал фильмнің мазмұны гомосексуалды екені туралы оның негізсіз мәлімдемелері жиі қайталанады. Руссо фильмге берген атаудың ешқандай дәлелі болмағандықтан, шындығында, фильм түсірілген кезде "гей" сөзі "гомосексуал" сөзінің синонимі ретінде жиі қолданылмаған. Диксонның Эдисон студиясының қызметкерлері деп есептелетін ерлерді романтикалық жұп ретінде көрсетуді көздегеніне де ешқандай дәлел жоқ. Диксон орындайтын әннің мәтіні, әйелдерсіз теңіздегі өмірді сипаттайды, ескере отырып, ол "Қара Марияның" басым көпшілігі ерлерден тұратын ортасы туралы әзіл жасаған болуы ықтимал. Сонымен қатар, 19 ғасырда өмірдің кейбір салаларында ерлердің гомосексуалдық мән бермей, бір-бірімен билеуі қалыпты жағдай болған; мысалы, тек ерлерге арналған "сахна билері" 19 ғасырдағы АҚШ армиясының тұрмысының стандартты бөлігі болды және тіпті Вест-Пойнттің оқу жоспарына енген.

Жарияланған

Диксон, Уилер Уинстон (2003). *Стрейт*: Кинодағы гетеросексуалдықтың құрылымы (Албани: Нью-Йорк мемлекеттік университеті баспасы, 2003). Хендрикс, Гордон (1966). *Кинетоскоп*: Американың алғашқы коммерциялық сәтті қозғалыс суреті көрсетушісі. Нью-Йорк: Теодор Гаустың ұлдары. Хендрикс, Гордон (1972). *Америка киносының пайда болуы* еңбегінде қайта басылды. Нью-Йорк: Arno Press/New York Times. Лоуни, Патрик (2001). «Домитор ХХ ғасырында Диксонның эксперименталды дыбыстық фильмінің алғашқы толық қоғамдық көрсетілісіне куә болды», *Ерте киноның дыбыстары* жинағында, Ричард Абель және Рик Альтман редакциясымен (Блумингтон: Индиана университетінің баспасы), 215–219. Руссо, Вито (1987). *Целлюлоид шкафы*: Кинодағы гомосексуализм, қайта қарастырылған басылым (Нью-Йорк: Harper & Row).