Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
М 200 Месть (Myest, "қарсы іс-қимыл" немесе "екіншілік") - Малютка класының (XV сериясы) жақын қашықтықтағы, дизельді шабуылдық су асты кемесі.
М 200 Месть (Myest, meaning "vengeance" or "revenge") was a Malyutka class (Serie XV) short range, diesel attack submarine of the Soviet Navy.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Солтүстік флотта қызмет ететін суасты кемесі 1944 жылғы 20 шілдеде неміс конвойына қарсы бір шабуыл жасауға тырысты, бірақ неміс ұшағы оны байқап, кейіннен тереңдік бомбаларымен шабуылдады. 1944 жылғы 15 шілдеде М 200 сауда кемесіне екі торпеда атып, нысананы өткізіп алды.
Operating in the Northern Fleet, the submarine attempted one attack on 20 July 1944 against a German convoy but was spotted by a German aircraft and received a subsequent attack with depth charges. On 15 July 1944 M 200 launched two torpedoes against a merchant, missing the target.
Қырғи қабақ соғыс
1956 жылы 21 қарашада Таллин қаласының жанындағы Палдискиге барып келген соң, Мист қайығы портқа қайтып келе жатқанда Statny эсминецiмен кездесуге тиіс болды. Сағат 19:45-те эсминецті көргеннен кейін, қайықтың командирі, капитан-лейтенант Юрий Павлович Штиков, басқаруды капитан-лейтенант Шуманинге тапсырып, кешкі асқа түсті. Шуманин бұрын Шч (щука, шчука, "шоқыр") және С (средняя, srednyaja, "орта") типтес қайықтарда тәжірибесі болған, бірақ М (малая, Malaya, "кішкентай") типтес қайықтар, мысалы M 200, оған жаңа болды. Сағат 19:53-те эсминецтің қасына тұруға тырысқанда, су асты қайығы эсминецтің бауын кесіп өтіп, оң жағынан соқтығысты, нәтижесінде екі артқы бөліме суға толып, ондағы алты адам қаза тапты. Қайық суға батқанға дейін алты-сегіз минут ішінде сегіз адам құтылды, бірақ олардың екеуі құтқарылмастан суға батып кетті. 28 адам су асты қайығының бірінші, үшінші және төртінші бөлімдерінде қамалып қалды. Су асты қайығының авариялық шығын буйы 21:05-те табылды, ал алдыңғы торпедалық бөлімдегі бірінші бөлімде қалған аман қалғандармен байланыс орнатылды. Үшінші және төртінші бөлімдердегі адамдар бұрыннан-ақ қайтыс болған еді. Құтқару күштері оқиға орнына жылдам жетіп келді, бірақ аман қалғандарға ауа беруге мүмкін болмады. Келесі күні, 22 қарашада таңғы сағат 04:00-ге дейін су асты қайығындағы адамдар құтқару құралдарын пайдаланып, сыртқа шығуға дайын болды, бірақ су үстіндегі жоғары шенді офицерлер қайықты жүзбелі кранмен көтеру жоспарларын жасағанда, олар кемеде қалуға бұйрық берді. Осы офицерлер кешкі сағат 18:00-ге дейін көптеген мәжілістер өткізді, содан кейін құтқару операциясы басталды. Алайда, ауа райы нашарлап, құтқару кемелері якорь тастап, суға батқан қайыққа дейінгі телефон кабелі үзілгенде, операция тоқтатылды. Келесі күні, 23 қарашада таңғы сағат 03:47-де суға батушылар қайықтың орнын анықтап, телефон желісі үзілгеннен кейін және байланыс жоғалғаннан кейін, аман қалғандар бұйрыққа бағынбай, өздері қашып кетуге шешім қабылдағанын білді. Алайда, құтқару люгін бірінші пайдаланған адам қашып кету кезінде қаза тауып, қалғандарына люкті жапты. Барлығын өлтіріп, су асты қайығы ең бірде-бір жолмен көтерілген жоқ.
On 21 November 1956 while returning to port after transit to Paldiski near Tallinn, Myest was to rendezvous with the destroyer Statny. At about 19:45 hours, after spotting the destroyer, the boat's commanding officer, Captain Second Rank Yuri Pavlovich Shtikov, gave the conn to Captain Third Rank Shumanin, and went below for supper. Shumanin had previous experience in Shch type (щука, shchuka, "pike") and С type (средняя, srednyaja, "medium") boats, but was new to М type (малая, Malaya, "small") boats such as M 200. At 19:53 hours, while attempting to take station alongside the destroyer, the submarine cut across the destroyer's bow, which struck the boat on the starboard side aft, flooding the two after compartments immediately and killing the six men stationed there. Eight men escaped in the six or eight minutes before the boat sank, but two of them drowned before they could be rescued. Twenty eight survivors were trapped in the compartments one, three, and four of the sunken submarine. The submarine's emergency buoy was located at 21:05 hours, and communications were established with the remaining survivors in compartment one, the forward torpedo room. The men in compartments three and four had already died. Rescue forces began quickly arriving at the accident's scene, but were unable to provide air to the survivors. By 04:00 hours the next morning, 22 November, the men in the submarine were prepared to use their escape equipment to leave the wreck, but were ordered to remain aboard while the senior officers on the surface developed plans to lift the boat with a floating crane. Numerous meetings occupied those officers until about 18:00 hours that evening, when the rescue attempt actually began. However, the weather had deteriorated, and when the rescue vessels began to drag anchor and the telephone cable to the sunken wreck parted, the attempt was abandoned. At 03:47 hours the next morning, 23 November, divers located the wreck, and learned that the previous evening, after the telephone line parted and communications were lost, the survivors had decided to disobey orders, and escape on their own. However, the first man to use the escape hatch had died in the attempt, blocking the hatch for the rest. Killing them all, the submarine was never raised.