Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мифтік сән-салтанат елі
Mythical land of luxury
Кокайн (Cockayne) – ортағасырлық мифтердегі молшылыққа толы жер, ортағасырлық шаруалар өмірінің қаталдығына қарама-қарсы, сән-салтанат пен жеңілдік, жайлылық пен ләззатқа толы қиял әлемі. "Кокайн елі" сияқты өлеңдерде бұл қоғамның барлық шектеулеріне мойын бұрмайтын, қарама-қайшылықтарға толы жер (игумендердің монахтармен ұрысуы, жыныстық еркіндіктің ашық болуы, монахтардың ішін көрсету үшін аударылуы және аспаннан ірімшік жаууы). Кокайн Голиард өлеңдерінде жиі кездеседі. Ол қанағаттандырылмаған тілектерді және жетіспеушілікке, христиандық аскетизмге деген наразылықты бейнелейді. Кокайн – "ортағасырлық шаруаның арманы, ол қажырлы еңбектен және күнделікті азық-түлік үшін күрестен құтылуды ұсынады".
Cockaigne or Cockayne (/k//ɒ/'/k//eɪ//n/) is a land of plenty in medieval myth, an imaginary place of luxury and ease, comfort and pleasure, opposite to the harshness of medieval peasant life. In poems like The Land of Cockaigne, it is a land of contraries, where all the restrictions of society are defied (abbots beaten by their monks), sexual liberty is open (nuns flipped over to show their bottoms), and food is plentiful (skies that rain cheese). Cockaigne appeared frequently in Goliard verse. It represented both wish fulfillment and resentment at scarcity and Christian asceticism. Cockaigne was a "medieval peasant’s dream, offering relief from backbreaking labor and the daily struggle for meager food."
Этимология
Сөздің алғашқы жазылған қолданылуы латын тіліндегі Cucaniensis және орта ағылшын тіліндегі Cokaygne болса да, бір пікір бойынша атау орта француз тіліндегі (pays de) cocaigne "(молшылық елі)" дегеннен бастау алады, ол тікелей балаларға жәрмеңкеде сатылатын кішкентай тәтті торттың атына байланысты. Ирландияда бұл 1350 жыл шамасында жазылған Килдар өлеңдерінде еске алынған. Итальян тілінде осы орын Paese della Cuccagna деп аталады; голланд тілінде ол Luilekkerland ("салғыш, дәмді жер") деп аталады, бұл Орта голланд тіліндегі Cockaengen сөзінен аударылған, ал неміс тілінде Schlaraffenland деп аталады. Испан тілінде осыған ұқсас жер Анд тауларындағы бай кен өндіру айманының атымен Жауха деп аталады, ал País de Cucaña ("ақымақтар жұмағы") да осындай мағынаны білдіруі мүмкін. Швед диалектісіндегі lubber ("семіз, жалқау адам") сөзінен Lubberland пайда болған, ол "Люберландқа шақыру" балладасында кеңінен танымал болды. 1820 жылдары Коккайн атауы әзілдеу ниетімен Лондонда Кокнейлердің ("кокней" – "қоқиқаның жұмыртқасынан" шыққан, қисынсыз жаратылыс; сондай-ақ базилиске қараңыз) елі ретінде қолданылды, бірақ екеуінің тілдік байланысы жоқ. Композитор Эдвард Элгар "Коккайн" сөзін Лондон халқын бейнелейтін концерттік увертюрасы мен сюитасы үшін пайдаланды, "Коккайн (Лондон қаласында)", Op. 40 (1901). Голландиялық Коккенген және Коэканге ауылдары Коккайннің атымен аталған болуы мүмкін, бірақ бұл мәселе даулы. Коккейн тегі де осы мифтік жерден шыққан, бастапқыда ол бекер армандаушыға берілген лақап аты болған. Кокаиннің атымен ешқандай байланысы жоқ: оны 1860 жылы Альберт Ниманн "кока" өсімдігінен (кечуа тілінде kúka) және химиялық терминдерді жасау үшін қолданылатын "ine" жұрнағынан шығарған.
While the first recorded uses of the word are the Latin Cucaniensis and the Middle English Cokaygne, one line of reasoning has the name tracing to Middle French (pays de) cocaigne "(land of) plenty", ultimately from a word for a small sweet cake sold to children at a fair. In Ireland, it was mentioned in the Kildare Poems, composed c. 1350. In Italian, the same place is called Paese della Cuccagna; the Dutch equivalent is Luilekkerland ("lazy, delicious land"), translated from the Middle Dutch word Cockaengen, and the German equivalent is Schlaraffenland. In Spanish, an equivalent place is named Jauja, after a rich mining region of the Andes, and País de Cucaña ("fools' paradise") may also signify such a place. From Swedish dialect lubber ("fat lazy fellow") comes Lubberland, popularized in the ballad An Invitation to Lubberland. In the 1820s, the name Cockaigne came to be applied jocularly to London as the land of Cockneys ("Cockney" from a "cock's egg", an implausible creature; see also basilisk), though the two are not linguistically connected otherwise. The composer Edward Elgar used the word "Cockaigne" for his concert overture and suite evoking the people of London, Cockaigne (In London Town), Op. 40 (1901). The Dutch villages of Kockengen and Koekange may be named after Cockaigne, though this has been disputed. The surname Cockayne also derives from the mythical land, and was originally a nickname for an idle dreamer. The name of the drug cocaine is unrelated: it was named in 1860 by Albert Niemann from the plant coca (Quechua kúka) and the suffix ine used to form chemical terms.
Дәстүрлер
Неаполь және Оңтүстік Италия дәстүрі, Оңтүстік Италия диаспорасы мен басқа латын мәдениеті елдеріне тараған, Кокайн бағанасы (итальянша: cuccagna; испанша: cucaña) – бір шетінде сыйлық (мысалы, шұжық) бар көлденең немесе тік бағана. Бағана май немесе сабынмен жабылып, мереке кезінде орнатылады. Содан кейін батыл адамдар сыйлықты алу үшін осы тайғақ бағанаға көтерілуге тырысады. Көпшілік көбінесе бағанаға жабысуға тырысып сүретіп түсетіндерге күледі.
A Neapolitan and Southern Italian tradition, extended to Southern Italian diaspora communities and other Latin culture countries, is the Cockaigne pole (Italian: cuccagna; Spanish: cucaña), a horizontal or vertical pole with a prize (like a ham) at one end. The pole is covered with grease or soap and planted during a festival. Then, daring people try to climb the slippery pole to get the prize. The crowd laughs at the often failed attempts to hold on to the pole.
Жергілікті атаулар
Голландияның Утрехт провинциясындағы Коккенген ауылының атын жергілікті дін қызметкерлері Коккайн атымен атаған болуы мүмкін, олар аймақта шаруашылықтар мен торф өндіру елді мекендерін құрған. Кокань өзенінің сағасында орналасқан Кокань (Нью-Брансуик) канад қаласы Коккайн атымен аталған. Бедфордширдегі Кокэйн Хэтли ағылшын ауылы 1417 жылы осы жерді иеленген Кокэйн отбасының құрметіне аталған. Кларк Эштон Смит 1922 жылы "In Cocaigne" атты романтикалық қара сөз өлеңін жазды. Юсеф Комюняканың, 1994 жылы поэзия саласындағы Пулитцер сыйлығының лауреаты болған американдық ақынының "Су сағаттарының императоры" атты 2015 жылғы кітабындағы алғашқы өлеңі – "Коккайн елі".
The Dutch village of Kockengen in the province of Utrecht is likely to have been named after Cockaigne by the local clergy, who established farms and peat cutting settlements in the area. The Canadian town of Cocagne, New Brunswick, at the mouth of the Cocagne river, was named after Cockaigne. The English Village of Cockayne Hatley in Bedfordshire was named after the Cokayne family, who took possession of the land in 1417. Clark Ashton Smith wrote a romantic prose poem titled "In Cocaigne" (1922). “The Land of Cockaigne” is the first poem in the 2015 book The Emperor of Water Clocks by Yusef Komunyakaa, an American poet who won the Pulitzer Prize for Poetry in 1994.
Сурет
"Коккайн елі" Питер Брюгель Ұлының 1567 жылғы "Луилеккерланд" картинасында бейнеленген. Коккайн – Винсент Дезидерионың 2003 жылғы суреті.
"The Land of Cockaigne" was depicted by Pieter Bruegel the Elder in his painting Luilekkerland (1567). Cockaigne, a 2003 painting by Vincent Desiderio.
Комикстер
Кокайн – Мандраке сиқыршысының әйелі, Нарданың үйі (Ли Фолк жасаған).
Cockaigne is the home of Narda, the wife of Mandrake the Magician (created by Lee Falk).
Фильм
Ханс Труц молшылық елінде, 1917 жылы Пол Вегенердің неміс фантастикалық фильмі. "Керемет еліндегі шатақ" - Александр Энгель бас рөлде ойнаған 1957 жылғы неміс фэнтези фильмі. Pays de cocagne, 1971 жылы Пьер Этак режиссерлік жасаған деректі фильм.
Hans Trutz in the Land of Plenty, a 1917 German fantasy film by Paul Wegener. Mischief in Wonderland, a 1957 German fantasy film starring Alexander Engel. Pays de cocagne, a 1971 documentary film directed by Pierre Étaix.
Түрлі
The Joy of Cooking (бірінші басылымы 1931) рецепт авторлардың ата-анасына ұнағандығын білдіру үшін "Коккайн" сөзін пайдаланады. Нью-Йорк штатындағы Черри-Крик қаласындағы шаңғы курорты 2011 жылы жабылатынша Коккайн деп аталды. Жаңа иелері курорт 2019 жылдың желтоқсан айында қайта ашылатынын мәлімдеді.
The Joy of Cooking (first edition 1931) uses the word "Cockaigne" to indicate that the recipe was a favorite of the authors' parents. A ski resort in Cherry Creek, New York bore the name Cockaigne until its 2011 closure. New ownership announced the resort would reopen in December 2019.